گروه بين الملل ـ ناصر ريباز:سفر رئيس جمهورى ايران به بغداد چشم انداز تحول جديد در روابط دو كشور همسايه اى گشود كه سه دهه دوران حاكميت بعث را در بدبينى و تنش به سر برده بودند.در توصيف اهميت اين اتفاق همين كافى است كه اين نخستين سفر يك رئيس جمهور ايران به عراق پس از انقلاب اسلامى و سفرى است كه طبق گفته برنامه ريزان دو كشور روابط اقتصادى، سياسى و امنيتى را وارد مرحله تازه اى خواهد كرد.ميزان طرح ها و توافقاتى كه در اسفندماه بغداد به امضاى سران دو كشور رسيد، به گونه اى است كه تهران را به شريك اول در همكارى زيربنايى عراق تبديل مى كند.
اما گذشته از قراردادها و توافقات رد و بدل شده، آنچه به سفر رئيس جمهور اهميت ويژه بخشيد، فضاى سياسى حاكم بر منطقه است، اغلب تحليلگران با نگاه به همين فضاى سياسى گام احمدى نژاد را نشانه بارز برترى ديپلماسى ايران در روزگار ناكامى حريف آمريكايى آن خواندند.بى سبب نبود كه در اين دو روز سرمقاله هاى روزنامه هاى شاخص غرب مشحون از مطالبى بود كه هر كدام حكايتى تازه از عمق روابط ايران و عراق و گسترش نفوذ جايگاه جمهورى اسلامى ايران در خاورميانه بيان كردند.سفر احمدى نژاد باب مقايسه جدى ميان كارنامه ايران و آمريكا در عراق را گشود. جالب تر اين كه اغلب گزارشگران آمريكا به ياد آوردند كه جورج بوش رئيس جمهور آمريكا بارها در پوشش ضخيم امنيتى و به طور شبانه وارد عراق شده درحالى كه احمدى نژاد در كشور «برادران» خود در محيطى دوستانه و فارغ از دغدغه هاى امنيتى به خاك عراق پا گذاشت.
بنابراين،اين سفر سواى از نتايج ثمربخش در روابط دو كشور، پيام مهمى براى جبهه خصم ايران داشت. به اعتقاد بسيارى از كارشناسان غربى، ديدار تاريخى احمدى نژاد آخرين مهر ابطال بر راهبرد ديپلماسى آمريكا در جهت منزوى ساختن ايران است. تاكنون آمريكا در كنار فشار بيهوده براى متوقف ساختن برنامه هسته اى ايران، ادعاهاى واهى ديگرى درباره دخالت ايران در اوضاع عراق و كمك به شبه نظاميان و شورشيان عراقى تقلاى نوميدانه اى به منظور قطع روابط ناگسستنى دو ملت داشت، اما ضيافت گرم بغداد اثبات كرد كه دخالت هاى آمريكا در عراق هرگز نتوانست رهبران عراقى را به پذيرش آن ادعاها مجاب كند.
بدون ترديد بايد گفت كه تحول اخير نشانه اشتياق وافر رهبران عراقى براى ايجاد روابط نزديك تر با ايران به رغم تهديدات طرف آمريكايى است. نورى المالكى نخست وزير عراق در ديدار با دكتر احمدى نژاد جوهره روابط دو كشور بويژه كمك هاى ايران را اين گونه بيان كرد: «به اعتقاد من سطح اعتماد ميان دو كشور بسيار بالاست و ايران در ايجاد امنيت و ثبات بسيار مؤثر بوده است.» رهبران عراقى بخوبى دريافته اند همسويى با آمريكا و ادعاهاى واشنگتن آنها را در دامى مى اندازد كه پيش از اين نظام بعث در آن گرفتار شد.به همين دليل در پايان مذاكرات بغداد اغلب ناظران اين توصيه را به واشنگتن كردند كه آمريكا را چاره اى نيست جز اين كه سير ديپلماتيك خود در خاورميانه را از تقابل يا اتهام زنى به ايران خارج كرده و رويكردى معقولانه در قبال ايران اتخاذ كند، چرا كه اين يكى از طريق هاى خروج آبرومندانه از باتلاق عراق است.

مسئول سياست خارجى و امنيتى اتحاديه اروپا درگفت وگو با رئيس جمهورى ارمنستان، از اعلام وضعيت فوق العاده در ايروان ابراز نگرانى كرده و خواستار آغاز مذاكره با مخالفان شد.
خاوير سولانا، تأكيد كرد: «گفت وگو با مخالفان بايد از سر گرفته شود، چرا كه اين تنها راه براى پيشبرد اوضاع در ارمنستان است.»

گروه بين الملل ـ احسان تقدسى ـ مختار پرتو: در ميان سكوت عميق محافل عربى و مجامع بين المللى، رژيم صهيونيستى يك هفته تمام شهر بى پناه غزه را در آماج بمب و موشك قرار داد و تكان دهنده ترين صحنه نسل كشى را به نمايش گذاشت. به باور بسيارى از ناظران، كشتار غزه، پس از جنگ ۳۳ روزه بزرگترين تهاجم جبهه صهيونيسم عليه سرزمين هاى اسلامى بوده است. رهبر معظم انقلاب در همين راستا با صدور پيام مهم خويش، جهان ساكت عرب را به بازانديشى جدى در ابعاد اين فاجعه فراخواندند. اكنون رژيم صهيونيستى مدعى دستيابى به همه اهداف خود است. آنچه اسرائيل از اهداف خود نام مى برد شايد كشتار بيش از ۱۰۰ فلسطينى غيرنظامى و مجروح شدن بيش از ۵۰۰ نفر باشد.آخرين تحولات اين روزهاى فلسطين را در گفت وگويى با كارشناسان در ميان گذارده ايم كه از نظر گرامى تان مى گذرد:
* موسى ابومرزوق: منتقد سكوت كشورهاى عربى هستيم
موسى ابومرزوق معاون رئيس دفتر سياسى حماس در گفت وگويى با «ايران» ضمن اشاره به حمايت هاى ايالات متحده از رژيم صهيونيستى تأكيد مى كند: «متأسفانه طى چند روز اخير و با وجود حجم بزرگ كشتارهاى اسرائيل در غزه ما شاهد حمايت نمايندگان كنگره آمريكا از اين رژيم بوده ايم.» وى مى افزايد: «با وجود همه جناياتى كه اسرائيل عليه غيرنظاميان انجام مى دهد ما شاهد اهداى نسل جديد جنگنده هاى آمريكايى به اين رژيم هستيم.»معاون خالد مشعل در ادامه با انتقاد از سكوت كشورهاى عربى در قبال جنايات اسرائيل گفت: «صراحتاً نمى گويم كه آنها از اقدامات اسرائيل حمايت مى كنند اما انتقاد مى كنم كه چرا در قبال اين همه جنايت ساكت هستند.» وى افزود: «سكوت كشورهاى عربى در قبال جنايات اشغالگران رژيم صهيونيستى در حالى است كه ماشاهد حمايت اكثر مسلمانان جهان و حتى غير مسلمانان در لندن، پاريس و اكثر پايتخت هاى اروپايى از ملت فلسطين هستيم.» وى در پايان با اشاره به عملكرد نهادهاى بين المللى در بحران غزه گفت: «سياست سازمان ملل و شوراى امنيت اول تبعيض سپس تأثير رژيم صهيونيستى است؛ سازمان ملل متأثر از آمريكا است و بنابراين نمى تواند كارى از پيش ببرد ضمن آن كه شوراى امنيت هم به صدور بيانيه اى ضعيف و ناكارآمد اكتفا كرد.»
* ركن آبادى: سياست آمريكا جداى از اسرائيل نيست
ركن آبادى، كارشناس مسائل خاورميانه درتحليل حمايت آمريكا از رژيم صهيونيستى مى گويد: «سياست آمريكا جداى از سياست اسرائيل نيست و آمريكايى ها از زمان تولد اين مولود نامشروع در سال ۱۹۴۸ ميلادى تاكنون اكثر قطعنامه هاى عليه رژيم صهيونيستى را وتو كردند و قطعنامه هايى را هم كه تحت فشار افكار عمومى تصويب شد، نگذاشتند به مرحله اجرا درآيد.» وى با اشاره به پيوستگى سياست هاى جمهوريخواهان و دولت اولمرت تأكيد كرد كه جنگ ۳۳ روزه نيز به خواست ايالات متحده آغاز گرديد و اكنون نيز حمله به غزه و به خاك و خون كشيدن كودكان و غير نظاميان به دستور آمريكا صورت مى گيرد، با اين وجود آمريكا هر جا لازم بداند ژست تبليغاتى مى گيرد. اين كارشناس مسائل خاورميانه با اشاره به سكوت جهان عرب در قبال جنايت رژيم صهيونيستى تأكيد مى كند: «اين امر براى ما تعجب ندارد و ما به رغم موضع برخى كشورهاى عربى از آنها انتظار بيشترى داريم.» وى گفت: آنچه در غزه مى گذرد يك قضيه انسانى است اما اكنون برخى كشورهاى عربى يا سكوت كرده اند و يا موضع گيرى خجولانه دارند. ركن آبادى ريشه بحران فلسطين را اشغالگرى رژيم صهيونيستى دانسته و گفت: «تجربه ثابت كرده است كه اسرائيلى ها زبانى جز مقاومت نمى فهمند و تنها راه حل هم ادامه مقاومت مردم فلسطين و درسوى ديگر حمايت كشورهاى عربى و اسلامى از مردم مظلوم فلسطين مى باشد.»
* حسين علايى: حملات اسرائيل با برخى اعراب هماهنگ شده است
حسين علايى كارشناس مسائل فلسطين با اشاره به سير حمايت هاى آمريكا از رژيم صهيونيستى معتقد است: «آمريكا و اسرائيل مى كوشند با فشار به مردم غزه، آنها را در شرايطى قرار دهند تا آنها احساس كنند، علت همه اين مشكلات وجود تشكيلات حماس در غزه است تا سپس با فراهم كردن شرايط در زمان مناسب غزه را از كنترل حماس خارج كرده و دراختيار تشكيلات خودگردان قرار دهند تا جريان سازش ميان اسرائيل و فلسطين را به نتيجه برسانند.»علايى در ادامه درمورد دليل سكوت كشورهاى عربى در قبال جنايات رژيم صهيونيستى نيز گفت:
«به نظر مى آيد درمورد نابودى حماس پيش از اين با بسيارى از كشورهاى عربى هماهنگ شده است و اغلب آنان در جريان حملات اسرائيل قرار گرفته بودند و اين مورد در اظهارنظرهاى آنان نيز مشهود است.»علايى تأكيد كرد: «بايد حوادث غزه را به صورت گسترده در سطح افكار عمومى جهان مطرح و توده هاى مردم را به نفع مردم فلسطين به كار گرفت. به طورى كه فشار افكار عمومى بر دولت ها در نهايت سبب فشار بر اسرائيل شود.»وى در پايان راه ديگر تأثيرگذارى بر حجم جنايات اسرائيل را هماهنگى بيشتر دولت هاى مخالف اقدامات اين رژيم در قالب هايى مانند اجلاس فوق العاده سران كنفرانس اسلامى و... عنوان كرد.
* محمدرضا حاجيان: كشورهاى عربى تابع آمريكا هستند
محمدرضا حاجيان كارشناس مسائل منطقه نيز معتقد است: «از زمان روى كار آمدن حماس، هم پيمانان آمريكا در فلسطين دچار بحران شده اند و اينك ايالات متحده از هر اقدامى كه اسرائيل براى كمك به طرح هاى اين كشور انجام دهد، استقبال
مى كنند.»وى با بيان اين كه كشورهاى عربى در قبال خاورميانه سياست مستقلى ندارند و تابع آمريكا هستند، افزود: «برخى كشورهاى عربى با توجه به وابستگى به آمريكا مجبور به سكوت شده اند و اين سكوت به معناى همراهى با سياست هاى آمريكا در خاورميانه است.» حاجيان درمورد روش هاى تأثيرگذارى بر تصميم اسرائيل براى توقف جنگ نيز معتقد است: «راه حل هاى سياسى هم اكنون به دليل نفوذ آمريكا تأثير كمى دارند اما مهمترين ابزار تحريك مردم و استفاده از سازمان هاى غيردولتى و بشردوستانه در كشورهاى جهان است.»اين كارشناس مسائل منطقه در پايان گفت: «ايالات متحده تلاش فراوانى مى كند تا حمايت از فلسطين را به حمايت از تروريسم تعبير كند درحالى كه جنايات اسرائيل و هدف قراردادن غيرنظاميان خود مصداق كامل تروريسم است.»

گروه بين الملل - امروز روز سرنوشت ساز براى هيلارى كلينتون ۶۰ ساله نام گرفته است. روزى كه دموكرات ها انتخاب خواهند كرد نامزد انتخابى شان يك سياه پوست خواهد بود يا زنى كه اكنون كرسى سناتورى نيويورك را دارد.
انتخاباتى كه امروز در چهار ايالت اوهايو، تگزاس، ورمونت و رودآيلند برگزار مى شود براى اوباما حكم پيروزى قطعى اش را به همراه دارد اما براى هيلارى كلينتون تنها مى تواند روزنه اى از اميد براى ادامه راه باشد. در بين چهار ايالت يادشده دو ايالت تگزاس و اوهايو بيشترين اهميت را دارند. زيرا هر كدام به ترتيب ۳‎/۷ و ۳‎/۶ درصد امتياز را براى آنها در كل ايالات آمريكا در بردارند. اين در حالى است كه شانس اوباماى
۴۶ ساله را در تگزاس ۴۴ تا ۴۷ درصد دانسته اند. اما كلينتون به ضرورت پيروزى خود در اين ايالت ها عقيده اى ندارد و با جذب سرمايه از سوى دولت به رقابت خود با اوباما ادامه مى دهد و اميدوار است تا پس از پيروزى بر اوباما بتواند با «جان مك كين» نامزد جمهوريخواهان به رقابتى كه بيشتر شبيه به جنگ خواهد بود ادامه دهد.

گروه بين الملل ـ تنش لفظى بين كلمبيا با ونزوئلا و اكوادور كه بر سر تعقيب و گريز شورشيان فارك شروع شده به يك بحران سياسى تبديل شده است.
دولت هاى سوسياليست ونزوئلا و اكوادور از طرح سركوبى كه ارتش كلمبيا تحت حمايت آمريكا عليه شورشيان چپگرا اتخاذ كرده خشمگين هستند.درساعات پايانى يكشنبه شب رافائل كوره آ، رئيس جمهور اكوادور با اعلام حالت فوق العاده سربازان ارتش اين كشور را به طرف مرزهاى شمالى اين كشور يعنى مرزهاى مشترك با كلمبيا گسيل داشت. كوره آ همچنين سفير كلمبيا در اكوادور را از كشور خود اخراج كرد. اين اقدامات به خاطر حمله روز شنبه به شورشيان فارك و قتل رائول رى يس، فرمانده ارشد شورشيان فارك صورت گرفت. اين حمله در خاك اكوادور كه شورشيان فارك در آن پناه گرفته بودند، انجام شد. از سوى ديگر هوگو چاوز رئيس جمهورى ونزوئلا دستور استقرار تانك را در مرز مشترك كشور خود با كلمبيا داد.چاوز با تأكيد بر تعطيلى سفارت ونزوئلا در كلمبيا و فراخوانى تمامى ديپلمات هاى ونزوئلايى از اين كشور نسبت به اين گونه اقدام هايى كه مى تواند آتش جنگ را در آمريكاى جنوبى برافروزد، هشدار داد.چاوز يكشنبه شب در برنامه هفتگى تلويزيونى خود با اشاره به استقرار تانك ها در مرز مشترك اين كشور با كلمبيا گفت: هر چند كه ما خواهان جنگ نيستيم ولى نيروى هوايى ونزوئلا براى رويارويى با هرگونه تعرض كلمبيا به خاك ما به حال آماده باش درآمد. چاوز همچنين كلمبيا را از هرگونه اقدام مشابه در خاك ونزوئلا بر حذر داشت و گفت تنها برداشت او از چنين اقدامى «برافروختن جنگ» خواهد بود.در همين حال كاخ سفيد نيز كه از كلمبيا در جنگ مقابل شورشيان چپگرا حمايت مى كند، رسماً عليه دولت هاى رقيب كلمبيا موضع گرفت.

ديميترى مدودف با كسب بيش از پنجاه ميليون رأى در انتخابات روز يكشنبه رياست جمهورى روسيه، به عنوان پيروز قطعى اين انتخابات و جانشين «ولاديمير پوتين» شناخته شد.
رئيس كميسيون مركزى انتخابات روسيه صبح ديروز اعلام كرد: شمارش ۹۸‎/۵۲ درصد آرا مأخوذه در انتخابات حاكى از آن است كه «مدودف»
۷۰‎/۲۱ درصد كل آرا را به خود اختصاص داده است. «مدودف» ۴۳ ساله، معاون اول نخست وزير روسيه و نامزد مورد حمايت «ولاديمير پوتين» در انتخابات بود. «گنادى زوگانف» رهبر حزب كمونيست روسيه به عنوان نزديكترين رقيب مدودف، تنها ۱۷‎/۷۷ درصد آرا را به دست آورده است. آراى ژيرنوفسگى و بوگدانف نيز به ترتيب ۹‎/۳۸ و ۱‎/۲۹ درصد اعلام شده است. يكشنبه شب پيش از اعلام قطعى نتايج انتخابات و پس از آنكه نتايج شمارش حدود يك سوم آرا اعلام شد، ولاديمير پوتين، رئيس جمهورى كنونى روسيه به همراه ديميترى مدودف در جمع ده ها هزار تن از هواداران جوان خود در ميدان سرخ مسكو حضور يافتند. در اين اجتماع رئيس جمهورى روسيه گفت: نتايج اوليه شمارش آرا حكايت از آن دارد كه برنامه ما با حمايت مردم در حال عملى شدن است. «مدودف» نيز در نخستين اظهار نظر خود گفت: همراه با «ولاديمير پوتين» (كه پيشتر او را نخست وزير آينده روسيه خوانده بود) سياست هاى وى را ادامه خواهم داد. وى تأكيد كرد: در سياست خارجى روسيه، ارجحيت همچنان با كشورهاى همسايه خواهد بود. ميزان حضور واجدين شرايط در پنجمين دوره انتخابات رياست جمهورى روسيه ۶۱ درصد اعلام شده است. ديميترى مدودف در سال ۱۹۶۵ در «سنت پترزبورگ» دومين شهر بزرگ روسيه به دنيا آمد و پس از گذراندن تحصيلات ابتدايى و متوسطه در اين شهر در سال ۱۹۸۷ در رشته حقوق از دانشگاه دولتى لنينگراد فارغ التحصيل شد.وى اوايل دهه ۹۰ در كميته روابط خارجى شهردارى سنت پترزبورگ كه پوتين رياست آن را برعهده داشت به عنوان كارشناس اشتغال به كار داشت و از ۹ نوامبر سال ۱۹۹۹ تا ۳۱ دسامبر همان سال (در دوره نخست وزيرى پوتين) معاون دفتر نخست وزير روسيه و از اين تاريخ تا ۳۰ ماه اكتبر سال ۲۰۰۳ معاون دفتر رياست جمهورى روسيه شد.مدودف از تاريخ مذكور تا ۲۱ اكتبر سال ۲۰۰۵ عهده دار پست رئيس دفتر رياست جمهورى روسيه بود و از ۱۴ نوامبر سال ۲۰۰۵ تا حال حاضر معاون نخست وزير روسيه است.وى در دو سال اخير مسئوليت اجراى چهار طرح ملى روسيه شامل آموزش، مسكن، كشاورزى و پزشكى را كه براى پيشبرد آنها ده ها ميليارد دلار از بودجه تخصيص يافته برعهده داشته است. مدودف رياست ستاد انتخاباتى «ولاديمير پوتين» در انتخابات رياست جمهورى روسيه در سال هاى ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ را برعهده داشت.«ديميترى مدودف»، يك روز پس از حمايت رئيس جمهورى روسيه از وى، خواستار پذيرش پست نخست وزيرى اين كشور توسط «ولاديمير پوتين» پس از خاتمه دوران رياست جمهورى شد.

نتايج نظرسنجى كه توسط مؤسسه «ال اچ۲» انجام گرفته نشان مى دهد تنها ۳۷ درصد فرانسويها به «نيكلا ساركوزى » اعتماد دارند.اين در حالى است كه محبوبيت ساركوزى در ماه گذشته ۴۱ درصد و در ژوئن۲۰۰۷ ، ۶۷ درصد بوده است. محبوبيت ساركوزى از ابتداى سال جارى ميلادى تا كنون ۱۷ درصد كاهش يافته است.