جانبازان و ايثارگران حالت اشتغال سپاه در نامه اى به سردار سرلشگر محمدعلى جعفرى، فرمانده كل سپاه از خدمات ارزشمند وى به يادگاران دوران حماسه و مقاومت تشكر كردند. به گزارش روابط عمومى سپاه پاسداران، در اين نامه ابراز اميدوارى شده است: اين گونه خدمات ارزشمند كه در دوران فرماندهى سردار جعفرى به قشر ايثارگر اعطا مى شود، سرلوحه كار تمام مسئولان نظام مقدس اسلامى و سپاه پاسداران قرار گيرد. چون امكان خدمتگزارى خالصانه و صادقانه مديران و فرماندهان امروز در پرتو از خودگذشتگى جانبازان سرافراز و ايثارگران پرتلاش در طول تاريخ پرافتخار انقلاب اسلامى ايران فراهم شده است.

اعتراف به شكست
طراحان و حاميان اصلى تحصن، به انحاى مختلف درصدد توجيه عدم استقبال مردم و اقشار مختلف از نمايندگان متحصن بودند. برخى نيز، با لحنى عتاب گونه و
اعتراض آميز، به طور تلويحى به اين بى توجهى و بى اقبالى اعتراف مى كردند. ازجمله، احمد شيرزاد از نمايندگان متحصن، در نشست استادان دانشگاه ها به حمايت از متحصنين (جالب اين كه آقاى شيرزاد در اين نشست، هم به عنوان استاد، حمايت كننده بود و هم به عنوان نماينده مجلس، حمايت شونده!) طى سخنانى با انتقاد از عدم عكس العمل مناسب جريان دانشجويى كشور نسبت به ماجراى تحصن، با لحنى معترضانه گفت: «من نمى فهمم دانشجويان چه كار مى كنند بحث اين است كه تماميت خواهى تمام عيار در صحنه وجود دارد. ان شاءالله هر كارى داريم، در چند روز آتى كنار بگذاريم و همگى به وسط ميدان بياييم، چرا كه وقت كم است.»
اگرچه اين درخواست احمد شيرزاد هيچگاه پاسخ مثبتى از ناحيه دانشجويان دريافت نكرد و حركتى جدى در حمايت از تحصن در عرصه دانشگاه صورت نگرفت، اما اين اظهارات عتاب آلود، به خوبى مشخص مى كرد كه نمايندگان متحصن، به شدت از عدم واكنش مردم در حمايت از تحصن، عصبانى اند و آنان به خوبى به شكست پروژه خود كه هدف اصلى آن ايجاد يك جنبش عظيم اجتماعى و به تعبير خود آقاى شيرزاد «انقلاب مخملى» بود، وقوف يافته اند؛ اما اعتراف به شكست نمايش تحصن، از سوى حاميان بيرونى متحصنين، با صراحت بيشترى صورت پذيرفت.
عناصر وابسته به گروه هاى اپوزيسيون اگرچه در ابتدا با شور و حرارت زايد الوصفى به حمايت از تحصن و نمايندگان متحصن پرداختند، اما پس از گذشت مدتى و آشكار شدن عدم اقبال مردم به اين حركت، مأيوسانه شكست پروژه مورد حمايت خود را به صراحت اعلام داشتند.
در همين راستا، احمد زيدآبادى از فعالان گروه موسوم به ملى - مذهبى، 10 روز مانده به پايان تحصن، طى مقاله اى در روزنامه شرق، با ارائه تحليلى در خصوص تحصن نمايندگان مجلس چنين نوشت: « 1- جمع قابل توجهى از نمايندگان در مجلس متحصن شده اند و اين اقدامى راديكال و بسيار كم سابقه درطول تاريخ پارلمان ايران است.
۲- همراهى بسيارى از مديران دولتى با متحصنان و تهديد آنان به استعفا، مجموعه نظام سياسى را در آستانه بحران قرار داده است.
۳- تحصن نمايندگان، موج فراگيرى را در متن جامعه برنينگيخته است و بسيارى از مردم عادى از موضع فرا راديكال نسبت به آن بى تفاوت و حتى بدگمان اند.
۴- نظام بين المللى نسبت به انتخابات ايران بى تفاوت نيست و عملاً وزن خود را در كفه متحصنان قرار داده است.
از آنجا كه وجهه مثبت بين المللى اصلاح طلبان به خودى خود نمى تواند جايگزين اهرم فشار عمومى داخلى عليه محافظه كاران شود، بنابراين قدرت مانور اصلاح طلبان از چهار مورد فوق، فقط در همان دو مورد نخست خلاصه مى شود.»
بدين ترتيب از نگاه اين تحليلگر روزنامه شرق، نمايندگان متحصن نه پايگاه مردمى در داخل داشتند و نه مى توانستند از وجهه بين المللى خود بهره اى ببرند، لذا تنها وزنه و اهرم فشار آنها، خودشان بودند و مديران دولتى مدافعشان!
مسعود بهنود، از نويسندگان سابق روزنامه هاى زنجيره اى و مفسر راديو بى.بى.سى نيز، در مقاله اى، على رغم اعتراف به عدم استقبال مردم از تحصن نمايندگان، تلاش كرد تا پيوستن عزت الله سحابى به متحصنين را نشانگر اقبال عمومى به تحصن، قلمداد كند.
بهنود در مقاله خود نوشت: «تحصن اكثريت نمايندگان مجلس، در حالى به دومين هفته خود نزديك مى شود كه هنوز نشانه مشخصى از حمايت گسترده مردمى از آن به چشم نمى آيد، گرچه به نظر عزت الله سحابى، مردم متوجه اين اعتراض شده اند و حتى با آن همدلى دارند، ولى هنوز از ابراز آن مى هراسند.
عزت الله سحابى ماه ها پيش اعلام داشت كه چون شرايط را مناسب براى انتخاباتى آزاد نمى بيند، در آن شركت نخواهد كرد، اما روز جمعه پس از حضور در جمع نمايندگان متحصن گفته است كه منتظر مى ماند تا نتيجه تحصن معلوم شود و روز آخر نظر خود را اعلام خواهد كرد. آيا اين را مى توان برآيندى از افكار عمومى ايران دانست كه از سه ماه قبل به هر نحو نشان داد كه قصد شركت در نمايشى به كارگردانى محافظه كاران را ندارند »
اما سايت اينترنتى «اخبار روز» كه تريبون جريانات استحاله طلب اپوزيسيون خارج كشور محسوب مى شود و در نخستين روزهاى آغاز تحصن نمايندگان، يكى از تريبون هاى اصلى حمايت گروه هاى مخالف نظام از متحصنين بود، 10 روز پس از آغاز تحصن، در مقاله اى مأيوسانه به قلم فردى به نام مهدى رجبى، نوشت: «۱۰ روز از آغاز بست نشينى نمايندگان مجلس مى گذرد، ولى هنوز خبرى از حمايت گسترده مردمى در ميان نيست. بسيارى از اندام هاى سياسى حكومتى مانند استاندارها، فرماندارها و برخى از وزيران كابينه خاتمى به حمايت از اين حركت برخاستند. برخى از سازمان هاى سياسى و صنفى وابسته به جريان دوم خرداد از در حمايت برآمدند. در سطح انجمن ها و نهادهاى غيرسياسى و غيرحكومتى، نداى حمايت به گوش مى رسد، ولى خبرى از كنش و واكنش توده مردم در حمايت از اين جريان، در ميان نيست، يا اگر مطلق گويى را كنار بنهيم، دست كم اين را مى توان گفت، حمايت هاى مردم، نمود محدودى داشته و به ندرت از سطح موضع گيرى مسئولان و اعضاى رهبرى آن انجمن ها فراتر رفته است.»
حسين باقر زاده، از اعضاى بريده گروهك منافقين كه پيشتر از اين حاميان سرسخت راديكال هاى داخلى بود و حتى مقالات او در روزنامه هاى اين جريان درج مى شد نيز، در مقاله اى كه در سايت اخبار روز درج شد، چنين نوشت:
«هيچ نشانى در دست نيست كه تحصن نمايندگان، شور و شوقى در مردم ايجاد كرده باشد. برخورد سرد و بى تفاوت مردم با اين جريان (فراتر از اعلاميه هاى گروه ها و شخصيت هاى سياسى هوادار آنان) كمترين اميدى در اين باره باقى نگذاشته است. چهار سال پيش، بستن يك روزنامه (سلام) به بزرگترين تظاهرات دانشجويى پس از انقلاب منجر شد. اكنون اقدام تاريخى مهمى مانند تحصن نمايندگان در مجلس، حتى كمترين نيرويى را به حركت درنياورده است.»
سايت «اخبار روز» همچنين در تحليل ديگرى با اظهار تأسف از اين كه به دليل عدم استقبال مردم از تحصن نمايندگان، متحصنين مجبور شده اند تا شرمگينانه دست به دامان خاتمى و كروبى شوند و مجدداً از آنها براى رايزنى درباره تأييد صلاحيت خود درخواست كمك كنند، نوشت:
«تحصن نمايندگان على رغم همه فراخوان ها و درخواست ها نتوانست به حركتى عمومى و همگانى در جامعه تبديل شود و حمايت فعال افكار عمومى را به دست آورد ... در چنين شرايطى كه تحصن به درون حكومت و حاميان سنتى آن محدود ماند، طبيعى بود رايزنى ها و مشاوره هاى پشت پرده، نقش فرادستى در رقم زدن نتيجه كار برعهده گيرد. بر اين بستر در جبهه معترضين، يك بار ديگر كسانى سردمدار شدند كه سرنوشت اصلاحات را بعد از شش سال به اين نقطه غم انگيز كشانده اند.
كسانى گفتند و نوشتند كه محمد خاتمى و مهدى كروبى با چند موضع گيرى، يكى رداى رهبرى اصلاحات به تن كرده و ديگرى در حساس ترين وضعيت، به جبهه اصلاح طلبان راديكال پيوسته است؛ اما اين دو مقام ذى نفوذ در جبهه دوم خرداد، نه اين شدند و نه آن، بلكه زمينه ساز و حامل شكافى گرديدند كه اكنون تحصن نمايندگان را به سوى سازشى نامطبوع مى كشاند.»

گروه سياسى ـ گمانه زنى ها درباره نتيجه انتخابات مجلس شوراى اسلامى كه قرار است جمعه اين هفته برگزار شود حاكى است كه اصولگراها بار ديگر بيشتر كرسى هاى اين مجلس را از آن خود خواهند كرد و پيروز انتخابات خواهند شد .
خبرگزارى فرانسه در گزارشى در اين باره پيش بينى كرد كه انتخابات روز جمعه با برترى اصولگراها در مجلس همراه باشد و مقامات ايرانى اميدوارند مردم با حضور پررنگ خود پيام روشنى به دشمنان غربى ارائه كنند.
اين گزارش به نقل از يكى از مقامات ائتلاف اصلاح طلبان حاكى است كه وى اعتراف كرده اصلاح طلبان هيچ شانسى براى كنترل قوه مقننه ايران ندارند. اين گزارش حاكى است كه ده ها حزب اصلاح طلب با هم ائتلاف كرده اند و حامى محمد خاتمى هستند كه در ماه هاى اخير انتقادهاى تندى از سياست هاى اقتصادى دولت در پيش گرفته است.
اين خبرگزارى از مهدى كروبى، رئيس سابق مجلس به عنوان برترين چهره اصلاح طلبان ياد كرده كه حزب وى يعنى اعتماد ملى به نسبت ديگر ميانه روها از جايگاه نسبتاً بهترى برخوردار است.

گروه سياسى ـ رئيس مجلس شوراى اسلامى گفت: آمريكا اين آرزو را كه روزى در جمهورى اسلامى ايران مجلسى تشكيل شود كه دنبال رو آمريكا باشد را به گور خواهد برد.
به گزارش ايرنا، وى افزود: كاخ سفيد اعلام مى كند كه به طور دقيق انتخابات ايران را زير نظر دارد، آنها مى خواهند ببينند چه گروهى اكثريت مجلس هشتم را به دست مى گيرد كه البته اين موضوعات هيچ ربطى به آمريكايى ها ندارد. وى تصريح كرد: ديديم كه در مجلس ششم برخى چه اتفاقاتى را رقم زدند و مردم چه پاسخ مناسبى به آنان دادند. رئيس مجلس شوراى اسلامى اهميت انتخابات هشتمين دوره مجلس شوراى اسلامى را كمتر از راهپيمايى ۲۲ بهمن ندانست و افزود: مردم پاسخ فشار ها و قطعنامه شوراى امنيت و اهانت مطبوعات اروپايى به پيامبر اكرم (ص) را در ۲۴ اسفند خواهند داد.

گروه سياسى- در پى سخنان كاندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريكا در مورد ايران، معاون فرهنگى و تبليغات دفاعى ستاد كل نيروهاى مسلح تأكيد كرد كه اعتراف آمريكا به دخالت در امور ايران كافى نيست .
سردار سرتيپ پاسدار سيد مسعود جزايرى خاطرنشان كرد: اين كه وزير خارجه دولت بوش اظهار مى كند كه در صورت مذاكره ايران با جامعه بين المللى ، آمريكا حاضر است سياست هاى ۲۸ ساله اخير خود را در قبال جمهورى اسلامى ايران تغيير دهد، هر چند اعتراف به گناه است و يك گام به جلو تلقى مى شود، ولى با توجه به سوابق آمريكا نمى توان هيچ زمينه مثبتى تلقى كرد . وى افزود : آمريكايى ها قبلاً در جريان بيانيه الجزاير در قبال جامعه بين الملل متعهد شدند كه در امور داخلى ايران دخالت نكنند، ليكن هرگز به شيطنت هاى خود در برابر جمهورى اسلامى ايران خاتمه ندادند . وى تصريح كرد: هر چه مى گذرد بر شكنندگى ماشين جنگى آمريكا در برابر اراده جوانان ايرانى افزوده مى شود، كارآيى ديپلماسى خصمانه واشنگتن در قبال مراودات و مذاكره رو به توسعه تهران با جامعه بين المللى كاهش خواهد يافت

گروه سياسى - ۵۰ تن از نمايندگان بيش از ۲۷ كشور جهان اين هفته در تهران گردهم آمدند .
در اين همايش انديشمندان و صاحبنظران مسير آينده فعاليت هاى صلح آميز هسته اى ايران و پيشرفت هاى به دست آمده ميان ايران و آژانس در مداليتى همكارى را مورد بررسى و واكاوى قرار دادند. دفتر مطالعات سياسى و بين المللى وزارت امور خارجه ميزبان اين گردهمايى بود. با «سيدرسول موسوى» مديركل اين دفتر كه ميزبان پژوهشگران و كارشناسان هسته اى كشورهاى مختلف بود درباره ابعاد و اهداف اين همايش گفت وگو كرده ايم.
* در خوشامدگويى خود به شركت كنندگان در همايش بين المللى هسته اى تهران، سؤال هايى مطرح كرديد، مثل اين كه دليل فشار سياسى شوراى امنيت بعد از به سرانجام رسيدن مداليتى همكارى ايران و آژانس و انتشار گزارش البرادعى چيست به نظر شما نگاه و رأى ميهمانان خارجى شركت كننده چقدر با آنچه ما در ايران در اين خصوص فكر مى كنيم همسو و نزديك است
ميهمانان ما را مى توان به دو گروه دسته بندى كرد، عده اى همسو با نظرات ما هستند و عده اى ديگر يك نگاه حقوقى به جايگاه شوراى امنيت دارند. از نظر آنها بحث و وظيفه شوراى امنيت عدالت نيست، بلكه صلح و امنيت بين المللى براى شورا مهم است و از هر طريق كه اين هدف تأمين شود، قابل قبول است . آنچه جمهورى اسلامى ايران مى گويد متفاوت است، ما صلح و امنيت بين المللى را از طريق بحث استقرار عدالت مطرح و پيگيرى مى كنيم، همين الان يك شركت كننده آمريكايى به من مى گفت ما در حال بحث در دو زمينه مختلف هستيم. ما مى گوييم شوراى امنيت پايان كار است ولى شما روى مبانى حرف داريد. اين اتفاقى است كه واقعاً شكل گرفته است. يك مسئله اساسى الان آن است كه موضوع هسته اى ايران به اين دليل به شوراى امنيت رفته كه آژانس گفته من پاسخ شش سؤال را ندارم.
* سؤال ما هم در همين خصوص است حال كه آژانس از اين سؤال ها جواب گرفته، چرا غربى ها به كار خود ادامه مى دهند
بله آژانس پاسخ خود را گرفته، اما شوراى امنيت به موضوع نگاه سياسى، امنيتى كرده و يك خواسته دارد كه مى گويد بايد رعايت شود، حكمى صادر شده و ما كار نداريم مستنداتش چيست و اصلاً درست است يا خير
* در واقع ايران با برگزارى چنين همايش هايى براى جهانيان روشنگرى مى كند كه مستندات قبلى ديگر وجود ندارد
دقيقاً، ما مى گوييم شوراى امنيت به دليلى -البته به غلط- حكم داده كه الان ديگر آن دليل محلى از اعراب ندارد، حال كه اساس حكم ديگر وجود ندارد، شوراى امنيت هم نبايد به كار سابق خود ادامه بدهد. آنها مى گويند ما به لحاظ سياسى مجبوريم به كار قبلى ادامه دهيم.
* برگزارى چنين همايش هايى به نظر شما چقدر در تفهيم حرف ايران به طرف هاى ديگر يا حداقل كسانى كه مايل اند به واقعيات بيشتر توجه كنند، نقش دارد
طبعاً نقش ويژه اى دارد، همين الان كه با شما در حال صحبت بوديم ديديد كه يكى از شركت كنندگان از امارات آمد مقاله اى ارائه داد راجع به پاسخ به سؤال هايى كه من در سخنانم مطرح كردم، نكته همين جاست تا زمانى كه موضوع دقيقاًبررسى و روشن نشود و صرفاً جمهورى اسلامى ايران متهم شود كه با شوراى امنيت همكارى نمى كند، موضوع براى آنها حل
نمى شود، كما اين كه قبلاً مدعى بودند ايران با آژانس همكارى نمى كند ولى وقتى ايران همكارى خود را با آژانس به سرانجام رساند، موضوع ديگرى مطرح كردند لذا بايد در فضايى روشن، همكارى ها و مباحث را تبيين كرد. آنچه براى ايران الان مهم است همين است كه چه دليلى دارد قطعنامه صادر شود، آن هم به استناد آنچه الان اصلاً وجود ندارد. تا زمانى هم كه چنين مباحثى به لحاظ فنى، حقوقى و سياسى مطرح نشود و در فضايى مناسب ديگران روى آن بحث نكرده باشند مسلم است كه تنها با يك اتهام كلى و بى اساس مواجه خواهيم بود.
* پس هدف از برگزارى همايش هسته اى تهران بحث و رايزنى در فضايى مناسب و روشنگرى بوده است
بله، همين طور است و هدف مهم ديگر اين كه كلاً تبيين همكارى صورت گرفته بين ايران و آژانس انجام شود. اين همكارى به عنوان يك الگوى كار مؤثر مطرح است و بايد تبيين شود. به هر حال ايران معتقد است از رژيم عدم اشاعه سلاح هاى هسته اى، حمايت مى كند و ايران به عنوان عضو «T.P.N » معتقد به تقويت جايگاه آن است. مداليتى به انجام رسيده بين ايران و آژانس با توضيح و تبيين مى تواند به تقويت همكارى كشورها با آژانس و تقويت اين نهاد و رژيم عدم اشاعه كمك كند.

۱۹ سال پيش وقتى مرا از جبهه شلمچه وارد خاك عراق كردند، عده اى از اهالى بصره با سنگ و چوب و آب دهان و ناسزا از يك بسيجى - كه اسيرى زخمى و تشنه و دست بسته بود - استقبال كردند، اما هفته پيش كه به عنوان عضو كوچكى از هيأت همراه رئيس جمهورى اسلامى ايران وارد بغداد شدم، انگار مزد روزهاى حماسه آفرينى و صبورى ام را در همين كشور و از دستان خودشان گرفتم. مقامات و مردم عراق، اين روزها هنگامى كه مى خواهند از دوران تجاوز نظامى صدام عليه ايران اسلامى سخن بگويند ابتدا از واژه «ديكتاتور» براى صدام استفاده مى كنند، آنگاه موضوع اجبار و تهديد رژيم بعثى براى كشاندن مردم به صحنه جنگ ميان دو ملت ايران و عراق را مورد تأكيد قرار مى دهند و سر آخر هم به مخاطب ايرانى مى فهمانند كه بايد آن دوران لعنتى را فراموش كنند.
امروزه كشور بزرگ و ثروتمند عراق ظاهراً به پادگان نظاميان آمريكايى تبديل شده اما وقتى پاى سفر دكتر احمدى نژاد به عراق اشغالى به ميان مى آيد همگان مى پذيرند كه امنيت اين مسافر عزيز به هر قيمتى بايد تأمين شود. ميزبان و ميهمانان ناخوانده آنها، يكى با ذوق وديگرى با غضب، اما هر دو كوشيدند تا زمينه هاى يك سفر پردستاورد براى فرزند صالح ملت ايران فراهم شود. يكى با اشتياق و ديگرى از روى استيصال و ناچارى. آمريكايى ها مى دانستند و از پيش اذعان كردند كه سفر احمدى نژاد به بغداد و ديدار و مذاكره و امضاى اسناد همكارى وى بامقامات بلندپايه عراق دولت پرادعاى شان را با وضعيت دشوارى در عرصه سياست خارجى روبه رو خواهد كرد اما از ديگر سو بايد مطابق قوانين بين المللى امنيت اين عمليات هوشمندانه سياسى احمدى نژاد عليه حيثيت خودشان را تضمين مى كردند. شايد غيظ ناشى از همين واقعيت بود كه مغزهاى متفكر آنها را به كارشكنى هاى بچگانه اى نظير قطع كردن ارتباط اينترنتى گروه رسانه اى اعزامى از كشورمان يا به پرواز درآوردن مكرر بالگردها بر روى فضاى محل هاى مذاكرات جهت ايجاد اخلال صوتى و... واداشت، ليكن همين اقدامات مذبوحانه نيز براى ما جذابيت و لذت معنادارى داشت. مى فهميديم كه در اوج درماندگى و سردرگمى قرار گرفته اند. آن نوجوان ۱۷ ساله ايرانى كه ۱۹ سال پيش در اردوگاه ۱۲ تكريت از دست نشاندگان كاخ سفيد بابت تكرار حرف هاى رهبرش و خوددارى از پذيرش خواسته هاى ضدايرانى زندانبانان كتك مى خورد، حالا در عمق استراتژيك همين سرزمين، در كاخ رياست جمهورى در بغداد و در كنار برادران عراقى ايستاده و به اتفاق آنها براى رئيس جمهور مملكت خودش آن هم پس از موضع گيرى هاى ضداستكبارى او به نشانه تحسين دست مى زند. در ميان مردم عراق، احساس خوب پيروزى و اقتدار براى ما ايرانى ها به راحتى قابل احساس است و سريال رفت و آمد نمايشى سربازان روزمزد آمريكايى در خيابان هاى اين كشور نيز مانع شكوفايى اين احساس مسرت بخش نمى شود. هميشه در سفرهاى خارجى دكتر احمدى نژاد وقتى اصرار ميزبان براى اثبات و اعلام ارادت ملت خود به ايرانى ها و تكاپوى آنها را براى اجراى هرچه آبرومندانه تر آئين استقبال ازميهمان عزيز و نيز مواضع عزتمندانه نماينده شايسته ملت ايران در نزد مقامات رسمى و سياستمداران آن كشورها را مى بينم، ناخودآگاه بر شهيدان و فداكارانى درود مى فرستم كه با نثار ارزشمندترين دارايى هاى خود، اين چنين آبرو و عزت جهانى را براى كشور و ملتى - كه تمام دنيا براى نابودى اش هر كارى كه توانست انجام داد - به ارمغان آوردند. ما در كاخ بغداد براى به بار نشستن ايثارگرى هاى جوانان برومند سرزمين مقدس ايران و بردبارى ملت رشيدمان در دوران سخت دفاع مقدس با تمام وجود دست مى زديم، با لبخند اما با چشم هايى بارانى. در خيابان مقابل نخست وزيرى عراق، نمى دانم چه حس خوبى گرفته بودم كه نوحه آزادى خرمشهر به زمزمه لب هايم تبديل شده بود:
ممد نبودى ببينى، شهر آزاد گشته‎/ خون يارانت، پرثمر گشته‎/ آه و واويلا...

هيأت وزيران در راستاى تقويت صادرات غيرنفتى كشور و حضور فعال شركت هاى ايرانى در صدور خدمات فنى و مهندسى و همچنين رونق فعاليت هاى بازرگانى اين شركت ها در كشور سوريه، با پيشنهاد وزارت مسكن و شهرسازى براى اعطاى تسهيلات بانكى جديد به نرخ سود پائين براى اين شركت ها موافقت كرد.