مهرى رنجبر
با اينكه خيلى ها نام او را در فهرست مديران موفق نوشته اند اما خودش اعتقادى به آن ندارد و مديريتش را مطلوب نمى داند. او معتقد است هنوز كار زيادى در فدراسيون قايقرانى دارد.
احمد دنيامالى، سه سال پيش زمانى كه رييس سازمان بنادر و كشتيرانى بود با بيشترين رأى مجمع فدراسيون قايقرانى، روى صندلى رياست نشست. او حالا بعد از سه سال تنها مشغله اش قايقرانى نيست اما دلخوشى اش چرا. دنيامالى كه تنها يك سال تا پايان دوره رياستش در قايقرانى باقى مانده، هنوز براى كانديدا شدن دوباره تصميم نگرفته. او فعلاً ترجيح مى دهد ملى پوشان قايقرانى را آنقدر آماده كند كه در بازيهاى آسيايى گوانگ جو روى مدال هاى آنها حساب باز كنند. هرچند ثبت نام براى انتخابات فدراسيون در سال آينده را به فراهم بودن شرايط حواله مى دهد اما از طرفى نمى تواند قيد قايقرانى را بزند. در حالى كه به اعتراف خودش راحت تر مى تواند به بقيه مسئوليت هايش پشت كند، دنيامالى مى گويد: «من قايقرانى را خيلى دوست دارم. جدايى از آن برايم خيلى سخت است.»
بيشتر مديرانى كه در دوره رئيس قبلى سازمان بودند، در دوره جديد كنار رفتند. احمد دنيامالى چه ويژگى دارد كه هنوز ماندگار است؟
- نمى دانم اين مسئله صحت دارد يا نه اما از حضرت امام يك چيزى را ياد گرفته ام. سال ۴۲ وقتى امام گفتند سربازهاى من در گهواره اند، من ۳ ساله بودم. همه شخصيت و وجود ما با امام شكل گرفته. امام درباره تكليف خيلى تأكيد مى كردند. مى گفتند اگر تكليف خودمان را درست انجام دهيم نتيجه را خدا مقرر مى كند. طبيعتاً اگر همه ما وظيفه مان را درست انجام دهيم و دنبال جاه طلبى نباشيم، همه چيز درست مى شود. حضور آدم هايى كه دنبال نان و نام هستند به ورزش آسيب مى زند. بايد بى سر و صدا كار كردن اصل باشد و براى كار كردن دنبال بزرگنمايى نباشيم. فكر نكنيم كه شق القمر مى كنيم. آنقدر تكاليف انباشته داريم كه انجام نداده ايم تا به حد قابل قبول برسيم كه حالا با آن حد خيلى فاصله داريم. ورزش بايد عارى از آدم هايى باشد كه دنبال نام و نان هستند چرا كه در فضاى مسموم انرژى ها تلف مى شود. در يك گروه اگر همه اعضا همفكر و هماهنگ باشند انرژى ها مثبت مى شود، در حالى كه اگر آنها با هم مشكل داشته باشند در رفتار و نمودار گروهى اعداد ضعيف مى شود. پس ما خودمان، خودمان را ضعيف مى كنيم.
در فدراسيون قايقرانى كارها بر چه اساسى انجام مى شود؟
- يكى از بحث هاى جدى، رفتار برنامه اى در قايقرانى است اما در كشور ما مشكل نداشتن رؤيا براى آينده است. در همه زمينه ها، حتى مديران هم براى آينده كارى خود رؤيا ندارند يا اينكه رؤياهايشان با واقعيت مرتبط نيست. در بين ورزشكاران، فوتباليست ها بيشتر رؤيا دارند چرا كه آنها اين مسئله را لمس كرده اند كه مى توانند در تيم هاى اروپايى بازى كنند. تكواندوكاران و كشتى گيران هم به آن رؤيا رسيده اند اما در رشته هايى كه فاصله زيادى با دنيا دارند، نبود رؤيا يك مسئله است. بايد اولين رؤيا حضور در تيم ملى باشد. آنها بزرگترين رؤيايشان حضور در تيم ملى است.
نداشتن رؤيا فقط مختص ورزشكاران است يا در پيشرفت يا افت كار مديران هم تأثير مى گذارد؟
- من معتقدم مديران هم بايد رؤيا داشته باشند. بايد بدانند در قالب يك طرح جامع، با برنامه اى كه براى حوزه شان مى ريزند ظرف چه مدتى بايد كجا باشند؛ آسيا، المپيك، رنكينگ جهانى يا.//
اين اتفاق در قايقرانى افتاده؟
- بله، ما اين مسئله را مطرح كرده ايم كه پاروزنان به مدال نقره و برنز فكر نكنند. آنها بايد تمرين كنند تا قهرمان شوند و بدانند نقره و برنز ارزش آنچنانى ندارد. به همين خاطر پاداشى كه براى مدال طلا در نظر گرفته ايم متفاوت از مدال هاى نقره و برنز است. مى خواهيم ورزشكاران به سمتى بروند كه براى اولى مسابقه بدهند نه دوم و سومى. در مسابقه هاى قهرمانى آسيا چين از ۵۴ ماده ۲۲ طلا گرفت و تيم ايران و قزاقستان ،۱۳ ژاپنى ها هم بدون طلا، فقط نقره و برنز گرفتند.
كره اى ها هم دو طلا گرفتند. در مسابقه هاى ۲۰۰۶ هلند دختران ژاپن تيم هشتم كاناپولوى دنيا شدند و ايران دوازدهم. رويينگ هم كه سابقه ۱۱۰ ساله در المپيك دارد، به تازگى در ايران شروع به كار كرده. بعد از گذشت ۲۰ ماه از شروع فعاليت اين رشته در ايران، تيم ملى كشورمان براى اولين بار در مسابقه هاى قهرمانى آسيا حاضر شد و با ۳ مدال طلا سوم آسيا شد. نتيجه آنها باعث شد تا رييس كنفدراسيون آسيا بعد از دور مقدماتى رقابت ها به من تبريك بگويد و اعتراف كند: «قايقرانى ايران شگفت انگيز است.»
اما فكر نمى كنم رؤياى شما براى قايقرانى فقط آسيا باشد.
- نه، به هيچ عنوان براى ما آسيا هدف نيست. اميدوارم روزى بالاتر از چينى ها و آسيا حرف بزنيم. نگاه ما جهانى است. اگر قرار باشد آسيا را به دست بگيريم بايد رؤيايمان رده هاى بالاى جهان باشد.
رسيدن به رؤياها چه ابزارى لازم دارد؟
- معتقدم كار زيادى داريم. بايد مكانيزم پرهيز از رفتار سينوسى را ايجاد كنيم. به طورى كه با رفت وآمد آدم ها، افت و خيز پيدا نكنند، عارضه اى كه امروز در ورزش وجود دارد. اگر برنامه داشته باشيم كه همه با آن موافق باشند، حتى اگر شخصى تغيير كند آن رشته افت و خيز پيدا نمى كند يا شايد تغييرات به اندازه يك پله باشد كه آن هم طبيعى است. مهم اين است كه افت و خيز چند پله اى و محسوس به وجود نمى آيد. بايد ضريب شكنندگى در سيستم را كم كنيم.
اين مسئله فقط در ايران است؟
- در دنيا هم اينطور است. اگر كار گروهى باشد، مدير هم تغيير كند نگرانى وجود ندارد كه چه بلايى سر مجموعه مى آيد اما اگر نگاه همه جانبه به ورزش نداشته باشيم افت و خيزهايى به وجود مى آيد كه به نفع ورزش و مردم نيست.
الان قايقرانان ملى پوش در چه وضعيتى تربيت مى شوند؟
- سيستم گلخانه اى. سيستمى كه ضريب شكنندگى اش بالاست، چرا كه توليد در فضاى مصنوعى است. مثل ميوه اى كه در گلخانه به وجود مى آيد، ظاهر خوبى دارد اما طعم و مزه اش طبيعى نيست.
چرا گلخانه اى؟
- در شرايطى ناچاريم. همانطور كه الان ما ناچاريم. براى گام اول اين سيستم را پذيرفتيم تا آن را توسعه دهيم. هنر اين است كه در عين حال كه قايقرانى را توسعه مى دهيم سيستم هاى قهرمانى را هم پيش ببريم. در بخش قهرمانى استعداديابى و روانشناسى كرده و به سيستم گلخانه اى وارد مى كنيم تا به صورت
Non stop تمرين كنند. عقب ماندگى هاى ما از دنيا قابل توجه است. ايران جزو معدود كشورهايى است كه اين حالت را در قايقرانى دارد.
چرا؟ يعنى اين حالت بهترين حالت براى جبران عقب ماندگى است؟
- ديگر معنا ندارد تيم هاى ملى در سال فقط ۵- 4 اردو داشته باشند. اگر قرار باشد از آسيا بالاتر برويم، بايد اين وضعيت ادامه پيدا كند چرا كه حركت هاى فردى تأثير خوبى بر كيفيت ورزش ندارد.
به گرفتن سهميه المپيك در قايقرانى اميدوار هستيد؟
- به هر صورت گرفتن سهميه يك موفقيت بزرگ محسوب مى شود. در آب هاى آرام اگر بخواهيم سهميه بگيريم، بايد اول آسيا شويم. من اعتقاد دارم زمانى گرفتن سهميه ارزش پيدا مى كند كه جزو كشورهايى نباشيم كه روى ما حساب نمى كنند. بايد سهميه بگيريم اما نبايد به اين سهميه ها اكتفا كنيم.
به گرفتن نتيجه در المپيك فكر مى كنيد؟
من الان هيچ چيزى در باره مدال نبايد بگويم.در شرايط فعلى بايد به اين فكر كنيم اگر در يك ماده ۳۰كشور شركت مى كنند، ما جزو كشور هاى آخر نباشيم.
از عملكرد سرمربيان خارجى تيم ها راضى هستيد؟
- بله، رضايت كامل دارم.
اگر تيم ها نتوانند براى المپيك سهميه بگيرند، قرارداد مربيان خارجى قايقرانى تمديد مى شود؟
- قراردادشان را تمديد نمى كنيم، چرا كه آنها را براى سهميه المپيك آورده ايم.
شما جزو مديرانى هستيد كه مشغله زيادى داريد، معاونت فنى - عمرانى شهردارى، فدراسيون قايقرانى و باشگاه ملوان. حضور در چند جا باعث نمى شود كه بازدهى كارتان پائين بيايد؟
- امروز ديگر حضور فيزيكى خيلى مهم نيست. تدبير، داشتن برنامه، انتخاب همكاران خوب، همه اينها كمك مى كند كه كار يك مجموعه به خوبى پيش برود. ممكن است يك مدير اينجا بيايد كه توانايى اش بالا باشد و نصف من كار كند اما برآيند كارش از من بهتر باشد. زمانى هم يك نفر خيلى وقت مى گذارد اما وقتش، وقت مفيدى نيست. بحث خودم نيست. من با مديران خوبى كار كردم، مرحوم شهيد دادمان كه چند سالى معاون ايشان بودم. زمانى هم معاون مهندس خرم بودم.
به هر حال نظارت بر كار لازم است.
- اگر يك مجموعه را درست هدايت نكنيد، زمين مى خورد. من مدام همكاران و پيشبرد كارها را كنترل مى كنم. بايد بپذيريم وقتى بار ۵- 4 فدراسيون روى دوش ما است، بايد كمى مكانيزم ها تغيير كند. ممكن است در جايى احساس كنم كميته اى كارش را درست انجام نمى دهد، سريع صدايشان مى كنم و تذكر مى دهم. درست مانند اتفاقى كه همين چند روز قبل براى كانوپولو افتاد.
از عملكرد خودتان راضى هستيد؟
- نه، مطلوب، ذات احديت است. مطلوب بى نهايت است. اگر كسى از كارش راضى باشد، يعنى حكم مرگ خودش را امضا كرده است. خودخواهى است اگر بگوييم «راضى هستيم» ما مرتب نياز به Refresh داريم البته اين به معناى بر هم زدن مرتب نيست.
كمتر از يك سال تا پايان دوران رياست تان باقى مانده، قصد داريد دوباره كانديدا شويد؟
- بايد ببينم خدا چه مى خواهد. من اميدوارم بتوانم به رنكينگ ايران در گوانگ جو كمك كنم. آرزويم اين است كه در گوانگ جو روى ما حساب كنند. اگر شرايط فراهم باشد شايد دوباره كانديدا شوم اما هنوز هيچ چيز معلوم نيست.
با علاقه اى كه به اين رشته پيدا كرده ايد، رفتن از قايقرانى برايتان سخت نيست؟
- حتماً رفتن از قايقرانى برايم سخت است. از بقيه مسئوليت هايى كه دارم راحت مى توانم جدا شوم اما به قايقرانى واقعاً علاقه دارم.
