] هليا خرم ]

شادى و خوشحالى مانند اشعه هاى خورشيد به ما انرژى مى دهد و باعث تلألو لحظه هاى ما مى شود.
اگر از آن دسته افرادى هستيد كه شادى براى شما بى معناست، بيشتر به اين مسئله فكر كنيد. سعى كنيد شادى را وارد حريم زندگى خود كنيد و از فوايد آن لذت ببريد.
*هميشه لبخند روى لب داشته باشيد
يك لبخند در روز تمام احساسات ناخوشايند را از شما دور مى كند. لبخند شما روى ديگران نيز اثر مى گذارد و به آنها مى گويد كه شما فردى شاد و مثبت هستيد و موجب نزديكى بيشتر شما با اطرافيانتان مى شود. بنابراين سعى كنيد اين عادت تكرارى افراد خوشحال را امتحان كنيد.
*با دوستان خود درد دل كنيد
اگر روز كارى خوبى نداشتيد درباره آن با دوستان نزديك خود صحبت كنيد، زيرا استرس و اضطراب بيش از حد به شما آسيب مى رساند و خوشحالى را نيز از بين مى برد. مطالعات نشان مى دهد، افرادى كه از مشكلات و ناراحتى هاى خود با ديگران حرف مى زنند، نسبت به افرادى كه همه چيز را در خود مى ريزند و احساسات خود را بيان نمى كنند، احساس بهترى دارند. بنابراين هر موقع احساس كرديد زير بار مشكلات طاقتتان طاق شده است و ديگر نمى توانيد ادامه دهيد، حتماً خود را براى حرف زدن با دوستتان آماده كنيد.
*مثبت انديش و مثبت گرا باشيد
سعى كنيد هميشه به زندگى مثبت نگاه كنيد و مثبت فكر كنيد. اگر انسان افسرده اى باشيد كه دائم فكر مى كند از بدو تولد بدشانس و بدبخت بوده است و تمام مشكلات مختص او آفريده شده است، بدانيد دائم با ناكامى مواجه خواهيد شد. بنابراين بايد افكار منفى را از خود دور كنيد و عينك بدبينى را كنار بگذاريد تا زندگى نيز به شما روى خوش نشان دهد.
*براى انجام كارى كه به آن علاقه مند هستيد، اقدام كنيد
از انجام كارهايى كه از آن لذت نمى بريد تا حد امكان پرهيز كنيد. البته اين نكته را نيز در نظر داشته باشيد كه هميشه نمى توانيد كارهاى مورد دلخواه خود را انجام دهيد، بنابراين در اوقات فراغت خود كارهاى مورد علاقه تان را انجام دهيد، زيرا انجام اين فعاليت ها موجب خوشحالى شما خواهد شد. براى تقويت شادى اين راهكارها پيشنهاد مى شود:
*به طور منظم ورزش كنيد
*به افراد ناتوان و نيازمند كمك كنيد
*سعى كنيد هميشه خود را شاد و سرحال نشان دهيد
*حتماً زمانى از وقت خود را در روز به عبادت و راز ونياز با خداوند اختصاص دهيد
*هميشه سعى كنيد در زمان حال زندگى كنيد و آينده را به خود آينده بسپاريد
فكر نكنيد كه شادى و شاد بودن كار سختى است، از همين الآن لبخند و احساس شادى را امتحان كنيد، سعى كنيد آن طور كه دوست داريد و لذت مى بريد، زندگى كنيد.

] لئوبوسكاليا‎/ تهمينه مهربانى]

همين چند وقت پيش بود كه تازه معنى حرفى را كه كسى سال ها پيش به من گفته بود، فهميدم!
او به من گفته بود: «هيچ خبر دارى خانه ات اتاق هاى زيادى دارد » من راستش عادت كرده بودم اين طور فكر كنم كه خانه من همين يك اتاق نشيمن خيلى بزرگ و پاكيزه را دارد كه اتفاقاً اتاق خيلى قشنگى هم هست. هم خوب تزئينش كرده ام و هم كاملاً پاك و پاكيزه است. همه كارهايم را هم در همين اتاق انجام مى دادم. آنجا زندگى مى كردم، كار مى كردم، سر خودم را گرم مى كردم و خلاصه خيلى به من خوش مى گذشت. اما آن روزى كه به ياد حرف آن آدم افتادم، يكمرتبه هوايى شدم و ديدم اين اتاق بزرگ، چندين در دارد و رفتم يك كمى از درها را باز كردم و خدا مى داند كه پشت آن در چه ديدم! يك اتاق تاريك مرطوب پر از خرت و پرت و تار عنكبوت! واقعاً ترسيدم و نخستين حسى كه به من دست داد اين بود كه در را ببندم و ديگر هرگز آن را باز نكنم. بعد يادم آمد كه بالاخره اين اتاق هم جزئى از خانه من است و گيريم كه هزار بار هم به خودم بگويم كه چنين اتاقى در خانه من نيست، ولى هست و چاره اى ندارم كه آن را تميز كنم، خرت و پرت هاى اضافى را دور بريزم، اسباب و اثاثيه پاكيزه در آن بچينم و در آن زندگى كنم. براى همين جستى زدم توى اتاق و سه چهار ساعت تقلا كردم و عرق ريختم و حاصل كار، اتاق قشنگ آفتابرويى شد كه از تماشايش كيف كردم. حالا من دو تا اتاق دارم و مى توانم آدم هاى بيشترى را كه دوست دارم، به خانه ام دعوت كنم.
خانه من هفت در ديگر هم داشت و من هر هفت در را باز كردم. يك در مرا به سوى موسيقى برد، ديگرى به سوى نقاشى، سومى به سوى عشق، چهارمى به سوى زيبايى، پنجمى به سوى شادى و... حالا يك عالمه اتاق دارم كه همه شان هفت در دارند و اين قصه، پايان ندارد.
هيچ كسى تا به حال نتوانسته است براى اتاق هاى خانه اش پايانى پيدا كند. اين كار را مى شود تا بى نهايت ادامه داد.

] صديقه پارسانيا]

مى گويند كودكان بزهكار، به توجه، محبت و پذيرش بيشترى نياز دارند. اغلب آنان احساس انزوا و جدايى مى كنند كه اين امر آسيب پذيرى آنان را نيز افزايش مى دهد. به عبارت ديگر كودكانى كه حس خودارزشى دارندكمتر دچار بزهكارى مى شوند. بنابراين چه بايد بكنيد تا عزت نفس را در كودكتان تقويت كنيد. چهار ركن براى دستيابى به اين هدف، وجود دارد: محبت ، زمان ، انضباط و پذيرش.
* ابراز محبت به كودكى كه پيوسته بى تربيت، ناسازگار و بدخلق است ، همچون گروهى از كودكانى كه دوران بلوغ را سپرى مى كنند، سخت است. جالب است بدانيم در اين زمان است كه او به محبت بيشترى نياز دارد. والدينى كه هم در دوران سركشى و ستيز كودكان و هم در دورانى كه كودكان نوپا هستند و از شيرينى خاصى برخوردارند، به آنان توجه مى كنند، در واقع پايه عزت نفس كودكانشان را مى سازند.
* وقتى كه با كودكتان مى گذرانيد، يكى ديگر از مواردى است كه براى تقويت عزت نفس او مهم است. كودكان به زمان با كيفيت نياز دارند. آنان به شما نياز دارند تا در هنگام بازى و حتى در برخى زمان ها بدون هيچ علتى در كنارشان باشيد. اين بدين معنا نيست كه شما بايد كاملاً در همه احوال مراقب كودكانتان باشيد. اغلب براى بيشتر كودكان فقط حضور والدين در خانواده كافى است. گاهى اوقات مشغله كارى در بيرون از خانه به قدرى زياد است كه مجبوريم زمان خيلى كمى را با كودكانمان بگذرانيم. هيچ چيز مشكل تر از اين نيست كه براى بودن با كودك زمان كافى پيدا كنيم، ولى بايد بدانيم كه اين زمان براى رشد كودك اهميت دارد.
*حكمفرما كردن انضباط در خانواده، كارى بس مشكل است. تنظيم قوانين منصفانه و به كار بستن آنها به طور منطقى مى تواند مهارت هاى هر پدر و مادرى را آزمايش كند. مهم نيست كه شماچه حد و حدودى را درباره كودكانتان به كار مى بريد زيرا آنان همواره در جست و جوى راه هايى براى شكستن اين حد و حدود هستند. اين امر طبيعى است. ولى كودكانى كه تابع قوانين و حد و حدود آن هستند، احساس مهم بودن مى كنند و مهم نيست كه تاچه اندازه ممكن است از خود مقاومت نشان دهند.
* يكى ديگر از اركان عزت نفس در كودكان «پذيرش» است. براى والدين طبيعى است كه نسبت به كودكانشان اميدوارى زيادى داشته باشند. همه ما دوست داريم كه كودكانمان تحصيلات دانشگاهى داشته يا بهترين شاگرد در كلاس درس باشند. ما از كودكانمان انتظارات زيادى داريم ولى آنان بيشتر انتظارات ما را برآورده نمى كنند. يكى از روش هاى مهم تقويت عزت نفس، پذيرش كودكان در همه شرايط است. هر كودكى مشخصه منحصر به فرد خود را دارد و از نقاط ضعف و قوت برخوردار است. به يقين ما بايد انتظار داشته باشيم كه كودكانمان تا آنجا كه مى توانند تلاش كنند. در هرصورت چه آنان دركارى به راحتى موفق شوند يا به سختى از آن عبور كنند، تشويق كارهايشان و تصديق قوه خود ارزشى براى آنان بسيار ضرورى است.
* هميشه سعى كنيد در لحظه هاى مهم زندگى فرزندانتان حاضر باشيد حضور در بازى هاى مدرسه اى، مراسم اعطاى جوايز و جشن ها، لحظات مهمى است كه كودكان دوست دارند با شما سهيم شوند. قوانين روشنى را تنظيم كرده و آنها را اجرا كنيد. سعى نكنيد در اجراى آن از تنبيه هاى مختلف استفاده كنيد. كودكان اشتباه خواهند كرد و هيچ كس هميشه از تمام قوانين پيروى نخواهد كرد. محدوديت ها را استوار ولى دوستانه اجرا كنيد. به كودكان خود اميدوار باشيد. به جاى نصيحت كردن آنان براى انتخاب هاى بد، انتخاب خوب آنان را مورد تمجيد قرار دهيد. همه كودكان دچار اشتباه مى شوند. به كودكان كمك كنيد كه از اشتباهات خود پلى براى موفقيت بسازند. به احساسات كودكانتان احترام بگذاريد. هرگز نسبت به ترديدها، ترس ها، عقايد و افكار آنان بى اهميت نباشيد. پيشرفت كودكانتان را ارج نهيد. كودكانتان بايد بدانند كه شما از آنان انتظار تلاش فراوان داريد ولى ظرفيت هاى آنان را هم مى شناسيد، از پيشرفت هاى آنان تمجيد مى كنيد و هرگز آنها را به خاطر اشتباهاتشان شرمسار نمى كنيد. عقايد و ارزش هاى خود را با كودكانتان در ميان بگذاريد . با آنان صحبت كنيد و به صحبت هايشان گوش دهيد تا به اين ترتيب به آنها اعتماد به نفس بدهيد.

] اشرف راضى ]

تربيت و بزرگ كردن كودكان در دنياى امروز براى والدين امر مشكل و پيچيده اى شده است. والدين همواره نگران آن هستند كه فرزندانشان به خوبى تربيت و بزرگ نشود. در اين زمينه نكاتى وجود دارد كه رعايت آنها از سوى والدين مى تواند به تربيت مناسب كودكان كمك كند.
*به اندازه كافى به كودكان محبت كنيد
مهم ترين وظيفه والدين اين است كه عشق و محبت خود را به فرزندانشان نشان دهند. مورد محبت قرار گرفتن از سوى والدين به كودكان احساس امنيت و تعلق خاطر مى دهد. محبت بجا و مناسب به كودكان باعث تعديل در رفتارهاى دشوار آنها مى شود. والدين بايد در مورد محبت كردن به كودكان دو نكته را درنظر داشته باشند. اول اين كه محبت كردن به كودك بايد دائمى و بدون قيد و شرط باشد. حتى زمانى كه كودكان رفتار نامناسب نشان مى دهند نبايد به يكباره محبت والدين قطع شود. نكته ديگر اين كه والدين بايد محبت و عشق خود به فرزندانشان را بيان كنند و آن را به صورت آشكار و به شيوه هاى مختلف مثل بغل كردن، تعريف و ستايش كردن آنها نشان دهند. به گونه اى كه فرزندان در محبت و عشق والدين به خود ترديدى راه ندهند.
*نظم و قوانين مثبت و سازنده بر قرار كنيد
بعد از محبت كردن، دومين نكته مهم آن است كه قوانين و دستورالعمل هايى را براى كودكان به وجود بياوريد و از رعايت آنها مطمئن شويد. رعايت انضباط و قوانين اعمال شده از سوى والدين، موجب مى شود كودكان راحت تر با قوانين دنياى بيرون كنار بيايند. همچنين، اين امر، موجب تعديل و سازگارى فرزندان با اطرافيان مى شود. بهتر است براى اين كه از اجراى قوانين اعمال شده اطمينان حاصل كنيد از عباراتى مانند «اين كار را انجام بده» استفاده كنيد به جاى اين كه از واژه منفى و واكنش برانگيز «اين كار را نكن» استفاده كنيد. وقتى تنبيهى را براى رفتار دشوار و تخطى از قوانين آنها در نظر مى گيريد حتماً آن كار را انجام دهيد چرا كه اگر مرتب از حرف خود سرپيچى كنيد فرزندانتان به حرف شما اطمينان نخواهند داشت. اگر قرار است تنبيهى را براى كارهاى نامناسب آنها اعمال كنيد، اين كار را بلافاصله پس از مرتكب شدن كار نادرست انجام دهيد چرا كه تأثير آن بيشتر خواهد بود. تنبيه را منوط به حضور همسرتان نكنيد. هرگز نگوييد صبر كن تا پدرت يا مادرت به خانه برگردد! اختلاف خود با همسرتان را در مورد نحوه تربيت كودك در حضور او مطرح نكنيد. هميشه سعى كنيد اگر در اين زمينه با همسر خود اختلافى داريد در خفا حل كنيد. اين كار موجب مى شود تا فرزندتان از هر دوى شما حرف شنوى داشته باشد.
هرگز كودكان را در حضور ديگران تنبيه نكنيد. تنبيه در جلوى ديگران حتى موجب تشديد رفتار بد و نابهنجار او خواهد شد. تنبيه شدن در حضور ديگران موجب خرد شدن شخصيت كودكان مى شود و تنفر نسبت به والدين را به وجود مى آورد.
*قوانين واضح و مشخص را براى كودكان تعيين كنيد
كودكان نبايد در مورد نوع قوانين و چگونگى رعايت آنها دچار ابهام شوند. قوانين بايد ساده و قابل اجرا باشد.
قوانين ايجاد شده بايد منطقى و عقلانى باشد. فلسفه رعايت اين قوانين بايد از سوى والدين براى كودك توضيح داده شود. به كودكتان توضيح دهيد كه رعايت اين قوانين به نفع خود اوست و رعايت نكردن آنها موجب پشيمانى او خواهد شد.
*همواره انعطاف پذير باشيد
با فرزندانتان راجع به قوانين صحبت كنيد. در صورت امكان، در مورد بعضى از قوانين به توافق برسيد. ممكن است قوانين تأثير مختلفى بر كودكان با توجه به نوع شخصيت آنها داشته باشد. در اين زمينه شخصيت كودك، عامل محورى است. بايد با توجه به نوع شخصيت كودكان و علايق آنها قوانين تنظيم و اجرا شود.
به خاطر داشته باشيد كه شما سال ها تجربه داريد بنابراين در اجراى دستورالعمل ها و قوانين خود درنگ نكنيد و قاطع باشيد. هرگز اجازه ندهيد فرزندتان نظر شما را راجع به قوانين و تنبيهى كه از نظر شما حتماً بايد اجرا شود تغيير دهد. براى مثال اگر فرزندتان عمداً به كسى يا چيزى آسيبى رساند بايد حتماً عذرخواهى كند و تنبيه لازم براى مثال كم كردن پول توجيبى او يا محروم شدن از فعاليت هاى مورد علاقه اش اعمال شود. البته در اين مورد نبايد زياد افراط شود و حتماً از تنبيه هاى بدنى پرهيز شود.
*اوقاتى را با فرزندانتان سپرى كنيد
زمان هاى بيكارى و اوقات فراغت خود را با فرزندانتان سپرى كنيد. براى مثال، اوقاتى را در روز به بازى با فرزندانتان اختصاص دهيد. در بازى با آنها هدف بايد فقط سرگرم كردن او باشد و نه اعمال قدرت و نفوذ خود بر او.
*با هم صحبت كنيد
با فرزندانتان راجع به مسائل واقعى زمانى صحبت كنيد كه مطمئن هستيد آنها حوصله دارند و به حرف شما گوش مى دهند.
*به فرزندانتان نحوه انجام امور مختلف را آموزش دهيد
براى مثال مى توانيد به آنها نحوه آشپزى كردن و حتى تعمير لوازم منزل را ياد بدهيد. اين كار موجب مى شود تا آنها احساس كنند مفيدند.
*آنها را تشويق كنيد تا در انجام امور منزل با شما همكارى كنند
روح تعلق و دلبستگى به خانواده در حين همكارى در منزل به وجود مى آيد و تقويت مى شود. تعطيلات را با هم سپرى كنيد. با هم به رستوران برويد و در فعاليت هاى اجتماعى، ورزشى و مذهبى شركت كنيد. به جاى تماشاى تلويزيون، بازى هاى خانوادگى انجام دهيد. هرگز اسباب بازى و هديه دادن، جاى با والدين بودن را براى آنها نمى گيرد.
*ارزش ها و اصول اخلاقى را به آنان بياموزيد
آموختن ارزش هاى درست و مورد قبول همگان موجب سازگارى و پذيرفته شدن فرزندتان در جامعه مى شود. به فرزندانتان ياد دهيد تا با ديگران با مهربانى، احترام و درستكارى و همانگونه كه دوست دارند با آنها رفتار شود، رفتار كنند. بر رفتارهاى درست در خانه تأكيد كنيد. در خانه درست رفتار كنيد تا كودكانتان رفتار درست را از شما بياموزند. در مورد فلسفه و اهميت اخلاق و ارزش هاى انسانى با فرزندانتان صحبت كنيد.
به فرزندانتان بياموزيد تا همواره حقيقت را بگويند و راستگو باشند. به آنها ياد دهيد حتى در مواقعى كه امر نادرستى انجام داده اند و گفتن آن به زيان آنهاست، حقيقت را بگويند.
*احترام متقابل را در فرزندانتان بپرورانيد
براى تقويت و رشد احترام در بچه ها، بايد در خانواده بين اعضا احترام متقابل وجود داشته باشد. والدين بايد با احترام با كودكان رفتار كنند. والدين بايد همواره براى نشان دادن سپاسگزارى خود به فرزندانشان از كلماتى مانند «متشكرم» و «بسيار ممنونم» استفاده كنند و در صورتى كه اشتباهى انجام داده اند بايداز فرزندان خود عذرخواهى كنند. همچنين والدين بايدكودكان را وادار كنند تا همواره با رعايت ادب و احترام با آنها رفتار كنند. اگر فرزندان با والدين با احترام برخورد نكنند، آن رفتار در آنها درونى مى شود.
*به حرف هاى آنها گوش بسپاريد
والدين بايد حتى با وجود مشغله زياد از همان اوايل دوران كودكى به حرف هاى كودكانشان گوش بسپارند. گوش كردن به حرف هاى فرزندانتان موجب مى شود تا آنها حرف هاى درون خود را بدون ترس از دست دادن محبت والدين بيان و خشم و عصبانيت خود را در حضور شما تخليه كنند.
*همواره مشاور و راهنماى آنها باشيد
وقتى آنها به مشكل بر مى خورند راهنمايى هاى لازم را به آنها ارائه دهيد. در اين مورد سعى نكنيد كه عقايد خود را به زور به آنها تحميل كنيد.
ميوه ممنوعه هميشه وسوسه انگيز است. بنابراين سعى كنيد با آنها راجع به فعاليت هاى نامطلوب به تدريج صحبت كنيد و آنها را با علت و استدلال قانع كنيد. اگر عقايد شما درست و منطقى باشد مطمئن باشيد كودكان به آن عمل خواهند كرد.
*استقلال و به خودمتكى بودن را در آنها تشويق كنيد
به تدريج به فرزندانتان آزادى و استقلال دهيد و كنترل خود بر زندگى آنها را كم كنيد. با استقلال منطقى دادن به آنها احترام و محبت خود را به آنها نشان مى دهيد. در ابتدا، فقط بايد به آنها آزادى تصميم گيرى در موضوع ها و مسائل جزئى داده شود. بعدها به مرور زمان به آنها آزادى تصميم گيرى در امور بزرگ تر را مى دهيد. اما بايد هميشه براى دادن مشاوره و راهنمايى به آنها آمادگى داشته باشيد. فرزندان شما هرچقدر هم كه بزرگ شده باشند به مشورت و استفاده از تجربيات شما نياز دارند.