]محمدرضا هاديلو ]

يك داستان قديمى مى گويد هنگام تحويل سال درهايى در آسمان گشوده مى شوند و فرشته ها به سوى زمين مى آيند تا آرزوهاى مردم را اجابت كنند. اگر هنگام باز شدن درها به آسمان نگاه كنيد، همه چيز را مى بينيد و در آن زمان هر كس هر آرزويى كند به واقعيت مى پيوندد.
تقريباً تمام مردم، خواسته يا ناخواسته در آغاز سال نو آرزويى مى كنند، آرزوهايى كه در انتظار بر آورده شدنشان هستند و به اميد رسيدن آن روز، آرزو مى كنند و آرزو...
شما چطور
شهروندان از آرزوهاى لحظه تحويل سال مى گويند آرزوهايى كه پشت هر كدام دنيايى اميد خوابيده است البته گروهى هم به خاطر اين كه حتماً به آرزوهايشان برسند، در مورد آنها با كسى حرف نمى زنند، درست مثل خواب هايى كه دوست داريد تعبير شوند و در موردشان با كسى حرف نمى زنيد. مجتبى ۲۵ ساله مى گويد: «در آغاز سال نو بعد از شكر نعمت هاى خداوند براى سلامتى خانواده و ديگران دعا كرديم اين يك آرزوى قلبى است كه هيچ كس زمين گير نشود. پدر و مادر من به رحمت خدا رفته اند ولى فكر مى كنم در درجه اول آرزوى سلامتى براى بزرگترها يكى از بهترين آرزوها باشد.»
دوستش ادامه مى دهد: «تنها آرزوى من اين است كه روزى بتوانم خودم براى خودم تصميم بگيرم و كسى در كارهايم دخالت نكند. مدتى است كه نامزد كرده ام ولى تمام فاميل در كارهايم دخالت مى كنند. من مى گويم بزرگترها راهنماى كوچكترها باشند ولى در كارهايشان دخالت نكنند. به تنها چيزى كه فكر نمى كنم پول است ولى آنها مى گويند پول مشكل گشاى همه گرفتارى هاست. درست است كه براى خريد همه چيز پول لازم است اما عشق و محبت و خوشبختى را كه نمى شود با پول خريد.»
محسن مينايى رسا آرزو مى كند هيچ كس دروغ نگويد و يكرنگى چهره واقعى مردم باشد و ادامه مى دهد: «لحظه تحويل سال نو آرزو كردم و تصميم گرفتم هيچ وقت دروغ نگويم و به چهره حقيقى خودم نزديكتر باشم. بعضى ها را مى شناسم كه ادعا مى كنند صاف و صادق هستند اما به نظر من آنها حتى به خودشان هم دروغ مى گويند. دوست دارم چهره اى داشته باشم به دور از ريا و تظاهر. آرزو مى كنم به همان نسبت كه من مى خواهم پاك و بى آلايش با مردم رفتار كنم، آنها نيز اين طور باشند.»
تعطيلات نوروزى به پايان رسيده اما براى آرزو كردن و وارد جامعه و بازار كار شدن تازه ابتداى كار است. تمام مردم و بخصوص شاغلين در اولين روزهاى كارى سال جديد با نام خدا از خانه خارج مى شوند و با يك آرزوى دلنشين قدم به محل كار خود مى گذارند تا خداوند به كسب و روزيشان بركت بدهد.
هنوز تمام كسانى كه دوست و آشناى خود را در طول سال نديده اند با اولين ديدار واژه «صدسال به از اين سال ها» را بر لب جارى مى كنند و براى يكديگر آرزوى سلامتى و موفقيت دارند.
به جرأت مى توان گفت، اولين ماه سال نو، دنيايى از انرژى هاى مثبت است كه پيرامون ما را فرا گرفته اند.
مينا در لحظه تحويل سال نو آرزو كرده است امسال در كنكور قبول شود: «شايد آرزوى من يك آرزوى تكرارى باشد اما بيشتر دانش آموزانى كه در سال آخر دبيرستان (پيش دانشگاهى) هستند همين آرزو را دارند، بعد از ۱۲ سال درس خواندن اگر نتوانيم وارد دانشگاه بشويم مثل بى سوادها هستيم. واقعاً آرزويم قبولى در دانشگاه است، مى دانم شايد بعضى ها به اين فكر و آرزوى من بخندند و بگويند اگر تلاش كنم به هدفم مى رسم و نيازى به آرزو كردن نيست اما من هم تلاش مى كنم، هم آرزو.»
شايد يكى از بهترين خواسته ها و آرزوها اين باشد كه بتوانيم از تمام توانايى هايى كه خداوند به ما هديه داده به خوبى استفاده كنيم. خانم ملكى مى گويد: «دوست دارم در فعاليت هاى خير و خداپسندانه و كمك به همنوعان خود شركت كنم. به هر صورت آرزوى فعلى من اين است كه در فعاليت هاى اجتماعى مفيد واقع شوم و ديگران نيز به همين ديد و به چشم يك انسان مفيد به من نگاه كنند. انسانى كه وظيفه خودش مى داند انسان باقى بماند.» به گفته يكى از بزرگان، انسان محصول افكار خويش است و فرداى او همان است كه امروز بدان مى انديشد.»
آرزوها روزى به واقعيت مى پيوندند و اين انسان ها هستند كه در راه رسيدن به واقعيت ها نقش اساسى را ايفا مى كنند. اگر از امروز نيرو و توان خود را براى رسيدن به هدف ها جزم كنيم، فردا موفقيت ها پاداش تلاشمان خواهند بود.
مهرداد معتقد است حرمت ها از هر چيزى مهمترند: در درجه اول آرزو دارم خيلى از واژه ها حرمت خودشان را از دست ندهند. واژه هايى مثل انسانيت، دوست داشتن، عشق، گذشت و خيلى چيزهاى ديگر. زمانى مردم روى اين كلمات قسم مى خوردند اما حالا وقتى حرف «مردى» و «مردانگى» به ميان مى آيد، مى گويند «اگر ديدى سلام مرا هم برسان.»
خانم سعيدى همسر فداكار يك مفقودالاثر مى گويد: «چندين سال آرزو كرديم كه مصطفى - همسرم - بازگردد. مى دانيم حتماً شهيد شده است ولى چون نامى از او به ميان نيامده باز هم اميدوار به برگشتش هستيم. من و بچه هايم در لحظه تحويل سال آرزو كرديم روزى فرا برسد كه از اين انتظار رها شويم، همانقدر كه آرزوها شيرين هستند، انتظار تلخ و شكننده است.» و مادر شهيد پيش نظر مى گويد: «آرزو كردم يكبار پسرم را دوباره در خواب ببينم. اگر مى خواهيد بدانيد يك مادر چه آرزوهايى دارد فقط بايد يك مادر باشيد وگرنه هيچ وقت احساس نخواهيد كرد او چه مى گويد.» دل مادرها درياست و آرزوها مثل ماهى هايى كوچك و زيبا در اين درياى عظيمند.
خانم حسنى نسب آرزو مى كند هيچ وقت آبرويى به وسيله تهمت ها و غيبت ها از كسى ريخته نشود: «فكر مى كنم اين مى تواند بالاترين حد يك آرزو باشد. وقتى در ارتباطات اجتماعى، در خانواده و پيش دوست و آشنا هميشه به فكر حفظ آبروى افراد باشيم، مطمئن باشيد كه هم به موفقيت هاى زيادى خواهيم رسيد و هم پيش خداوند داراى منزلت مى شويم. متأسفانه يكى از مشكلات امروز ما غيبت، بدگويى، تهمت و دورنگى است. براى چند لحظه به افراد دور و بر خود نگاه كنيد و به رفتارهايشان دقيق شويد، سپس خودتان را مورد ارزيابى قرار دهيد، مى بينيد بسيارى از رفتارهاى زشت مثل تار هايى وجودمان را دربرگرفته اند و به صورت يك كردار عادى در طول روز مدام تكرار مى شوند.»
عادت ها و آرزوها
انسان ها هر كارى را كه به صورت روزمره انجام دهند برايشان عادت مى شود، هيچ فرقى نمى كند اين رفتارها خوب باشند يا زشت. بنابراين ما مى توانيم با انتخاب يك الگوى مناسب خود را با رفتارها و انديشه هاى نيكو صيقل دهيم.
آرزوهاى امروز، روزى به حقيقت خواهند پيوست شايد امروز براى ما تنها يك آرزو باشند اما واقعيت هاى فردايند. بيشتر آرزوهاى مردم، شخصى هستند اما در دل تمام اين آرزوها يك نقطه مشترك وجود دارد و آن هم احساس سعادت و خوشبختى است.
آرزوها هر چه باشند، چه كوچك و چه بزرگ، نياز به اراده و عمل دارند تا به واقعيت بپيوندند. همه ما به اين جهان آمده ايم تا كارى بزرگ را به انجام برسانيم. در وجود هر يك از ما موهبتى خاص نهفته است.
ما هم در زمان تحويل سال آرزو كرديم و چه آرزوهايى...
من آرزو كردم كه خداوند فقط يك آرزوى مرا برآورده كند: «خدايا! تمام آرزوهايم را برآورده ساز...!»
آرزوى انديشمندان
«و آن كه با آرزو كند خويشى‎/ اوفتد عاقبت به درويشى»
نظامى
«وقتى با دوستان به سر مى بريم ديگر آرزويى نداريم.»
لابروير
«مانند سايه ها، هر چه خورشيد زندگى و عمر بيشتر رو به غروب مى نهد، آرزوهاى ما دور و درازتر مى گردند.»
ناشناس
«من در آرزوى انجام خدمتى بزرگ و پرشكوه زندگى مى كنم، اما مبرم ترين وظيفه من انجام خدمات كوچكى است كه در كسوتى بزرگ و شكوهمند ظاهر شوند.»
هلن كلر
«آرزو كردن چقدر شعف انگيز است، اما وقتى به آرزوى خود رسيديم شعف از درون ما رخت برمى بندد.»
فريدريش نيچه
«آرزو ريشه حيات ماست، اگرچه اين ريشه حيات، ما را به تدريج مى سوزاند ولى همين ريشه مايه زندگى است.»
ناشناس
«آرزوى هر شخصى هدايت او را برعهده دارد.»
جورج هربرت
«آماده شدن براى دستگيرى از پيران و وفادارى نسبت به دوستان و مهر ورزيدن به مردم، آرزوى من است.»
كنفوسيوس
«از آرزوهاى دور و دراز دورى نمائيد زيرا جز خستگى روح و ملال خاطر، بار و برى ندارد.»
ولتر
«از دست دادن اميدى پوچ و آرزويى محال، خود موفقيت و پيشرفت بزرگى است.»
شكسپير
«اگر كسى در راه رسيدن به آرزو قدم بردارد، دائماً از لذت وصال برخوردار است.»
ناشناس
«اگر تاكنون به نصف آرزوهايتان رسيده ايد، بدون ترديد زحمت شما دو برابر شده است.»
هنريك ايبسن
«اميد و آرزو آخرين چيزى است كه دست از گريبان بشر برمى دارد.»
ژان ژاك روسو
«هر تغيير و تحولى كه براى جهان آرزو مى كنى، در وجود خودت ايجاد كن!»
ماهاتما گاندى
«هرچه كمتر آرزو داشته باشيد محروميت هاى شما كمتر است.»
پلوتارخ
«همه آرزوها از نياز سرچشمه مى گيرد، يعنى از كمبودها و رنج ها.»
آرتور شوپنهاور
«يگانه تسكين دهنده آرزوهاى طلايى دو چيز است، صبر و اميد.»
الكساندر دوما