Iran Newspaper - ماجرا

] فرناز قلعه دار[

صداى هلهله و شادى ميهمانان عروسى در فضاى خانه پيچيده بود. ريسه هاى رنگا رنگ، داخل و بيرون خانه چشم هر بيننده و رهگذرى را خيره مى كرد. صداى ميهمانان و شادى اعضاى خانواده عروس و داماد شور و حال خاصى به جشن داده بود. همه فاميل، دوستان و آشنايان آمده بودند تا در شادى پسر آقا اسماعيل ـ كاسب سرشناس و مورد احترام اهل محل ـ سهيم باشند.
در آن شب با شكوه آقا اسماعيل در جمع ميهمانان، امير و الهام ـ عروس و داماد ـ را صدا كرد و كليد خانه دوطبقه اى را به عنوان هديه عروسى به آنها داد. در اين ميان ميهمانان با ديدن اين هديه ارزنده در كمال خوشحالى و شادى، براى سلامتى پدر داماد كف زدند.
شادى و پايكوبى ميهمانان تا نيمه هاى شب ادامه داشت. تا اين كه پس از پايان مراسم، ميهمانان يكى پس از ديگرى محل جشن را ترك كردند. عروس و داماد نيز همراه تعدادى از اعضاى خانواده راهى خانه بخت شدند.
چند ماهى گذشت تا اين كه امير طبقه دوم خانه اش را به يك زوج سالخورده اجاره داد. رفته ـ رفته حضور آنها در خانه، مايه دلگرمى عروس جوان شده بود چرا كه هراز گاهى او ساعت هاى تنهايى اش را كنار زن همسايه مى گذراند. زن سالخورده نيز از هم صحبتى با عروس جوان احساس خشنودى مى كرد.
يك روز كه «الهام» در خانه پيرزن بود، ناگهان پسر جوانى را ديد كه وارد اتاق پذيرايى شد. زن با تبسمى به الهام گفت: اين جوان نوه ام، محسن است كه عكاسى مى كند. هر وقت خواستيد عكس يادگارى بگيريد مى توانيد به آتليه عكاسى نوه ام برويد. كارش حرف ندارد. به همين خاطر دوستان و آشنايان هميشه در جشن ها و مراسم ها او را دعوت مى كنند.
آن روز ديدار الهام و محسن چند دقيقه بيشتر طول نكشيد و الهام به بهانه آمدن همسرش با پيرزن خداحافظى كرد و به آپارتمانش رفت.
چند روز بعد كه الهام قصد داشت براى خريد بيرون برود ناگهان تلفن به صدا درآمد. گوشى را كه برداشت صداى مرد جوانى را شنيد.
ـ سلام الهام خانم
ـ بفرماييد شما!
ـ من محسن، نوه همسايه تون هستم.
ـ بفرماييد، امرى داشتيد
ـ ببخشيد مزاحم شدم. هر چه با خانه مادربزرگم تماس مى گيرم، كسى گوشى را برنمى دارد. نگران شدم مى خواستم اگر زحمت نيست به خانه آنها سرى بزنيد. پس از پايان مكالمه كوتاه تلفنى، الهام به طبقه بالا رفت و زنگ خانه همسايه را زد. چند لحظه بعد پيرزن در را باز كرد. او هم موضوع تلفن محسن را تعريف كرد: «رعنا» خانم هم با خوشرويى پاسخ داد: «تلفن خانه خراب نيست. كسى هم زنگ نزده است. » با اين حال دقايقى بعد الهام براى خريد از خانه خارج شد، اما در كمال ناباورى در كوچه با محسن روبه رو شد. زن جوان پس از اين كه به او اطمينان داد حال مادربزرگش خوب است با او خداحافظى كرد. اما محسن با اصرار زياد از الهام خواست اجازه دهد وى را به مقصد برساند. سرانجام زن جوان به دليل اصرارهاى پسر جوان، پذيرفت.
از آن روز به بعد نيز محسن به بهانه هاى واهى، تلفنى با «الهام» صحبت مى كرد.
با اين كه حدود دو سال از ازدواج زوج جوان گذشته بود اما شواهد نشان مى داد روابط عاطفى آنها دچار سردى و تزلزل شده است.
شايعات هر روز درباره محسن و الهام بيشتر مى شد. تا اين كه خانواده امير از ماجراى رابطه پنهانى عروس شان با نوه همسايه باخبر شدند.
آقا «اسماعيل» كه براى به دست آوردن شهرت و اعتبار خود سال ها زحمت زيادى كشيده بود نمى توانست بى تفاوت گوشه اى بنشيند. بنابراين موضوع را با پسرش در ميان گذشت. امير كه از شنيدن حرف هاى دلسوزانه پدرش به خنده افتاده بود گفت: «پدرجان! محسن جوان خوبى است، ما با هم رفت و آمد خانوادگى داريم. او مثل برادر من است و هيچ شكى هم ندارم.»
پدر نگران، وقتى حرفهاى پسرش را شنيد كمى آرام گرفت و به خودش گفت: شايد اشتباه كرده باشم اما بايد در اين باره خودم تحقيق كنم تا خيالم راحت تر شود، يك هفته بعد مرد دنيا ديده باز هم سراغ پسرش رفت و مستنداتى كه نشان دهنده خيانت الهام و محسن بود را ارائه كرد.
امير پس از شنيدن حرف هاى پدرش و مشاهده مستندات ناراحت و عصبانى سراغ همسرش رفت و از او توضيح خواست. الهام وقتى متوجه شد كه راز رابطه پنهانى اش فاش شده با گريه و التماس گفت: «تو اشتباه مى كنى. من بى گناهم و به تو خيانت نكرده ام. اما محسن هر از گاهى از طريق تلفن و يا هنگامى كه براى خريد از خانه بيرون مى روم مزاحمم مى شود. من هم به خاطر اين كه ممكن است با افشاى اين مطلب حادثه ناگوارى رخ بدهد، موضوع را از تو مخفى نگه داشتم.»
سرانجام الهام توانست پس از دقايقى همسر جوانش را با چرب زبانى فريب دهد. امير نيز تحت تأثير حرف هاى او تصميم به انتقامجويى گرفت.
امير بلافاصله از خانه بيرون رفت و الهام نيز به محسن تلفن كرد و همه ماجرا را براى او شرح داد. محسن كه خود را در خطر مى ديد و مى دانست امير به سراغش خواهد آمد براى رهايى از دست او نقشه اى كشيد.
ساعتى بعد امير وارد آتليه عكاسى محسن شد. وى كه تصور نمى كرد همسرش او را در جريان ماجرا قرار داده نمى دانست كه خودش قربانى توطئه شوم همسر خيانتكار و محسن خواهد شد. محسن به محض ديدن امير جلو رفت و او را در آغوش گرفت. اما امير بسيار عصبانى و ناراحت بود. محسن از او خواست آرامش خود را حفظ كند تا ماجرا را برايش بازگو كند. بعد هم در يخچال را باز كرد و ليوان آب ميوه اى آورد. با اصرار زياد ليوان را به دست امير داد و از او خواست با نوشيدن آن به حرف هايش توجه كند. او هم به تدريج آب ميوه را نوشيد. غافل از اين كه محسن داخل آن سم كشنده اى ريخته است. دقايقى بعد سرش گيج رفت و بى حال روى زمين افتاد. محسن وقتى از مرگ او مطمئن شد با خودروى امير ـ مقتول ـ پيكر او را به بيابان هاى اطراف شهر برد. بعد هم با صحنه سازى او را پشت فرمان نشاند و خودرو را به دره اى انداخت.
چند ساعت بعد پيكر نيم سوخته امير از سوى ساكنان منطقه كشف و موضوع به پليس اعلام شد.
شواهد و مستندات نشان مى داد مرگ داماد براثر يك سانحه شديد رانندگى رخ داده است. پس از شناسايى هويت مقتول، خانواده او در جريان مرگ امير قرار گرفتند.در اين ميان تنها كسى كه مرگ امير را سانحه رانندگى تلقى نمى كرد پدرش اسماعيل بود.
بنابراين با شكايت وى، جسد به پزشكى قانونى منتقل و تحقيقات جنايى درباره اين ماجرا آغاز شد.
يك هفته بعد نتيجه سم شناسى، ادعاى پدر مقتول را تأييد كرد. امير براثر خوردن ماده سمى خطرناك جان باخته بود و سقوط خودرواش به داخل دره نيز فقط يك نقشه شوم و صحنه سازى بوده است.
بدين ترتيب پرونده قتل امير در اختيار بازپرس جنايى قرار گرفت تا تحقيقات براى شناسايى و دستگيرى عامل جنايت صورت گيرد.سرانجام چند روز بعد، الهام ـ همسر مقتول ـ در بازجويى هاى فنى ـ پليسى لب به اعتراف گشود. زن خيانتكار گفت: «همسرم از رابطه پنهانى من و محسن نوه همسايه باخبر شده بود و مى خواست از محسن انتقام بگيرد. من هم به محسن تلفنى خبر دادم كه امير بزودى سراغش مى رود. بنابراين او با طرح نقشه اى امير را كشت.»
با توجه به اظهارات الهام، كارآگاهان سراغ محسن رفته و او را نيز دستگير كردند.
پس از چند روز بازجويى پسر تبهكار به قتل اعتراف كرد.
بدين ترتيب دادگاه پس از محاكمه محسن و الهام آنان را مجرم شناخت. محسن به اتهام قتل عمد به قصاص ـ اعدام ـ و الهام نيز به اتهام معاونت در قتل عمد شوهرش به ۱۵ سال زندان محكوم شد.