Iran Newspaper - ماجرا

ايران واشقانى فراهانى

«پروانه» به دست هاى پينه بسته اش نگاهى انداخت و انگشتان خسته اش را به صورت پرچين و چروكش كشيد. تمام وجودش بى اختيار به لرزه افتاد. عرق سرد روى پيشانى اش را پاك كرد.
زنبيل سبزى را وسط آشپزخانه گذاشت. سردرد عجيبى داشت. همزمان با مرگ شوهرش، ديگر قادر به كنترل رفتارهاى دخترش «سوسن» نبود. او دائم به بهانه هاى مختلف از خانه بيرون مى رفت.
زن براى لحظاتى به ياد سال هاى دور افتاد. به روزى كه به عنوان مستخدم در يك اداره دولتى استخدام شد و اين كه چقدر در اين سال ها به خاطر تأمين راحتى و آسايش فرزندانش زحمت كشيده بود.
هر روز صبح زود قبل از آمدن كارمندان در آبدارخانه اداره حاضر مى شد و عصرها هم پس از تعطيلى اداره و رفتن كارمندان كارها را انجام مى داد و بعد راهى خانه مى شد.
او حتى ساعات به اصطلاح استراحتش در خانه را نيز با پاك كردن سبزى، تهيه ترشى و مربا براى همكاران و رسيدگى به كارهاى خانه اش سپرى مى كرد. همه اين تلاش ها براى آن بود كه شايد فرزندانش آسايش بيشترى داشته باشند و بتوانند مثل ساير همكلاسى هايشان زندگى كنند و چيزى كم نداشته باشند.
خدا بيامرز شوهرش هم مرد زحمتكشى بود. اما درآمد ناچيزش كفاف زندگى شش سرعائله را نمى داد و قادر به سيركردن شكم بچه ها نبود. همزمان با بزرگ تر شدن فرزندانشان مشكلات آنها هم افزايش مى يافت.
سرانجام براى تهيه هزينه هاى ازدواج و جهيزيه دخترهاى بزرگتر مجبور شدند خانه كوچكشان را بفروشند و اجاره نشين شوند. شوهرش «مراد» نيز پس از چند سال اجاره نشينى و تحمل بيمارى لاعلاج يك روز گرم تابستان آنها را تنها گذاشت و به خوابى ابدى رفت. همزمان با مرور خاطرات گذشته اشك از چشمان غم زده پروانه جارى شد. پس از مرگ شوهرش سختى هاى زندگى شكل ديگرى به خود گرفت. «سوسن» آخرين فرزندشان كه ۲۰ ساله بود بشدت سركش و نافرمان شده بود هيچ كس قادر به مهار رفتار و حركات و نحوه زندگى او نبود. آبروى خانوادگى كه تنها سرمايه شان بود، در نظر «سوسن» هيچ مى آمد. او به خاطر خوشگذرانى هاى لحظه اى، از خانه فرار مى كرد.
گرفتارى هاى سوسن از زمان آشنايى با دخترى به نام «مهناز» شروع شد. او دختران زيادى را فريب داده بود تا اين كه يك روز در راه مدرسه سوسن را هم فريب داد و همراه خود برد. پروانه خانم كه سرگرم تدارك براى مراسم سالگرد مرگ شوهرش بود ناچار ماجراى ناپديد شدن ناگهانى دخترش را به حضور او در يك اردوى آموزشى ربط داد. تا اين كه بعد از يك ماه، دخترش دستگير و به شلاق و زندان محكوم شد.
با اين حال، «سوسن» ديگر دختر سر به راهى نبود. مادرش «پروانه» هم براى پايبند كردن دخترش به درس و زندگى و دلگرمى او، با هزار بدبختى يك دستگاه كامپيوتر قسطى و تلفن همراه خريد. در خانه همه چيز براى دختر فراهم بود تا با فراموش كردن رفتارهاى نادرست و گذشته پراشتباهش در كنار مادر زندگى آرامى داشته باشد، اما رفتارهاى «سوسن» روز به روز بدتر از گذشته به نظر مى رسيد.
«سوسن» ديگر عادت كرده بود هر طور كه مى خواهد لباس بپوشد، بخورد، بگردد و رفتار كند. حوصله شنيدن پندها و نصيحت هاى اطرافيان را هم نداشت.
تحمل اين وضع براى پروانه خانم آنقدر سخت و غير قابل تحمل بود كه با وجود علاقه زياد به فرزندش، براى او آرزوى مرگ كرد. ديگر نمى توانست او را ببخشد. رفتارها و زندگى غير اخلاقى دخترش بر سر زبان ها افتاده بود.
«پروانه» بشدت احساس خطر مى كرد. پسرانش همقسم شده بودند تا اگر اين بار خواهرشان مرتكب اشتباه شد، او را تنبيه كنند . بنابراين باز هم نزد فرزندانش براى حفظ جان دختر گمراه خود پادرميانى كرد و از آنها خواست به خواهرشان فرصت ديگرى بدهند. زن صبح زود با هزار اميد از خانه خارج شد، به آرامى در را بست تا دخترش بيدار نشود. با اين حال دلشوره امانش را بريده بود. دلش گواهى حادثه تلخى را مى داد. طاقت نداشت تا ذره ذره آب شدن پسرانش را ببيند. بعد از شوهر خدابيامرزش آنها هميشه عصاى دستش بودند.
«پروانه» خانم نفس نفس مى زد. از مدت ها قبل دچار تنگى نفس شده بود و اضطراب، بيمارى اش را شديدتر مى كرد. بايد هر طور بود، خود را به خانه مى رساند. مى دانست حادثه اى در راه است.
با عجله كيف پولش را برداشت و به بهانه خريد قند و چاى از اداره خارج شد. ماشينى كرايه كرد و خود را به خانه رساند. به محض اين كه در را باز كرد، نگاهش به كفش هاى ناشناس مردانه خيره ماند. همان موقع هم صداى دورگه مردى را شنيد كه با وعده ازدواج و اميد به خوشبختى و آينده سعى داشت تا دختر را راضى به فرار از خانه كند. زن بيچاره با شنيدن اين حرف ها ديوانه وار به طرف آشپزخانه دويد و چاقويى برداشت. اما قبل از آن كه به مرد نزديك شود، در اثر هيجان و اضطراب شديد دچار تنگى نفس شد و فرياد در گلويش خشكيد. مرد ناشناس هم به سرعت به طرفش دويد و در حالى كه با يك دست سعى داشت چاقو را از دست زن بگيرد، با دست ديگر هم جلوى دهان او را گرفت.
«پروانه» در حال جان دادن بود كه مرد غريبه با فريادهاى دختر جوان، او را رها كرد و پا به فرار گذاشت.
دو روز از اين ماجرا گذشته بود كه «سوسن» باز هم ناپديد شد. وقتى يكى از همسايه ها گفت كه دختر جوان را ساعتى قبل در ترمينال مسافربرى ديده همگى خود را به آنجا رساندند قبل از آن كه دختر جوان سوار اتوبوس شود او را به خانه بازگردانده و در زيرزمين زندانى اش كردند. حدود يك هفته اى گذشته بود. دختر جوان لب به غذا نمى زد و فقط گريه مى كرد. مادر دلشكسته با قلبى پر از درد از مقابل دخترش برخاست و بى هدف از خانه بيرون رفت. ناگهان خود را سر خاك شوهرش ديد.
بى امان اشك مى ريخت. هوا تاريك شده بود كه به خانه بازگشت. اما از دخترش خبرى نبود.
تا اين كه دو روز بعد، جسد دختر عصيانگر در جنگل هاى اطراف تهران پيدا شد. روز بعد نيز خانواده اش با حضور در پزشكى قانونى جسدش را شناسايى كردند. بدين ترتيب مشخص شد «سوسن» بر اثر اصابت ضربه هاى كارد به قتل رسيده است بى آنكه سر نخى از قاتل در دست باشد.