گروه بين الملل ـ در پى فشارهاى آمريكا مبنى بر اعزام سفيران كشورهاى عرب به عراق، عمرو موسى دبير كل اتحاديه عرب اعلام كرد بزودى فردى را به عنوان سفير اين اتحاديه در عراق معرفى مى كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، موسى با تأكيد بر اين كه دفتر اتحاديه عرب در عراق فعال است، افزود: بزودى يك فرد بلند پايه را به عنوان سفير در دفتر اتحاديه عرب در بغداد، اعزام مى كند.
وى به خبرنگاران گفت: نگرانى هاى قبلى درباره اعزام سفير به عراق به خاطر مسائل امنيتى بود نه سياسى.
كاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريكا طى سفرى غيرمنتظره به بغداد، مدعى شد: كشورهاى عرب همسايه عراق بايد به منظور مقابله با نفوذ ايران در عراق، روابط كامل سياسى را با عراق برقرار كنند. رايان كراكر سفير آمريكا در عراق نيز گفته بود كه از زمان آغاز مأموريتش در عراق، مواردى از سفر مقامات بلند پايه عربى به اين كشور را مشاهده نكرده است. وى و ديويد پترائوس فرمانده نظاميان آمريكايى در عراق از سوى واشنگتن مأموريت يافته بودند كه اعراب را به حضور ديپلماتيك در عراق و اعزام سفير ترغيب كنند.
به دنبال اين فشارها ، شيخ محمد الصباح وزير خارجه كويت گفت: كشورش با اعزام سفير به بغداد موافقت كرده است، ولى اين تصميم به منظور پاسخ مثبت به اعمال فشار از سوى آمريكا نيست.
وى درباره اظهارات رايس گفت: ما نيازى نداريم كه خارجى ها اهميت افتتاح سفارت در بغداد را به ما ياد آورى كنند.
آمريكا هدف از اعمال اين فشارها را تقويت دولت نورى المالكى نخست وزير اعلام كرده است . ديروز نورى المالكى بر عزم خود براى مقابله با قانون شكنان تأكيد كرد و گفت كه نيروهاى عراقى براى نبرد نهايى با تروريست ها در روزهاى آينده در موصل آماده مى شوند.
لازم به ذكر است وزراى خارجه همسايگان عراق و برخى كشورهاى اسلامى و غربى امروز در نشست كويت راه هاى كمك جامعه بين المللى به عراق را مورد بحث قرار مى دهند.

سال هزار و سيصد و هشتاد و شش خورشيدى، براى دولت انگليس با دردسر آغاز شد و با سر درد به پايان رسيد. تحولاتى كه در اين سال رخ داد، به اندازه اى گوناگون و پرشمار بود كه گويى مشكلات و حوادث چند سال را در يك سال فشرده و ارائه كرده باشند. در اين مطلب به مهمترين رويدادهاى انگليس در سال گذشته مى پردازيم تا بتوانيم درس هاى لازم را فرا گيريم و توشه اى براى مواجهه با حوادث آتى فراهم آوريم. به منظور تسهيل اين گردش مخالف با عقربه هاى ساعت، دست به دسته بندى زديم تا تحفه درويشانه را برگ سبزى معطر نشان دهيم و خود را با بهار طبيعت هم آوا سازيم.
اجتماعى
بريتانيا به علل گوناگون، نياز به مهاجران، مهارت ها و پول آنان دارد و طبيعى است مهاجرت با اثراتى بر هويت جامعه مهاجرپذير و نيز هويت مهاجران همراه است. پارسال نيز بحث هويت انگليسى و نگرانى از تضعيف آن، يكى از موضوعات مهم جامعه انگليس به شمار مى رفت كه هر كس از ظن خود، يار اين بحث شد و از درون آن، اسرار جهانى شدن، اثرات آن بر هويت بريتانيايى و شايد هم انگليسى را نجست و در نتيجه، اين بحث كماكان بدون نتيجه باقى ماند. اصولاً بحث هويت بريتانيايى، در انگليس بدون رسيدن به نتيجه اى جامع و قابل قبول، سال هاست ادامه دارد و متغيرهايى همچون جهانى شدن، پيوستن به اتحاديه اروپا و يا آمريكا، مهاجرپذير بودن و يا مهاجرفرست بودن، توسط سياستمداران و رسانه هاى وابسته به دولت، احزاب مخالف، نيروها و سازمان هاى نژادپرست و هواداران آزادى هاى مدنى و حقوق بشر، بارها و طبق سنت سنوات ماضيه، مورد استفاده موافقان و مخالفان اين بحث ها قرار گرفتند بدون اين كه به راه حلى اساسى و مورد قبول همگان برسند. مشكل اين جاست كه به نوشته روزنامه فايننشيال تايمز در بهمن ماه، هويت انگليسى چيزى مثل وضعيت آب و هواست كه همه بدون اطلاع دقيق از مختصاتش سخن مى گويند اما دقيقاً نمى دانند چيست. آنان فقط مى دانند از چه چيزى بدشان مى آيد. همين ابهام و بعضاً ايهام موجب شده است رسانه ها و احزاب راست افراطى و نژادپرست، براساس عادت ماهانه، به از دست رفتن هويت بريتانيايى و ضرورت توجه به مؤلفه هاى هويت از قبيل زبان، فرهنگ، آداب و سنن بريتانيايى بپردازند و چون ضرورت ممنوعيت ورود مهاجران به انگليس، هم براى حمله به دولت، مناسب است و هم بحث توجه به سياست هاى ضدمهاجرت را تقويت مى سازد، به يكى از مهمترين مسائل اجتماعى انگليس در سال گذشته مبدل شود. در اين ميان، بحث مهاجرت مسلمانان و گسترش اسلام هراسى، مطابق معمول ساليان گذشته، كاملاً رونق داشت و حملات به اسلام و مسلمانان، ضمن پيشگيرى از ادغام مسلمانان در جامعه بريتانيا، گسست در اجتماع را دامن زد. به نمونه هايى از نشانه هاى گسست در جامعه انگليس و هراس از تضعيف هويت بريتانيايى در ادامه توجه فرماييد:
به نوشته ديلى ميل اكنون يك دهم جمعيت انگليس، زاده خارجند و ضرورى است براى حفظ آداب و رسوم و هويت انگليسى، بايد چاره اى انديشيده شود. ديلى تلگراف در آذر ماه نوشت: آداب و رسوم كريسمس در انگليس در حال نابودى است. دولت موظف است به فكر هويت بريتانيايى باشد. سان نوشت دولت انگليس ورود مهاجران را به اين كشور، سخت تر مى كند و از اين پس مهاجران بايد در آزمون هاى بيشترى شركت كنند و پيش از دريافت رواديد دائم، به كارهاى خيريه بپردازند. به نوشته ديلى ميل، محمد دومين نام محبوب در انگليس پس از جك است و بزودى به اولين نام محبوب براى پسران بريتانيايى مبدل خواهد شد. ديلى تلگراف در بهمن ماه به نقل از مؤسسه سلطنتى خدمات متحده كه در لندن به مطالعات دفاعى مى پردازد نوشت چندفرهنگى، خطر حملات تروريستى را در انگليس افزايش داده است. گاردين در آبان ماه نوشت به سفارش كن لوينگستون، شهردار لندن مطالعه اى درباره عملكرد رسانه هاى انگليسى صورت گرفت كه نشان مى دهد اين رسانه ها رفتارى ناعادلانه در قبال مسلمانان دارند.
اينديپندنت در آبان ماه به نقل از جك درومى، يكى از مشاوران حزب كارگر انگليس نوشت ضديت احزاب كارگر و محافظه كار اين كشور با مهاجران، هيستريك است.
علاوه بر مسئله مهاجرت، نگرانى از تضعيف هويت بريتانيايى در صورت پيوستن كامل به اتحاديه اروپا و پيروى از تصميمات اين اتحاديه نيز پارسال تشديد شد زيرا گوردون براون، نخست وزير فعلى به همراه بيست و شش مقام ديگر اتحاديه اروپا، اصلاحات قانون اساسى اروپا را امضا كرد و اين موضوع، قطعاً به كمرنگ تر شدن هويت بريتانيايى و تقويت هويت اروپايى در درون اتحاديه منجر خواهد شد. اگرچه به نوشته تايمز، مخالفت انگليس و لهستان با اصلاحات قانون اساسى اروپا، خشم ديگر اعضاى اين اتحاديه را به همراه داشت، انگليس در پايان ناچار شد به مصوبات اتحاديه تن دهد اما هنوز درباره موضوعاتى از قبيل پول و رواديد واحد اروپايى و استفاده از معيارهاى اندازه گيرى و توزين از قبيل يارد، پوند، مايل و فوت، كماكان مقاومت مى كند.
واكنش دولت انگليس درباره حفظ هويت انگليسى، متأثر از شرايط محيطى داخلى و خارجى و فاقد اساسى استوار بود و گويى نظام بريتانيا، هنوز تكليف خود را در قبال چند فرهنگى بودن جامعه و اقتضائات آن، نمى داند يا نمى خواهد بپذيرد. مثلاً، دولت از يك سو درباره فوايد مهاجران براى جامعه بريتانيا داد سخن داد و همزمان، شرايط را براى ورود مهاجران، به ويژه از جوامع مسلمان و غير اروپايى سخت تر كرد. پارسال درباره ضرورت حضور مهاجران و فوايد مهاجرت براى بريتانيا، نظرهايى توسط مقامات حزب حاكم اظهار شد كه بيشتر انفعالى و براى ساكت كردن احزاب مخالف عنوان شد. در آذر ماه گوردون براون پذيرفت موزه اى درباره بريتانيا تأسيس شود تا هويت بريتانيايى را تقويت سازد و همزمان رسانه هاى دولتى درباره مزاياى چند فرهنگى و افتخاراتى كه از اين طريق نصيب بريتانيا شده است، تبليغ كردند.
روزنامه تايمز نوشت دولت در نظر دارد آموزش هاى اسلامى را در بريتانيا كنترل كند و به نوشته گاردين، يكى از برنامه هاى دولت انگليس، حمايت از مسلمانان به اصطلاح ميانه رو در برابر مسلمانان تندروست. اين گونه واكنش هاى انفعالى و از هم گسيخته نشان مى دهد هنوز نظر جامع و منسجمى درباره مهاجران و اثرات آنان بر جامعه بريتانيا وجود ندارد.
امنيتى
ناامنى در انگليس، به ويژگى مزمن جامعه و بيمارى بومى بريتانيايى ها مبدل شده و در عناصر گوناگونى متبلور شده است. روزنامه تايمز در آبان ماه، اهم برنامه هاى امنيتى نخست وزير انگليس را منتشر كرد و نوشت براون اكنون در كسوت يك فرمانده نظامى ظاهر شده است. دولت براون، به منظور بالا بردن امنيت، از معماران خواست براى افزايش امنيت بناها چاره انديشى كنند و اين دولت، برنامه اى به منظور آموزش مقامات شهردارى ها و محلى توسط يكصد و شصت افسر ارتش طراحى كرد، نصب نرده هاى حفاظتى در برابر اماكن عمومى و ساختمان هاى مهم، افزايش نصب دوربين هاى حفاظتى، اعزام كاروان هاى مسلح به صد مكان مهم كشور، افزايش و تشديد بازرسى هاى امنيتى در محل هاى حساس و مهم همچون فرودگاه ها، بنادر و بزرگراه ها و تأسيس سازمانى جديد براى دادن رواديد بريتانيا و كنترل مرز و گمرك از ديگر برنامه هاى امنيتى دولت جديد كارگرى بود تا شايد اعتماد مردم به اقتدار دولت و توانايى تأمين امنيت جلب شود. همزمان، رسانه هاى انگليسى هر روز اخبار و گزارش هايى درباره خطر حملات تروريستى به بريتانيا، كشف توطئه هاى امنيتى، گسترش ناامنى در جامعه و ناتوانى دولت در حفظ اطلاعات حساس منتشر كردند كه نشان مى داد جامعه ملتهب و نگران انگليس را با نصيحت و توصيه هاى دولتى نمى توان به وجود امنيت - به عبارت بهتر، نبود ناامنى- اميدوار ساخت.

به نمونه هايى از اين موارد توجه فرماييد:
روزنامه ديلى تلگراف نوشت تاكنون هزار رايانه متعلق به دولت انگليس، حاوى اطلاعات حساس دولتى و مشخصات خصوصى ميليون ها انگليسى گم شده است. تايمز نوشت دولت طرحى در دست دارد كه براساس آن، به منظور يافتن چاقو و ديگر سلاح هاى كشنده، به معلمان اجازه داده مى شود دانش آموزان را بازرسى كنند و مقامات مدارس نيز موظف خواهند شد با نصب دستگاه هاى ويژه، همچون فرودگاه ها، كيف و لباس هاى دانش آموزان را براى رديابى سلاح، بررسى كنند. به نوشته ديلى ميل، كشت مواد مخدر در منازل انگليس رو به افزايش است و اينديپندنت نيز نوشت صدور كارت شناسايى در بريتانيا اجبارى خواهد شد و در اولين مرحله، براى خارجيان و كاركنان مراكز حساس انگليس، داشتن كارت شناسايى اجبارى خواهد شد.
گوردون براون پارسال پيشنهاد كرد دوران بازداشت متهمان به اقدامات تروريستى را تا چهل و دو روز افزايش دهد كه از بيشترين زمان ها، براى بازداشت بدون تفهيم اتهام و محاكمه در بين كشورهاى جهان محسوب مى شود. در همين حال، اتحاديه استادان دانشگاه هاى انگليس، با طرح دولت براى جاسوسى عليه مسلمانان به اصطلاح تندرو مخالفت كرد و اتحاديه معلمان نيز به مخالفت با تصميم دولت انگليس براى نوشتن دوباره تاريخ جنگ عراق و افزودن به تمايلات جنگ طلبانه دانش آموزان، برخاست.
احساس ناامنى در انگليس- شايد هم خود ناامنى در انگليس- موضوعى است كه دولت كارگرى انگليس، پس از حوادث يازده سپتامبر، ابتدا براى همراهى با آمريكا به منظور حمله به افغانستان و عراق و نيز محدود كردن آزادى هاى مدنى، به آن دامن زد تا بتواند آراى لازم را جمع كند و افكار عمومى را با خود همراه سازد. تبليغات غلوآميز دولت انگليس درباره قدرت و نفوذ تروريست ها- كه در ابتدا به عنوان ابزارى تبليغاتى، براى اهداف سياسى به نظر مى رسيد- به تدريج مثال هايى عينى يافت و نمونه هايى از اقدامات تروريستى، در انگليس هم طراحى و ملاحظه شد و ماجرا جدى شد. پيامد ادغام تبليغات دولت درباره هراساندن مردم از تروريسم و نبود امنيت، با «احساس» ناامنى مردم انگليس، رفتارى ترس- مدار را ايجاد كرد كه در آن، ترس از نبود امنيت، چه به صورت ترس از نبود امنيت اجتماعى، يا ترس از نبود امنيت انرژى، يا ترس از آينده اى مملو از ترور و ناامنى، كاملاً معقول و عادى جلوه مى كند و ديگر، بيمارى به حساب نمى آيد. مصاديق فراوانى براى اين احساس ناامنى مى توان برشمرد. ترس از خارجيان، ترس از مهاجران، ترس از نبود شغل، ترس از كمبود خدمات درمانى، ترس از عقب افتادن از رقيبانى همچون فرانسه، ترس از قطع گاز وارداتى از روسيه، ترس ازخراب شدن قطارها و تأخير در پرواز هواپيماها، ترس از ابرقدرت شدن چين، ترس از اسلام و حضور بيشتر و قويتر شدن مسلمانان، ترس از همراهى زياد با آمريكا، ترس از پيوستن كامل به اتحاديه اروپا، ترس از بدتر شدن وضع اقتصادى، ترس از ناتوانى دولت در بهبود اوضاع سياسى، در جامعه انگليس به چشم مى خورد و هر رسانه، حزب و سياستمدارى، به تناسب اعتقادات و تمايلات خود، بخشى يا بخش هايى از آن ها را منعكس مى كند و شمارى نيز متناسب با شرايط روزگار، مواردى را در زمان لازم، پر رنگ يا كم رنگ مى سازند بى توجه به اين كه، اين حالت روانى تثبيت شده و كم كم به ويژگى شخصيتى ملت انگليس مبدل مى شود.
وضعيت ناامنى در بريتانيا به گونه اى تشديد شد كه دى ماه سال گذشته ، خانم جكى اسميت، وزير كشور آشكارا گفت جرأت نمى كند شب ها از منزل بيرون برود. ديلى تلگراف در بهمن ماه نوشت يك پنجم بزرگسالان، قربانى خشونت هاى نوجوانان و جوانان انگليسى اند و افزود يك دهم كشته شدگان پار سال، كودك بوده اند كه نشان مى دهد خشونت هاى مرگبار عليه كودكان، افزايش يافته است. ناامنى به بيمارستان هاى انگليس نيز سرايت كرد و به نوشته ديلى تلگراف، دزدى از بيماران در بيمارستان هاى انگليس، امرى عادى به حساب مى آيد. به نوشته گاردين در بهمن ماه، مشروب خوارى كودكان و نوجوانان بريتانيايى، از كنترل خارج شده است.
جامعه بريتانيا پارسال همچنين از مشكلات اجتماعى ديگر همچون بالارفتن شمار بيكاران، افزايش طلاق و از هم گسستگى كانون خانواده، فقر برنامه هاى آموزشى، مشكلات بهداشتى در بيمارستان ها و درمانگاه ها، شلوغى زندان ها، افزايش فاصله فقير و غنى، بالا رفتن شمار دانش آموزان باردار در مدارس، افزايش تعداد سقط جنين، رنج برد كه نمونه هايى از آن ها در ادامه مى آيد:
در بهمن ماه گذشته، دكتر رووان ويليامز، مهمترين مقام مسيحى در انگليس و سراسقف كليساى كانتربورى پيشنهاد كرد براى اصلاح شمارى از رفتارهاى غير اجتماعى، از قبيل افزايش بى بند و بارى هاى جنسى و افزايش طلاق، بعضى قوانين شريعت اسلام، در انگليس اجرا شوند تا نهاد خانواده حفظ شود. بلافاصله پس از اين پيشنهاد، رووان ويليامز مورد حمله و توهين گروه ها و سازمان هاى مخالف مسلمانان و دين قرار گرفت و آنان، اين كشيش انگليسى را متهم ساختند كه مى خواهد شريعت اسلام را در انگليس ترويج كند.
به نظر مى رسد همچون گرم شدن كره زمين و در نتيجه جارى شدن فصلى سيل در بريتانيا، مردم اين كشور بايد به رفتارهاى ضداجتماعى نيز عادت كنند- اگر تاكنون نكرده باشند- و تلاش كنند آن را به عنوان بخشى از زندگى روزمره - هر چند دردناك- بپذيرند و با آن، كنار بيايند. با گسترش فرهنگ مادى گرايى، فقدان نظام هاى اخلاقى و از هم گسيختگى اركان خانواده، انتظار مى رود اين مشكل، در آينده حادتر شود.
حقوق بشر
پس از وقايع يازده سپتامبر در آمريكا و بمب گذارى هاى هفتم ژوئيه در لندن، نظام حاكم بر انگليس، با استناد به جنگ با ترور و عادى نبودن شرايط در حالت جنگى، پاره اى از حقوق مردم، به ويژه اقليت ها و مهاجران را محدود كرد. مثلاً، مقرراتى براى پايش نامه هاى پستى، نامه هاى الكترونيكى، مكالمات تلفنى و گفت و شنودهاى معمولى تدوين و اجرا شد كه به تدريج، دامنه نقض حقوق بشر به بيرون از انگليس نيز كشيده شد و در كشورهايى از قبيل افغانستان و عراق نيز مردم از پيامدهاى اين اقدامات دولت انگليس، بهره مند- و به عبارتى دردمند- شدند. پس از گذشت سال ها از اعلام جنگ با ترور توسط آمريكا و پيروى بى چون و چراى انگليس از آن، استفاده سياسى از خشونت و ترور، كارايى لازم را در جامعه انگليس ندارد به ويژه كه مردم اين كشور به چشم خود مى بينند وضعيت امنيتى به مراتب بدتر شده است. به همين علت، اعتراض به نقض حقوق بشر و منع آزادى هاى مدنى، رساتر از هميشه به گوش مى رسد. به نمونه هاى زير توجه فرماييد:
روزنامه هاى ديلى تلگراف و اينديپندنت در سوم خرداد پارسال با انتشار گزارش سالانه سازمان عفو بين الملل، از عملكرد دولت هاى انگليس و اسرائيل به انتقاد پرداختند و نوشتند از نظر سازمان ملل، اين دو دولت، از ناقضان حقوق بشر به شمار مى روند. در بيست و چهار خرداد نيز رسانه هاى انگليسى گزارش دادند برخلاف نظر وزارت دفاع، در پى شكايت خانواده هاى عراقى از رفتار سوء ارتش انگليس با مردم عراق، دادگاه عالى انگليس رأى داد كه نظاميان انگليسى در مأموريت هاى خارجى نيز موظفند حقوق بشر را رعايت كنند. به نوشته روزنامه تايمز، اكنون از رفتار سوء سربازان انگليسى در خارج، مثلاً، عراق و افغانستان نيز مى توان شكايت كرد كه در اواخر پارسال، اولين شكايت به نتيجه رسيد و وزارت دفاع انگليس ناچار شد به خانواده يكى از افرادى كه زير شكنجه نظاميان انگليسى در عراق كشته شده بود، يك ميليون پوند خسارت بپردازد. گاردين در شهريور ماه نوشت سازمان هاى حقوق بشر از دولت انگليس به علت توليد بمب هاى خوشه اى، انتقاد مى كنند. در بهمن ماه روزنامه اينديپندنت به نقل از پاول كندى، كميسيونر دولت انگليس نوشت در نه ماه سال دو هزار و هفت ميلادى، دويست و پنجاه هزار تلفن، نامه و ايميل توسط ششصد و پنجاه و سه سازمان دولتى در انگليس، از جمله چهارصد و هفتاد و چهار شهردارى، پليس، سازمان امنيت داخلى انگليس موسوم به MI5 ، سازمان امنيت خارجى انگليس موسوم به MI6 و ستاد مركزى ارتباطات دولتى مشهور به جى سى اچ كيو كنترل شده است به گونه اى كه اكنون انگليس به كشورى پليسى مبدل شده است و همه كنترل مى شوند. اينديپندنت در بهمن ماه نوشت با شديدتر شدن شرايط مهاجرات توسط دولت گوردون براون، ازاين پس مهاجران، شهروند درجه دوم تلقى مى شوند زيرا حقوق بشر مورد نظر اتحاديه اروپا درباره آنان اعمال نمى شود. روزنامه ديلى تايمز نوشت : تبعيض جنسى در انگليس تداوم يافته است و زنان شاغل، به مراتب كمتر از مردان شاغل دستمزد مى گيرند. روزنامه گاردين به نقل از گزارش كميسيون برابرى نژادها در انگليس هشدار داد تبعيض ها عليه نژادها، اقليت ها، جنس ها و اديان در جامعه انگليس نهادينه شده است.
در آذر ماه اينديپندنت نوشت، مقامات و مسلمانان شهر برادفورد به برنامه هاى منفى بى بى سى درباره اسلام، اعتراض كردند و پرسيدند آيا بى بى سى به دست راست هاى افراطى افتاده است. در پائيز پارسال، گزارش هاى متعددى درباره نقض حقوق سيصد هزار سالخورده انگليسى كه در خانه هاى سالمندان زندگى مى كنند منتشر شد.
در خرداد ماه سال گذشته، ملكه انگليس با ناديده گرفتن احساسات بيش از يك ميليارد مسلمان، به سلمان رشدى لقب شواليه داد و ديلى تلگراف نوشت مخالفت با اين اقدام نامناسب، به هيأت دولت انگليس نيز كشيده شد و شمارى از اعضاى هيأت دولت انگليس معتقد بودند اين اقدام در زمان مناسبى صورت نگرفت و ممكن است خشم مسلمانان را كه اكنون نيز به علت جنگ هاى افغانستان و عراق شعله ور است، دامن بزند. به نوشته روزنامه گاردين، كسانى كه عليه سازمان ملى بهداشت انگليس شكايت كنند، مورد تبعيض قرار مى گيرند.
حقوق بشر نيز از مواردى است كه جوامع غربى- در اين جا انگليس- نگاهى دوگانه به آن دارند.
به علت مزايايى كه سياست دوگانه رعايت حقوق بشر براى نظام انگليس دارد، اين رفتار دوگانه قطعاً در آينده نيز ادامه خواهد يافت.
سياسى
پارسال سال تحول در رهبرى دو حزب از سه حزب بزرگ انگليس بود. در بيست و هفتم آذر ماه رهبر حزب ليبرال دموكرات تعيين شد كه اين تغيير، سومين تغيير در رهبرى اين حزب در دو سال است. اگرچه در انتخابات رهبرى حزب ليبرال دموكرات، نيك كلگ برگزيده شد، اما به علت نزديك بودن شمار آراى وى با نامزد ديگر، به نظر مى رسد رهبر جديد در آينده با مشكلات مواجه خواهد شد. حزب ليبرال دموكرات ، ۶۳ نماينده در مجلس انگليس دارد و در سال هاى اخير رشدى نداشته است. حزب كارگر نيز كه در سه دوره متوالى توانسته بود در انتخابات سراسرى پيروز شود، به علت فشار افكار عمومى و افزايش مخالفت ها با جنگ هايى كه تونى بلر، نخست وزير وقت، به پيروى از بوش وارد آن ها شده بود، ناچار شد رهبرى خود را تغيير دهد و گوردون براون را كه در دولت بلر، وزير خزانه دارى بود، جانشين بلر نامحبوب سازد. براون در هفتم تيرماه، هيأت دولت را با شركت بعضى از چهره هاى جديد تشكيل داد و تلاش كرد ضمن فاصله گرفتن از دولت بوش، جنگ عراق و افغانستان را به فراموشى بسپارد تا در انتخابات سراسرى، حزب كارگر را صلح طلب و وفادار به افكار عمومى نمايش دهد و از ميدان انتخابات، پيروز به در آورد. حزب محافظه كار انگليس كه با رهبرى ديويد كامرون، رهبر جوان و جديد خود به موفقيت هاى نسبى در نظرسنجى ها رسيده است تلاش كرد در پى جلب آراى طبقه متوسط انگليس و زنان اين كشور باشد و با دادن قول هايى مبنى بر كاهش ماليات ها، كاهش شمار مهاجران و ضرورت همه پرسى درباره پيوستن انگليس به اتحاديه اروپا، بر محبوبيت حزبش بيفزايد.
حزب محافظه كار انگليس كه بشدت هوادار آمريكاست، با پيوستن انگليس به اتحاديه اروپا، به بهانه كاهش قدرت دولت ملى و پيشى گرفتن تصميم هاى بروكسل بر لندن، مخالف است.
يكى از اولين موضوعات سياسى پارسال براى دولت انگليس، در همان روزهاى آغاز سال رقم خورد و پانزده ملوان نيروى دريايى انگليس كه وارد آب هاى جمهورى اسلامى شده بودند، توسط نيروهاى نظامى ايران بازداشت شدند. واكنش تكانشى دولت بلر و اظهارات مقامات دولت وى- كه يادآور دوران امپراتورى بريتانيا بود- به اندازه اى نسنجيده و احساسى بود كه حتى متحدان انگليس نيز نتوانستند با اين دولت و واكنش هايش همراه شوند. اين ماجرا با آزاد شدن ملوانان بازداشتى توسط رئيس جمهور ايران پايان يافت اما نشان داد برخلاف تصور مقامات انگليسى، در اين قبيل مواقع نه شوراى امنيت مايل به مداخله است و نه متحدان سنتى اين كشور منافع خود را به خاطر ماجراجويى بلر و دولتش به خطر خواهند انداخت. بايد اذعان كرد بيش از روش هاى سياسى دولت ايران از قبيل مصاحبه با ملوانان، توضيح غير دقيق بودن خط مرزى در اين منطقه و درگيرى با دولت هاى پيشين عراق به همين علت، رفتارهاى احساسى دولت انگليس از قبيل درخواست عجولانه از شوراى امنيت براى دخالت، دادن اجازه فروش امتياز نشر خاطرات به اين ملوانان و سخيف شدن ماجرا و نيز تهديدهاى بى اساس موجب شد اين ماجرا به نفع ايران پايان يابد و ناكامى سياسى به نام دولت انگليس ثبت شود. به نوشته تايمز، هفت ماه پس از تنها ماندن انگليس در اين ماجرا، ملوانان انگليسى با اسكورت كشتى هاى آمريكايى، بى سر و صدا به خليج فارس بازگشتند.
سال پيش را نمى توان سال خوبى براى روابط انگليس و روسيه دانست. در پى مرگ مشكوك الكساندر ليتويننكو، جاسوس انگليس كه قبلاً مأمور سازمان امنيت روسيه بود ، جنگ تبليغاتى بين دو دولت به راه افتاد كه اخراج چند نفر از كاركنان سفارتخانه هاى دو طرف، بخشى از آن بود.
با توجه به حساسيت دولت بوش به برنامه هاى هسته اى ايران، طبيعى است كه اين موضوع به حساسيت هاى دولت انگليس نيز مبدل شود و در سال پيش، هر زمان دولت مستقل بوش تبليغات خود را در اين باره افزايش داد يا دگرگون كرد، دولت وابسته انگليس نيز به تبعيت از آن، واكنش نشان داد و رسانه هاى افراطى انگليس از قبيل شبكه تلويزيونى اسكاى كه تحت نفوذ صهيونيست هاى مسيحى است يا همچون روزنامه ديلى تلگراف كه ريشه در اسرائيل و آمريكا دارد و يا همچون روزنامه زرد سان، بسان شبكه هاى فاكس نيوز و واشنگتن پست عمل و همان شعارهاى دولت بوش را تكرار كردند. پس از آن كه محمد البرادعى، مدير كل آژانس بين المللى انرژى اتمى تلويحاً خواستار ادامه فعاليت هاى محدود غنى سازى اورانيوم در ايران شد، دولت انگليس نيز همچون دولت آمريكا، به وى تاخت. در همين حال، موقعيت دولت كارگرى به علت برافروختن چند جنگ با شركت آمريكا و نيز در پيش بودن انتخابات سراسرى، به گونه اى نبود كه اين دولت بتواند در اواخر ماه هاى سال پيش، نقش راهبرى در جنگ تبليغاتى آمريكا عليه جمهورى اسلامى ايران را ادامه دهد به همين علت، پس از پنج دور ميزبانى كشورهاى مشهور به گروه ۱+۵ براى تشديد تحريم هايى عليه ايران، جلسه ششم از لندن به برلين منتقل شد و نيكولا ساركوزى، رئيس جمهور جديد فرانسه، وظيفه گرفتن و تقويت شعارهاى بوش را عليه ايران، در اروپا برعهده گرفت و براون فرصت يافت به مشكلات داخلى بيشتر بپردازد.
كابوس افغانستان و عراق پارسال نيز گريبان انگليس را رها نكرد و چشم انداز اميدوار كننده اى نيز فراهم نساخت. پارسال نيز حملات به نيروهاى انگليسى در افغانستان و عراق ادامه يافت و نظاميان انگليسى، همچون سنوات پيشين، ربوده، مجروح و كشته شدند و هزينه هاى لشكركشى ها نيز بيشتر و بيشتر شد و بر نفرت عراقى ها از انگليس و انگليسى افزود. در آذر ماه روزنامه ديلى تلگراف نوشت، نفرت از آمريكا و انگليس، عامل اتحاد عراقى هاست. در بيست و پنجم آذر پارسال نيز به نوشته اينديپندنت، انگليس در برابر فشار چهار و نيم ساله نيروهاى مقاومت سر خم و بصره را ترك كرد. روزنامه تايمز به نقل از وزير دفاع آمريكا نوشت همچون حضور كشورهايى در ژاپن و آلمان، لازم است آمريكا پنجاه سال در عراق باقى بماند.
ديلى ميل نوشت، طالبان به افغانستان بازگشته اند و اكنون بخش اعظم اين كشور مجدداً در كنترل طالبان است.
اينديپندنت در آذر ماه نوشت نيمى از افغانستان در كنترل طالبان است و گاردين به نقل از سفير جديد انگليس در افغانستان نوشت، انگليس ممكن است ده ها سال در افغانستان باقى بماند.
يكى از مشكلات سياسى ديگر انگليس، بحث درباره رشوه دادن شركت هاى جنگ افزار سازى اين كشور به شاهزادگان عربستان سعودى، به ويژه شاهزاده بن بندر، سفير پيشين عربستان در آمريكا، بود كه اولين بار توسط خبرنگار روزنامه گاردين افشا شد اما دادستان كل انگليس كه منصوب تونى بلر بود، در سال ۲۰۰۶ميلادى، تحقيق در اين باره را متوقف كرد و دولت كارگرى مدعى شد رسيدگى به اين موضوع، علاوه بر به خطر انداختن روابط سياسى با عربستان كه متحد سنتى انگليس به شمار مى رود، ده ها هزار شغل را در صنايع هواپيما و جنگ افزار سازى انگليس نابود مى سازد. به گفته مخالفان حزب كارگر و مخالفان فساد ادارى، بى توجهى دولت انگليس به اين رشوه گيرى، حمايت آشكار از فساد و ارتشاست اما دولت انگليس، با پيش كشيدن موضوعات مهم و در عين حال مبهمى از قبيل بحث امنيت ملى، اطلاعاتى كه فقط در دست وزيران است و خطرمنافع ملى، راه را براى بررسى دقيق قضيه رشوه دهى صنايع جنگ افزارسازى و وزارت دفاع انگليس به شاهزاده بندر بست.
مشكلات متعدد دولت انگليس موجب شد حزب محافظه كار، رقيب اصلى حزب كارگر، محبوب تر جلوه كند و در بسيارى از نظرسنجى ها، آراى بيشترى به دست آورد. نتايج برگزارى انتخابات شهردارى ها در انگليس، مجلس در اسكاتلند و مجمع ولز نشان داد محبوبيت حزب كارگر رو به نزول است.
گم شدن لوح هاى فشرده حاوى اطلاعات خصوصى و بانكى مردم يا اطلاعات حساس دولتى نيز در سال گذشته، به علت تكرار فراوان، به موضوعى عادى و روزمره مبدل شد. روزى گفته شد لوح هاى فشرده حاوى اطلاعات مربوط به ۴ هزار پرونده مربوط به مجرمان خطرناك و متجاوزان جنسى گم شده است و روزى ديگر، اطلاعات بهداشتى و درمانى شمارى از بيماران مفقود شد. زمانى از گم شدن لوح هاى فشرده حاوى اطلاعات مربوط به ۲۵ ميليون نفر كه كمك هاى دولتى دريافت مى كنند صحبت شد و روزى ديگر گفته شد اطلاعات افرادى كه درخواست گذرنامه، گواهينامه يا ثبت خودرو كرده اند، به سرقت رفته است. گم يا دزديده شدن اين حجم از اطلاعات، موجب شد در بيست و نهم آبان ماه، آليستر دارلينگ، در بيست و نهم و گوردون براون، نخست وزير در سى ام آبان ماه، در مجلس انگليس از نمايندگان و مردم عذر بخواهند و متعهد شوند اين گونه حوادث كه به رسوايى «ديتا گيت» مشهور شده بود، تكرار نشود. در دى ماه روزنامه ديلى تلگراف نوشت از سپتامبر ۲۰۰۵ ميلادى تاكنون، سه رايانه دستى وزارت دفاع انگليس كه حاوى اطلاعات محرمانه بوده، گم يا دزديده شده اند و در مجموع، بيش از يك هزار رايانه دستى كارشناسان و كاركنان ارشد دولت در ۱۰ سال اخير ناپديد شده اند.
اگرچه نداشتن يا اعلام نكردن سياست، موجب انتقاد شمارى از مخالفان گوردون براون شده است، شمارى نيز معتقدند نداشتن سياست، نوعى سياست است زيرا از آشكار شدن نادرستى سياست ها پيشگيرى مى كند. نداشتن رقيبى قدرتمند نيز از خوش اقبالى براون به حساب مى آيد زيرا احزاب سياسى رقيب، برنامه قابل توجهى ارائه نمى دهند و بيشتر به خطاها و لغزش هاى حزب كارگر توجه مى كنند. علاوه بر آن، حزب محافظه كار، رقيب اصلى حزب كارگر، در اغلب سياست هاى چالشى حزب حاكم از قبيل حمله به افغانستان و عراق، حركت دوشادوش با آمريكا، مخالفت با برنامه هاى هسته اى ايران، گسترش ناتو به مرزهاى روسيه و استقرار سپر موشكى آمريكا در شرق اروپا، موافق با حزب كارگر بوده و محدوده مخالفت خود را تنگ كرده است. در همين حال، اروپاستيزى سنتى حزب محافظه كار و روابط ديرينه اين حزب با احزاب راست آمريكا، چندان مطلوب رأى دهندگان انگليسى نيست. احزاب ليبرال دموكرات، سبز و ديگر احزاب انگليس نيز كمتر از آن قدرتمندند كه بتوانند با حزب حاكم به رقابت برخيزند.
اقتصادى
در سال گذشته، تقريباً روزى بر مردم انگليس نگذشت مگر آن كه خبر اقتصادى ناگوارى شنيدند و يا خواندند. بحران اعتبارى كه از آمريكا آغاز شده بود به سرعت اقيانوس اطلس را درنورديد و به انگليس رسيد و بانك ها و مؤسسات اعتبارى را به كام خود فرو برد. در همان حال كه خطر ركود اقتصادى، جهان را تهديد مى كرد، تورم نيز افزايش يافت و قدرت مانور دولت را كاهش داد. مشكلات اقتصادى موجب شد ناكامى هاى دولت در مواردى همچون شفاف سازى اقدامات بانك ها، كنترل دقيق عمليات مالى، كاهش فقر و شمار فقيران و جلب اعتماد عمومى به توان مديريت دولت، بيشتر آشكار شود. نمونه هاى زير، بخشى از اخبار اقتصادى ناگوار در طول سال گذشته بود:
با انتشار آمار مربوط به ناتوانى بانك نورثرن راك، پنجمين بانك بزرگ انگليس در ادامه فعاليت هايش، مشتريان اين بانك در برابر شعبات اين بانك صف كشيدند تا پس اندازهاى خود را پس بگيرند و دولت براون ناچار شد اين بانك را ملى اعلام كند تا مانع ورشكستگى آن شود.
پارسال، افت بهاى مسكن كه پيش از آغاز سال شروع شده بود، سرعت گرفت به گونه اى كه روزنامه فايننشال تايمز در آذر نوشت احتمال مى رود ارزش مسكن در انگليس، مشابه سال هاى دهه ،۱۹۹۰ سقوط كند و هشدار داد آينده اقتصادى انگليس، تيره و تار است. با نزديك شدن به ماه هاى پايانى سال، پيش بينى درباره رشد اقتصادى انگليس كاهش يافت، بهاى مواد غذايى، بيشتر از ديگر كشورهاى اروپايى بالا رفت، اقساط وام هاى بانكى به گونه اى افزايش يافت كه در ۱۵سال گذشته، سابقه نداشت و در دى ماه پارسال، پيش بينى شد در سال آينده، بيكارى در انگليس افزايش خواهد يافت و احتمالاً شمار بيكاران در سال آينده به يك ميليون و هشتصد هزار بيكار خواهد رسيد. ديلى تلگراف در آذر ماه نوشت وضع فقر كودكان انگليسى، همچون دهه ۷۰ است. به نوشته اينديپندنت در دى ماه، افزايش ۲۰‎/۵ درصدى بنزين،
۸ درصدى مواد غذايى، ۵‎/۵ درصدى آب و گاز و ۱۳درصدى برق، موجب افزايش فشارهاى اقتصادى بر مردم شده و اعتماد مردم را به برنامه هاى اقتصادى دولت، از قبيل كاهش ميزان بهره، از بين برده است. با اين همه، به علت امكانات فراوان اقتصادى انگليس و پنجمين قدرت برتر اقتصادى جهان، اين كشور تاكنون با بعضى مانورهاى اقتصادى توانسته است امواج مشكلات اقتصادى را پشت سر بگذارد و به علت همين امكانات و اقدامات، نوعى آرامش و ثبات در اقتصاد كشور ملاحظه مى شود. سال هاست تورم، كمتر از ۳ درصد- در اغلب اوقات كمتر از ۲‎/۵ درصد- است، ميزان بيكارى در حدود ۶ درصد است و انگليس، هنوز مشغول سرمايه گذارى در ديگر كشورهاست.
منبع: واحد مركزى خبر

حمله به مركز حزب كتائب در شرق لبنان

شبكه تلويزيونى المستقبل وابسته به جريان سياسى «آينده» به رهبرى سعدالدين حريرى ادعا كرد مركز حزب كتائب در «زحله» در شرق لبنان مورد حمله مسلحانه قرار گرفت.در اين حمله، افراد ناشناس با گشودن آتش به مركز اين حزب چهار نفر را زخمى كردند كه يكى از آنان اندكى بعد جان باخت. رياست حزب مسيحى كتائب را امين جميل رئيس جمهورى پيشين و از سران اصلى گروه حاكم لبنان (۱۴ مارس) برعهده دارد.

موضع آمريكا در قبال كره شمالى تغيير نكرده است

جورج بوش رئيس جمهورى آمريكا گفت: موضع كشورش در قبال تعطيلى برنامه هسته اى كره شمالى تغييرى نكرده است.آمريكا به هيچ وجه انتظارات خود در قبال تعطيلى هسته اى كره شمالى را پائين نياورده است.
بوش در پايان مذاكرات دو روزه خود بالى ميونگ باك رئيس جمهور كره جنوبى گفت كه كنگره آمريكا را به تأييد و تصويب توافقنامه مبادلات آزاد با كره جنوبى ترغيب مى كند و همچنان به وارد آوردن فشار بر كره شمالى به منظور تعطيلى تمامى برنامه هاى هسته اى آن ادامه مى دهد.

پايان عمر يك راكتور هسته اى در روسيه

شركت انرژى هسته اى روسيه يكى از راكتورهاى هسته اى اش را در شهر سورسك در نزديكى سيبرى از مدار خارج كرد. اين راكتور در حدود ۴ دهه پلوتونيوم غنى شده توليد مى كرد كه براى ساخت سلاح هاى هسته اى مورد استفاده قرار گرفت.

جاسوسى در بزرگراه هاى انگليس

به نوشته ديلى تلگراف، تصاوير تهيه شده توسط دوربينهاى كنترل سرعت نصب شده در جاده ها و بزرگراه هاى انگليس،براى جاسوسى از شهروندان اين كشور استفاده شده و اين تصاوير به ساير مراكز مبارزه با تروريسم در كشورهاى مختلف از جمله آمريكا نيز ارسال مى شود.
وزارت كشور انگليس اين اقدام را بدون اطلاع پارلمان انجام داده و از همين رو جمعى از سياستمداران و گروه هاى طرفدار آزادى هاى شهروندى با اعتراض به اين اقدام وزارت كشور خواستار توضيح اين وزارتخانه شدند.

پس از سه سال وقفه لى ميونگ باك رئيس جمهور كره جنوبى در بازگشت از سفر آمريكا به توكيو رفت و با ياسوئو فوكودا نخست وزير ژاپن ديدار و گفت وگو كرد.
در نخستين ديدار دو طرف كه ماه فوريه سال جارى ميلادى در سئول برگزار شد توافق شد ديدارهاى ديپلماتيك دو كشور كه بيش از سه سال به حال تعليق درآمده بود از سر گرفته شود. نخست وزير ژاپن در ديدار با رئيس جمهور كره خواستار گشايش فصل جديدى در روابط و مناسبات دوجانبه دو كشور شد.
براساس اعلام مقامات ژاپنى از سرگيرى مذاكرات توافقنامه همكارى اقتصادى ميان دو كشور، برنامه هسته اى كره شمالى و مسئله گروگان هاى ژاپنى و كره جنوبى در كره شمالى از جمله مسائلى است كه در دستور كار هر دو طرف قرار دارد.

گروه بين الملل ـ بنفشه غلامى : سرانجام پس از ۶۲ سال پاراگوئه از دامن راست ها به دامن چپ ها روى آورد تا زنجيره جنبش هاى چپ آمريكاى لاتين تكميل شود. آراى انتخابات پاراگوئه به حكومت جناحى پايان داد كه صاحب ركورد طولانى ترين حاكميت در ميان احزاب راستگراى جهان است.
اما همه اين تحول در اين نقطه آمريكاى لاتين و پيروزى تازه جنبش چپ در پاراگوئه مرهون اعتماد مردم به مردى است كه تصوير يك قهرمان را بر اذهان حك كرده است. فرناندو لوگو پرچمدار جديد جنبش چپ پيش از آن كه در كسوت سياستمداران درآيد يك كشيش بوده است.
با اين پيروزى همان طور كه خود لوگو در نخستين سخنرانى اش گفته فصل جديدى در تاريخ سياست اين كشور و آمريكاى لاتين گشوده خواهد شد. پيروزى تاريخى لوگو بر حزب كلرادو، حزبى كه قدمتى طولانى تر از احزاب كمونيست چين، كره شمالى و كوبا دارد، حاكى از ميل شديد مردم اين كشور به سوى تغيير است.
به هر حال اكنون يك حلقه جديد به سلسله ياران سياسى چاوز و مورالس افزوده شده است و پس از كاراكاس و لاپاز اكنون از پايتخت پاراگوئه نيز نغمه استقلال به گوش مى رسد.
لوگو، مردى كه موهاى سر و رويش به خاكسترى مى زند و به «كشيش فقرا» معروف است، در انتخابات روز يكشنبه اين كشور موفق شد با اختلافى قابل توجه از رقيب خود پيشى بگيرد. او ۴۱ درصد آرا را احراز كرد و رقيبش ۳۱ درصد. هرچند آرا هنوز به طور كامل شمارش نشده اما همين آمار اوليه حاكى از پيروزى قاطع اوست كه از سوى حزب« اتحاد ميهنى براى تحول »كه دومين حزب بزرگ كشور پاراگوئه است، حمايت مى شود. رقيب لوگو در اين ميدان خانم «اوه لار» وزير سابق آموزش و پرورش پاراگوئه بود. البته پيروزى لوگو چندان هم آسان به دست نيامد چراكه جنگ روانى سنگينى از سوى جبهه راست عليه او جريان داشت.پيش از برگزارى انتخابات روز يكشنبه شايعات زيادى در مورد احتمال وقوع تقلب در اين انتخابات مطرح شد. به همين جهت گروهى وسيع از ناظران بين المللى وارد پاراگوئه شدند و بر روند انتخابات نظارت كردند. مطابق گزارش «ماريا امامجيا» رئيس اين گروه، گزارش هايى اندك از تقلب دريافت شد و فقط در چند مورد كارت هاى شناسايى تقلبى و يا رشوه در ميان رأى دهندگان مشاهده شد.
* عوامل پيروزى كشيش سياستمدار
در طول ۶۲ سال اخير مردم پاراگوئه همواره در جوى از نارضايتى به سر برده اند. اين كشور با آن كه بخاطر موفقيت هاى خود در بخش كشاورزى به لحاظ اقتصادى در جايگاه خوبى به سر مى برد اما با وجود اين كاميابى اقتصادى مردم پاراگوئه همواره بدون اين كه كوچكترين بهره اى از صادرات انبوه كشاورزى ببرند، با گرسنگى مبارزه كرده اند. مطابق آمار حداقل ۳۳ درصد مردم اين كشور زير خط فقر زندگى مى كنند.
اين نارضايتى از وضع معيشت، محورى عمده در گرايش مردم به «فرناندو لوگو» بود. او به صراحت اعلام كرد: دولت صدها ميليون دلار عايدى توليد برق در مرزهاى مشترك با برزيل را حيف و ميل كرده است. لوگو در يكى از مهمترين نطق هايش پديده انحصار را به چالش كشيد. او گفت: منابع آبى كه در مرزهاى مشترك پاراگوئه و برزيل وجود دارد، بزرگترين نيروگاه هاى توليد برق از آب را در سراسر دنيا تشكيل مى دهد و عوايد حاصل از اين تجارت مى تواند اقتصاد پاراگوئه را دگرگون سازد. او وعده داد دست به ايجاد اصلاحات در بخش هاى تقسيم اراضى و توزيع ثروت خواهد زد. اين گفته هاى لوگو ترجمان ديگرى از ايده هاى جنبش چپ در نقطه ديگر آمريكاى لاتين است. در برابر اين مشى افشاگرى لوگو، حزب حاكم به روش هاى تخريبى روى آورد. دستگاه تبليغى راستگرايان او را تروريست، شورشى و حتى وابسته به گروه هاى آدم ربايى قلمداد كردند. با وجود اين مردم فقير پاراگوئه كه گويى عزم خويش براى ايجاد تغيير در وضع موجود جزم كرده بود برگرد كشيش راستگراى پاراگوئه حلقه زد.
* بيم تازه ايالات متحده
پيروزى «كشيش فقرا» كه با وجود مشاركت در امور دينى مردم همواره به فعاليت هاى سياسى مى پردازد، با نارضايتى شديد محافل بويژه واكنش منفى ايالات متحده روبه رو شد. واشنگتن ابتدا سعى كرد با طراحى يك جنگ روانى، مشروعيت احراز پست رياست جمهورى «لوگو» را زير سؤال ببرد. شبهه افكنى آنها اين بود كه مدعى شدند مطابق قوانين پاراگوئه كشيش ها حق دخالت در امور سياسى و همچنين احراز پست رياست جمهورى را ندارند و اصلاً نمى توانند نامزد چنين انتخاباتى شوند. در واقع كشمكش بر سر چرايى حضور لوگو در انتخابات آخرين سوژه مخالفت آمريكا با وى است. لوگو در پاسخ اين جنگ روانى به جمله اى كوتاه بسنده كرد و گفت۲ سال پيش از مقام كشيشى استعفا داده است. محافل ليبرال دست آخر به اهرم نفوذ واتيكان متوسل شده اند. آنها از قول واتيكان گفته اند كه استعفاى لوگو پذيرفته نشده است. اما حتى اگر اين جنگ روانى كشيش درستكار را از حضور در قدرت منصرف كند مسير حركت پاراگوئه به سمت جنبش چپ را تغيير نخواهد داد.

ديويد ميليبند وزير خارجه انگليس كه به عنوان جانشين احتمالى گوردون براون نخست وزير انگليس ديده مى شود، به اعضاى حزب كارگر هشدار داد به نزاع در ميان خود پايان دهند زيرا با ادامه مشاجره و نزاع با يكديگر با خطر شكست در انتخابات روبرو خواهند شد.چندى پيش وى در پاسخ به اين سؤال كه آيا گوردون براون فرد مناسبى براى رهبرى حزب كارگر است يا خير، از گوردون براون حمايت كرده بود و گفته بود براون براى رهبرى حزب كارگر در سال جارى فرد مناسبى به شمار مى رود.
* ديدار ميليبند با مشرف
پرويز مشرف رئيس جمهور پاكستان و ديويد ميليبند وزير خارجه انگليس با يكديگر ديدار و درباره جنگ عليه تروريسم گفت وگو كردند.
ميليبند با يوسف رضا گيلانى نخست وزير جديد پاكستان نيز ديدار و گفت وگو كرد.

گروه بين الملل ـ حماس پس از بررسى بسته پيشنهادى جيمى كارتر رئيس جمهور اسبق آمريكا به يكى از دو مفاد اين پيشنهادها به صورت مشروط پاسخ مثبت داد.
مقامات حماس اعلام كردند كه آنها با درخواست كارتر براى آتش بس بدون هيچ گونه نرمش و در ازاى لغو تحريم هاى غزه موافقت مى كنند .محمودالزهار و سعيد صيام دو چهره ارشد حماس براى بررسى پيشنهادهاى كارتر جلسات فشرده اى با مقامات حماس در دمشق داشتند.به گفته منابع آگاه فلسطينى خالدمشعل رئيس دفتر سياسى جنبش حماس كه ميزبان اصلى كارتر بود موافقت اوليه خود را با پيشنهاد كارتر درباره برقرارى آتش بس در نوار غزه و توقف حملات موشكى عليه شهرك هاى صهيونيست نشين در ازاى لغو تحريم هاى نوار غزه و بازگشايى گذرگاه هاى مرزى اعلام كرده است. به گزارش خبرگزارى معاى فلسطين مسئله آتش بس نهايى شده است. ولى جنبش حماس درباره تبادل اسرا بر پيشنهاد سابق خود يعنى آزادى ۱۴۰۰ زندانى فلسطينى در ازاى آزادى گلعاد شاليت، نظامى اسرائيلى اصرار دارد.منابع فلسطينى يادآور شدند حماس پيشنهاد ديگرى دارد و آن آزادى دست كم چهارصد زندانى فلسطينى كه احكام سنگينى عليه آنها صادر شده است، مى باشد موسى ابومرزوق معاون دفتر سياسى حماس گفت كه پاسخ اين جنبش به كارتر به هر بهايى نخواهد بود و بايد منافع ملت فلسطين در نظر گرفته شود.
ابومرزوق تأكيد كرد: كارتر به طور علنى اعلام كرد كه ملت فلسطين در معرض محاصره ظالمانه قرار دارد و حماس يك جنبش آزاديبخش ملى است، نه يك جنبش تروريستى ، آن گونه كه دولت كنونى آمريكا ادعا مى كند.
وى گفت :كارتر هيچ وعده اى براى حماس نداشت. در همين حال جيمى كارتر گفته است برداشت طرف هاى منطقه اى اين است كه اسرائيل تمايلى به دستيابى به توافق ندارد اما حماس آماده پذيرش هر طرحى است كه به همه پرسى گذاشته شود.
وى تصريح كرد: حماس آمادگى خود را براى پذيرش هرگونه توافقنامه با اسرائيل كه به همه پرسى مردمى گذاشته شود، اعلام كرده است.
كارتر همچنين آشتى ميان جنبش هاى حماس و فتح را ضرورى دانست و بر اهميت ايفاى نقش سوريه در تحولات منطقه تأكيد كرد. كارتر در سفر خود به خاورميانه با خالد مشعل رئيس دفتر سياسى حماس در دمشق دو بار ديدار كرد. وى پيش از آن با حسنى مبارك رئيس جمهور مصر گفت وگويى داشت و پس از مذاكره با مقامات حماس به عربستان و اردن رفت.
* باراك: نابودى حماس غيرممكن است
ايهود باراك وزير جنگ رژيم صهيونيستى ضمن تهديد حماس به واكنش شديد در برابر عمليات اخير شاخه نظامى اين جنبش، به غيرممكن بودن نابودى حماس اذعان كرد.
به نوشته روزنامه الشرق الاوسط ايهود باراك هنگام ديدار از پايگاه نظامى كه هدف حمله گردان هاى عزالدين قسام شاخه نظامى حماس قرار گرفت گفت كه نمى توان حماس را نابود كرد و به سلطه آن بر نوار غزه پايان داد.
وى افزود: تلاش هاى گذشته اسرائيل و ديگر كشورها براى جانشين كردن رهبران ديگر نيز با شكست مواجه شده است.

گروه بين الملل ـ در حالى كه مخالفت گسترده آمريكا با برنامه هسته اى صلح آميز ايران ادامه دارد امارات عربى متحده قرارداد همكارى هسته اى با آمريكا را امضا كرد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، شيخ عبدالله بن زايد آل نهيان وزير خارجه امارات عربى متحده در مراسم امضاى قرارداد كه پيش از نشست كشورهاى عربى و آمريكا در منامه انجام شد به كاندوليزا رايس وزير خارجه آمريكا گفت: قصد امارات عربى متحده اين است كه الگوى خوبى براى منطقه باشد.رايس با تأكيد بر اين كه امارات عربى متحده مى تواند چنين نقشى ايفا كند، افزود: امارات عربى متحده شريكى بسيار مسئوليت پذير است. آمريكا و بحرين نيز در ماه مارس قرارداد همكارى مشابهى در زمينه انرژى هسته اى غيرنظامى در واشنگتن امضا كردند كه مسئولان آمريكايى آن را الگو و نمونه اى براى خاورميانه خواندند. بحرين در توافقنامه اى كه با آمريكا منعقد كرد متعهد شد از فناورى هاى حساس غنى سازى اورانيوم چشمپوشى كند. فرانسه نيز در جريان سفر نيكولا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه به امارات در ماه ژانويه قرارداد همكارى در زمينه انرژى هسته اى غيرنظامى با امارات عربى متحده امضا كرد.

گروه بين الملل ـ بشار اسد، رئيس جمهورى سوريه با تأكيد بر پايبندى كشورش به مقاومت به عنوان گزينه استراتژيك، هرگونه تماس هاى پنهانى با رژيم صهيونيستى را تكذيب كرد.
به گزارش خبرگزارى سوريه، بشار اسد كه در نشست كميته مركزى حزب بعث سوريه سخنرانى مى كرد، گفت: مخالفت با مذاكره با اسرائيل و برقرارى تماس هاى پنهانى با آن، اصلى است كه سوريه آن را مد نظر دارد. هر چيزى كه امكان دارد در اين زمينه اتفاق بيفتد به طور علنى در معرض افكار عمومى سوريه قرار خواهد گرفت. وى خاطرنشان كرد: برخى طرف هاى دوست، تلاش هايى را براى برقرارى رابطه ميان سوريه و اسرائيل انجام مى دهند، اما اين مسئله موضوع تازه اى نيست و در گذشته نيز درباره آن صحبت كرده ايم. مسئولان سورى اخيراً از تلاش هاى تركيه براى ايفاى نقش ميانجى ميان سوريه و اسرائيل خبر داده اند. اسد درباره فشارهاى تحميلى بر سوريه بويژه از جانب آمريكا گفت: هر زمان كه چهره پايدارى ما آشكار شد، حمله عليه ما افزايش يافته است، اما تصميم گرفته ايم كه مقاومت، گزينه استراتژيك ما باشد كه به آن پايبند خواهيم بود. بشار اسد در واكنش به درخواست سران رژيم صهيونيستى براى مذاكره با سوريه بار ها اعلام كرده است كه آزادى بلندى هاى اشغالى جولان از سوى اسرائيل شرط مذاكره با اين رژيم است. در همين حال ناظران معتقدند كه بعد از اين نشست، كميته تيم اقتصادى كابينه محمد ناجى عطرى نخست وزير سوريه را ترميم خواهد كرد. گفته مى شود، علت اين امر، شكست تيم اقتصادى دولت در مهار افزايش قيمت هاست. برخى گزارش ها نيز حكايت از تغيير نخست وزير سوريه دارد.
در نشست كميته مركزى حزب بعث سوريه، گزارش هاى ارائه شده كادر رهبرى حزب در زمينه اجراى تصميمات اتخاذ شده در دهمين كنگره حزب در تابستان ۲۰۰۵ و توصيه ها و راهكارهاى اسد، گزارش دولت درباره وضعيت اقتصادى و خدمات رسانى به مردم، فعاليت حزبى و مردمى و طرح كار آتى بررسى شد.

گروه بين الملل ـ حسين رضوانى : در يكى از بحرانى ترين روزهاى بغداد كه صداى بمب ها از بازگشت اوضاع اين كشور به دوره هاى وخيم گذشته خبر مى دهد، كاندوليزا رايس، وزير امور خارجه آمريكا به طور غيرمنتظره وارد عراق شد.
سفر ناگهانى به عراق در آستانه برگزارى نشست مهمى انجام مى شود كه قرار است امروز در كويت برگزار شود.
رايس در شرايطى به منطقه الخضرا گام نهاد كه اختلاف ميان دولت هاى عربى و بغداد نيز به اوج رسيده است. بر همين اساس به باور ناظران اين سفر بخشى از تلاش آمريكا براى برقرارى آشتى بين اعراب و عراق است.
برقرارى پل آشتى ميان پايتخت هاى عربى با بغداد از اين نظر مهم است كه به اعتقاد سران عراق عقبه اصلى ترورها و شورش هاى داخلى عراق در اين كشورها قرار دارد.
حال كه دولت عراق عزم خود را براى مبارزه با افراد شبه نظامى و قانون شكنان نشان داده است، همسايگان عرب عراق عذر و بهانه اى براى دريغ كردن حمايت هاى ديپلماتيك و اقتصادى خود از دولت مالكى ندارند.
رايس در مسير خود براى شركت در نشست هاى ديپلماتيك در خصوص آينده عراق گفت: «كشورهاى عربى بايد رويكردى مثبت در قبال عراق اتخاذ كنند.»
پيش از عزيمت رايس برخى منابع آمريكايى گفته بودند كه براى تحريك اعراب ، او در اين سفر نقش فزاينده ايران در عراق و خاورميانه را مطرح خواهدكرد. در همين راستا رايس برگزارى هرگونه نشست رسمى با همتاى ايرانى خود را منتفى دانسته است.
آمريكا كه سال ها تلاش كرده است حمايت كشورهاى عربى را در خصوص عراق جلب كند، معتقد است پذيرفته شدن عراق از سوى كشورهاى منطقه، حكومت نوپاى عراق را از مدار دوستى با ايران خارج خواهد كرد و رايس اميدوار است كه اين اقدام مانعى در برابر رشد نفوذ ايران در عراق باشد.تلاش هاى رايس در حالى است كه مقام هاى بغداد اخيراً خاطرنشان كرده اند كه كمتر از ده ماه مانده به پايان دوره رياست جمهورى بوش، دولت وى از اعمال نفوذ بر جناحى از حاميان عربى و شورشيان عراق عاجز مانده است.
با اين همه رايس از كشورهاى عربى به علت عمل نكردن به وعده هاى گذشته براى بخشيدن بدهى هاى عراق، قطع حمايت از شورش ها، بازگشايى سفارتخانه هايشان در بغداد يا برداشتن گام هايى نمادين براى پذيرش دولت مالكى انتقاد كرد.
رايس حتى گفت: نورى المالكى به پيش شرط اعراب كه تمايل وى را براى مبارزه با شبه نظاميان مالكى زير سؤال برده بودند، پاسخ داده است. اين سخن رايس در واقع اشاره اى به عمليات بر ضد افراد شبه نظامى در بصره است كه آمريكايى ها مى كوشند آن را دستاورد امنيتى جرج بوش نشان دهند.
براى نتيجه گيرى درباره سفر پرسر و صداى رايس فقط چند ساعتى بايد تأمل كرد، اجلاس امروز كويت روشن خواهد كرد كه آيا اعراب به فراخوان رايس پاسخ مثبت خواهند داد يا نه. مسئله اين است كه محافل منطقه مهم ترين ادعاى رايس مبنى بر اين كه اوضاع در عراق بهبود يافته را قبول ندارند. دو انفجارى كه همزمان با مذاكره رايس و نورى مالكى در مقر حكومتى بغداد (منطقه الخضرا) بوقوع پيوست دليل كافى براى محافل منطقه است كه دعوت رايس و مأموريت ويژه او را جدى نگيرند.