حامد طالبى

از همان شروع به كار دولت نهم، سفرهاى استانى رئيس جمهور و هيأت دولت نيز آغاز شد و قطعاً بسيارى اين سفر ها را از ابتكارات و شاه بيت نوآورى هاى اين دولت مى دانند. اما هنوز تعداد اين سفر ها به اندازه انگشتان يك دست هم نرسيده بود كه برخى ها زبان به نقد -بخوانيد تخريب_ سفرهاى استانى دولت گشودند.
در حالى كه مردم در استانهاى خراسان جنوبى، ايلام، سيستان و بلوچستان و بسيارى از شهرهاى محروم، به استقبال دكتر احمدى نژاد آمده و به گرد او حلقه زده بودند، مخالفين در رسانه هاى خود سفرهاى دولت را سفرهايى پرهزينه و صرفاً تبليغاتى عنوان كردند و تصور مى كردند كه روند ادامه اين سفر ها متوقف شود.
زمان زيادى نگذشت كه پوچى اين ادعا به اثبات رسيد و اخبار متعددى از مشى ساده زيستانه و روال كم هزينه اين سفر ها در برخى رسانه ها منتشر شد تا نشان داده شود كه سفرهاى استانى دولت نه تنها پرهزينه نيست، بلكه با حداكثر صرفه جويى در وقت و هزينه انجام مى شود. اين مسئله باعث نشد كه از همت مخالفان دولت براى زير سؤال بردن سفرهاى استانى كاسته شود! چرا كه وعده رئيس جمهور براى سركشى به همه جاى كشور، خيلى زود عملى شده و مخالفان، اين حركت پرشتاب و فراگير را در افزايش محبوبيت دولتمردان نهم و به طور طبيعى، برجسته شدن ميزان فاصله دولتمردان گذشته با دولت كنونى در خدمت رسانى به همه مردم ايران مؤثر مى ديدند. در عين حال آنها تأكيد مى كردند كه نگاه رئيس جمهور بايد كلان نگر باشد و به جاى آنكه وقت خود را در سفر ها بگذراند، بايد در تهران بنشيند و بر اساس گزارش ها امور را تدبير كند. در همين اثنا، مصوبات متعدد جلسات استانى هيأت دولت براى پيشرفت جهشى استانها، به بحث روز مردم و حتى رسانه ها تبديل شده بود و پيش بينى مى شد كه بلافاصله اين مصوبات مورد هجمه قرار گيرد. مخالفين سفرهاى استانى هيأت دولت در مصاحبه ها و مقالات سعى در القاى اين موضوع داشتند كه مصوبات دولت كارشناسى نيست و ممكن نيست كه دولت بتواند در طول چند ساعت، ده ها مصوبه داشته باشد، غافل از آن كه كار كارشناسى مصوبات و مشورت درباره آنها با مقامات و نمايندگان محلى، پيش از انجام هر سفر انجام مى شود و پشتوانه كارشناسى دارد. بعد ها در نيمه دوم سال ۸۶ (ديدار دانشجويان دانشگاههاى استان يزد ۸۶‎/۱۰‎/۱۳) مقام معظم رهبرى نيز به اين شبهات اشاره و تأكيد كردند: «اين دولت انصافاً دولت پركار و در بعضى از خصوصيات نمونه است. اين كه به همه شهر ها مى روند، اين خيلى براى من مهم است؛ خيلى براى من جالب است. رئيس جمهور، وزير و مديران ارشد اجرايى كشور به شهرهاى مختلف مى روند. اين رفتن به شهر ها خيلى تأثير دارد. بعضى مى گويند آقا ما گزارش ها را كه مى خوانيم؛ نه، گزارش خواندن فرق مى كند با رفتن. شايد بيش از اغلب مدير ها براى من گزارش مى آيد. وقتى انسان مى رود به يك شهرى، مى رود به يك استانى، مى نشيند با يك مردمى، مى نشيند با يك مجموعه جوانى، مى بيند گزارش ها با آنچه كه واقعيت است، تفاوت هايى دارد. انسان آنچه كه مى بيند و مى شنود، از گزارش خيلى باارزشتر است. اين كار را امروز دولت دارد مى كند. به همه جاى كشور سفر مى كند. يك گوشه اى از اين را مى گيرند، تبديلش مى كنند به نقطه ضعف و ايراد گرفتن. چرا در اين سفر صد تا مصوبه داشتيد؛ در حالى كه پنجاه تايش بيشتر قابل عمل نيست خيلى خوب، حالا پنجاه تايش عمل بشود؛ اين بهتر از هيچى نيست اينها ايجاد يأس است. ايرادتراشى هاى بى خود. ..»
مسئولان دولتى خصوصاً متصديان امور سفرهاى استانى در معاونت اجرايى رياست جمهورى، بيشتر وارد صحنه شدند و مراحل كارشناسى مختلف به ثمر نشستن تصويب يك مصوبه در سفر استانى را تشريح كردند. اما اين نيز پايان كار نبود و يكى از سران فراكسيون دوم خرداديهاى مجلس در نطق خود تأكيد كرد كه اگر حتى اين مصوبات كارشناسى شده هم باشد، اما چون با اسناد توسعه استان ها منطبق نيست، پس بيهوده است. بعد ها معاون پيگيرى معاونت اجرايى رئيس جمهور در مصاحبه اى بر اين نكته تأكيد كرد كه يكى از معيارهاى اصلى آماده شدن يك پيش مصوبه براى تصويب در جلسه استانى دولت، اسناد توسعه استان ها است و قطعاً تمام مصوبات با اين اسناد منطبق است.
جالب تر اين كه بدانيم همين نماينده، در جلسه دولت در استان حوزه انتخابيه خود، از زحمات دولت در سفر استانى و مصوبات آن در اين استان قدردانى كرده و از پشتوانه كارشناسى مصوبات استانى دولت ابراز رضايت فراوان كرده بود!
برشمردن همه شبهات و مخالفت هايى كه هر روز و با حجم گسترده عليه اين نوآورى دولت نهم (سفرهاى استانى) مطرح شده، مجال بسيار وسيع ترى مى طلبد. مخالفين همچنان به شكل هاى گوناگون از قبيل انتشار برخى عكس ها، تمسخر، ابهام در تعداد مردم استقبال كننده و حتى وارونگى و بزرگنمايى برخى سخنان رئيس جمهور و دولتمردان، تلاش كرده و مى كنند كه سفرهاى استانى را ناكام و بيهوده جلوه دهند.
مقام معظم رهبرى با اشراف خاص خود به مسائل و حتى جزئيات امور، در اوج فضاى تبليغاتى عليه سفرهاى استانى دولت كه هر روز اوج مى گرفت، در جمع مردم سمنان تأكيد كردند: «خوشبختانه سركشى دولت و رئيس جمهور و وزراى محترم به مناطق مختلف كشور، آن آرزوى ديرينه ما را به نحو احسن برآورده كرده است.» شدت حملات به دولت به علت كينه برجا مانده از استقبال روزافزون مردم از رئيس جمهور خود، به قدرى افزايش يافت كه مقام معظم رهبرى با حمايت از سفرهاى استانى دولت در چند سخنرانى اكتفا نكرده و در سفر خود به استان يزد، بر اهميت و اثرگذارى چشمگير سفرهاى استانى دولت و رئيس جمهور تأكيد كردند. ايشان ۱۲ دى ماه سال گذشته در اجتماع پرشور مردم يزد در بخشى از سخنان شان سفر رئيس جمهور به استان ها را حركتى بسيار خوب و مبارك دانستند و فرمودند: «بنده قدردانى مى كنم از اين حركت مجموعه دولت كه به شهر ها مى روند، به راه هاى دور مى روند، مشى مردمى اتخاذ مى كنند؛ اين ها باارزش است. با همه شهر ها از دور و نزديك ملاقات مى كنند. بعضى از شهر ها هستند كه مردم آنها يك مدير كل را هم هرگز نمى توانسته اند ببينند، حالا رئيس جمهور را، وزير را، نزديك خودشان مى بينند، با آنها حرف مى زنند؛ اين ها باارزش است. ما بايد قدردان اين چيز ها باشيم.»
سه روز بعد نيز رهبر معظم انقلاب در ديدار عمومى مردم ابركوه بخشى از سخنان خود را به سفرهاى استانى دولت اختصاص داده و تأكيد كردند: «مى بينيد مسئولين كشور، هيأت دولت، رئيس جمهور به سرتاسر كشور مسافرت مى كنند. اين معنايش اين است كه نگاه و عواطف و همت مسئولين بايد ميان همه شهرهاى كشور تقسيم شود. اينجور نباشد كه يك شهرى، يك منطقه اى كه دوردست است، از شعاع همت و تصميم مسئولين دور بماند؛ نه، دور و نزديك ندارد. امروز در اين كشور شهرهايى و مناطق دوردست و كوچكى موفق مى شوند كه مسئولان كشور را، يعنى رئيس جمهور را، دولت را، وزرا را از نزديك ببينند، به آنها نامه بدهند يا حرف بزنند و از زبان آنها و حنجره آنها مستقيماً سخن بشنوند كه در روزگارهاى گذشته در طول تاريخ، اميد اين را نداشتند كه حتى يك مدير درجه سه به آنها سركشى كند.» با اين بيانات صريح و همچنين شفاف سازى دولت درباره جزئيات و روند سفرهاى استانى، ديگر باب مخالفت هاى جنجالى با سفرهاى استانى رئيس جمهور بسته به نظر مى رسيد اما اين بار مخالفان كه گويا خود را متعهد به مخالفت مادام العمر با همه سياست هاى دولت نهم ديده و مى بينند، نوك پيكان حملات خود را متوجه مردم كردند. همان كسانى كه بنيانگذار اين انقلاب آنان را «ولى نعمت» مى ناميد و امروز هم در سفرهاى استانى به استقبال و ديدار رئيس جمهورشان مى آيند. توهين اخير يكى از روزنامه هاى دوم خردادى به مردمى كه به استقبال و ديدار رئيس جمهورشان مى آيند، با آنكه بلافاصله با عذرخواهى صاحبان آن روزنامه و نويسنده مقاله مذكور همراه شد، اما اين مشى، در ادامه همان روند تخريبى است. كسانى كه روزى به بهانه هاى مختلف و با استفاده از همه ابزارهاى ممكن، سفرهاى استانى را مورد هجمه قرار داده بودند، اين بار در ادامه همان رويه پيشين بر طبل برخى مشكلات اقتصادى موجود كوبيده و از مردم توقع داشتند كه ديگر به استقبال رئيس جمهورشان نروند و حل مشكلات را از او مطالبه نكنند و اكنون كه با پاسخ منفى مردم روبه رو شده اند، زبان توهين به خود مردم گشودند كه اين بار ها در كلام مخالفان دولت اسلامى رؤيت شده است. اما جاى اين هوشيارى همچنان باقى است كه اين گروه ها به خاطر كينه هاى حزبى يا شخصى خود مبادا مانند برخى گروه ها در دوران پس از انقلاب، به آغوش دشمن رفته و نوك پيكان كمان خود را به سمت ملت بگيرند.

گروه سياسى: در چارچوب مناظره مكتوب عباس سليمى نمين با دانشگاه آزاد اسلامى، سليمى نمين يادداشتى را به روزنامه ايران ارسال كرد كه عيناً در ذيل درج مى گردد.
مديرمسئول محترم روزنامه ايران
با سلام، متأسفانه دانشگاه آزاد دقيقاً زمانى كه ناگزير شد پاى ادعاهاى خود را در مناظرات قلمى امضا كند، ترجيح داد به طور كلى به اين مباحث پايان دهد و منطقى ترين مسير افزايش آگاهى جامعه از حقايق را مسدود سازد. اتخاذ اين رويه، طبعاً براى اهل نظر نكته ها دارد كه بى نياز از تشريح آنيم.بدون شك ملت ايران تاريخ را صرفاً براى اطلاع از تاريخ و درجا زدن در آن و محكوم كردن لغزش ها و خطاهاى گذشتگان، نمى خواند؛ زيرا اگر مردم تجربيات گرانسنگ تاريخى را راهنماى عمل امروز خود نسازند زيانكار خواهند بود. حذف شدن نظارت مردم (اعم از غيررسمى و رسمى از طريق مجلس) بر امور جارى كشور در گذشته، خفت و تحقير اين ملت را براى دهه هايى رقم زد. با توجه به تلخى هاى از ياد نرفتنى آن دوران، امروز به محض بروز «مفسده مديريتى» كه بتواند جايگاه مهم نظارت را در كشور بى اثر سازد، همه دلسوزان كشور نگران سرنوشت جامعه مى شوند؛ زيرا مفسده، برخلاف درستى و سلامت، به سرعت و سهولت قابل گسترش است.آنچه مديريت دانشگاه آزاد را قادر ساخت در برابر نظارت مجلس ايستادگى كند اتكا به يك مفسده مديريتى بود. برخلاف ادعاى آقاى جاسبى مبنى بر اين كه عملكرد كارشناسان هيأت تحقيق و تفحص موجب توقف نظارت مجلس شده است، واقعيت هاى انكارناپذير حكايت از آن دارند كه مديريت اين دانشگاه از همان ابتداى طرح موضوع تحقيق و تفحص از آموزش عالى در مجلس، بنا را بر تن ندادن به نظارت عالى ترين جايگاه نظارتى رسمى در كشور گذاشته بود. هرچند ضدونقيض گويى ها در اين زمينه به حد كفايت مسائل را روشن ساخته است، اما از آنجا كه مى بايست به تحليل اين مقوله تأسف بار بپردازيم، ناگزير از مرور نحوه عملكرد و مواجهه دانشگاه آزاد با مجلس در چند مرحله خواهيم بود.
مرحله اول - بعد از تصويب طرح تحقيق وتفحص در مجلس، در نامه مورخه ۸۴‎/۲‎/۲۸ رئيس دانشگاه آزاد به خانه ملت، اين مؤسسه آموزشى، «خصوصى» اعلام و از شمول تحقيق و تفحص خارج عنوان مى شود: «اين دانشگاه يك مؤسسه غيردولتى است و اگر تحقيق و تفحص شامل اين مؤسسه شود شامل ساير مؤسسات بخش خصوصى نيز خواهد شد كه بعيد به نظر مى رسد با قانون اساسى هماهنگى داشته باشد.»
مرحله دوم - آقاى جاسبى در تاريخ ۸۴‎/۸‎/۲۳ طى نامه اى به مجلس ضمن تأكيد بر مخالفتش با تحقيق و تفحص از دانشگاه آزاد در مورد خصوصى بودن آن كمى عدول مى كند و بيان مى دارد كه حاضر است خارج از چهارچوب تحقيق و تفحص، اطلاعات مورد نياز هيأت را تأمين كند.
مرحله سوم - رئيس دانشگاه آزاد بعد از جلسات متعدد با نمايندگان مجلس شوراى اسلامى ناگزير مى شود تحقيق و تفحص از اين دانشگاه را به رسميت بشناسد! اما در مسير اجراى آن كارشكنى هاى متعددى مى نمايد تا هيأت از ادامه كار و انجام وظيفه خود خسته و نااميد شود.
مرحله چهارم - به دنبال پايدارى هيأت تحقيق و تفحص در برابر سنگ اندازى ها، مديريت دانشگاه به زعم خود با پرونده سازى براى يكى از كارشناسان هيأت تحت عنوان «رسوايى شنود» (يعنى همان همراه داشتن ضبط صوت) درصدد زهر چشم گرفتن برمى آيد (امرى كه در اين دانشگاه بسيار رايج است و در ادامه به آن خواهيم پرداخت). بايد اذعان داشت شمه اى از ابعاد تبعات مفسده مديريتى در محكوم شدن سريع اين كارشناس به حبس تعزيرى و محروميت از مشاغل دولتى به نمايش درآمد.
مرحله پنجم- به دنبال خنثى شدن اين ترفند آقاى جاسبى و تبرئه كارشناس هتك حرمت شده، رياست دانشگاه آزاد همه راه ها را براى ادامه تحقيق و تفحص مى بندد و ادامه كار را براى كارشناسان آن، عملاً ناممكن مى سازد كه منجر به شكايت هيأت از اين دانشگاه مى شود.
در اين زمينه بايد چند نكته را روشن ساخت:
۱- چه عواملى موجب شده آقاى جاسبى احساس كند اين مؤسسه كه با اموال عمومى شكل گرفت و با هداياى سازمان هاى دولتى و مردم تقويت شد، خصوصى است آيا جز اين است كه طى نزديك به سه دهه، تريلياردها سرمايه ملت بدون هيچ گونه نظارتى در اختيار ايشان بوده است بدون ترديد رياست دانشگاه آزاد فراموش نكرده است كه تمام ساختمان هاى اوليه اين دانشگاه از بنياد مستضعفان اخذ شده و نيز اميدواريم از اين واقعيت غفلت نشود كه در طول نزديك به سه دهه گذشته، مردم يا مقامات محلى در استان هاى مختلف زمين هاى وسيعى را به اين دليل در اختيار اين دانشگاه قرار دادند كه تعلق به افرادى خاص!! نداشت و جزو اموال عمومى به حساب مى آمد. والا اگر دانشگاه آزاد متعلق به آقاى جاسبى بود آيا مردم زمين هاى خود را به آن مى بخشيدند متأسفانه بايد گفت فقدان نظارت در سال هاى گذشته موجب شده كه احساس شخصى بودن اموال در ايشان ايجاد شود. اميد است به كمك خانواده بزرگ دانشگاه آزاد هر روز ابعاد بيشترى از تبعات خصوصى تصور شدن اموال دانشگاه آزاد روشن شود. به طور قطع سرمايه تريلياردى اين دانشگاه چه در قالب شركت «پوينت» در دوردست ها به كار گرفته شده باشد يا...، با نظارت واقعى مردم وضعيتى روشن خواهد يافت و اين تصور به پايان خواهد رسيد كه اموال عمومى، خصوصى است!
۲- تهديد و ارعاب، يكى از شيوه هاى رايج در نوع رياست دانشگاه آزاد است. متأسفانه بايد اذعان داشت به كمك مفسده مديريتى ايجاد شده حتى اين شيوه در مورد كارشناسان تحقيق و تفحص مجلس شوراى اسلامى نيز به كار گرفته شد. در مواردى نيروهاى عاليرتبه اين دانشگاه كه به عملكرد خصوصى پندارانه آقاى جاسبى انتقاد جدى داشته اند با همين حربه به سكوت واداشته شده اند، اما آيا رياست دانشگاه آزاد قادر به ادامه بهره گيرى از اين شيوه خواهد بود قطعاً خير. سؤالات زيادى در مورد توفيقاتى از اين دست!!مطرح است. براى نمونه گفته مى شود اگر پرونده تيره و تارى كه آقاى جاسبى براى يكى از مديران منتقد برجسته دانشگاه رقم زد صحت دارد، چگونه وى بلافاصله مديريت امور قرآنى را در يك وزارتخانه بسيار مهم عهده دار شده است از آنجا كه اين گونه شيوه ها ديگر مورد اعتنا و باور هيچ كس نيست بنابراين انتقادات به عملكردهاى خصوصى پندارانه ديگر با تهديدات رايج، قابل مهار نخواهد بود.
۳- بى ترديد اولين مدعى مفسده مديريتى اهداى مدارك تحصيلات عالى به شخصيت هاى سياسى ذى نفوذ، هيأت علمى و دانشجويان ارشد و دكتراى اين دانشگاهند. با كاهش فضاى ارعاب در دانشگاه آزاد، اين قشر كه بيشترين ظلم از اين طريق به آنان روا داشته مى شود، فهرست شبكه مفسده مديريتى را دير يا زود برخلاف ميل رياست دانشگاه منتشر خواهند ساخت، زيرا مفسده مديريتى مورد اشاره، اعتبار مدارك كسانى را تنزل داده كه با هزينه هاى زياد و مشقات فراوان به كسب علم پرداخته اند و اكنون در دانشگاه آزاد در كنار افرادى به عنوان استاد ارزيابى مى شوند كه حتى يك جلسه در كلاس كسب علم حاضر نشده اند و صرفاً به دليل پيوستن به حلقه مفسده مديريتى به مقام استادى نائل آمده اند. همچنين با مشخص شدن اسامى كسانى كه مورد الطاف ويژه آقاى جاسبى قرار گرفته اند، ديگر رياست دانشگاه قادر نخواهد بود از نفوذ وزرا، نمايندگان مجلس، مقامات عاليرتبه قوه قضائيه و... بهره گيرد، زيرا عقبه حمايت ها از مديريتى كه با جسارت قانون را برنمى تابد و نظارت مجلس را به عنوان بالاترين نظارت مردمى به سخره مى گيرد، روشن خواهد شد.
۴- «دكتراى مراوده اى» رياست دانشگاه آزاد علاوه بر تبعات فراوان مفسده مديريتى آن، چه بسا تاكنون بيشترين ضربه را به تدريس واحدهايى همچون ريشه هاى انقلاب اسلامى زده است. آن دسته از مسئولان سياسى و قضايى عاليرتبه و نمايندگان مجلسى كه جور مكتب نكشيده، مفتخر به دريافت دكتراى مراوده اى شده اند، غالباً به تدريس يكى از دروس بدون متولى! تبيينى در ارتباط با مسائل فكرى و انديشه اى در دانشگاه ها مى پردازند كه از آن جمله واحد درسى «ريشه هاى انقلاب اسلامى» است. مى توان حدس زد كه اين مقامات عاليرتبه كه با موقعيت سنجى آقاى جاسبى جذب مناسبات پنهان شده اند، چه بر سر تبيين مسائل اساسى فكرى و انديشه اى دانشجويان مى آورند. درحالى كه اين واحدها بايد پرجاذبه ترين دروس در دانشگاه هاى كشور باشد، به همت رياست محترم دانشگاه آزاد، به پردافعه دار ترين مباحث در آموزش عالى كشور تبديل شده است. زمانى كه يك بازارى محترم در يك حزب سياسى پرقدرت! افتخار اخذ دكتراى مراوده اى را پيدا مى كند و مدعى تدريس واحدهاى ريشه هاى انقلاب اسلامى در دانشگاه مى گردد، بايد حديث مفصل خواند از معضلى كه بر سر آموزش عالى بويژه در عرصه مسائل فكرى نسل جوان آمده است.
۵- حال كه با استعانت از برخى روابط پنهان، مديريت دانشگاه آزاد نظارت مجلس را بر نتابيده است، اين سؤال به طور جدى براى ملت ايران به عنوان صاحبان اين دانشگاه مطرح مى شود كه طى اين سال ها كدام ساختار نظارتى، چرخش مالى عظيم اين مجموعه را كنترل كرده است بويژه اين كه الف: هيأت امناى آن نزديك به دو دهه حتى براى حضور در دانشگاه و برگزارى جلسه اى ماهانه دعوت نشده اند، ب: آقاى جاسبى هرگز مراحل قانونى رسميت يافتن مديريتش را بر اساس اساسنامه دانشگاه طى نكرده است تا به ساختار رسمى آموزش عالى در كشور پاسخگو باشد، ج: خويشاوندگرايى در عرصه مديريتى دانشگاه بسيار پررنگ و درهم تنيده است كه اين امر به ويژه در پروژه هاى با چرخش مالى بالا بر ابهامات مى افزايد و... در پايان لازم به ذكر است اگر در طول نزديك به سه دهه مديريتى كه صرفاً براساس روابط، شكل گرفته و استمرار پيدا كرده، به راستى نظارتى بر امور مختلف دانشگاه وجود داشته است، مناسب خواهد بود تا مكانيزم آن روشن شود. از جمله اين كه اگر سازمان حسابرسى مستقلى، سالانه چرخش مالى اين دانشگاه را بررسى مى كرده، به چه مرجع بالاتر از رياست آن گزارش مى داده است، بويژه در دوران طولانى فقدان هيأت امنا، آيا اصولاً امكان كمترين نظارتى وجود داشته است
با تشكر
مدير دفتر مطالعات و تدوين تاريخ ايران
عباس سليمى نمين

* آقاى احمدى نژاد! تاكنون به اين فكر نكرده بودم كه هولوكاست چه تأثيرى بر مردم فلسطين داشته است !

جناب آقاى احمدى نژاد، رياست محترم جمهور؛ از اين كه شهامت به خرج داده و با مردم ما گفت وگو نموديد از شما تشكر مى كنم. ما براى بى ادبى بيش از حد هموطنانمان اظهار تأسف مى كنيم و اميدواريم دريابيد اين رفتار بى ادبانه نتيجه سوءتفاهمات و اطلاعات نادرستى بود كه توسط مقامات آمريكايى به مردم داده مى شد. به نظر مى رسد كه شما خود متوجه اين مسئله شديد. از جرأت و شهامت شما براى رويارويى با چنين جمعيت معترضى قدردانى مى نمايم.من وقتى مى گويم شما درك بهترى ازفرهنگ و روش زندگى خودتان به ما ارائه داديد، اين در واقع حرف ميليون ها آمريكايى است كه امروز شاهد سخنرانى شما بودند.صحبت هاى شما درباره «هولوكاست» براى من جالب بود. قبلاً من نمى دانستم چرا شما اينقدر در مورد اين مسئله صحبت مى كنيد. براى من هولوكاست بخشى از تاريخ مصيبت بار مى باشد. اكنون ما ۶۰ سال از آن حادثه فاصله گرفته ايم و به اين فكر نكرده بوديم كه هولوكاست چه تأثيرى بر مردم فلسطين داشته است. هرگز به ما گفته نشده بود كه به دليل اين واقعه و پيشگيرى از واقع مجدد آن فلسطينيان از سرزمين خود بيرون رانده شدند و يك حكومت يهودى تشكيل شد. اكنون دليل خشم و نارضايتى مردم شما را از اين قضيه مى فهمم. بايد به گذشته نگاهى انداخت، به ترس و نگرانى مردم از آنچه بر سر يهوديان آمد و اين كه شايد اين كار مناسب ترين عكس العملى بود كه در آن زمان به ذهن مى رسيد. من فكر مى كنم آنها به نتايج بلند مدت جابه جا كردن فلسطينيان نينديشيدند. آنها در ترس و وحشت مرتكب اين عمل شدند و به نظر من هيچ سوءنيتى عليه مردم فلسطين نداشتند. اكنون ۶۰ سال از اين واقعه گذشته و ما بايد به اشتباهات نسل پيشين خود نگاهى بيندازيم و اين مجادله را در صلح و آرامش حل كنيم.از شما ممنونم كه در مورد قصد و هدف ايران از انرژى هسته اى توضيح داديد. شما ازممنوعيت داشتن سلاح اتمى سخن گفتيد و ما با بدگمانى خود تصور مى كنيم هر كشورى كه چنين اطلاعاتى در دست دارد، دست به ساخت بمب اتمى زده و دنيا را نابود خواهد ساخت و اكنون خوشحاليم كه شما قصد توليد سلاح اتمى را نداريد. ما هم در آرزوى شما براى ساختن جهانى پر از صلح و آرامش و تفاهم ميان ملت ها شريك هستيم.
نويسنده: پاميلاو جمى وارث
* آقاى احمدى نژاد! جدى نگرفتن رئيس جمهور ايران، نشانه اشتباه و كم تجربگى ما بود
رياست محترم جمهور؛ از اين كه شجاعت و جسارت به خرج داده و با مردم آمريكا در مورد خودتان و ملت ايران صحبت كرديد، از شما متشكرم. رئيس دانشگاه كلمبيا با لحن بى ادبانه اى شما را معرفى نمود. من همچنين مصاحبه شما را در شبكه «Charlie Rose» مشاهده نمودم و بايد بگويم در مورد ارزيابى هاى شما از مسائل منطقه اى و بين المللى با شما كاملاً موافقم.من با پاسخ شما در مورد استقبال ايران در حل منازعات منطقه بدون دخالت آمريكا و ساير كشورهاى بيگانه كاملاً موافقم. از سوى ديگر مى دانم كه رسانه هاى جسور و بى نزاكت آمريكا احساسات مردم را تحت تأثير قرار مى دهند. همان طور كه شما بارها پيش از اين يادآور شده ايد، بسيارى از مردم آمريكا به فرهنگ ايرانيان احترام گذاشته و تلاش هاى آنان در جهت استقلال را- على رغم تأثير بر زندگى ما- تحسين مى نمايند. امروز شما با سخنان پربارتان در نيويورك اعتماد بسيارى از مردم نگران و بى اعتماد را در غرب جلب نموديد. اين نتيجه اشتباه و كم تجربگى ما بود كه رئيس جمهور ايران را جدى نمى گرفتيم.
نويسنده: سين انيل
* ما در خاورميانه براى چيزى مى جنگيم كه بدان اطمينان نداريم
مى خواستم بگويم همه آمريكايى ها با شما مخالف نيستند. ما در حال حاضر در آمريكا با وضعيت دشوارى روبه رو هستيم كه درك آن با شيوه زندگى و تفكر ما متفاوت است. قبل از اين كه پرزيدنت بوش به رياست جمهورى برسد ما سرگرم زندگى آرام خود بوده و ملت مهربان ترى بوديم. بعد از واقعه يازده سپتامبر، مردم كاملاً تغيير كردند؛ البته نه در جهت بهتر شدن. فكر مى كنم شما هم به اين نتيجه رسيده ايد كه بيشتر مردم آمريكا مايل هستند فرصت دوباره اى به كشور ايران داده شود تا على رغم گفته رئيس جمهور ما مبنى بر محور شرارت بودن ايران، اين كشور ثابت كند كه اين ادعا درست نيست.ما در خاورميانه براى چيزى مى جنگيم كه خودمان هم از آن اطمينان نداريم. عراق به ابزار بسيار مهمى براى رئيس جمهور آمريكا تبديل شده است و در واقع ميراث اوست. در مورد ما نگرانى نداشته باشيد. ما مردم آمريكا به اين رئيس جمهور اجازه نمى دهيم تا بدون هيچ بهانه اى جنگ ديگرى برافروزد، همان گونه كه در عراق جنگ به راه انداخت.تنها مسئله اى كه براى شما آرزو مى كنيم و براى ما اهميت دارد، اين است كه با مردم خود مهربان باشيد و با آنان به نحو شايسته اى رفتار نماييد. ممكن است دموكراسى براى كشور شما مفيد نباشد، اما به مردم ايران اجازه دهيد تا نقطه نظرات و مواضع خود را ابراز نمايند. اين مسئله موجب تفاهم بيشتر شده و آنان را مرهون شما مى نمايد، چرا كه آنان مى بينند شما على رغم قدرتى كه داريد به آنان هم توجه مى كنيد.مراقب خود باشيد. اميدوارم روزى بتوانم به كشور شما بيايم و با روش زندگى شما بيشتر آشنا شوم.
نويسنده: گرى ورن هدر
منبع: كتاب «گفتار در روش ايرانيان»

دكتر محمود صلاحى مشاور رئيس جمهورى درامور مناطق آزاد و ويژه اقتصادى «داوود مددى» را براى مدت سه سال به عنوان رئيس هيأت مديره و مدير عامل سازمان منطقه آزاد كيش منصوب كرد.
به گزارش روابط عمومى حوزه مشاورت رئيس جمهور در امور مناطق آزاد و ويژه اقتصادى، مراسم معارفه مددى كه پيش از اين رياست سازمان تأمين اجتماعى را به عهده داشت و نيز توديع مجيد شايسته مدير عامل پيشين منطقه آزاد كيش ديروز با حضور صلاحى، مسئولان محلى و سرمايه گذاران در جزيره كيش برگزار شد.