گروه حوادث ـ شرور معروف منطقه فرديس كرج دو ساعت پس از جنايت در رختخواب دستگير شد.
به گزارش خبرنگار ما، عصر چهارشنبه - ۴ ارديبهشت - مأموران پليس از وقوع يك درگيرى در فلكه پنجم فرديس باخبر شدند.مأموران پس از حضور در محل درگيرى، با پيكر نيمه جان پسر ۲۴ ساله اى به نام «ايوب» روبه رو شدند كه با ضربه هاى قمه بشدت مجروح شده بود. پس از انتقال پسر مجروح به بيمارستان، تحقيقات پليسى براى شناسايى ضارب فرارى آغاز شد.اهالى محل و شاهدان حادثه هم يكى از اشرار منطقه به نام «رضا» معروف به «رضا فرانكى» را ضارب پسر جوان معرفى كردند. در حالى كه تحقيقات پليس در محل درگيرى ادامه داشت مأموران خبردار شدند «ايوب» به دليل شدت جراحات در بيمارستان جان سپرده است. سرهنگ اصلانى، رئيس پليس شهرستان كرج در اين باره گفت: با توجه به اين كه عامل جنايت از اوباش سابقه دار بود، كارآگاهان در كمتر از دو ساعت مخفيگاهش را شناسايى و او را در رختخواب غافلگير و دستگير كردند. وى افزود: متهم كه احتمال مى داد مأموران سراغش بروند يك قمه بزرگ زير لباس هايش مخفى كرده بود كه قبل از درگيرى دستگير شد.به گفته سرهنگ اصلانى، متهم داراى سوابق متعدد كيفرى از جمله شرارت، درگيرى و نزاع و كيف قاپى است.

گروه حوادث ـ سقوط جرثقيل ۲۰ تنى در ميدان مادر تهران يك كشته و سه مجروح بر جا گذاشت. به گزارش خبرنگار ما، ظهر ديروز مسئولان يك كارگاه ساختمانى در ميدان مادر خيابان ميرداماد، براى انتقال يك لودر ۲۰ تنى به داخل گودالى ۱۵ مترى از يك جرثقيل ۲۰ تنى استفاده كردند.اما جرثقيل هنگام انتقال لودر به داخل گودال ناگهان واژگون شد. در اين حادثه سرپرست كارگاه جان باخت و سه تن ديگر نيز مصدوم شدند كه حال يكى از آنها وخيم است.مصدومان بلافاصله به بيمارستان انتقال يافتند و هم اكنون كارشناسان سازمان آتش نشانى در حال بررسى علت اين حادثه هستند.

گروه حوادث ـ فرناز قلعه دار : زمان زيادى تا غروب آفتاب نمانده بود. دختر كوچولو براى چندمين بار سراغ مادرش رفت و پرسيد: «مامان ! پس چرا بابا نيامد.» مادر مى دانست او چرا بى تابى مى كند. قرار بود آن شب همگى به پارك مورد علاقه سحر كوچولو بروند.
دخترك به طرف تلفن رفت و شماره تلفن همراه پدرش را گرفت. پدر با شنيدن صداى دخترش گفت: «دارم ميام باباجون تا چند دقيقه ديگه مى رسم. آماده باشيد كه خيلى زود بريم پارك.»مرد جوان بلافاصله از محل كارش خارج شد و سوار بر موتوسيكلت به طرف خانه راه افتاد. چند دقيقه بعد يادش آمد كلاه ايمنى را روى سرش نگذاشته است. مى خواست موتور را نگه دارد تا كلاهش را بر سر بگذارد، اما به خاطر گرماى هوا و عجله براى رسيدن به خانه به حركتش ادامه داد.پشت چراغ قرمز، نگاهى به كلاه ايمنى اش كه روى دسته موتوسيكلت آويزان بود، انداخت و گفت: «اشكالى ندارد، حواسم هست. راه زيادى هم تا خانه نمانده.» در يكى از خيابان هاى اصلى همين كه به سمت راست پيچيد، ناگهان صداى ترمز وحشتناكى شنيد. لحظه اى بعد هم معلق به هوا پرتاب شد. لحظاتى در ميان زمين و آسمان سرگردان بود كه ديگر نفهميد كه چه بلايى سرش آمده است. دنيا در نظرش تيره و تار شد و با صداى مهيبى روى آسفالت خيابان افتاد. در اين ميان راننده خودرويى كه با مرد موتورسوار تصادف كرده بود، در حال ترس و شوك، بدون اين كه از خودرويش پياده شود، چند ثانيه بعد پايش را روى پدال گاز فشرد و از محل تصادف فرار كرد. دقايقى بعد چند تن از رهگذران و رانندگان خودروهاى عبورى با مشاهده پيكر نيمه جان مرد جوان كه خون از سر و صورتش جارى بود دور او حلقه زدند، اما هيچ كس جرأت نداشت او را به بيمارستان برساند. در اين ميان چند نفر با اورژانس تماس گرفته و تقاضاى كمك كردند.تا رسيدن آمبولانس در ترافيك عصرگاهى، دقايقى طولانى گذشت. امدادگران هنگامى كه بر بالين مرد جوان حاضر شدند، آخرين علائم حيات را در او مشاهده كردند. با اين كه اميد چندانى به زنده ماندنش نداشتند، با عجله او را به بيمارستان رساندند، اما آخرين نفس هاى او قبل از رسيدن به بيمارستان قطع شد. در حالى كه تلفن همراه مرد جوان همچنان زنگ مى خورد و دختر كوچولوى نگران و مادرش با چشمان نگران پشت خط منتظر پاسخ پدر بودند، اما افسوس كه...
* مجازات فرار از صحنه تصادف
عصمت الله جابرى قاضى اجراى احكام دادسراى جنايى تهران مهمترين دلايل فرار رانندگان متخلف از صحنه تصادف را نداشتن گواهينامه رانندگى، بيمه، بى اطلاعى از قوانين و ترس از مجازات هاى احتمالى مى داند.وى مى گويد: طبق ماده( ۷۱۴) قانون مجازات اسلامى، هر گاه بى احتياطى يا رعايت نكردن نظامات دولتى يا عدم مهارت راننده و نداشتن گواهينامه رانندگى منتهى به قتل غير عمد شود، مجازاتى از۶ ماه تا ۳ سال حبس و پرداخت ديه - در صورت مطالبه اولياى دم - در انتظار متهم خواهد بود.
اما از سوى ديگر در بند(۶) ماده(۲۲)قانون مجازات اسلامى آمده است: تلاش و كوشش راننده براى تخفيف اثرات جرم و جبران زيان ناشى از آن هم از موارد تخفيف مجازات است. بنابراين در صورتى كه راننده از صحنه جرم فرار كند و براى رساندن مصدوم به مراكز درمانى كمك نكند، طبق قانون به بيش از دو سوم حداكثر مجازات مذكور محكوم خواهد شد. دادگاه نيز نمى تواند در مجازات وى تخفيف اعمال كند.قاضى جابرى با اشاره به تفكر اشتباهى كه درباره تصادف منجر به فوت در ميان مردم شايع شده است، اظهار داشت: عده اى كه گواهينامه ندارند، تصور مى كنند در صورت بروز تصادف هاى منجر به فوت مرتكب قتل عمد شده اند. در صورتى كه اين موضوع به هيچ عنوان صحت ندارد چرا كه طبق قانون تصادف هاى رانندگى منجر به فوت، قتل غير عمد به حساب مى آيد و راننده اى كه به اين علت دستگير شود، با قرار وثيقه آزاد خواهد شد.آمارها نشان مى دهد روزانه صدها مورد تصادف در جاده ها و خيابان ها رخ مى دهد كه بخش عمده اى از آنها منجر به صدمه شديد جسمى و جراحت مى شود. در اين ميان فرصت طلايى براى احياى مجدد مصدومان و زنده ماندن آنها بسيار حائز اهميت است.
* زمان طلايى نجات
دكتر افشين مقصودى معاون اورژانس تهران با اشاره به اهميت زمان طلايى نجات مى گويد: براى مصدومان ترومايى يعنى افرادى كه در حوادث و تصادف ها دچار ضربه هاى مغزى، شكمى يا آسيب ديدگى استخوان ران مى شوند، زمان حرف اول را مى زند. اگر اين مصدومان ظرف مدت ۱۵ تا ۲۰ دقيقه پس از تصادف از سوى امدادگران احيا شوند، تا ۸۰ درصد اميد به زنده ماندن در آنها افزايش خواهد يافت، اما اگر اين زمان به بيش از ۲۰ دقيقه برسد، ديگر نمى توان كارى براى مصدوم انجام داد.متأسفانه در بيشتر تصادف هاى منجر به مرگ، علت اصلى مرگ و ميرها دير رسيدن مصدومان به بيمارستان است، چرا كه برخى راننده ها پس از حادثه فرار مى كنند و مصدوم در حاشيه خيابان يا جاده رها مى شود.به عقيده دكتر مقصودى، يكى از راه هاى تشويق رانندگان يا رهگذران براى رساندن سريع مصدومان تصادف به مراكز درمانى، برخورد صحيح و مناسب مسئولان بيمارستان ها و مأموران پليس با آنهاست. يعنى راننده يا فردى كه مصدوم را به بيمارستان مى رساند، هراس نداشته باشد كه چه برخوردى در انتظارش خواهد بود. بنابراين پيشنهاد مى شود كارت بيمه اى مختص اين موارد براى افراد جامعه در نظر گرفته شود تا در بروز چنين مواردى راننده با سپردن كارت به مسئولان بيمارستان يا مأموران پليس آزاد شود تا در مواقع لزوم به دادگاه يا كلانترى مراجعه كند.
* اظهار نظر قضايى
بازپرس هنرمند رئيس شعبه چهارم دادسراى جنايى تهران هم در پاسخ به اين سؤال كه هنگام تصادف خودرو با عابر پياده چه كسى مقصر است، مى گويد: رانندگان هنگام حركت با خودرو تحت هر شرايطى بايد تصور كنند عابر پياده يا رانندگان ديگر همگى نابينا و ناشنوا هستند. اين يك اصل مهم در رانندگى است كه همه بايد آن را با دقت در نظر بگيرند. بنابراين با رعايت چنين قانونى مطمئن باشيد شاهد كمترين حوادث رانندگى خواهيم بود، چرا كه رانندگان بشدت مراقب رفتار خود و ديگران خواهند بود.در حوادث رانندگى معمولاً حق تقدم با عابر پياده است، مگر در موارد خاص كه با حضور كارشناس و بررسى صحنه تصادف مقصر مشخص مى شود. بنابراين رانندگان خودروها و وسايل نقليه بايد بدانند كه هميشه حق با عابر پياده است.سرهنگ حسين خوئينى ها - كارشناس تصادفات - نيز مى گويد: طبق قانون اگر راننده اى از صحنه تصادف فرار كند، پرونده وى تا زمانى كه دستگاه قضايى با كمك پليس راننده متخلف را شناسايى و دستگير كند، مفتوح مى ماند. البته پس از دستگيرى راننده فرارى علاوه بر مجازات قانونى، او با تشديد مجازات و حبس نيز مواجه خواهد بود.اما در صورتى كه راننده مصدوم را به بيمارستان برساند، مى تواند با سپردن وثيقه تا زمان برگزارى دادگاه و انجام مراحل قانونى آزاد شود.سرهنگ خوئينى ها مهم ترين عامل فرار رانندگان از صحنه تصادف را ترس از مجازات دانسته و مى گويد: تجربه ثابت كرده بيشتر رانندگان پس از فرار، دچار عذاب وجدان شده و به همين دليل نيز خود را به پليس معرفى مى كنند.وى نداشتن گواهينامه، بيمه يا مدارك لازم خودرو يا وسيله نقليه را هنگام تصادف از ديگر عوامل مؤثر در فرار رانندگان مى داند.
نجات جان انسان ها همواره وظيفه اى اخلاقى و انسانى است، بخصوص در مواقع بحران و حوادث غير منتظره، اما متأسفانه به دليل برخى مشكلات احتمالى كه معمولاً در عمل براى كمك كنندگان به مصدومان در كلانترى ها و مراجع قضايى پيش مى آيد برخى مردم به سادگى از كنار مصدومان مى گذرند و با بيان اين جمله كه «حوصله دردسر ندارم» عطاى كمك و نجات انسان ها را به لقايش مى بخشند.با اين وجود بازپرس هنرمند معتقد است: نهادينه كردن اين موضوع در جامعه نيازمند فرهنگ سازى جدى است. در كشورى مثل ايران كه مردم داراى اعتقادات قوى مذهبى هستند و كمك به هم نوع و نجات جان انسان ها را يك تكليف شرعى مى دانند، رها كردن مصدومان يا حادثه ديدگان به هيچ عنوان انسانى و اخلاقى نيست.حال آن كه بر كسى پوشيده نيست نجات جان يك انسان آنقدر ارزش و اهميت دارد كه خودمان را براى چند ساعت يا چند روز درگير نجات چنين افرادى نماييم، هرچند كه امروزه با اجراى قوانين شفاف افرادى كه مصدومان حوادث رانندگى را به مراكز درمانى منتقل كنند، با مشكلى مواجه نخواهند بود.