|
برآورد تازه از تهديدات امنيتى
|
|
|
سايت آكسفورد
گروه تحقيق اكسفورد كه از سازمان هاى غير دولتى مستقل در انگليس است و با ديگر سازمان ها و گروههاى غير دولتى براى تبليغ و تقويت رويكردى نوين و پايدار براى تأمين امنيت جهانى همكارى دارد تازه ترين گزارش خود از تهديدات امنيتى جهان را ارائه كرد.
در اين گزارش تأكيد شده است : از زمان وقوع حوادث
۱۱ سپتامبر ،۲۰۰۱ رهبران غربى تروريسم بين المللى را بزرگترين خطر براى امنيت جهان توصيف كرده اند، حال آنكه به نظر مى رسد آنها به ريشه هاى اصلى اين تهديد توجهى ندارند.
محققان اكسفورد مى نويسند، اين كافى نيست كه فقط تأكيد كنيم تروريسم بزرگترين تهديد براى جهان است، آن هم در حالى كه شواهد از چنين ادعايى حمايت نمى كند. گروه تحقيق اكسفورد تصويرى كاملاً متفاوت از تهديدات اساسى پيش روى جهانيان ارائه مى كند كه از چهار منبع و گرايش مرتبط با هم نشأت مى گيرند و عبارتند از:
اول - تغييرات جوى و به دنبال آن آوارگى مردم، فجايع طبيعى بزرگ و كمبود مواد غذايى كه موجب افزايش مهاجرت، رنج و مرارت هاى بيشتر انسانى و ناآرامى هاى اجتماعى وسيع تر و شديدتر شده است.
دوم - رقابت بر سر منابعى كه هر روز كمتر مى شوند، بويژه در بخش هاى بى ثبات جهان - مانند رقابت بر سر نفت خليج فارس.
سوم - به حاشيه رانده شدن اكثريت جهان كه افزايش اختلافات اجتماعى - اقتصادى و به حاشيه رانده شدن اكثريت بزرگى از جمعيت جهان را به دنبال داشته است.
چهارم - نظامى گرايى جهانى كه نتيجه آن استفاده هرچه بيشتر از نيروى نظامى و گسترش هرچه بيشتر فناورى هاى نظامى (از جمله سلاح هاى كشتار جمعى) بوده است.
اين گرايش ها و عوامل احتمالاً به بى ثباتى جهانى و منطقه اى شديد و مرگ و مير و كشتار مردم در چنان وسعتى منجر خواهد شد كه از هيچ تهديد بالقوه ديگرى انتظار آن نمى رود.
از ديد اين گروه، واكنش هاى فعلى به اين تهديدات نيز بيشتر به يك «الگوى كنترلى» شباهت دارد - يعنى تلاش براى حفظ وضع موجود از راههاى نظامى و كنترل ناامنى بدون پرداختن به ريشه هاى آن. گروه تحقيق اكسفورد معتقد است سياست امنيتى فعلى به يك رويكرد نوين نياز دارد.
اين گروه اين رويكرد را «امنيت پايدار» مى نامد. تفاوت اصلى ميان اين رويكرد و الگوى كنترلى اين است كه اين رويكرد نمى كوشد تهديدات را از طريق استفاده از نيروى نظامى (و حمله به نشانه هاى بيمارى) به طور يكجانبه از ميان بردارد، بلكه مى كوشد از طريق مشاركت و مساعدت جمعى علل ريشه اى اين تهديدات را با استفاده از مؤثرترين و بهترين ابزارهاى موجود (به منظور درمان بيمارى) رفع كند.
اين رويكرد بهترين بخت را براى جلوگيرى از وقوع فاجعه جهانى، و نيز پرداختن به برخى علل ريشه اى تروريسم دارد. با اين حال، دولت ها با چنين ايده هايى ميانه اى ندارند و نمى خواهند توجهى به آن داشته باشند، مگر اين كه از پائين به آنها فشار وارد شود. به سازمان هاى غير دولتى و جامعه بزرگتر مدنى توصيه شده است از فرصت منحصر بفردى كه براى هماهنگ كردن تلاش هاى خود دارند، استفاده كنند تا بدين ترتيب دولت ها را متقاعد سازند كه اين رويكرد نوين واقعاً عملى و مؤثر است.
از نگاه اكسفورد اين كار مستلزم آن است كه در سطح بين المللى بيش از آنچه تاكنون ديده ايم ارتباط نزديكترى ميان صلح، توسعه و مسائل زيست محيطى قائل باشيم.
|
