بر اساس يك سند محرمانه جديد كه نيروهاى عراقى از شبكه تروريستى القاعده در استان دياله در شرق عراق به دست آورده اند، از آغاز اشغال عراق در مارس ۲۰۰۳ تاكنون ۶ هزارعمليات انتحارى در اين كشور اجرا شده است. روزنامه دولتى الصباح به نقل از سخنگوى رسمى شوراى پشتيبانى عشاير دياله نوشت كه در اين سند نام ۶ هزار زن و مرد ذكر شده كه از آغاز اشغال عراق تاكنون دست به عمليات انتحارى در اين كشور زده اند. شيخ صباح شكر الشمرى افزوده است كه اغلب انتحارى ها از اتباع كشورهاى عرب و افغانستان هستند.

ارائه طرح پيشنهادى براى تغيير قانون انتخابات لبنان

منابع خبرى لبنان روز گذشته اعلام كردند، غسان توينى و غسان مخيبر دو نماينده مجلس، طرح پيشنهادى تغيير قانون انتخابات را به نبيه برى رئيس مجلس لبنان تقديم كردند.
به گفته اين منابع، برى پيش نويس طرح را به كميته هاى مرتبط با اين موضوع ارجاع داد تا مورد بررسى قرار گيرد با اين اميد كه راه حلى براى ايجاد قانون انتخابات جديد لبنان پيدا شود.
قانون انتخابات، يكى از مسائل مهم مورد اختلاف گروه حاكم و مخالفان دولت لبنان است كه اختلاف بر سر آن و برخى مسائل ديگر، انتخاب رئيس جمهورى بعدى اين كشور را تاكنون به تأخير انداخته است. لبنان ۱۶۵ روز است كه رئيس جمهور ندارد.

اتيوپى در برابر اتهام جنايت عليه بشريت

دولت اتيوپى كه در جنگ داخلى سومالى به عنوان متحد آمريكا حضور نظامى دارد از سوى عفو بين الملل به كشتار غيرنظاميان و تجاوز به زنان متهم شد. عفو بين الملل در ادامه اين گزارش اعلام كرد: جامعه بين الملل بايد براى متوقف كردن اين اقدامات فوراً وارد عمل شود.

فشار سياسى بر ميانمار در آستانه همه پرسى

فعالان سياسى ميانمار امروز سه شنبه از جامعه بين الملل خواستند حاكمان نظامى ميانمار را براى به تعويق انداختن همه پرسى دهم ماه مه تحت فشار قرار دهند. سو اونگ سخنگوى اتحاديه ملى براى دموكراسى ميانمار اعلام كرد در پى توفان در ميانمار كه تلفات و خسارات سنگينى بر جا گذاشته است و با توجه به شرايط موجود از جامعه بين الملل مى خواهيم حاكمان نظامى ميانمار را براى به تعويق انداختن همه پرسى قانون اساسى تحت فشار قرار دهند. حاكمان نظامى ميانمار روز دوشنبه اعلام كردند، برنامه برگزارى همه پرسى اين كشور طبق برنامه قبلى اجرا خواهد شد.

مراسم «روز كشته شدگان» در كانادا كه ببرهاى تاميل براى گراميداشت نيروهاى كشته شده خود در نبرد با دولت مركزى سريلانكا برگزار كرد عمق فعاليت هاى اين گروه در خارج از مرزهاى جزيره سريلانكا را نشان مى دهد.
در مراسم شهر مونترئال حدود ۶۰۰ نفر حضور داشتند كه تعدادى از آنها مقامات دولتى كانادا بودند. از آنجا كه غرب، ببرهاى تاميل را يك گروه تروريستى مى داند حضور اين مقامات بيش از اصل مراسم اهميت يافته است. روزنامه نشنال پست چاپ كانادا مى نويسد: موريس بوسار يك مقام سياسى در مونترئال برجسته ترين ميهمان اين مراسم بود و او در دايره دستورات و راهنمايى هايى گرفتار آمده كه ببرهاى تاميل براى جلب نظر مقامات سياسى ساير كشورها ايجاد كرده اند. بوسار مى گويد در سخنرانى اش در اين مراسم قصد حمايت يا تأييد ببرهاى تاميل را نداشته و تنها مى خواسته از روند صلح در سريلانكا حمايت كند و در همين راستا با ببرهاى تاميل ارتباط برقرار كرده است. مقامات اطلاعاتى كانادا در سال ۲۰۰۶ كتابچه اى از فعالان ببرهاى تاميل در كانادا يافتند كه در آن راهبرد اين گروه براى جلب حمايت مقامات دولتى خارجى تشريح شده است. در اين كتابچه آمده است كه بايد با تمام مقامات دولتى در تمام سطوح ارتباط برقرار كرد و حتى مردم عادى را كه به سريلانكا سفر مى كنند بايد در مورد استقلال طلبى ببرهاى تاميل توجيه و متقاعد كند.
بدين ترتيب برخى از مقامات كانادايى در كانون تبليغات ببرهاى تاميل قرار گرفته و برخلاف سياست هاى اين كشور از آنان حمايت كرده اند. آنچه باعث نگرانى اوتاوا شده تأكيد اين گروه بر اين نكته است كه تشكيلات ببرهاى تاميل در مونترئال شاخه اى از جنبش جهانى تاميل است.اين تشكيلات در تمام شئون زندگى سريلانكايى هاى مقيم كانادا حضور دارد اما اين مردم حاضر به حمايت قاطعانه از آن و تأكيد بر آرمان استقلال طلبى از حكومت مركزى سريلانكا نيستند.ببرهاى تاميل در كتابچه خود آورده است كه نسل جوان سريلانكا كه در خارج از كشور زندگى مى كند بايد با اين آرمان آشنا شود و براى تحقق آن بكوشد.
به نظر مى رسد اين راهى مطمئن براى جهانى كردن مسئله سريلانكاست چرا كه از اين طريق اين گروه مى تواند به جنگ داخلى ادامه داده و از سوى ديگر به كمك نسل جديد مهاجران، ارتباطات با كشورها و مقامات خارجى را مستحكم تر سازد.

گروه بين الملل ـ هرمز برادران: امروز ولاديمير پوتين قدرت رياست جمهورى را به ديميترى مدودف رهبر منتخب روس ها تفويض مى كند و خود براى تكميل مسير بازگشت روسيه به جرگه ابرقدرت ها به پست نخست وزيرى برمى گردد. مدودف، وكيل ۴۲ ساله كه از سال هاى نقش آفرينى پوتين در شهردارى سنت پترزبورگ تا پايان دوره ۸ ساله اقامتش در كرملين در ركاب وى بوده همواره در نقش مجرى برنامه هاى پوتين ظاهر شده است اما امروز روز تغيير قاعده قدرت و جابه جايى آندوست و مدودف نه تنها رياست روسيه كه سياستگذارى براى پيشبرد انديشه هاى پوتين خواهد شد. پيوند و هماهنگى مدودف و پوتين در هدايت روسيه در حال بازگشت به جرگه ابرقدرت ها و تقسيم قدرت، يكى با عنوان رئيس جمهور و ديگرى در كسوت نخست وزير آينده روسيه را در معادله جديدى تعريف مى كند به گونه اى كه مى توان رهبرى دو نفره براى سرزمين پهناور روس ها را در چشم انداز آن پيش بينى كرد.
در دسامبر گذشته پوتين، مدودف را كه معاون نخست وزير بود به عنوان جانشين خود مورد حمايت قرار داد و در ماه مارس روس ها براى اداى دين به رهبرى كه كشورشان را از سير نزولى اقتصادى و سياسى سال هاى پس از فروپاشى كمونيسم رهانيده بود مدودف را به كرملين فرستادند. هدف عمده پوتين از سازماندهى اين جريان روى كار آوردن رهبرى بود كه افزون بر ماندن در چرخه سياست هاى وى، بقاى خود او را در رده هاى بالاى مديريت روسيه حفظ كرده و قادر به تأثيرگذارى مداوم بر خط فكرى و مشى رهبرى وى باشد.
پوتين كه در دوران رياست جمهورى بوريس يلتسين نخست وزير بود به منظور تثبيت موقعيت بعدى خود و پيشبرد برنامه هايش براى روسيه، ضمن افزايش اختيارات نخست وزيرى، رهبرى حزب «روسيه واحد» را كه اكنون قطب قدرت احزاب در ديار روس هاست پذيرفته و به اين ترتيب پايگاه خود از كرملين را به دستگاه حزبى منتقل كرده است.نحوه تقسيم قدرت ميان پوتين و مدودف اكنون فرضيه رهبرى دو نفره در روسيه را تقويت كرده است. مدودف به فايننشال تايمز گفته بود «اين رئيس جمهور است كه مسير سياست خارجى و داخلى را تعيين مى كند و او ضامن حقوق و آزادى هاى شهروندان روسى است.»
با اين همه مدودف وعده داده حاكميت قانون را تقويت كرده، بوروكرات هاى پرنفوذ را مهار كند و نقش دولت در اقتصاد را كاهش دهد. گزينش اين ۳ اصل و تأكيد بر آن بيانگر اين است كه تلاش براى تحقق آنها ممكن است حتى وى را رودرروى بوروكرات ها و مقامات دولتى ذى نفوذى قرار دهد كه مايل به تحول و كاهش نفوذ خود نيستند. مدودف براى تحكيم موقعيت خود به روى بخش اقتصادى لبخند زده و درصدد ايجاد پايگاهى سياسى در ميان غول هاى اقتصادى طبقه متوسط است. تحليل هاى محافل غرب از پروسه انتقال قدرت اغلب به اينجا ختم مى شود كه مدودف با دوراهى مواجه خواهد شد. به اين صورت كه او يا مدعى تمام اختيارات رياست جمهورى براساس قانون اساسى مى شود يا آن كه مانند وكيلى محتاط براى پوتين عمل خواهد كرد. اما واقعيت اين است كه اين نظريه پردازى ها بيش از آن كه واقعيت روسيه را انعكاس دهد بازتاب ذهنيات حريفان مسكو است. دوران بازگشت پرهياهوى روسيه به فهرست قدرت هاى مدعى جهانى، مدودف را نيز همانند پوتين از چالش با تحولات سياست خارجى در امان نگه نمى دارد. روسيه اى كه پوتين در ۸ سال گذشته ساخته به طرز پيچيده اى با دنياى بيرون در ارتباط است. گسترش ناتو به شرق تا مرزهاى روسيه، استقرار سپر موشكى آمريكا در اروپاى مركزى، انتقادات غرب از وضعيت حقوق بشر و دموكراسى در روسيه، استقبال سرد آمريكا از انتخاب مدودف، روابط با اتحاديه اروپا و اقناع اعضاى سرسخت آن، روند الحاق به سازمان تجارت جهانى، انرژى و امنيت آن و رقابت با چين در آسياى مركزى سرفصل اساسى ترين پرونده هاى سياست خارجى روسيه است كه انتظار مدودف را مى كشد. اگر او مايل به احياى روسيه و تبديل دوباره آن به يك ابرقدرت است به احتمال فراوان شخصيت سياسى وى را در داخل روسيه نيز استوار و مصمم تر خواهد كرد.
تحولات مهم روسيه يعنى تفويض قدرت به مدودف و آغاز نخست وزيرى پوتين كه فردا در دوماى روسيه تأييد خواهد شد با رژه بزرگ «روز پيروزى» (روز غلبه روسيه بر آلمان در جنگ جهانى دوم) كامل خواهد شد. در اين رژه كه در ميدان سرخ مسكو خواهد بود پرقدرت ترين تجهيزات نظامى روسيه به نمايش درخواهد آمد كه يكى از آنها سيستم ۱۰۰ تنى موشك هاى راهبردى توپول است. اين اتفاق در كنار تنش در روابط مسكو و تفليس كه حاصل حمايت تلويحى روسيه از استقلال آبخازيا و اوستياى جنوبى و حمايت غرب از گرجى ها است به نمايش قدرت نظامى در آستانه جابه جايى قدرت در كرملين تعبير شده است. بدون شك، با اين نمايش، دولت بعدى روسيه با فناورى هاى نظامى جديد و يك ارتش احيا شده به عرصه بين الملل پاى مى نهد و مدودف تا مدت هاى مديد با ميراث داخلى و خارجى پوتين حياتى سياسى را سپرى خواهد كرد.

سفير عراق در تهران معتقد است كه عاملين اصلى بمب گذارى ها و جنايت ها عليه ملت و دولت عراق، تروريست هايى هستند كه از طرف برخى از كشورهاى منطقه وارد اين كشور مى شوند و مورد حمايت مالى و تسليحاتى آنها قرار دارند.
محمد مجيدالشيخ سفير عراق در تهران در گفت وگو با «ايران» به بررسى عوامل ناامنى در عراق و وضعيت اين كشور در آستانه امضاى توافقنامه دولتش با آمريكا در عراق پرداخت.
وى گفت: مشكل اصلى عراق از زمانى شروع شد كه مرزهايش پس از سقوط صدام بر روى همه گروه هاى تروريستى گشوده شد، اغلب تشكيلات دولتى از بين رفته بود و دولت عراق فاقد نيروهاى مسلح، نگهبانان مرزى وامنيتى بود.مجيد الشيخ با اشاره به پايگاه تروريست ها يادآور شد: پس از هجوم تروريست ها به داخل خاك عراق، آنها توانستند از عراق پايگاهى بسيار مناسب براى عمليات هاى تروريستى خود بسازند.
وى بعثى ها، گروه هاى استخبارات، مخابرات، بعثى هاى جنايتكار و گارد ويژه رياست جمهورى سابق در عراق را از ديگر عوامل ناامنى خواند كه در برخى از كشورهاى همسايه رشد كرده اند و دولت عراق هم در داخل خاك خود در حال انجام عمليات عليه آنهاست.

اندكى پس از صدور اولتيماتوم جنبش حماس كه در آن نسبت به عواقب ادامه تحريم غزه هشدار داده شده بود.
منابع آگاه مصر اعلام كردند، رئيس جمهور اين كشور تصميم گرفته در صورت رد آتش بس از سوى اسرائيل، به منظور مقابله با بحران انسانى غزه، گذرگاه رفح را به روى فلسطينيان اين سرزمين باز كند.به گفته اين منابع «عمر سليمان» رئيس اطلاعات و امنيت مصر كه طرح آتش بس را به تل آويو مى برد گفته است در صورتى كه اسرائيل بزودى به پيشنهاد آتش بس پاسخ ندهد گذرگاه كشورش در مرز با نوار غزه را بازمى كند.اين منابع همچنين فاش كردند: حسنى مبارك در نامه فورى به «جورج بوش» همتاى آمريكايى خود از وى خواسته براى متقاعد كردن اولمرت به تباه نكردن فرصت هاى آتش بس ميانجيگرى كند.فاروق القدومى رئيس اداره سياسى سازمان آزاديبخش فلسطين نيز با انتقاد شديد از گفت وگوهاى سازش تشكيلات خودگردان فلسطين با اسرائيل خواستار به كارگيرى سلاح مقاومت عليه رژيم صهيونيستى شد.به گزارش روزنامه الشرق الاوسط القدومى با انتقاد شديد از ديدار اخير محمود عباس با كاندوليزا رايس وزير خارجه آمريكا گفت «هيأت مذاكره كننده با اسرائيل معتقد است گفت وگوها با تل آويو به تنهايى براى وادار كردن اسرائيل به پذيرش سازش كافى نيست.»

دولت آمريكا بار ديگر با ابراز نگرانى از توافق به وجود آمده ميان دولت جديد پاكستان با شبه نظاميان اين كشور، از اسلام آباد خواست به تعهدات خود در زمينه برقرارى امنيت عمل كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، دولت آمريكا ضمن درخواست از دولت پاكستان براى عمل به تعهدات خود در زمينه برقرارى امنيت، خواستار بازگرداندن آرامش به مناطق قبيله نشين اين كشور نيز شد.جان نگروپونته معاون وزير امورخارجه آمريكا گفت : بازگرداندن امنيت به مناطق قبيله نشين پاكستان از اولويتهاى بسيار مهم دولت يوسف رضا گيلانى است. اجازه بدهيد موضع آمريكا را در اين باره روشن كنم؛ تا زمانى كه تمام خشونتهايى كه از مناطق قبيله نشين پاكستان سرچشمه مى گيرند خنثى نشده و اين مناطق به طور كامل تحت كنترل دولت قرار نگيرند؛ ما از اقدامات دولت پاكستان راضى نخواهيم بود. براى ما پذيرفتنى نيست كه شبه نظاميان و تندروهاى حاضر در مناطق قبيله نشين پاكستان، از سرزمينهاى خود براى طرح ريزى، آموزش و يا انجام عمليات عليه افغانستان، پاكستان و ساير كشورهاى ديگر استفاده كنند.

درحالى كه تحولات مربوط به عراق با افزايش زمان حضور نيروهاى اشغالگر و ناتوانى آنها در برقرارى امنيت پيچيده مى شود، موضوع تنظيم رابطه ميان واشنگتن و بغداد با توجه به زمان تعيين شده سازمان ملل (سال ۲۰۰۸) به عنوان آخرين سال حضور آمريكاييان در عراق به امرى مهم در سرنوشت اين كشور تبديل شده است. در راستاى سازماندهى حضوردرازمدت آمريكاييان جان نگروپونته رئيس سازمان اطلاعات مركزى آمريكا مأمور تهيه توافقنامه اى امنيتى ميان بغداد و واشنگتن گرديده كه مقدمات آن در نوامبر سال ۲۰۰۷ به امضاى جورج بوش و نورى المالكى رسيد. به رغم تلاش هاى صورت گرفته در محرمانه نگاه داشتن مفاد اين توافق نامه د از آنجا كه گزارش هاى ضد و نقيضى درباره اصول و اهداف مطرح شده، «ايران» در سلسله گفت و گوهاى خود با چهره هاى سياسى عراق اين توافقنامه را به بحث خواهد گذاشت كه در اين قسمت نظر ناظم الدباغ عضو ارشد اتحاديه ميهنى كردستان عراق را جويا شده ايم.
توافقنامه مالكى با بوش در نوامبر ۲۰۰۷ به منظور انعقاد توافقنامه امنيتى ميان دو كشور اكنون در چه مرحله است
جزئيات اين توافقنامه به طور دقيق اشاره نشده است، اما در صورت حفظ مصالح و منافع ملى عراق همكارى دوجانبه مى تواند ادامه داشته باشد. آنچه كه در اين ميان اهميت دارد، آن است كه عراق نبايد باعث نا امنى و بى ثباتى در منطقه باشد، بلكه بايد موجد امنيت و صلح باشد. از اين رو در هيچ يك از توافقنامه ها اجازه نمى دهيم عراق به مكانى براى تهديد كشورهاى همسايه تبديل شود.
برخى از محافل عراق گفته اند اين توافقنامه از حيث داخلى موجب تحديد حاكميت دولت عراق و از بعد خارجى اسباب تداوم حضور نيروهاى بيگانه و تهديد كشورهاى منطقه را در پى خواهد داشت، ارزيابى شما چيست
در اين توافقنامه ها ملاحظات كشورهاى همسايه بايد رعايت شود و اين نحو از همكارى ها نبايد تبعاتى براى كشورهاى همسايه داشته باشد. چارچوب توافقنامه ها نيز بايد به گونه اى باشد كه كشورهاى همسايه به يكديگر نزديك و اثرات مثبتى براى منطقه داشته باشد.
در كل جمع بندى دولتمردان عراقى نسبت به حضور آمريكا در عراق بويژه در عرصه هاى سياسى، نظامى و اقتصادى چيست اين روابط در طولانى مدت به چه شكل ساماندهى خواهد شد
هدف نهايى دولتمردان عراق برقرارى ثبات و امنيت در عراق است و توجيه حضور نيروهاى متحد به رهبرى آمريكا به اين مسئله باز مى گردد. برقرارى امنيت در عراق نيز با تشكيل تقويت و ساماندهى نيروهاى مسلح عراقى امكانپذير مى باشد، با تحقق اين امر نيروهاى اشغالگر مى بايست از عراق خارج شوند. به لحاظ اقتصادى عراق با توجه به ضرورت بازسازى كشور نياز به همكارى با ساير كشورها دارد.روابط طولانى مدت عراق با آمريكا و ساير كشورها و نيز تدوين قراردادها بدون شك بايد با توجه به مصالح و منافع ملى عراق صورت پذيرد.
برخى از شخصيت هاى عراقى گفته اند كه اقدام بغداد براى انعقاد قرارداد امنيتى ميان عراق و آمريكا پيش از انتقال قدرت در كاخ سفيد نوعى قمار سياسى است. نظر شما چيست
سياست خارجى آمريكا به طور كلى از يك استراتژى واحد و مشخصى پيروى مى كند. در مسئله عراق نيز بعيد است تحولات آتى كاخ سفيد تغييرى در خط مشى آمريكا نسبت به عراق ايجاد نمايد.