انتظارها در حال پايان يافتن است؛
طرح توسعه فازهاى ،۶ ۷ و ۸ ميدان گازى پارس جنوبى به پيشرفت ۹۷ درصدى رسيد.
ديروز عضوى جديد از هيأت مديره شركت نفت و گاز پارس به ميان خبرنگاران آمد تا از بهره بردارى از ششمين فاز گازى پارس جنوبى خبر دهد.
با اين رويداد كه گفته مى شود توليد از طرح ششم بزرگ ترين ميدان گازى جهان تا تيرماه آغاز مى شود دغدغه هاى كمبود گاز در فصل سرما اندكى كاهش يافت.
محمدجواد شمس مدير پروژه فازهاى ،۶ ۷ و ۸ پارس جنوبى اعلام كرد: «از روز جمعه هفته گذشته عمليات انتقال محلول اتيلن گلايكول براى شروع به كار عمليات بهره بردارى و ارسال گاز به خشكى آغاز شده است.»
بزرگ ترين طرح پارس جنوبى (از لحاظ حجمى) كه از سال ۱۳۷۹ به قرارداد رسيده است اكنون در مرحله توليد قرار مى گيرد. پروژه اى به ميزان ۱۰۴ ميليون متر مكعب كه براساس توليد گاز ترش طراحى شده است.
به اين ترتيب توليد گاز ترش براى تزريق به ميادين خورستان، مهد توليد نفت ايران هم آغاز مى شود در طرحى كه (تزريق گاز به ميادين آغاجارى) بيش از ۴ سال با تأخير اجرايى مواجه شده است.
مدير اجرايى اين طرح همچنين افزود: با توجه به كمبود گاز و اولويت تأمين مصارف داخلى از جمله بخش هاى خانگى و صنعت، ۵۰۰ ميليون متر مكعب از گاز توليدى اين ميدان براى شيرين سازى اختصاص خواهد يافت.
اين طرح بزرگ پارس جنوبى با انجام حدود ۳ ميليارد دلار سرمايه گذارى از سوى شركت نيكو به عنوان تأمين كننده مالى پروژه اجرا شده است.
علاوه بر سرمايه گذارى يك شركت ايرانى كه بازوى مالى و سرمايه گذارى شركت ملى نفت (NIOC) محسوب مى شود اجراى اين پروژه بزرگ نيز با يكى ديگر از كمپانى هاى ايرانى انجام شده است. پتروپارس در دومين تجربه حضور خود پس از فاز يك اپراتورى سه فاز ۶ تا ۸ پارس جنوبى را هم تجربه كرد. در جايى كه نروژى هاى استات اويل بخش دريايى اين پروژه را در حال نهايى كردن است.
شمس، مدير اجرايى اين طرح با بيان اين كه انتقال گاز فاز ۶ پارس جنوبى از تيرماه آغاز مى شود گفت: در اين مرحله ۴۰۰ ميليون فوت مكعب گاز به خط انتقال تزريق خواهد شد.
او درخصوص دلايل تأخير در اجراى اين پروژه بزرگ را هم توضيح داد. به گفته شمس، موج شديد افزايش قيمت كالاهاى نفت بويژه پس از سال ۲۰۰۳ كه همزمان با افزايش يكباره قيمت نفت خام بوده است به ايجاد تأخير در اين پروژه گازى منجر شد؛ او اما تنها به اين موضوع اكتفا نكرد بلكه در بيان محكم ترى گفت كه «الزام به اجراى سهم ۵۲ درصدى داخلى در راه اندازى اين پروژه مهم ترين عامل بروز تأخير در اين فازها شناخته مى شود.»
او تصريح كرد: «وقتى تصميم مى گيريم زيرساخت هاى پيمانكارى كشور را تقويت كنيم هزينه هايى طبيعى خواهد داشت كه يكى از آن ايجاد اين تأخيرهاست.»
«به هر حال شركت هاى ايرانى محدوديت هايى دارند اما بايستى خطر كنيم و مسئوليت ها را بپذيريم.»
شمس دليل اين ادعاى خود را اينچنين توضيح داد كه شركت نفت و گاز پارس طى سال هاى گذشته با اپراتورهاى بين المللى مشكلات داشته است كه توانمندى شركت هاى ايرانى از ريسك پذيرى هاى آينده كارفرماى پارس خواهد كاست. مدير پروژه فازهاى ۶ تا ۸ پارس جنوبى به تجربه نروژ اشاره كرد و افزود: اين كشور در كمتر از چند دهه توانسته است شركت هاى توانمندى را در عرصه انرژى به بازارهاى جهان معرفى كند.
«به هر حال مى توان از حضور شركت هاى بزرگ دنيا بهره مند بود اما در اين شرايط نه تنها بايد قيمت هاى پيشنهادى آنها را پذيرفت بلكه در زمان هايى لازم است به نيامدن آنها هم تن داد.»
به گفته شمس با تجربه جارى پتروپارس و ساير شركت هاى فرعى ايرانى اكنون شاهد حضور مؤثر اين شركت در پروژه فاز ۱۲ پارس جنوبى هستيم.»
او افزود: طى سال هاى گذشته هيچ پيمانكارى در ايران وجود نداشته است كه بتواند حتى در اين طرح ها ۵۰ ميليون دلار هزينه كند اما اكنون اين قابليت در عرصه ساخت صنعتى و مهندسى انرژى ايران به وجود آمده است.
در بزرگ ترين طرح پارس جنوبى روزانه ۱۰۴ ميليون متر مكعب گاز ترش و ۱۵۸ هزار بشكه ميعانات گازى در برنامه قرار دارد؛ در عين حال كه سالانه ۱/۶ ميليون تن گاز مايع LPG جهت صادرات نيز توليد خواهد شد. گاز ترش محصول اين پروژه به ميادين نفت تزريق مى شود تا ميزان بازدهى توليد از مخازن قديمى نفت خوزستان احيا شود.بخش اندكى از اين گاز توليدى نيز (۵۰۰ ميليون فوت مكعب) با انتقال به پالايشگاه كنگان شيرين سازى شده و به خطوط سراسرى كشور منتقل مى شود.