گروه بين الملل- ۳۰ سال پس از آخرين بارى كه رسميه برغوثى خانه اش را در
قليله شمالى ديده بود، مقامات ارتش اسرائيل اجازه دادند تا بار ديگر از آنجا ديدن كند، تصميم گرفت دو دختر و چهار نوه اش را با خود ببرد.
كمتر از ۳ ساعت طول كشيد تا به «سفاد» كه اسرائيل از سال ۱۹۴۸ نام آن رابه «تسوات» تغيير داده، برسند. وانت در مقابل خانه اى با نماى سنگى سفيد كه رسميه خاطرات كودكى اش را در آنجا گذاشته بود، توقف كرد. به سوى در فلزى آشناى خانه حركت كرد و در زد. زنى از تبار مردمان شرق اروپا در را گشود و آن دو با هم صحبت كردند. رسميه به سوى وانت بار بازگشت. اشك سيمايش را آكنده از اندوه كرده بود. تنها حرفش اين بود: «آن زن اجازه نمى دهد داخل شوم. پرده هايى را كه مادرم درست كرده بود هنوز دارد.»در سكوت و درحالى كه اشك مى ريخت، براى صرف ناهار به هتلى در نزديكى درياچه «طربيا» رفتند. نوه كوچكش بى تاب شده بود. به جاى آن كه مثل هميشه آرامش كند تشويقش كرد كه با آب بازى و سرو صدا كند.
پيشخدمت اسرائيلى با عجله سر ميزشان رفت و به زبان عبرى خواست كه بچه را كنترل كنند. رسميه برآشفت و به عربى به پيشخدمت گفت:«هر كارى دلمان بخواهد مى كنيم. اين هتل پدرى ام است.» تا آن زمان هيچ يك از فرزندان و نوه هايش از اين خسران بزرگ، مصادره هتل، اطلاعى نداشتند. عصيان اين زن فلسطينى برآمده از ديدن دوباره خانه كودكى اش بود؛ از ديدن خانه اى كه در سال ۱۹۴۸ وادار به ترك آن شده و اينك در تصرف غريبه اى بود كه حتى اجازه نمى داد وارد آن شود. هتل پدرى اش را ديده بود جايى كه هرگز امكان نيافت تعطيلاتش را آنجا بگذراند و اينك به تملك يك بيگانه درآمده بود. براى نخستين بار پس از تصرف بى رحمانه املاكش درسال ۱۹۴۸ اجازه داده بودند از سرزمين پدرى اش ديدار كند نه اين كه براى هميشه به آنجا بازگردد. از آنجا كه ميليون ها آواره فلسطينى ديگر از چنين ديدارهايى محروم هستند رسميه را خوش شانس مى دانستند.در حالى كه اسرائيل شصتمين سال تأسيس خود را جشن مى گيرد فلسطينى ها مراسم روز نكبت را برگزار مى كنند روزى كه شبه نظاميان مسلح صهيونيست به خانه هايشان حمله كرده و آنها را از آنجا راندند.نسخه صهيونيستى ايجاد يك كشور يهودى در فلسطين به معناى حذف بوميان يعنى جمعيت «غيريهودى» بود. «ايليان پاپه» مورخ اسرائيلى در كتابش تحت عنوان «پاكسازى نژاد فلسطين» مى نويسد: «دهم مارس ۱۹۴۸ سردمداران صهيونيست و افسران جوان يهودى ارتش آخرين مرحله پاكسازى نژادى در فلسطين را به اجرا درآوردند.پاپه توضيح مى دهد كه شبه نظاميان يهودى، نيروهاى مسلح آينده دولت اسرائيل، چگونه طرح فراگير تهديد و تصرف را به اجرا درآوردند، خانه هاى فلسطينيان را به آتش كشيدند، مين گذارى كردند، بيش از ۵۰۰ روستا را ويران كردند و اقدامات هراس انگيز ديگر را به اجرا درآوردند.در پايان، حدود ۸۰۰هزار فلسطينى از خانه هايشان بيرون رانده شده و به اردوگاه هاى آوارگان در غزه، كرانه باخترى، اردن، لبنان، سوريه، مصر و جاهاى ديگر فرستاده شدند.
خانواده رسميه در ميان اين موج آوارگان بود. اين عمليات گسترده پاكسازى نژادى اولين مرحله از «انتقال» اجبارى بود كه ديويد بن گوريون مؤسس اسرائيل در سخنرانى اش براى آژانس جهانى يهود در سال ۱۹۳۸ از آن حمايت كرد. بدين ترتيب، فلسطينى ها قربانى يهوديان اروپا شدند.۱۰ سال پيش، ادوارد سعيد انديشمند فقيد دنياى عرب با اشاره به پنجاهمين سال تأسيس اسرائيل گفت: «هنوز درحيرتم از راهى كه اسرائيل و حاميانش در كتمان و سركوب اين حقيقت مى پيمايند كه نيم قرن سپرى شده اماهنوز به حقوق بشر فلسطينى ها اعتراف نشده و حقوقشان جبران نشده است.»
همان امتناع سرسختانه از پذيرش نكبت براى فلسطين امروز نيز در مراسم شصتمين سال تأسيس اسرائيل در رسانه هاى آمريكايى تبلور پيدا كرده است. با توجه به اظهارات جيمى كارتر رئيس جمهور سابق آمريكا در توصيف نظام آپارتايد گونه اى كه اسرائيل
فلسطينى ها را در چرخه پايان ناپذير نوميدى و خشونت گرفتار آورده، يادآورى و برگزارى مراسم نكبت گريزناپذير است. اسرائيل هنوز حقوق ميليون ها آواره فلسطينى را طبق قوانين سازمان ملل كه حق بازگشت به خانه هايشان را دارند، انكار مى كند؛ فقط به همين دليل ساده كه آنها يهودى نيستند. اسرائيل به اشغال نظامى ۴۱ ساله كرانه باخترى، شرق بيت المقدس و بلندى هاى جولان ادامه مى دهد. محاصره بى رحمانه نوار غزه توسط اسرائيل ادامه دارد. اسرائيل به ساخت ديوار حائل و شهرك هاى غيرقانونى در سرزمين هاى اشغالى ادامه مى دهد و اسرائيل با جمعيت غيريهودى به عنوان شهروندان درجه دوم برخورد مى كند. با اين وضع، آيا يك انسان هوشيار و دانا مى تواند شصتمين سال تأسيس اسرائيل را جشن بگيرد
هنگامى كه اسرائيل تاوان گذشته شرم آور خود را پس بدهد، وقتى به حقوق بين الملل و حقوق بشر تمكين كند، زمانى كه به سركوب خشونت آميز بوميان فلسطينى پايان دهد و آنگاه كه اسرائيل اجازه دهد فلسطينى ها براى كسب استقلال در سرزمين شان اعاده حقوق كنند شايد ما هم بتوانيم خوشحال باشيم. شايد حتى فرزندان و اعقاب رسميه شاد شوند.
ترجمه: هرمز برادران
منبع: مؤسسه شناخت خاورميانه

گروه بين الملل - بنفشه غلامى: ماجراى برگزارى جشن ۶۰ سالگى تأسيس رژيم اشغالگر قدس، به محورى تازه در رويارويى جبهه اعراب و مسلمانان از يك سو و آمريكا و رژيم صهيونيستى از سوى ديگر تبديل شده است. گويى اين مراسم كه در ادبيات عرب به يوم النكبه شهرت دارد، آزمونى شده كه در آن بار ديگر صف دوستان و دشمنان اسرائيل از همديگر تفكيك شوند. در موج مخالفتى كه عليه اين مراسم در سرزمين هاى عربى به راه افتاده، مى توان پاسخ بسيارى از پرسش هاى مربوط به بزرگترين منازعه خاورميانه را پيدا كرد.
در گفت و گو با دكتر احمد بخشايشى، استاد علوم سياسى دانشگاه تهران و كارشناس حوزه خاورميانه كوشيديم تا بخشى از اين سؤالات بنيادين حول مراسم شصتمين سال اشغال فلسطين و وضع حال و آينده اين منازعه را به بحث بگذاريم.
* جناب آقاى دكتر بخشايشى، رژيم صهيونيستى در تدارك برگزارى مراسم شصتمين سالگرد اشغالگرى خود در فلسطين است تاكنون واكنش محافل جهانى نسبت به شركت در اين مراسم چگونه بوده و چه دولت هايى در برابر اين مراسم موضع موافق يا مخالف گرفته اند
رژيم صهيونيستى نيز هر سال روز اشغالگرى اش را جشن مى گيرد، اما امسال به بهانه شصتمين سالگرد از سران بسيارى از كشورها دعوت كرده است تا در سايه اين حركت بسيارى از چالش هاى خود را برطرف كند. اين كار صهيونيست ها چند علت دارد، اولين علت آن شكستى است كه در جنگ ۳۳ روزه گذشته از حزب الله خورد. اين شكست باعث شد توان نظامى اسرائيل براى نخستين بار زير سؤال برود.
از آنجا كه دولت ها از طريق برپايى چنين مراسمى معمولاً سعى مى كنند نوعى حمايت معنوى را براى خود جلب كنند، رژيم صهيونيستى نيز در پرتو اين حركت قصد دارد به نوعى حمايت معنوى دست يابد.
نكته ديگر اين رابطه آن است كه جامعه اسرائيل اكنون از يك به هم ريختگى و شكاف عميق رنج مى برد. و تفاوت هاى اجتماعى محسوسى بين يهوديان اشكنازى و يهوديانى كه از شرق به اين سرزمين مهاجرت كرده اند، ديده مى شود. تعدادى از آنان بشدت متمكن و متمتع هستند و تعداد ديگرى از نا امنى، فقر و... رنج مى برند. در اين ميان پديده موشك هاى حماس باعث شده ضريب نا امنى در شهرك هاى نزديك به فلسطينيان و لبنان به حداقل برسد و همين موج نا امنى، موجى از اعتراض ساكنان اين مناطق را در پى داشته است.
بنابراين رژيم صهيونيستى مى خواهد با برپايى اين جشن وانمود كند كه امنيت وجود دارد و اسرائيل از مشكل خاصى رنج نمى برد. دولت هايى نيز كه در اين مراسم شركت مى كنند، همان هايى هستند كه عوامل ايجاد رژيم صهيونيستى بودند. مثل آمريكا، انگليس، لهستان، فرانسه و همچنين NGO هاى يهودى حاضر در آمريكا. از كشورهاى عربى نيز ممكن است يكى، دو كشور مثل قطر در سطح پائين تر شركت كنند. البته حضور هر كشور عربى در اين مراسم مى تواند آغاز گسست سياسى جديد جهان عرب باشد.
نكته ديگر در تدارك اين مراسم اين است كه بسيارى از استراتژيست هاى يهودى معتقدند اسرائيل با بحران هايى كه در لبنان و فلسطين ايجاد كرده و خود درگير آنان شده، با خطر اضمحلال روبه روست و با اين جشن اكنون مى خواهد دامن خود را از چنين سياست هايى بيرون بكشد.
* مخالفت كشورهايى كه جواب رد به دعوت اسرائيل مى دهند، از چه منظرى بوده است
كسانى كه با برنامه اسرائيل براى اين جشن مخالفت مى كنند، چند گروه هستند و هر كدام بر سر بخشى از مسائل فلسطين با رژيم صهيونيستى چالش دارند. دسته اى از آنها كشورهايى مثل ايران و سوريه هستند و بسيارى ديگر از جريان ها و جنبش هاى اسلامى كه اصلاً اسرائيل را به رسميت نمى شناسند و معتقدند اسرائيل از اساس مشروعيت ندارد. آنها اين تناقض را مطرح مى كنند كه چگونه اسرائيل از يك سو به واسطه ادعاى هولوكاست از اتريش و آلمان هزينه هاى سنگين دريافت مى كند، اما از طرف ديگر خود جامعه فلسطين را به خاك و خون مى كشد و حتى طرح ترور مقامات دولتى را كه منتخب مردم فلسطين هستند، مطرح مى كند. بنابراين، اين كشورها نه تنها خود حضورى در اين مراسم نخواهند داشت، كه سعى خواهند كرد ديگران را به تحريم مراسم ترغيب كنند، طيف ديگرى از مخالفان مراسم در جهان عرب نيز كسانى هستند كه از پروژه مذاكره و سازش نا اميد هستند.
* رژيم صهيونيستى در طول ۶ دهه گذشته، با انواع چالش هاى داخلى، منطقه اى و بين المللى بسيارى روبه رو بوده است. فكر مى كنيد در اين برهه اين رژيم با چه نوع جديدى از چالش ها روبه رو است
اسرائيل در سال ۱۹۶۷ با ۳ كشور جنگيد، براى اين كار دست به يك تلاش «روانى» زد. رژيم صهيونيستى به مصرى ها گفت ما توان مقابله نداريم و وانمود كرد كه از سرزمين هاى مصر باز مى گردد. اما بعد بلافاصله جنگ ۱۹۷۳ را شروع كرد تا به اعراب ثابت كند، قدرتى بيش از آنها دارد. در تمام اين سال ها چالش هاى عمده رژيم صهيونيستى چالش هاى بقا، امنيت، مهاجرپذيرى و همكارى با كشورهاى منطقه بوده است. پس از اين نيز همين چالش ها گريبانگير رويارويى رژيم صهيونيستى خواهد بود. اين رژيم چالش هاى هسته اى نيز دارد. بسيارى از كشورهاى منطقه معترض هستند كه چرا در شرايطى كه آمريكا كشورهاى اسلامى را از دستيابى به پيشرفت صلح آميز هسته اى منع مى كند رژيم صهيونيستى از توان هسته اى نظامى و غيرصلح آميز مى تواند برخوردار باشد.
چالش ديگر صهيونيسم داخلى است. يعنى چالش بين دولت و ملت. به اين ترتيب كه ابتدا دولتى مستقر شده و بعد ملت يهود ساكن شده است. مردم ساكن سرزمين اشغالى فلسطين خودشان از لحاظ رفاه، امنيت و... در رنج هستند و حضور ديگر كشورها در اين مراسم مى تواند چنين چالشى را برطرف كند. اين چالش ها مثل آتش زير خاكستر هستند كه شايد پنهان شوند اما از بين نمى روند.
* يكى از شركت كنندگان در اين مراسم، جورج بوش رئيس جمهورى آمريكا است. او براى شركت در اين مراسم تأكيد فراوان كرده است. فكر مى كنيد اين مراسم براى خود بوش چه كاركردى مى تواند داشته باشد
تمام رؤساى جمهور آمريكا به نحوى متعهد هستند كه امنيت و رفاه اسرائيل را فراهم آورند و معضلاتى را كه بين رژيم صهيونيستى و كشورهاى عربى وجود دارند، حل و فصل كنند. اگر ايران و آمريكا چالش دارند، بخشى از آن بخاطر آن است كه ايران با اسرائيل سر چالش دارد. ايران دوست و برادر جنبش هاى انقلابى و ضدصهيونيستى از حماس تا حزب الله است. ضمن آن كه تمام رئيس جمهورهاى آمريكا نسبت به لابى بزرگ صهيونيسم در آمريكا نفوذپذير هستند. علاوه بر آن يكى از قول هاى بوش به خاورميانه اين بود كه با تشكيل دو دولت فلسطينى و اسرائيلى پروژه سازش را به نتيجه رساند و اعراب رابطه تجارى خود را با اسرائيل از سر بگيرند.
* آيا ممكن است اين مراسم پيش درآمد يك سناريوى سياسى از سوى دولت بوش باشد و مثلاً بخواهند در كنار اين مراسم، دولتمردان رژيم صهيونيستى را به يك سازش نيم بند راضى كنند
آناپوليس شكست خورد چون اسرائيلى ها هرگز به اين گونه توافق ها راضى نيستند. آنها ژست صلح طلبى مى گيرند چون فكر مى كنند همين طور هم مى توانند از فتح و حماس امتياز بگيرند. آنها زمانى ادعاى سرزمينى به گستردگى نيل تا فرات را داشتند و بنابراين نمى توانند بخشى از اين اراضى را به فلسطين بدهند. البته دولت بوش گرچه با اين سناريو اعراب و اسرائيل را سر يك ميز نشاند، اما اقدام او از چند ديدار و ملاقات فراتر نخواهد رفت.
* موضعى كه اعراب محافظه كار اكنون مقابل جنبش مقاومت و اسرائيل در پيش گرفته اند، گوياى چه واقعيتى در عرصه سياست خاورميانه است
اينها نشان مى دهد رژيم صهيونيستى بخوبى توانسته از سياست تفرقه بينداز و حكومت كن استفاده كند. اين رژيم بين فتح و حماس شكاف انداخت تا از ابومازن امتياز بگيرد. در لبنان هم از همين سياست استفاده مى كند و بين ۸ و ۱۴ مارس تفرقه مى اندازد. سياست خاورميانه اى اعراب بيش از آن كه به علايق مردم خود توجه داشته باشند بر علايق بين المللى تكيه مى كنند. مثلاً عربستان، مصر و اردن برخلاف خواست مردم خود علاقه مندند حزب الله منزوى شود و هنوز هم اين خطا را دنبال مى كنند. اگر اين كشورها در مراسم رژيم صهيونيستى شركت كنند، مانند آن خواهد بود كه تمام امتيازات را به رژيم صهيونيستى واگذار كرده اند.
* جهان اسلام در مواجهه با اين مراسم كه فلسفه آن تثبيت موقعيت رژيم صهيونيستى است، چه راهكارهايى را مى تواند دنبال كند
جهان اسلام اكنون به دو بخش تقسيم شده است. يك بخش پيشرو كه نسبت به فلسطين حساس است مثل ايران و سوريه و چندين جنبش اسلامى و آزاديخواهى و يك بخش محافظه كار كه هيچ چيز برايش فرقى نمى كند. به نظر من كشورهاى جهان اسلام بايد به اشتراكات توسل جويند و قوى ترين پيوند و اشتراك حفظ سرزمين هاى اسلامى است. آنها بايد جوامع خود را آگاه كنند كه چگونه و چرا طرح ها و ترفندهاى سياست بين الملل قلمرو جهان اسلام را تجزيه مى كند. آنها با هدف قرار دادن اسرائيل مى توانند مبناى يك اتحاد واقعى را در حراست از مرزهاى اقتدار مسلمين پايه ريزى كنند.

دولت اردن كه با كمك مستقيم آمريكا فعاليت هسته اى خود را شروع كرده قرار است با استفاده از نيروگاه هاى هسته اى برق توليد كند و پيش بينى مى شود اردن تا سال ۲۰۱۲ كيك زرد توليد و به بازارهاى جهانى عرضه كند.
خالد طوقان گفت: هيأت انرژى هسته اى اردن در دو فاز مهم فعاليت خواهد كرد كه يكى از آنها توليد برق است.وى افزود: اين طرح به ۸ سال زمان نياز دارد كه سه سال آن صرف تعيين مكان مناسب براى تأسيس نيروگاه، طراحى ها و انجام تحقيقات و تغيير شبكه برق مناسب با نيروگاه ها خواهد شد و پس از آن ساخت نيروگاه هسته اى به ۵ سال زمان نياز دارد.وى درباره فاز دوم گفت: اين فاز مربوط به طرح هاى استخراج مواد هسته اى از معادن است كه به ۴ سال زمان نياز دارد.اردن جزو نخستين دولت هاى عربى بود كه آمريكا با امضاى موافقتنامه به سرمايه گذارى در امور هسته اى آن مبادرت كرد.

گروه بين الملل - با نزديك شدن روزى كه سران تل آويو قرار است مراسم جشن تأسيس رژيم صهيونيستى را برپا كنند، بسيارى از محافل اسلامى و عربى با صدور بيانيه هاى مختلف خواستار تحريم تجارى و قطع مناسبات سياسى اعراب با اين رژيم شدند. همچنين گزارش ها حاكى از آن است كه در اغلب پايتخت هاى عربى، تشكل ها و گروه هاى اسلامى در تدارك اجتماعاتى هستند كه با هدف مقابله سياسى با جشن تل آويو انجام مى گيرد.
برپايه اين گزارش ها، دو كشور مصر و اردن كه دولت هايشان پيمان سازش با صهيونيسم بسته اند شاهد بيشترين مخالفت با مراسم جشن تأسيس صهيونيسم هستند. پس از صدور بيانيه مخالفت جنبش اسلامى عمل اردن، جبهه علماى الازهر با امضاى قراردادهاى تجارى بويژه قرارداد صدور گاز طبيعى مصر به اسرائيل را حرام اعلام كرد.
جبهه علماى الازهر با اشاره به اين كه امضاى چنين قراردادى اقدامى جنايتكارانه است، اعلام كرد: «صدور گاز طبيعى مصر به اسرائيل حرام است و تمام كاركنانى كه در اين بخش فعال هستند، بايد دست از كار بكشند. »
شيخ «جمال قطب» از علماى الازهر در اين زمينه گفت: «بيانيه جبهه علماى الازهر براى مقابله با يكى از ويروس هاى منطقه و جلوگيرى از كمك به دشمن صهيونيستى انتشار يافته است. » شيخ «محمد جبريل» كه يكى از اعضاى جبهه علماى الازهر است نيز تأكيد كرد: «كسانى كه با اسرائيل همكارى مى كنند، منافق هستند.»
در همين حال رهبر جماعت
اخوان المسلمين مصر برضرورت شكستن محاصره نوار غزه توسط مصر و حمايت از جنبش مقاومت اسلامى فلسطين حماس و مبارزه با صهيونيست ها تأكيد كرد.
محمد مهدى عاكف افزود: قاهره بايد محاصره نوار غزه را بشكند . وى همچنين بر ادامه مبارزه جنبش مقاومت اسلامى فلسطين حماس و مقاومت اين جنبش براى آزادسازى سرزمين فلسطين از دسته ها و باندهاى صهيونيستى تأكيد كرد كه اخوان المسلمين با تمام وجود از حماس حمايت مى كند زيرا اعضاى حماس با اصول و مبانى عقيدتى
اخوان المسلمين همخوانى دارند و بر اساس اين اصول و مبانى اخوان المسلمين نيز با صهيونيست ها مى جنگند.
گفتنى است رژيم صهيونيستى در آستانه مراسم يوم النكبة موج حملات نظامى خويش به مناطق فلسطينى نشين را شدت بخشيد و در همان حال حلقه محاصره غزه را با قطع سوخت تنها نيروگاه اين شهر تشديد كرد. در ادامه تحريم اين روابط كميته اجرايى مقابله با عادى سازى روابط با رژيم صهيونيستى در اردن نيز شراكت بين سرمايه گذاران اردنى و صهيونيستى براى ساخت كارخانه سيمان سازى در جنوب اردن را محكوم كرد.
هزاران نفر از مردم ايتاليا با انجام يك راهپيمايى به طرفدارى از مردم فلسطين و عليه رژيم صهيونيستى دست به تظاهرات زدند.در اين راهپيمايى كه به مناسبت شصتمين سال اشغال سرزمين فلسطين برگزار شد، حدود ۸ هزار نفر در شهر شمالى تورينو عليه اين رژيم و به نفع مردم فلسطين شعار سر دادند. در لندن نيز تظاهرات مشابهى برگزار شد.
* اشكنازى: ملت ها موجوديت ما را به رسميت نمى شناسند
رئيس ستاد مشترك ارتش رژيم صهيونيستى در مراسم يادبود سربازان به هلاكت رسيده اين رژيم عاجزانه گفت كه ملت ها و كشورهاى بسيارى در اطراف آنها هستند كه موجوديت شان را به هيچ عنوان به رسميت نمى شناسند. «گابى اشكنازى»، گفت: اسرائيل در حال كشمكش با كشور ها و گروه هايى است كه آن را به رسميت نمى شناسند.
* هديه بوش براى ۶۰ سالگى صهيونيسم
روزنامه «هاآرتص» خبر داد: دولت جورج بوش در سفر اخير خود به تل آويو مى خواهد پيشنهاد سامانه رادارى قدرتمندى را كه قادر است به شكل قابل توجهى قدرت دفاعى رژيم صهيونيستى را عليه موشك هاى بالستيك افزايش دهد، ارائه كند. كاخ سفيد اين اقدام را با هدف ارتقاى برنامه دفاع موشكى خود در اروپا انجام مى دهد. انتظار مى رود جورج بوش اين موضوع را طى سفر اين هفته خود به اسرائيل مطرح كند.

با عقب نشينى دولت لبنان از دو تصميم مناقشه انگيز خود و واگذارى امور به ارتش هر چند اوضاع امنيتى بيروت قدرى آرام شده است اما گزارش ها حاكى است كه گروه هاى هوادار دولت در حركتى جديد با جلب حمايت آمريكا و اعراب رويارويى نظامى با مقاومت را به مقابله سياسى تبديل كرده اند. در اين رابطه شمارى از وزراى كابينه لبنان شنبه گذشته براى اتخاذ تصميمات اخير
بر ضد حزب الله تشكيل جلسه دادند.
در همين راستا وليد جنبلاط كه اكنون عنوان هدايت كشمكش ۱۴ مارس با مقاومت را برعهده دارد با اشاره به اين كه شبكه مخابرات مقاومت داراى ابعادى است كه مى تواند امنيت مقاومت را در معرض خطر قرار دهد، ادعا كرد: از ارتش مى خواهيم كه درباره اين شبكه تحقيق كند.
اين در حالى است كه عمر كرامى درباره اقدام عليه سلاح مقاومت و حزب الله لبنان هشدار داد و از تصميم اخير كابينه فؤاد سنيوره در اين خصوص به شدت انتقاد كرد.
نخست وزير سابق لبنان و رئيس تشكل سياسى موسوم به تجمع ملى افزود: تا زمانى كه خطر اسرائيل وجود دارد سلاح مقاومت نيز بايد حفظ شود.
* نشست اضطرارى اعراب براى حمايت از دولت سنيوره
در پى ناكامى نيروهاى شبه نظامى جناح حاكم بيروت در برابر نيروهاى مقاومت وزراى خارجه عرب با تلاش عربستان و مصر در جلسه ويژه اى در قاهره گرد آمدند.
برخى كشورهاى عربى از جمله سوريه بحران لبنان را مسئله اى داخلى دانسته و از حضور در اين نشست خوددارى نمود.
وزير امور خارجه لبنان نيز به دليل بسته بودن فرودگاه در اين نشست شركت نكرده و نمايندگان خود را به آن فرستاد. منابع آگاه اعلام كرده اند كه دليل عدم شركت برخى كشورهاى عربى در نشست قاهره جانبدارى مصر و عربستان از نيروهاى حاكم بر لبنان موسوم به گروه ۱۴ مارس است كه در مقابل گروه مخالف دولت به رهبرى جنبش «حزب الله» و جنبش «امل» قرار دارند. همزمان با حمايت گسترده اعراب موج حمايت طرف هاى غربى از سنيوره نيز ادامه دارد.روزنامه واشنگتن پست در گزارشى به قلم رابين رايت نوشت: دولت بوش طى دو سال گذشته يك ميليارد و سيصد ميليون دلار براى حمايت از دولت سنيوره هزينه كرد، و چهارصد ميليون دلار به تقويت نيروهاى امنيتى لبنان اختصاص داد. وزير خارجه انگليس نيز در بيانيه اى گفت: بايد گروه هاى مسلح از خيابان هاى لبنان عقب نشينى كنند و به ارتش لبنان اجازه داده شود تا نظم مشروع را به لبنان بازگرداند. دنى ياتوم رئيس سابق سازمان اطلاعات رژيم صهيونيستى نيز با انتقاد از عملكرد حزب الله لبنان به آنچه آن را تسلط بر مراكز قانونى در لبنان ناميد به حمايت از دولت «فؤاد سنيوره» نخست وزير لبنان پرداخت.

گروه بين الملل- در حالى كه در دور تازه درگيرى هاى ارتش تركيه با شبه نظاميان پ.ك.ك ۱۹ نفر از شورشيان و ۶ تن از ارتش كشته شدند، رئيس جمهور تركيه بر عزم اين كشور در مبارزه با افراد مسلح غيرقانونى و تروريست ها تأكيد كرد و در عين حال از نيروهاى پ.ك.ك خواست پروژه جنگ مسلحانه را متوقف سازند.عبدالله گل ضمن عنوان اين مطلب افزود: مبارزه ما با تروريست ها در هر كجا كه باشند در سخت ترين شرايط نيز ادامه خواهد داشت.وى گفت: كوچك ترين ترديدى در عزم و جديت مان در مبارزه با ترور مطرح نيست، در هر زمان و هر مكان كه باشد.در همين رابطه نخست وزير منطقه كردستان عراق در گفت وگو با روزنامه الشرق الاوسط به تركيه پيشنهاد كرد مشكل حزب كارگران كردستان تركيه «پ.ك.ك» را از طريق راهكارهاى سياسى حل كند.
«نچيروان بارزانى» در گفت وگو با اين روزنامه با اشاره به اين كه كردستان عراق هيچ قرارداد پنهانى با تركيه ندارد از تركيه خواست براى حل مسئله پ.ك.ك به راهكارهاى سياسى بينديشد. وى با بيان اين كه موضوع پ.ك.ك در سفر جلال طالبانى رئيس جمهور عراق به تركيه مطرح شد، گفت: در اين ديدار هيچ قرارداد پنهانى با تركيه امضا نشد. در همين حال «على باباجان» وزير امور خارجه تركيه در جمع سفيران اروپا در آنكارا گفت: ما از حكومت اقليم كردستان عراق مى خواهيم گام هاى مشخصى را براى پايان بخشيدن به موجوديت شبكه ترور در شمال عراق بردارند.

گروه بين الملل - در حالى كه فرصت چندانى به پايان مبارزات انتخاباتى حزب دموكرات باقى نمانده است جمهورى خواهان با اين فرض كه باراك اوباما نامزد نهايى دموكرات ها در انتخابات آمريكا خواهد بود، حملات خويش عليه اين سناتور ايالت ايلينويز را شدت بخشيدند.
جان مك كين نامزد اصلى
جمهوريخواهان و ساير طرفداران وى معتقدند مبارزات انتخاباتى هيلارى كلينتون ديگر اهميت چندانى ندارد و به همين دليل آنها دور جديدى از انتقادات گسترده خود را نسبت به اوباما به ويژه در زمينه برنامه هاى امنيتى و مالياتى مطرح ساخته اند.در اين راستا ميت رومنى از نامزدهاى اوليه جمهوريخواهان كه اكنون به نفع مك كين وارد صحنه شده است اوباما را فرد جوانى خواند كه آمادگى ورود به كاخ سفيد را ندارد. او پيش از اين نيز اوباما را به بى اطلاعى در زمينه مسائل امنيت ملى متهم كرده بود.هرچند اوباما و مك كين گفته اند مبارزات انتخاباتى احترام آميزى را در پيش خواهند گرفت اما اختلاف جدى آنها در زمينه جنگ عراق و مبارزه با تروريسم سبب شده هواداران دوطرف حملات تند و گزنده اى را نسبت به يكديگر در پيش بگيرند.به رغم اين كه بسيارى از ناظران آمريكايى پيشاپيش اوباما را نامزد نهايى حزب دموكرات مى دانند،اما هواداران كلينتون همچنان اميدوارند كه در مبارزه انتخاباتى ايالت باقى مانده بتوانند، موقعيت سياسى خود را بازسازى كنند.

دولت سودان، چاد را مسئول حمله شورشيان دارفور به پايتخت دانست و اعلام كرد روابط خود را با اين كشور قطع كرده است.
شورشيان دارفور ديروز با نقشه سلطه بر پايتخت با نيروهاى دولتى سودان در حومه شهر خارطوم درگير شدند اما دولت اعلام كرد كه اين حمله را سركوب كرده است. اين نخستين بار است كه طى دهه هاى اخير درگيرى دولت سودان با شورشيان به پايتخت كشيده شده است.
سودان به طور رسمى چاد را مسئول حمايت از شورشيان دانست كه مسافت ۶۰۰ كيلومترى دارفور را تا حومه پايتخت طى كردند. از سوى ديگر دولت چاد با رد اين اتهام حمله شورشيان را محكوم و آن را نوعى ماجراجويى خواند.
اين در حالى است كه شورشيان اعلام كردند درگيرى ها تا سرنگونى «عمر البشير»، رئيس جمهور سودان ادامه خواهد داشت. شورشيان علت اقدام خود را عدم توزيع عادلانه ثروت و قدرت در كشور اعلام كردند. دبير كل سازمان ملل متحد نيز طى بيانيه اى حمله شورشيان دارفور به پايتخت سودان را كه از سوى نيروهاى دولتى مغلوب شدند، محكوم كرد.