Iran Newspaper - ماجرا

محمود رافع‎/ قسمت اول

انتشار خبر قتل بى رحمانه «جان بنت رامسى» دختر ۶ ساله آمريكايى در شب كريسمس سال ۱۹۹۶ همه را شوكه كرد. مرگ اين دخترك معصوم و زيبا مادران زيادى را شب ها با كابوس هولناك قتل كودكان دلبندشان از خواب پراند. گويى هيچ كودكى در امان نيست، حتى كودكى كه در شب كريسمس، در اتاق خود خوابيده باشد.
روز ها و ماه ها گذشت اما پليس نتوانست ردپايى از عامل جنايت بيابد. اين در حالى بود كه روزنامه ها و مجلات هر روز درباره اين قتل مى نوشتند. راديوهاى مختلف چندين برنامه درباره «جان بنِت» و قتل او پخش كردند. تلويزيون هم بار ها اخبار مربوط به اين ماجرا را اعلام كرد. حالا همه مردم بار ها تصاوير «جان بنِت» كوچولو را در آن لباس قرمز و با آن صداى كودكانه اش بار ها و بار ها از راديو و تلويزيون ديده و شنيده بودند.
هر چه تحقيقات پليس شهر ««بولدر»» پيش مى رفت باز هم نتيجه اى به دست نمى آمد. به همين خاطر ديدگاه افكار عمومى درباره بى كفايتى پليس آمريكا هر روز بيشتر مى شد و انتقاد از اين بى كفايتى كه دايم از سوى اصحاب رسانه بازتاب مى يافت عاملى براى فشار بر پليس بود. اين انتقاد ها حتى از همان نخستين مرحله تحقيقات پليسى در حالى شروع شد كه پليس نتوانست صحنه جرم را بازسازى نمايد. از سوى ديگر برخورد اوليه پليس با مظنونين اين حادثه نيز با انتقادات زيادى همراه شد. «ژان» و «پاتسى رامسى»، پدر و مادر جان بنت، نخستين مظنونين بودند. آنها نه تنها حاضر به مصاحبه و بازجويى نشدند بلكه پس از اجبار پليس براى بازجويى، ترجيح دادند بازجويى شان جداگانه صورت گيرد. رسانه ها نيز با اطلاع از اين موضوع هياهويى به راه انداختند كه در نوع خود بى نظير بود. برخى از رسانه ها انگشت اتهام را به سوى پدر نشانه گرفتند. برخى نيز مادر را متهم كردند فرزندش را با ضربه اى به سرش نيمه جان كرده و بعد هم با طنابى خفه اش كرده است. حتى بعضى ها هم نوشتند كه پدر و مادر، با مشاركت هم اين قتل فجيع را انجام داده اند. البته در اين ميان برادر بزرگ تر جان آن زمان پسركى ۱۰ ساله و بشدت خجالتى بود نيز از اين تهمت ها بى نصيب نماند.
با اين حال پرونده جنجالى اين جنايت با همه حواشى و جنجال هايى كه داشت حل نشده ماند. هيأت بلند پايه كارآگاهان جنايى، يك سال روى پرونده كار كردند. اما در اكتبر ۱۹۹۹ بدون اين كه بتوانند گزارشى درباره جنايت منتشر كنند پرونده را مختومه و كار خود را پايان يافته اعلام كردند. همزمان با انحلال اين هيأت بلندپايه، مارك بكنر، رئيس پليس شهر «بولدر» اعتراف كرد كه از نظر او هم پرونده مختومه است و فقط «چند آزمايش قضايى كوچك» باقى مانده كه بايد انجام شود.
با مختومه شدن پرونده، «مارى كينان» كه به تازگى رئيس كانون وكلاى شهر ««بولدر»» شده بود به رسانه ها قول داد كه پرونده را بازخوانى نمايد تا شايد بتواند گره اين معما را بگشايد. اما اين بازبينى ها هم بى نتيجه بود. او چند سال بعد- آوريل ۲۰۰۳- اظهار داشت كه با دادگاه ايالتى جورجيا براى كشف پرونده همكارى طولانى مدتى كرده است و فقط همين قدر مى تواند با اطمينان بگويد كه قاتل جان بنت، هر كه بوده به قصد سرقت وارد خانه شده بود. «كينان» دو ماه بعد از اين اظهارات، پرونده را از اداره پليس ««بولدر»» به اداره پليس فدرال منتقل كرد. او يك كارآگاه خصوصى به نام «بينت» استخدام كرد و به او توصيه نمود با اين پيش فرض به دنبال حل پرونده باشد كه قتل «جان بنت» توسط كسى صورت گرفته كه با هدف دزدى وارد محل جنايت شده است.
در طول چند سالى كه از وقوع قتل تا استخدام كارآگاه خصوصى مى گذشت پرونده نيز از سوى افكار عمومى به فراموشى سپرده شد. اما مرگ «پاتسى رامسى» - مادر جان بنت- در ۴۹ سالگى، دوباره پرونده قتل «جان» را به تيتر اول روزنامه ها و رسانه ها تبديل كرد چرا كه ۱۶ اوت ،۲۰۰۶ هنگامى كه يك مرد دختر آزار ۴۶ ساله به نام «جان مارك كار» كه به درخواست پليس «بولدر» از سوى پليس بين الملل در بانكوك بازداشت شد، دوباره پرونده جان بنت، در سطحى جهانى مطرح گشت.
تقاضاى بازداشت اين متهم با مراجعه يكى از استادان روزنامه نگارى دانشگاه «كلورادو»به وكيل پرونده صورت گرفت.
وى گفت: حدود ۴ سال است از فردى ناشناس ايميل هايى دريافت مى كند كه موضوع همه آنها، پرونده جان بنت است. بدين ترتيب «كينان» توانست پس از رديابى ايميل ها، به آقاى «جان مارك كار» در بانكوك برسد. كينان پس از ۴ ماه كار روى سوابق و سوء پيشينه مظنون، تصميم گرفت هر طور شده با اين فرد مصاحبه اى نمايد و دانسته هاى وى در باب پرونده را به دست آورد.
در اين ميان نكته اى مايه تعجب كينان شده بود: «كار» اشتياق داشت مصرانه خود را قاتل جان بنت معرفى كند. او در همان نخستين مصاحبه، با اعتراف به قتل تصريح كرده بود كه در اين قتل، عمدى در كار نبوده بلكه اتفاقى پيش بينى نشده باعث مرگ «جان بنت» شد.
اعترافات «كار»، آن گونه كه در رسانه هاى بانكوك منتشر شد تناقضات زيادى در خود داشت. اين تناقض ها به حدى بود كه به صورت عملى نتيجه گرفته مى شد ادعاهاى وى كذب محض است. «كار» مدعى بود «جان بنت» را هنگام بازگشت از مدرسه ربوده به خانه برده پس از تزريق مواد مخدر به او، بچه را مورد آزار و اذيت قرار داده است. اما شواهد، چيز ديگرى را نشان مى داد: «روز قبل از كريسمس، مدارس تعطيل اند. وانگهى در كالبد شكافى «جان بنت»، هيچ اثرى از تزريق مواد مخدر يا آثار جنايت مشاهده نشد. حال آن كه شواهد نشان مى داد قتل جان بنت به هيچ عنوان تصادفى و از روى اتفاق نبوده است. چرا كه او بر اثر خفگى با طناب و اصابت ضربه اى به سرش به قتل رسيده بود. از سوى ديگر، همسر سابق «كار» در حضور مقام هاى دادگاه شهادت داده بود كه شب كريسمس سال ۱۹۹۶ همراه وى در «آلاباما» بوده است حال آن كه زن و شوهر در سال ۲۰۰۱ به دليل دستگيرى «كار» به اتهام تهيه تصاوير مبتذل از كودكان جدا شدند. به دنبال اين دستگيرى و طلاق، دادگاه «كار» را از ديدن فرزندانش نيز محروم كرده بود.
اما با استرداد وى به آمريكا و انتقالش به بازداشتگاه پليس ««بولدر»»، اتهام قتل از او رفع شد. زيرا نمونه DNA به دست آمده از صحنه قتل با نمونه DNA «كار» همخوانى نداشت. بنابراين خانم «كينان» در ۲۸ اوت همان سال از دادگاه خواست كه از «كار» در اين باره رفع پيگرد شود و اين بدان معنا بود كه از نظر وكيل پرونده نيز «كار» قاتل «جان بنت رامسى» نبود.
ادامه مطلب: شنبه آينده