گروه سياسى- توفيقات سياست و ديپلماسى هسته اى دولت نهم از جمله مباحثى است كه قدرت هاى غربى باوجود وقوف به آن كمتر مايل به بحث درباره آن هستند، مرحله جديد تدوين بسته هاى پيشنهادى ايران و غرب خود مولود توفيقات مهم ايران در اين حوزه است. در اين باره با دكتر سيد وحيد كريمى، پژوهشگر مسائل اروپا و آمريكا و موضوع هسته اى گفت وگوى كوتاهى انجام داده ايم كه مى خوانيد.
بسته هاى پيشنهادى ايران و غرب به يكديگر به زعم آگاهان امور خود نتيجه رويدادهايى مهمتر است كه مقاومت ملى و سياست هاى دولت در اعمال حقوق هسته اى مهمترين آنهاست، نظر شما در اين باره چيست اين كه گروه ۱+۵ در نشست لندن به جاى اين كه سراغ تهديد و قطعنامه برود، بسته پيشنهادى براى ايران تدوين مى كند- باوجود كاستى هاى جدى كه شايد در اين پيشنهاد باشد - بيانگر پيروزى جمهورى اسلامى ايران و دولت دكتر احمدى نژاد است، معتقدم باوجود تمامى فشارهايى كه از بيرون وارد مى آيد، هسته اى شدن جمهورى اسلامى ايران مديون مقاومت دولت آقاى احمدى نژاد است و ورود ايران به كلوپ هسته اى در تاريخ به نام دولت ايشان ثبت خواهد شد.غرب به اين نتيجه رسيده كه ايران در بومى سازى استفاده از دانش غنى سازى موفق بوده و من معتقدم در آينده نزديك شركت هاى بزرگ غربى براى ورود به بازار ايران به رقابت خواهند پرداخت، آن هم با اين توجيه كه ايران در امر غنى سازى و فعاليت صلح آميز هسته اى به درجه اى رسيده كه تحريم ديگر معنا و اثر ندارد و با اين رويكرد قطعاً شركت ها دولت هاى خود را تحت فشار قرار خواهند داد، نشانه هاى اين وضع هم كاملاً وجود دارد. ما شاهديم برخى قدرت ها با ايجاد هياهو يا صدور قطعنامه درصدد هستند بسيارى از كشورهاى غربى بخصوص اعضاى ضعيف و كوچك اتحاديه اروپايى مراودات تجارى و اقتصادى با ايران نداشته باشند تا كشورهاى قدرتمند و قدر اتحاديه اروپايى وارد بازار ايران بشوند، يعنى آنها مى خواهند مراودات تجارى ايران با جهان خارج را در انحصار خود قرار دهند. در حال حاضر نمونه هايى را مى بينيم كه برخى قدرت هاى اروپايى با ايجاد هياهو سعى كرده اند ديگران را از مراوده با ايران بازدارند ولى روابط تجارى شان با ايران سير صعودى داشته است و اين آمار خود مؤيد نظريه فوق است.
به هسته اى شدن ايران و تثبيت اين مهم در دوره دولت نهم اشاره كرديد. به عنوان يك پژوهشگر، شاخص هاى هسته اى شدن يك كشور را كدام موارد مى دانيد
اگر به تاريخ روابط بين الملل مدرن بعد از جنگ دوم جهانى توجه كنيم شاخص هاى هسته اى شدن بين كشورها به سه دسته مهم تقسيم مى شود. اول كشورهايى كه دست به انفجار هسته اى زدند تا ثابت كنند وارد كلوپ هسته اى شده اند، مانند آمريكا، انگليس، فرانسه، چين، هند و پاكستان كه چنين كردند. دسته دوم كشورهايى هستند كه انفجار اتمى را در آزمايشگاه انجام دادند تا نشان دهند قدرتى با توان هسته اى هستند مثل كانادا، كشورهاى اسكانديناوى، كره جنوبى و ژاپن و گروه سوم به محوريت و رهبرى ايران به غنى سازى با درصد كم تحت نظر آژانس اتمى اقدام كرده اند و با وجود مخالفت اعضاى كلوپ هسته اى، توانايى خود را اثبات كردند، البته منظور از هسته اى شدن بخصوص در گروه سوم گزينه نظامى نيست بلكه دانش هسته اى و به خدمت گرفتن آن براى پيشبرد نيازهاى جوامع مورد نظر است. مورد ايران الگوى خوبى است براى كشورهايى كه مايل اند مطابق مقررات بين المللى و قواعد آژانس اتمى بدون دخالت قدرت هاى هسته اى از انرژى هسته اى براى اهداف صلح جويانه استفاده كنند، كشورهاى جهان اسلام و غيرمتعهدها مى توانند با همكارى ايران اين الگوى هسته اى شدن را تعميم و گسترش بدهند و چنانكه اتحاديه اروپايى با تشكيل كنسرسيوم «يورواتم» امكان استفاده از انرژى هسته اى صلح آميز را براى اعضا فراهم آورده است، همين امر با محوريت ايران مى تواند در سازمان هاى اكو، اتحاديه عرب، كنفرانس اسلامى، كشورهاى حاشيه خليج فارس و كلاً جهان اسلام صورت پذيرد و موقعيت ممتاز ايران براى ديگران نيز قابل استفاده است.
|
|
|
پس به نظر شما اعمال فشار قدرت هاى غربى در مقاطع مختلف، به خاطر هسته اى شدن ايران بدون رضايت و دعوتنامه آنهاست بله ،اصولاً ورود به كلوپ هسته اى با دعوتنامه نيست، فرانسه وقتى مى خواست هسته اى بشود با مخالفت شديد آمريكا و انگليس مواجه بود. چنين وضعى در تاريخ سابقه دارد، بايد توجه كرد دوگل رئيس جمهور وقت كه فرانسه را اتمى كرد علناً خواهان بمب اتم بود و مى گفت: «كشورى كه مجهز به بمب اتم نباشد سياست خارجى مستقل ندارد» اين در حالى است كه جمهورى اسلامى ايران طى ۳۰ سال گذشته داراى سياست خارجى مستقل بوده بدون اين كه نيازمند به سلاح هسته اى باشد. ايران با اتكا به نيروى ذاتى و معنوى و پيشرفت در علوم و فنون از جمله فناورى مسالمت آميز هسته اى و با توسعه نفوذ طبيعى خود در منطقه بدون سلاح هسته اى باعث عقب نشينى آمريكا در خيلى از مسائل منطقه شده و به طورى كه مشهود است در انتخابات آمريكا هم بحث عقب نشينى از منطقه يا توجه به نظرات ايران در سياست خارجى آمريكا مطرح است و مدنظر واقع مى شود.