مذاكرات شركت ملى گاز ايران و كنسرسيوم بين المللى «شاه دنيز» جمهورى آذربايجان براى واردات روزانه ۳۰ ميليون متر مكعب گاز طبيعى در جريان است.
به گزارش روابط عمومى شركت ملى گاز، سيدرضا كسايى زاده معاون وزيرنفت دربخش گاز كه براى مذاكره با مقامات جمهورى آذربايجان به باكو سفركرده بود، درخصوص آخرين روند مذاكرات دو جانبه براى واردات گاز طبيعى از اين كشور گفت: اين ملاقات به منظور افزايش واردات گازطبيعى از فاز۲ ميدان گازى «شاه دنيز» انجام شده است.
وى افزود: فاز دوم ميدان «شاه دنيز» درسال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به توليد خواهد رسيد، درحال حاضر تعداد زيادى از كشورها متقاضى خريد گاز از كنسرسيوم «شاه دنيز» هستند كه ايران نيز در ليست متقاضيان قرار گرفته است.
در حال حاضر روزانه حدود يك ميليون متر مكعب گاز طبيعى از كشور جمهورى آذربايجان وارد مى شود كه اين ميزان گاز از سوى شركت ملى گاز ايران به جمهورى نخجوان سوآپ (منتقل) مى شود. در حال حاضر مبادلات انرژى ايران و آذربايجان مربوط به انتقال بخشى از نفت خام سنگين اين كشور از طريق خاك ايران به خليج فارس است.

مدير امور پالايش شركت ملى پالايش و پخش فرآورده هاى نفتى ايران اعلام كرد: عمليات ساخت هفت پالايشگاه جديد با سرمايه گذارى حدود ۱۵ ميليارد يورو آغاز شده است كه با اجراى اين طرح ها ۳۰۰ هزار بشكه به ظرفيت پالايشگاه هاى كشور افزوده مى شود.
به گزارش مهر، امين الله اسكندرى اظهار داشت: با ايجاد ظرفيت هاى جديد يك ميليون و ۵۶۰ هزار بشكه نيز به ظرفيت تصفيه نفت خام و ميعانات گازى كشور افزوده مى شود.
وى در تشريح ميزان پيشرفت اين پالايشگاه ها توضيح داد: عمليات اجرايى پالايشگاه ستاره خليج فارس با ظرفيت پالايش روزانه ۳۶۰ هزار بشكه نفت از سال ۱۳۸۵ آغاز شده و انتظار مى رود اين پروژه تا چهار سال آينده به بهره بردارى برسد.
اسكندرى پيشرفت فيزيكى اين طرح را ۱۱ درصد عنوان كرد و افزود: پالايشگاه هرمز نيز با ظرفيت ۳۰۰ هزار بشكه درروز و با خوراك نفت فوق سنگين ۵ درصد پيشرفت داشته كه در سال ۱۳۹۰ به بهره بردارى خواهد رسيد.
مدير امور پالايش شركت ملى پالايش و پخش فرآورده هاى نفتى ايران همچنين با بيان اين كه پالايشگاه پارس شيراز با ظرفيت پالايشى ۱۲۰ هزار بشكه در روز در سال ۸۹ در مدار توليد قرار مى گيرد، خاطرنشان كرد: پالايشگاه آناهيتا كرمانشاه نيز در حال حاضر ۴ درصد پيشرفت فيزيكى دارد و با ظرفيت ۱۵۰ هزار بشكه در روز تا ۳ سال آينده به بهره بردارى مى رسد.
به گفته وى پالايشگاه كاسپين در نزديكى درياى خزر با ظرفيت ۳۰۰ هزار بشكه در روز و مطابق با نفت خام كشورهاى حاشيه درياى خزر در سال ۱۳۹۲ در مدار توليد قرار مى گيرد.
اسكندرى در ادامه از ساخت پالايشگاه شهريار در نزديكى پالايشگاه تبريز خبر داد و گفت: اين پالايشگاه با ظرفيت پالايش ۱۵۰ هزار بشكه در روز نفت خام، هم اكنون چهار درصد پيشرفت فيزيكى دارد و به نظر مى رسد دو سال ديگر به بهره بردارى برسد.
اين مقام مسئول طراحى پالايشگاه خوزستان را بر مبناى تصفيه ۱۸۰ هزار بشكه نفت خام سنگين عنوان كرد و با بيان اين كه اين پروژه در مرحله طراحى مهندسى پايه قرار دارد، تصريح كرد: پالايشگاه خوزستان با پنج درصد پيشرفت فيزيكى ۱۳۹۰ به توليد مى رسد.
وى با بيان اين كه تا سال ۲۰۱۲ ظرفيت تصفيه نفت خام پالايشگاه هاى كشور ۳۰۰ هزار بشكه در روز افزايش مى يابد، تأكيد كرد: با اجرايى شدن طرح هاى پالايشگاهى جديد ۱۱۰ ميليون ليتر در روز به توليد بنزين كشور افزوده مى شود.
به گفته اسكندرى توليد گازوئيل كشور نيز هم اكنون ۷۸ ميليون ليتر در روز است كه با بهره بردارى از پروژه هاى جديد به ۱۵۲ ميليون ليتر در روز افزايش مى يابد.

اين مقام مسئول با بيان اين كه توليد نفت سفيد در كشور نيز به ۵۰ ميليون ليتر در روز خواهد رسيد، ادامه داد: در حال حاضر روزانه ۸ ميليون ليتر گاز مايع در كشور توليد مى شود كه با توسعه پالايشگاه هاى موجود ۷ ميليون ليتر در روز به اين ميزان افزوده مى شود. ضمن اين كه با بهره بردارى از پروژه هاى جديد ظرفيت توليد گاز مايع كشور به ۳۶ ميليون ليتر در روز مى رسد.
مدير امور پالايش شركت ملى پالايش و پخش فرآورده هاى نفتى ايران توليد نفت كوره در كشور را در سطح بسيار بالايى توصيف كرد و افزود: متأسفانه الگوى توليد فرآورده هاى نفتى در پالايشگاه بر اساس طراحى قديمى است كه بيشتر توليدات از نوع مواد سنگين است، اين در حالى است كه در حال حاضر بايد توليد نفت كوره كاهش يابد.
وى توليد نفت كوره را ۲۹ درصد عنوان كرد و اظهار داشت: با كاهش ۱۰ درصدى در توليد اين فرآورده به سطح استانداردهاى جهانى مى رسيم.
اسكندرى يادآور شد: در حال حاضر ۱۷ درصد از نفت خام ورودى پالايشگاه ها به بنزين تبديل مى شود كه با طرح هاى جديد اين ميزان به ۳۵ درصد خواهد رسيد.

از سال هاى كودكى ام به واسطه شغل پدر و دايى هايم با معدن سنگ آهن بافق كه بخشى از خوراك ذوب آهن اصفهان را تأمين مى كند، آشنا شدم. بخشى از خاطراتم از فولاد، به سرفه هاى خونين پدربزرگم پس از انفجار معدن مربوط مى شود. اما همه خاطرات فولادى ام به اين تلخى نيست، سنگ آهن خاطره بازى «يه قل دوقل» من و دوستانم را يادآورى مى كند. آن روزها فولاد خاطراتم را توسعه مى داد و كشورم را صنعتى مى كرد. بسيارى از جوانان فاميل به واسطه شرايطى كه ذوب آهن ايجاد كرده بود، توانستند بورس تحصيلى بگيرند و برخى از آنها هم جزو مديران ارشد فولاد كشور محسوب مى شوند. من از فولاد و تأثير ات شگرف اين صنعت در توسعه و صنعتى شدن كشور اشباعم اما براى كسانى مى نويسم كه به بهانه بهره ورى پائين اين واحد صنعتى و يكه تاز بودن ذوب آهن بدون رقيب، بيشتر قصد تخطئه و يك سونگرى دارند. اگرچه تمام نقايص و كم كارى ذوب آهن را مى توان در بحثى كارشناسى و به طور جداگانه بررسى كرد اما متن پيش روى شما گزارش سفرى يك روزه به مادر فولادسازى كشور؛ ذوب آهن اصفهان است. چهل سال قبل كه عبدالحميد شيبانى اولين مديرعامل ذوب آهن همراه با كارگران اين واحد صنعتى آغاز توليد را جشن مى گرفت، شايد گمان نمى كرد كه فقط احداث سومين كوره ذوب، در اين مجموعه بزرگ صنعتى بيشتر از ۲۵ سال به طول انجامد. او هنوز در آن سوى آب ها براى ذوب آهن پيشرفت را آرزو مى كند.
تاريخچه احداث كارخانه ذوب آهن اصفهان
تكنولوژى ذوب آهن را روس ها در سال ۴۶ به ايران آوردند. البته مراحل اوليه احداث اين مجتمع صنعتى در سال ۴۶ شمسى آغاز شد و در اواخر سال ۵۰ نيز نخستين كوره ذوب آهن ايران نصب و اولين محصول اين واحد صنعتى يعنى شمش چدن در دى ماه ۵۱ تحويل شد.
داستان راه اندازى كارخانه ذوب آهن در ايران شنيدنى است. مستندات تاريخى نشان مى دهد كه اولين تلاش براى ايجاد ذوب آهن در كشور توسط «حاج محمدحسن امين الضرب» در سال ۱۸۸۷ ميلادى با كسب مجوز از دستگاه ناصرالدين شاه شكل گرفت «امين الضرب» كه پيش از اين براى پيشرفت كشور بويژه در بخش انتقال انرژى و توزيع برق فعاليت كرده بود، در شهرستان «آمل» سى سال براى خريد توربين هاى بخار، كوره هاى دمشى و ساير تجهيزات فولادسازى از فرانسه اقدام كرد اما در نهايت به اخاذى و ضرب مسكوك اضافه بر مقدار تعيين شده و همكارى با بيگانگان متهم شد. «امين الضرب» را به پرداخت ۷۶۵ هزار تومان جريمه محكوم كردند. سال ها گذشت تا اين كه مجلس در سال ۱۳۰۵ شمسى قانونى را تصويب كرد كه بر آن اساس به دولت اجازه مى داد تا از محل درآمد حاصل از فروش قند و شكر مبلغ ۴ ميليون و ۵۰۰ هزار تومان براى احداث كارخانه ذوب آهن تخصيص دهد. دو فرانسوى به نام هاى «مارتن و هارتمان» در فاصله سال هاى ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ شمسى از سوى وزارت فوايد عامه مأمور، انجام مطالعات براى احداث واحدهاى ذوب آهن و توليد فولاد شدند. هر چند تلاش آن دو فرانسوى به جايى نرسيد اما «رضا شاه» در سال ۱۳۱۲ شمسى، امين آباد شهر رى را براى احداث يك كارخانه توليد فولاد در نظر گرفت ولى كمبود انرژى بويژه آب در آن محل باعث شد تا اين طرح عملى نشود. تلاش گاه و بيگاه براى احداث واحدهاى توليدى فولاد در كشور تا سال ۱۳۳۹ نيز ادامه داشت اما هيچ يك از قراردادهاى متفاوت با آلمانى ها به دلايلى در كشور اجرا نشد.
بهبود روابط ايران و اتحاد جماهير شوروى سابق در سال ۴۴ شمسى به عقد قرارداد تأسيس ذوب آهن اصفهان منجر شد. قرار بود ظرفيت اوليه ذوب آهن بين ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تن، باشد و اين ميزان ظرفيت تا يك ميليون و ۹۰۰ هزار تن و در مرحله سوم نيز تا ۴ ميليون تن افزايش يابد.
رسانه ها و موفقيت خصوصى سازى
جمعى از اعضاى تحريريه و شوراى سردبيرى روزنامه ايران، يك روز بهارى در اواخر ارديبهشت مهمان ذوب آهن اصفهان بودند. سبحانى، مديرعامل ذوب آهن اصفهان، بيشتر از يك ساعت درباره فولاد، وضعيت ذوب آهن، طرح هاى توسعه اى، قيمت محصولات عرضه شده، ورود ذوب آهن در بورس و بسيارى از موارد ديگر، با ما گفت و از ما شنيد. او كه نهمين مديرعامل اين مجتمع بزرگ صنعتى است احداث ذوب آهن را آغاز پيمودن جاده صنعتى كشور و اجراى طرح توازن با استفاده از تجارب و توانايى هاى كارشناسان داخلى را، شكوه شكوفايى و ثمردهى ذوب آهن عنوان مى كند. سبحانى يكى از مديران رسانه اى است و در آن ديدار نيز تأكيد مى كرد كه رسانه ها در موفقيت و فرهنگ سازى خصوصى سازى عميقاً تأثيرگذارند. ذوب آهن اصفهان تا سه سال قبل جزو يكى از شركت هاى زيانده بود. سبحانى معتقد است با اقداماتى كه انجام داده كه از جمله آن ها مى توان به توليد با تمام توان و افزايش ۱۵ درصدى توليد و تسويه كردن مطالبات بانك ها اشاره كرد. اين شركت هم اكنون به سيستم بانكى بدهكار نيست. البته صادرات دو ميليون و ۳۰۰ هزار تنى به ۲۳ كشور دنيا را نبايد در خروج ذوب آهن از فهرست شركت هاى زيانده، بى تأثير دانست. گرچه صنعتگران ديگر نيز در سال هايى كه واردات به سختى انجام مى شد پا به پاى ذوب آهن، مصائب قيمت هاى بالاتر از قيمت جهانى و ‎/‎/‎/ را تحمل كرده اند.
آنچه كه ذوب آهن را طى دو ماه اخير تحت فشار قرار دارد، فشار براى عرضه كالا به قيمت پائين تر بود. ذوب آهن در اواخر فروردين ماه، يك هفته، كالاى خود را در بورس عرضه نكرد، از سويى قيمت هاى جهانى بشدت افزايش يافته بود و از سوى ديگر نيز دولت به خاطر مصرف كنندگان قصد داشت قيمت ها را ثابت نگه دارد و يا افزايش قيمت معقولانه اى صورت دهد.
مديرعامل ذوب آهن اصفهان با اشاره به افزايش بى سابقه قيمت مواد اوليه در شش ماه اخير مى گويد: در اين دوره قيمت كك از ۳۰۰ به ۶۰۰ دلار، زغال سنگ از ۱۳۰ به ۳۵۰ دلار، فرومنگنز از ۷۰۰ به ۴ هزار دلار افزايش يافته است كه تمام اين موارد در قيمت نهايى فولاد تأثيرگذار است. وى ايجاد تعامل و همسويى با بازارهاى جهانى را نياز اصلى عنوان مى كند. به گفته سبحانى، ذوب آهن بايد مدعى مظلوميت باشد زيرا از انرژى يارانه اى بهره مند نيست و زغال سنگ را به عنوان انرژى مصرفى كوره هاى قديمى، از بازار جهانى تهيه مى كند. او معتقد است كه توجه نكردن و هماهنگ نبودن با قيمت بازار جهانى، توليد را مقرون به صرفه نمى كند و شايد بسيارى از واحدهاى فولادى بخش خصوصى و نيز ذوب آهن كه بخشى از شمش هاى مورد نياز را با واردات تأمين مى كنند، به دليل افزايش قيمت از ۶۰۰ دلار به هزار دلار در هر تن، با خطر ورشكستگى مواجه شوند. وى يكى از دلايل افزايش قيمت هاى جهانى را افزايش شديد حجم تقاضاى فولاد، عنوان مى كند و يادآور مى شود كه آب، معادن بزرگ استراليا كه بزرگترين توليد كننده فولاد است را گرفته و دنيا با كاهش توليد مواجه شده است. از سوى ديگر چين هم تعرفه هاى سنگينى براى صادرات محصولات نيمه آماده و مواد اوليه تعيين كرده به گونه اى كه هم اكنون ميلگرد وارداتى چين، ارزانتر از خريد شمش است.
اصفهان، ذوب آهن، حال و آينده
اگر بگوييم كه كاركردن در مشاغل سخت مانند ايستادن در حاشيه كوره ذوب با دماى ۱۲۵۰ درجه محيط و ۱۷۵۰ درجه مذاب، به انگيزه اى بسيار قوى تر از مسائل مالى نياز دارد، بيراه نگفته ايم. به گفته قديمى ترهاى ذوب آهن پيش از احداث اين كارخانه بزرگ فولادسازى كشور، جاده ها براى آمد و رفت كارگران مهيا نبود و كارگران پاسى از سحر گذشته با پاى پياده مسير روستاهاى همجوار محل احداث كارخانه را طى مى كردند و بعضاً ناگزير بودند كه عرض رودخانه را نيز براى رسيدن به كارخانه شنا كنند. ذوب آهن، با تلاش چنين مردان ايثارگرى ساخته شد و در سال هاى بعد بويژه در سال هاى جنگ و سازندگى به كار بى دريغ خود ادامه داد. از زاويه اى ديگر مى توان ، تأثير اين واحد صنعتى بزرگ را در پيشرفت استان نيز بررسى كرد، اگر ذوب آهن و مشاغل غير مستقيم ايجاد شده اين كارخانه نبود، شايد فقط رغبت مى كرديم به خاطر قدم زدن در كوچه پس كوچه هاى تاريخ، اصفهان را يادآورى كنيم. البته نمى توان نقش ذوب آهن را در پرورش كارشناسان باتجربه و تمركز نيروهاى فنى در اصفهان ناديده گرفت. جذب نيروهاى متخصص و ماهر به اصفهان باعث تحول منطقه شد.
به گفته سبحانى، مديرعامل ذوب آهن اصفهان شناسايى و تجهيز معادن، زغال سنگ كرمان، طبس، شاهرود و معادن سنگ آهن در يزد و كرمان كه مواد اوليه مورد نياز ذوب آهن را تأمين مى كردند، باعث شد تا چهره اين مناطق محروم تغيير كند و برخى از كاركنان اين معادن تا مدت ها خود را پرسنل ذوب آهن اصفهان بدانند.
تربيت نيروى انسانى و باتجربه در اين كارخانه بزرگ، پس از ترك كارشناسان روس، ميزان وابستگى به كارشناسان خارجى را كاهش داده بود، به طورى كه در راه اندازى طرح هاى توسعه اى از جمله طرح «سبا» كارشناسان داخلى بسيار تأثيرگذار بودند. طرح توازن كه يكى از تأثيرگذارترين طرح هاى توسعه اى ذوب آهن در افزايش ظرفيت توليد محسوب مى شود، از سال ۸۲ تاكنون در حال اجرا است. قرار است در صورت تكميل اين طرح، ظرفيت توليد فولاد در ذوب آهن از يك ميليون و ۹۰۰ هزار تن كنونى به ۳ ميليون و ۴۰۰ تا ۶۰۰ هزار تن افزايش يابد. همچنين با اجراى اين طرح كه مراحل نهايى اجرا را مى گذراند، توليد مقاطع فولادى نيز تا ۲ ميليون و ۷۰۰ هزار تن افزايش خواهد يافت. طرح توازن پنج زيرگروه دارد. احداث كوره بلند شماره ۳ با حجم ۲ هزار متر مكعب و ظرفيت يك ميليون و ۴۰۰ هزار تنى توليد چدن مذاب در سال، از اساسى ترين زيرگروه ها محسوب مى شود. ميانگين احداث كوره هاى بلند براى ذوب مواد اوليه توليد فولاد در ساير نقاط دنيا به ۲ تا ۲‎/۵ سال مى رسد. اما به گفته محمدرضا وفايى مدير كوره بلند ۳ ذوب آهن اصفهان، استاندارد جهانى ساخت كوره هاى بلند از مرحله ساختمانى تا بهره بردارى ۴ سال است. وى هزينه ارزى و ريالى ساخت و راه اندازى چنين كوره بلندى را ۳۰۰ ميليون تومان ذكر كرد و گفت كه امروز بايد ۴ برابر اين رقم براى اتمام كار بپردازيم، زيرا قرارداد اين كار براى ۹ سال قبل بود.
بر اين اساس بايد گفت كه براى احداث كوره بلند شماره ۳ تاكنون ۱۱۲‎/۷ ميليارد دلار اعتبار هزينه شده است.
در شيوه جديد ساخت اين كوره بلند، هزينه هاى توليد و تعميرات كاهش و۲۰ درصد افزايش توليد به نسبت كوره هاى قديمى رخ مى دهد. به گفته وفايى، با بهره بردارى از كوره بلند شماره ۳ روزانه ۴۰۰ ميليون تومان سود عايد ذوب آهن مى كند. اين كوره روزانه ۴ تا ۵ هزار تن چدن توليد مى كند. طول اين كوره ۹۶ متر است. در اين ميان آلايندگى واحدهاى فولادسازى نيز يكى از عمده مشكلات اين صنعت است، واحدهاى ذوب و احياى مستقيم به عنوان قلب يك واحد فولادسازى از مناطق بسيار آلاينده اين صنعت محسوب مى شوند. به گفته مسئولان ذوب آهن، تاكنون به موازات احداث كوره بلند ،۳ ۲۰ ميليارد تومان نيز براى مسائل زيست محيطى هزينه شده است. براساس اطلاعات موجود در كشور چين به طور متوسط هر ماه يك كوره بلند ذوب احداث مى شود زيرا چين براساس برنامه هاى توسعه اى داخلى و نياز دنيا به فولاد، بايد ظرفيت سازى كند. هم اكنون، يك ميليارد و ۲۰۰ ميليون تن فولاد در دنيا توليد مى شود كه قرار است براساس برنامه هاى كشورها، تا سال ۲۰۱۰ ميلادى اين ميزان به يك ميليارد و ۵۵۰ ميليون تن برسد. سهم چين از اين ميزان، ۵۰۰ ميليون تن پيش بينى و هدف گذارى شده است. چينى ها براى اين تحقق ميزان توليد، ظرفيت خود را مى خواهند تا يك ميليارد و ۸۰۰ ميليون تن افزايش دهند. قرار است آسيايى ها بيشترين فولاد يعنى تا ۳۰۰ ميليون تن توليد كنند. ويتنام هم براى دست يافتن به توليد ۶۰ ميليون تن فولاد برنامه دارد. چين، هند، ويتنام و عربستان، به شدت در حال افزايش ظرفيت توليد فولاد تا سال ۲۰۱۰ هستند اما هنوز مسئولان داخلى با وجود حمايت هاى بى شائبه از فولادگران دولتى، به اين دل خوش كرده اند كه «صنعت فولاد در حدود توان داخلى و با ظرفيت اسمى كار مى كند و بومى كردن بسيارى از دانش ها در اين صنعت گام بزرگى است كه تاكنون برداشته ايم.»* در اين ميان نبايد طرح هاى توسعه اى صنعت فولاد كشور را نيز ناديده گرفت. به گفته هراتى نيك معاون وزير صنايع و معادن، امسال مجموعاً معادل ۵ ميليون تن در فولاد كشور ظرفيت سازى خواهد شد.
--------------------------------
& على پاليزدار، معاون ايميدرو در نشست خبرى ارديبهشت ۸۷

رئيس مؤسسه پژوهشهاى برنامه ريزى و اقتصاد كشاورزى گفت: پيش نويس پيشنهادى رژيم تجارى بخش كشاورزى ايران براى الحاق به WTO تهيه و تدوين شده و براى اجرا بايد به تصويب هيأت دولت برسد.
محسن صمدى درگفت وگو با مهرگفت: در سال جارى ۱۸۸ پروژه پژوهشى دررابطه با بخش كشاورزى اجرا مى شود كه ازاين تعداد معادل ۷۲ پروژه توسط گروه هاى ۶ گانه پژوهشى مؤسسه اجرا مى شود و ۱۱۶ پروژه نيز براساس اولويتهاى كارى وزارت جهاد كشاورزى به خارج از بخش واگذارمى شود.
رئيس مؤسسه پژوهشهاى برنامه ريزى و اقتصاد كشاورزى با اشاره به ارائه خدمات مشاوره اى مديريت به بخش كشاورزى، عنوان كرد: به منظوررفع نيازهاى مشاوره اى مديريت بخش كشاورزى سالانه تدوين حداقل يك سند استراتژيك در دستور كارمؤسسه قراردارد.
وى عنوان كرد: درسال گذشته تدوين سند استراتژيك بخش زراعت درقالب ۱۲ محصول منتخب و براساس استراتژى كلى اين بخش دردستوركار مؤسسه قرار گرفت و درحال حاضر تدوين آن انجام شده و آماده انتشاراست.
صمدى با اعلام اينكه امسال سند استراتژيك بخش شيلات تدوين مى شود، افزود: در تدوين سند استراتژيك اين بخش، جهت گيريها و سياستهاى كلى زير بخش شيلات در چند سال آينده ترسيم مى شود.
وى با اعلام اينكه رژيم تجارى بخش كشاورزى تدوين شده است، افزود: پيش نويس پيشنهادى رژيم تجارى ايران براى الحاق به WTO تهيه و تدوين شده ولى هنوزبه تصويب نرسيده است و بايد پس ازتأييد وزارت بازرگانى به تصويب هيأت دولت براى اجرا قرارگيرد. رئيس مؤسسه پژوهشهاى برنامه ريزى و اقتصاد كشاورزى با بيان اينكه رژيم تجارى ايران خط مشخص و مستقيمى دررابطه با سياستهاى تجارت خارجى كشورپيش بينى كرده است، افزود: در رژيم تجارى ايران تعرفه ها بطورمتوسط براى بخش كشاورزى به منظور جلوگيرى ازنوسانات زيان آور و آسيب پذير پيشنهاد مى شود، ضمن اينكه اين رژيم تجارى تعرفه هاى خاصى براى كالاهاى مختلف در طول زمان پيشنهاد مى دهد.

ايران بزرگترين صادركننده ال.ان.جى مى شود

ايران قصد دارد با سرمايه گذارى ۱۲۰ميليارد دلارى در بخش ال.ان.جى به بزرگترين صادركننده گاز طبيعى مايع جهان تبديل شود.
به گزارش ايسنا، ايران قصد دارد با سرمايه گذارى ۱۲۰ ميليارد دلارى خود نسبت به توليد ۸۰ ميليون تن ال.ان.جى ظرف ۱۲ سال آينده اقدام كند و جايگاه نخست را در ميان صادركنندگان ال.ان.جى جهان به خود اختصاص دهد.
على خير انديش ـ مديرعامل شركت ايران ال.ان.جى ـ تأكيد كرده كه ايران تاكنون نزديك به پنج ميليارد دلار اعتبار بانكى براى اين كار تأمين كرده و مشكلى از نظر تأمين منابع مالى نخواهد داشت.
وى به پايگاه خبرى امارات بيزينس گفت: شركت «ايران ال.ان.جى» وظيفه توليد بيش از نيمى از اهداف ذكر شده را بر عهده دارد و بازارهاى خود را در اروپا و آسيا پيدا كرده است.

پيش بينى افزايش قيمت جهانى مواد غذايى

سازمان خواروبار ملل متحد فائو و سازمان توسعه و همكاريهاى اقتصادى طى گزارشى مشترك اعلام كردند، گرچه روند صعودى قيمت مواد غذايى طى ماه هاى اخير چندان طولانى نخواهد شد ولى قيمت محصولات كشاورزى و مواد غذايى تا ۱۰ سال آينده همچنان افزايش خواهد يافت. به گزارش فارس، رويترز ضمن اعلام اين خبر افزود: توليد انرژى هاى جديد از محصولات كشاورزى تهديدى جدى عليه امنيت غذايى جهان به شمار مى رود. بر اساس اين گزارش، قيمت شكر تا سال ۲۰۱۷ ميلادى ۳۰ درصد، قيمت برنج ۳۰ درصد، گندم ۴۰ تا ۶۰ درصد، ذرت و پودر شير نيز بيش از ۶۰ درصد و روغن هاى نباتى نيز ۸۰ درصد افزايش خواهد يافت. كاهش توليد محصولات كشاورزى بخصوص در استراليا و رشد تقاضا مهمترين علل افزايش قيمت مواد غذايى به شمار مى رود. افزايش قيمت مواد غذايى نتايجى چون افزايش گرسنگى و فقر، سوء تغذيه و رشد تورم بخصوص در كشورهاى فقير و در حال توسعه را به همراه خواهد داشت.

اجراى۴۰ طرح براى كاهش آثار خشكسالى

معاون آموزش، ترويج و تحقيقات وزارت جهاد كشاورزى از تدوين و اجراى ۴۰ طرح پژوهشى كوتاه مدت و بلند مدت به منظور كاهش آثار خشكسالى خبر داد.
به گزارش واحد مركزى خبر، محمد جعفرخلقانى در نشستى خبرى با بيان اينكه ميانگين بارش در كشور در شرايط مطلوب ۱۰۳۷ ميليارد مترمكعب، در شرايط معمول ۴۱۳ ميليارد مترمكعب و در شرايط خشكسالى ۱۶۴ ميليارد مترمكعب با دو سوم تبخير است، افزود: از اين ۴۰ طرح، ۲۸ مورد براى كاهش آثار خشكسالى دركوتاه ترين زمان قابل اجراست. وى گفت: در بخش نخست كه بر ذخيره سازى، استحصال و بهره بردارى از منابع جديد آب و پايش خشكسالى تأكيد دارد، ۱۲ طرح بلندمدت و سه طرح نيز در كوتاه مدت قابل اجراست.معاون آموزش، ترويج و تحقيقات كشاورزى افزود: جايگزين كردن توليدات گلخانه اى به جاى كشت هاى معمول و سنتى، احداث شبكه هاى پخش سيلاب و تغذيه آبخوان ها و احداث سدهاى آب زيرزمينى، سه برنامه كوتاه مدت براى مقابله با خشكسالى است.خلقانى گفت: هم اكنون عمليات احداث ۲۲ سد زيرزمينى آغاز شده كه هفت سد در استان فارس در دست اجراست. وى افزود: براى احداث اين سدها به ۷۰ ميليارد تومان اعتبار نياز داريم كه در مرحله نخست ۵ ميليارد تومان اختصاص يافته است.خلقانى همچنين از اختصاص حدود ۱۸۰۰ ميليارد تومان اعتبار براى توسعه روش هاى آبيارى نوين و لوله گذارى در ۴۰۰ كيلومتر از كانال هاى آبرسانى به مزارع كشاورزى خبر داد و گفت: با اجراى اين طرح ها حدود ۳۰ درصد در مصرف آب صرفه جويى مى شود. وى افزود: بخشى از اعتبار ۱۸۰۰ ميليارد تومانى به اجراى طرح هاى آبخوان دارى و آبخيزدارى اختصاص دارد كه مى توان حدود ۷ ميليارد مترمكعب آب استحصال كرد.
خلقانى بهبود جنبه هاى فنى و مديريتى روش هاى آبيارى تحت فشار، آبيارى اضطرارى، پايش و پيش بينى خشكسالى در پايگاه ويژه اين پديده، ايجاد شبكه رطوبت سنجى خاك براى اندازه گيرى رطوبت خاك، اصلاح و بهبود سامانه هاى سنتى آبيارى سطحى با هدف كاهش مصرف آب، جايگزينى روش سنتى تهيه زمين با روش هاى خاك ورزى حفاظتى در شرايط خشكسالى و نقش هيدروپونيك (شبيه آب كشت) در مصرف بهينه آب را از مهمترين محورهاى برنامه كاهش آثار خشكسالى در بخش مصرف بهينه آب ذكرد كرد.خلقانى گفت: توسعه كشت پائيزه چغندرقند، ايجاد شبكه مديريت تلفيقى آب و خاك در مزارع و باغ ها، كاشت و توليد جلبك هاى دريايى براى تهيه علوفه و خوراك هاى دام و طيور، توليد بذر و نهال مقاوم به خشكى، اجراى روش هاى نوين كشت برنج با كاهش مصرف آب، مديريت كاهش خسارت آفات ناشى از خشكسالى در باغ هاى انجير كشور و مبارزه با سن گندم از برنامه هايى است كه در كوتاه ترين زمان قابليت اجرايى دارد.

آبرسانى به آپارتمان هاى بيش از ۳طبقه مشكل شد

مديرعامل آب و فاضلاب تهران با اعلام اينكه در روزهاى پنجشنبه و جمعه هفته گذشته مصرف آب به ميزان زيادى بالا رفت، گفت: مصرف آب در روز پنجشنبه ۳ ميليون مترمكعب و در روز جمعه به ۲ ميليون و ۹۶۰ هزار مترمكعب رسيد.
داوود ملايى در گفت وگو با مهر درخصوص افت فشار آب در برخى مناطق تهران گفت: شركت آبفاى تهران با استاندار تعيين شده آب را تا درب آپارتمان و طبقه همكف برده و تحويل مشتركان مى دهد، اين فشار آب استاندارد به ميزان ۲ اتمسفر در پشت كنتور است كه معمولاً آپارتمانهاى ۲ تا۳ طبقه را جواب مى دهند.
مديرعامل آبفاى تهران افزود: صاحبان آپارتمان هايى كه داراى ارتفاع هستند براى دارابودن فشار آب در تمامى طبقات بايد از پمپ هاى مخصوص استفاده كنند؛ چراكه شبكه هاى موجود تنها فشار آب را براى واحدهاى ۲ تا۳ طبقه تأمين مى كند.البته فشار آبى كه تحويل مشتركان داده مى شود، در حد معقول و استاندارد است.
ملايى خاطرنشان كرد: عدم همراهى مردم با وزارت نيرو در بحران كم آبى امسال نگرانى هاى مربوط تأمين آب را بيشتر كرده است كه اميد مى رود مشاركت مردم باعث صرفه جويى ۱۰ درصدى در ميزان آب شود.

بهاى سبد نفتى اوپك بيش از يك دلار افزايش يافت

دبيرخانه سازمان كشورهاى صادركننده نفت (اوپك) از افزيش قيمت سبد نفتى اين سازمان پس از چند روز كاهش قيمت ها خبر داد. به گزارش ايسنا، دبيرخانه اوپك در گزارش جديد خود عنوان كرد كه سبد نفتى اوپك ـ متشكل از ۱۳ نوع نفت خام ـ در آخرين روز مورد بررسى به سطح ۱۲۴ دلار و ۲۷ سنت رسيده كه در مقايسه با قيمت اعلام شده پيشين يك دلار و ۲۲ سنت افزايش را تجربه كرده است. قيمت سبد نفتى اوپك در روز ها و هفته هاى گذشته نوسانات زيادى را تجربه كرده بود و بالاترين ركورد آن مربوط به زمانى است كه تا مرز ۱۲۷ دلار صعود كرد، ولى در چند روز گذشته نفت اوپك اندكى در روندى نزولى قرار گرفت.