گروه بين الملل ـ هزاران نفر از شهروندان مقدونيه در تظاهراتى آرام در اسكوپيه پايتخت اين كشور عليه خشونت ورزى در روز انتخابات و همچنين تقلب در بعضى از حوزه هاى انتخاباتى اعتراض كردند. يكشنبه گذشته (۱۲خرداد) در هنگام برگزارى انتخابات پارلمانى در درگيرى و خشونت ميان حاميان دو حزب آلبانيايى تبار حزب دموكراتيك و اتحاد دموكراتيك مقدونيه در مناطق آلبانيايى نشين چند نفر كشته و زخمى شدند. پليس مقدونيه در چند روز گذشته بيش از ۵۰ نفر از افراد مظنون به شركت در درگيرى هاى هفته گذشته را بازداشت كرده است.

گروه بين الملل ـ بنفشه غلامى: اكنون ديگر هيلارى كلينتون آن لبخند مغرورانه را بر لب ندارد. واكنش ها و رفتار او امروز حاكى از تلخى شكست از جوان سياه پوست زاده هاوايى است، كسى كه حال اميدوارانه نگاه مى كند كه چگونه نامش در تاريخ به عنوان اولين نامزد نهايى سياه پوست در انتخابات رياست جمهورى ثبت شده است. هرچند اكنون اوباما توانسته به عنوان كانديداى برتر حزب اش به رقابت نهايى انتخابات رياست جمهورى و رويارويى با جان مك كين پير برود، اما اكنون اين سؤال بزرگ پررنگ تر از هر زمانى خود را به رخ مى كشد كه آيا امريكايى كه هنوز حاضر به پذيرش يك زن به عنوان رئيس جمهورى خود نشده، حاضر است اين سكان را به يك سياه پوست بسپارد و يا ترجيح مى دهد انتخابات ۲۰۰۸ را با انتخاب پيرترين رئيس جمهور امريكا منحصر به فرد كند
از منظر بسيارى از ناظران پيروزى اوباما در رقابت درون حزبى اش تداوم جنبش اجتماعى سياهان از زمان «مارتين لوتركينگ» به اين سو است. اگر امروز اوباما مى تواند هيلارى را كنار زند و به راه خود به عنوان رقيبى جدى براى مك كين ادامه دهد، در واقع بخاطر تلاشى است كه لوتركينگ بنيان نهاد تا سياهان امريكا جايى براى خود در جامعه داشته باشند. از آن زمان تاكنون شاهد حضور سياه پوستانى مطرح در اقتصاد، هنر و ورزش امريكا بوده ايم. در عرصه سياست نيز امريكا تاكنون ۲ وزير امور خارجه سياه پوست (كالين پاول و كاندوليزا رايس) را به خود ديده است. اما اين كه حالا جمعيت ۱۲ درصدى سياهان امريكا قادر شوند شاهد حضور نماينده خويش در كاخ سفيد باشند، مسئله اى مبهم و بغرنج است. همه چيز بستگى به اين دارد كه آيا اوباما مى تواند جمعيت ۸۸ درصدى سفيدپوستان را مجاب كند كه سياست هاى وى برتر از سياست هاى نامزد جمهوريخواهى است كه قصد دارد ادامه دهنده راه بوش باشد.
هرچند تا اين مرحله از انتخابات او درون حزب خود توانسته اين اطمينان خاطر را به رأى دهندگان بدهد كه فردى متفاوت از بوش است اما اين اصل را نيز نبايد فراموش كرد كه گردش امور سياست در ايالات متحده، تابع قواعدى فراتر از اراده افراد است به همين دليل اغلب كارشناسان امور امريكا معتقدند كه مك كين و اوباما مسير حركت شان متفاوت به نظر مى رسد. اما همين تفاوت مسير حركت براى امريكايى هايى كه از جنگ عراق خسته شده اند، بهاى بالاى نفت و مواد غذايى آزارشان مى دهد و در ركود و بحران اقتصادى شديدى دست و پا مى زنند، اهميت بسيار دارد. با اين وصف هنوز بسيارى از مسائل درباره سياست آتى مدعيان جانشينى بوش در هاله ابهام است. كم نيستند افرادى كه معتقدند اوباما سياست خارجى مبهمى دارد، چنان كه او چند روز قبل در حالى كه تاكنون مدعى بود قصد مذاكره با ايران، سوريه و كره شمالى را دارد، اما روز پنجشنبه در چرخش ناگهانى ضمن اعلام حمايت از اسرائيل به لهجه بوش و براى جلب آراى صهيونيست ها اعلام كرد كه در دوران رياست جمهورى اش بايد مراقب ايران كه تهديدى بزرگ براى اسرائيل است، باشد. از همين چند جمله كوتاه او مى توان به نوسانات انديشه او در سياست خارجى بويژه در خاورميانه پى برد.
در هر حال اوباما با وجود همه وعده هايى كه در سياست خارجى و سياست اقتصادى خود به مردم امريكا داده در ماه هاى آتى به عامل مهم ديگرى نيز براى پيروزى نهايى خود و حزبش نياز دارد. اين عامل چيزى نيست جز جلب آراى هواداران رقيب ۱۶ ماه گذشته اش، هيلارى كلينتون. تا پيش از اين در نظرسنجى ها خوانده بوديم كه حاميان هيلارى و اوباما گفته اند در صورت شكست نامزد محبوب خود حاضر نخواهند شد در انتخابات ماه نوامبر به نامزد پيروز حزب رأى بدهند. اگر چنين اتفاقى روى دهد، مك كين مى تواند پيروز بلامنازع مسابقه نوامبر باشد. اما اگر هيلارى كلينتون در روزهاى آتى با تفكر حزبى و نه فردى پيش برود، اوباما مى تواند اميدوارانه تر طى مسير كند. البته هيلارى پنجشنبه در اولين سخنانش پس از شكست سه شنبه كه مهر تأييد بر پيروزى اوباما زد، از حمايت ضمنى اش از اوباما سخن گفت و اظهار داشت روز شنبه (ديروز) در سخنرانى خداحافظى خود با كانديداتورى رياست جمهورى امريكا براى حاميانش خواهد گفت كه چگونه از اين پس مى توانند با تفكر حزبى پشت سر اوباما بايستند. اين در حالى است كه در چند ماه اخير او بيش از هر چيز بر خواسته هاى فردى اش تكيه مى كرد و با وجود توصيه سران حزب براى كناره گيرى از ادامه رقابت هاى حزبى تا آنجا به راه خود ادامه داد كه اوباما با كسب رأى ۲۱۱۸ نماينده راه را بر ادامه مسير او ببندد.
اوباما و هيلارى، در آخرين ساعات پنجشنبه براى دستيابى به اين نقطه وحدت حزبى جلسه اى خصوصى و محرمانه تشكيل دادند تا در آن در مورد آينده احتمالى اوباما به عنوان رئيس جمهورى امريكا به گفت وگو و مذاكره بنشينند. البته در اين مذاكرات محرمانه كه تاكنون چيزى از آن فاش نشده، آينده احتمالى هيلارى نيز به گفته نزديكان آن دو به بحث گذاشته شده است.
بسيارى از تحليلگران تا چند ماه پيش آينده هيلارى را كسب كرسى رياست جمهورى مى دانستند. اما تصورات آنها غلط از آب درآمد. شايد بتوان ادعا كرد بذر شكست هيلارى در سال ۲۰۰۲ نهاده شد. زمانى كه او موافقت و حمايت خود را با جنگ عراق اعلام كرد يعنى همان زمان كه اوباما نظرى برخلاف او داد و به مخالفت با اين جنگ برخاست. برخى از تحليلگران نيز عامل شكست او را تكيه بر سياست حفظ وضع موجود مى دانند. در حالى كه مردم امريكا تنها خواهان تغيير هستند و اين چيزى بود كه اوباما با فراست آن را دريافت.
به هر صورت هيلارى كلينتون هرچند بيش از هر زن ديگرى در تاريخ امريكا به كرسى رياست جمهورى نزديك شد، اما سرانجام رؤياهاى خود را برباد رفته ديد و اكنون چند گزينه پيش روى او قرار گرفته است. گزينه هايى كه احتمالاً يكى از آنها در مذاكرات محرمانه او و اوباما تأييد شده است. به اعتقاد ناظران اگر اوباما در انتخابات نهايى رياست جمهورى در ماه نوامبر پيروز شود، هيلارى كلينتون مى تواند به يكى از اين مشاغل دست يابد و به انتظار انتخابات بعدى در سال ۲۰۱۲ بنشيند، او در درجه اول مى تواند معاون رئيس جمهور باشد. پستى كه پيش از اين به جان ادواردز ديگر نامزد دموكرات كه از ادامه مسير بازماند، پيشنهاد شده بود اما او روز جمعه آن را رد كرد. اگر هيلارى براى اين پست انتخاب شود، مى تواند معاون رئيس جمهور همانند ديك چنى با ويژگى هاى متفاوت باشد. پست ديگرى كه مى توان هيلارى را در آنجا مشاهده كرد، رهبرى اكثريت حزب در سناى امريكا است. پستى كه اكنون هرى ريد آن را در دست دارد. هيلارى همچنين مى تواند بر صندلى وزارت امور خارجه و يا دفاع امريكا بنشيند. نقش ديگرى كه مى توان براى بانوى اول سابق كاخ سفيد متصور بود، ايفاى نقش او در مكانى همانند جايگاه كارل روو مشاور اعظم در دستگاه بوش است.
و البته باز همه اين آينده هاى احتمالى هيلارى كلينتون بستگى به اين سؤال بزرگ دارد كه آيا مردم امريكا و ساختار پيچيده سياست اين كشور آمادگى پذيرش رئيس جمهورى سياه پوست را خواهند داشت

گروه بين الملل ـ در حالى كه مقامات تشكيلات خودگردان فلسطينى از آغاز تدوين توافقنامه سازش با اسرائيل خبر داده اند سران رژيم صهيونيستى اعلام كردند كه بزودى يورش گسترده اى را به نوار غزه انجام خواهند داد.
روزنامه الشرق الاوسط به نقل از منابع صهيونيستى نوشت: ايهود اولمرت نخست وزير و ايهود باراك وزير جنگ اسرائيل توافق كرده اند كه پيش از دستيابى به توافقنامه آتش بس در سرزمين هاى اشغالى فلسطين حملات و يورش گسترده اى را به نوار غزه صورت دهند.
اولمرت به باراك دستور داده است تا ارتش را به گونه اى براى اين مأموريت آماده كند كه در آن پيروز شود.اين منابع افزودند كه نخست وزير اسرائيل كه تاكنون با يورش گسترده به نوار غزه مخالف بود به دنبال كشته شدن يك كارگر انبارهاى نظامى در منطقه «نير عوز» نظر خود را تغيير داد و ايهود باراك با وى در واشنگتن تماس گرفت و به او گفت كه وضع به گونه اى است كه ديگر نمى توان در برابر حملات موشكى حماس و ديگر جنبش هاى فلسطينى سكوت كرد.
اولمرت با اشاره به تلاش هاى مصر براى ايجاد آتش بس بين اسرائيل و گروه هاى فلسطينى، تأكيد كرد: ظاهراً ما به گزينه نظامى نزديكتر از هر گزينه ديگر هستيم.
اين در شرايطى است كه احمد قريع مذاكره كننده ارشد تشكيلات خودگردان فلسطينى از توافق خود با يكى از مقامات رژيم صهيونيستى براى آغاز تدوين متن توافقنامه به اصطلاح صلح خبر داده است.
قريع گفت اين تصميم لزوماً بيانگر توافق در خصوص موضوعات اصلى نيست اما از زمان از سرگيرى مذاكرات در بيش از شش ماه قبل، اين نخستين بار است كه دو طرف تعهدى را بر روى كاغذ مى آورند.
* خشم فلسطينى ها از سخنان اوباما
به گزارش خبرگزارى فرانسه، باراك اوباما نامزد حزب دموكرات در انتخابات رياست جمهورى آتى امريكا در سخنرانى اخير خود در نشست سالانه «كميته امور عمومى امريكا- اسرائيل» موسوم به (آيپك) بزرگترين لابى صهيونيستى در امريكا گفت: «قدس پايتخت اسرائيل باقى خواهد ماند و بايد يكپارچه باقى بماند.»
اغلب محافل فلسطينى از اين موضع اوباما انتقاد كردند تا حدى كه ابومازن در واكنش به سخنان اوباما تأكيد كرد: اين سخنان كاملاً مردود و غيرقابل قبول است و همه كاملاً مى دانند كه قدس شرقى در سال ۱۹۶۷ ميلادى اشغال شد و ما هرگز كشورى فلسطينى را بدون پايتختى قدس نمى پذيريم و به اعتقاد ما، مسئله روشن است.
* استقبال هنيه از پيشنهاد ابومازن
اسماعيل هنيه نخست وزير منتخب فلسطين از پيشنهاد محمود عباس براى گفت و گوى گروه هاى فلسطينى به منظور دستيابى به آشتى ملى، استقبال كرد.
هنيه گفت: ما از فراخوان محمود عباس براى گفت وگوى ملى و همه جانبه استقبال مى كنيم و خواستار برگزارى فورى آن براى بازگشت به اوضاع قبلى در غزه هستيم. محمود عباس رئيس حكومت خودگردان فلسطين پيشنهاد گفت وگو با حماس را مطرح كرده است.

گروه بين الملل ـ اندكى پس از لغو قانون آزادى حجاب توسط دادگاه قانون اساسى تركيه كه توسط قضات لائيك اداره مى شود، اين كشور به ميدان مقابله گروه ها و احزاب و نيروهاى مردمى با حاكمان لائيك دستگاه قضايى تبديل شد.
دادگاه قانون اساسى تركيه در حكم خود با ابطال مصوبه آزادى حجاب در دانشگاه ها كه بهمن سال گذشته به تصويب مجلس و تأييد رئيس جمهور رسيده بود، بار ديگر ورود دانشجويان محجبه به دانشگاه ها را ممنوع كرد.
گزارش ها از آنكارا حاكى است كه اين كشور همچنان شاهد اعتراض گسترده محافل سياسى و نهادهاى مدنى عليه رأى دادگاه لائيك است. مردم تركيه با برگزارى تظاهراتى مقابل دادگاه قانون اساسى در آنكارا به اين حكم اعتراض كردند.
عبدالله گل رئيس جمهور نيز ابطال اين قانون را تقبيح كرد.
به دنبال لغو قانون آزادى حجاب در دانشگاه هاى تركيه، رجب طيب اردوغان نخست وزير تركيه تمام برنامه ها و قرارهايش را لغو كرد و شوراى مركزى اجرايى حزب عدالت و توسعه نشست فوق العاده تشكيل داد تا راهبرد تازه اى بينديشد.
دادگاه قانون اساسى تركيه متشكل از ۱۱ دادستان است كه همگى لائيك هستند و تصميم ممنوعيت حجاب با رأى ۹ تن از آنان اتخاذ شده است.
رسانه هاى تركيه پس از اين تصميم قضات دادگاه قانون اساسى در تحليل هاى خود نسبت به عواقب و اثرات اين تصميم بر دموكراسى تركيه هشدار دادند.
روزنامه آكشام تحت عنوان «يك حكم، دو ضربه» نوشت: قانون آزادى حجاب در دانشگاه ها را دادگاهى باطل كرد كه دادخواست دادستان ديوان عالى قضايى عليه حزب حاكم و درخواست انحلال آن را در دست بررسى دارد.
روزنامه راديكال نيز ابطال اين قانون را تحت عنوان «خبر ناگوار براى حزب حاكم عدالت و توسعه» منتشر كرد و نوشت: يكى از دلايل شكوائيه دادستان ديوان عالى قضايى براى انحلال حزب عدالت و توسعه تلاش اين حزب براى تصويب قانون آزادى حجاب در دانشگاه ها است.
روزنامه ملى گازته در صفحه اول خود نوشت: دادگاه قانون اساسى، قانون اساسى را زير پا گذاشت.
روزنامه ينى شفق هم اين حكم را بدعتى جديد در عرصه حقوقى ارزيابى كرد و افزود: دادگاه قانون اساسى با بررسى محتوايى اين مصوبه پا را از حد اختيارات خود فراتر گذاشت.بر پايه اين گزارش، تصميم دادگاه لائيك ها حتى با اعتراض برخى احزاب غير اسلامگرا مانند مام ميهن روبه رو شده است. همچنين «دولت باغچه لى» رئيس حزب ملى گراى عمل تركيه در واكنش تندى به اين تصميم قانون اساسى آن را سياسى خواند و اظهار داشت: اين تصميم زخم خونين اجتماعى را عميق تر كرد.دكتر «سراب يازبجى» حقوقدان برجسته تركيه هم با اشاره به اين كه دادگاه قانون اساسى يك نهاد سياسى نيست، گفت: رأى دادگاه غير حقوقى است.
اين درحالى است كه سران ارتش به حمايت از تصميم قضات لائيك پرداختند.
ژنرال «ياشار بيوك آنيت» فرمانده ستاد مشترك ارتش تركيه در حمايت از لغو قانون آزادى حجاب در دانشگاه هاى تركيه اظهار داشت: ما همه بايد به تصميمات قانونى احترام بگذاريم. تركيه يك دولت لائيك، دموكراتيك و حقوقى اجتماعى است، تفسير آنها ممكن نيست. اين سخن تفسير نيست، بلكه اعلام معلوم است.
ژنرال «باشبوغ» فرمانده نيروى زمينى ارتش تركيه هم گفت: اين تصميم براى ما محترم است. دادگاه قانون اساسى تصميم گرفته است. از من انتظار تفسير ديگرى نداشته باشيد.
در پى حمايت ژنرال هاى تركيه، برخى از محافل سياسى تركيه اظهار داشتند كه لغو قانون آزادى حجاب احتمال انحلال عدالت و توسعه را افزايش داده است. در اين راستا اردوغان در نشست فوق العاده حزب حاكم رئوس سياست هاى آتى براى جلوگيرى از انحلال حزب و خط مشى آينده اعضا را در صورت انحلال مورد بررسى قرار داده است.برخى محافل سياسى اظهار عقيده كرده اند كه لائيك ها با تصميم اخير خويش اردوغان را در برابر دو انتخاب سخت مماشات با ژنرال هاى لائيك و يا انحلال حزب و انتخابات زودهنگام قرار داده اند.
در پى انتخابات سال گذشته كه اسلامگرايان به صدر قدرت در كاخ رياست جمهورى رسيدند، لائيك ها طرح هاى متعددى را براى كنار زدن اسلامگرايان آغاز كردند كه در مهمترين اقدام عبدالرحمان يالچين كايا دادستان كل تركيه پرونده اى را عليه اين حزب گشوده و خواستار انحلال آن شد.

گروه بين الملل ـ ديميترى مدودف رئيس جمهور روسيه در ديدار با سران اوكراين و گرجستان ضمن تأكيد بر حل اختلافات موجود با اين كشورها، نسبت به تمايل كى يف و تفليس براى پيوستن به ناتو و اردوگاه غرب هشدار داد.
رئيس جمهورى روسيه در ديدار با ميخاييل ساكاشويلى همتاى گرجى خود در شهر سنت پترزبورگ بر لزوم تلاش هاى دوجانبه براى حل و فصل اختلافات روسيه و گرجستان تأكيد كرد و افزود: روسيه و گرجستان قادر هستند بدون وساطت ديگران مسائل مورد اختلاف خود را حل و فصل كنند. به گزارش اينترفكس، رئيس جمهورى روسيه، ساكاشويلى را از تلاش براى حل مناقشات آبخازيا و اوستياى جنوبى از طريق عضويت در ناتو برحذر داشت. مدودف هشدار داد كه مسئله ورود گرجستان به ناتو باعث تشديد تنش ها در منطقه خواهد شد. در همين حال، مدودف در جلسه اى جداگانه با ويكتور يوشچنكو رئيس جمهور اوكراين گفت: تلاش اوكراين براى عضويت در ناتو با مفاد قرارداد دوستى و همكارى ميان دو كشور مغايرت دارد.

گروه بين الملل ـ نيكولا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه به عنوان نخستين مقام ارشد دولت غربى به بيروت رفت تا پاريس در برقرارى روابط سياسى با دولت جديد لبنان همچنان از اروپا و امريكا پيشى بگيرد.
ساركوزى در ديدارى پنج ساعته از لبنان با ميشل سليمان رئيس جمهور و ساير مقامات اين كشور ملاقات و درباره تحولات عرصه سياسى لبنان و منطقه گفت و گو كرد.
ساركوزى در سخنانى در سالن فرودگاه بيروت گفت كه هدف از سفرش به بيروت، تبريك به سليمان و بيان حمايت فرانسه از وى است.تحليلگران هدف از اين سفر را تحكيم نفوذ فرانسه در لبنان و بهبود وجهه بين المللى فرانسه مى دانند.روزنامه لبنانى النهار نوشت: ساركوزى در سفر به لبنان درباره امكان مذاكره ميان لبنان و رژيم صهيونيستى با ميشل سليمان گفت و گو كرده است. به نوشته النهار، ساركوزى به سليمان گفت در سفر به اسرائيل تلاش مى كند اين رژيم از كشتزارهاى اشغالى شبعا عقب نشينى كند.به گزارش شبكه تلويزيونى العربيه ميشل سليمان طى سخنانى در ضيافت ناهار با ساركوزى ضمن اشاره به اين كه لبنان بحران اخير را پشت سر گذاشته است، افزود: ثبات سياسى به لبنان بازگشته است.ساركوزى نيز گفت كه حضورش در اينجا در اين شرايط شكننده حاكم بر لبنان به منزله پيام دوستى ملت فرانسه به همه ملت لبنان است.
 رئيس جمهورى فرانسه در آستانه سفر به لبنان همچنين در گفت و گو با مطبوعات اين كشور اعلام كرده بود كه شايد صفحه جديدى از روابط ميان فرانسه و سوريه گشوده شود.
وى در گفت و گو با روزنامه هاى النهار و السفيرلبنان گفت: موانع و بحران لبنان مانع ازسرگيرى گفت و گوى تدريجى شد، اما در پى انتخاب رئيس جمهور جديد لبنان بعد از دستيابى گروه هاى لبنانى به توافقنامه دوحه، مسائل چه بسا در مسير تغيير باشد كه آرزوى ما اين است.

گروه بين الملل ـ محمد على حكيم: ايران و عراق مرحله جديدى از همكارى راهبردى را شروع كرده اند. پايه هاى اين همكارى نوين در سفر اسفندماه رئيس جمهور كشورمان به بغداد نهاده شد و اكنون سه ماه پس از آن ديدار امروز با حضور نورى المالكى، ابعاد ديگرى از اين تفكر همگرايى به بار مى نشيند.سفر هيأت بلندپايه بغداد، در شرايطى ويژه انجام مى شود، شرايطى كه در آن بسيارى از محافل منطقه اى و فرامنطقه اى همچنان براى ايجاد تقابل ميان تهران و بغداد تلاش مى كنند. بنابراين مالكى و احمدى نژاد با دستورى كه در آن شرايط امنيتى منطقه و علايق اقتصادى توأمان بررسى مى شود مذاكرات خويش را آغاز مى كنند. براى بررسى ابعاد اين ديدار مهم، با ياسين مجيد مشاور ارشد نورى المالكى نخست وزير عراق گفت وگو كرده ايم.
مالكى در سفر اخير به ايران چه اهدافى را دنبال مى كند و در نگاه اجمالى شما چه ارزيابى از اهميت سفر داريد
اين سومين سفر مالكى به ايران پس از تشكيل حكومت وحدت ملى است. تمام اين سفرها با هدف بهبود روابط دو طرف در تمام زمينه هاى اقتصادى، سياسى و فرهنگى صورت مى گيرد. حكومت عراق در صدد است غبار جنگ ۸ ساله را از روابط دو كشور بزدايد و رسوبات تأثيرات منفى سياست هاى رژيم پيشين را از بين ببرد. معتقديم همجوارى ايران اسلامى با عراق بايد مبرا از هرگونه اختلافى باشد.
انديشه سران دو كشور براى گسترش همكارى همچنان با واكنش منفى برخى طرف هاى خارجى روبه رو است. دليل حساسيت اين عناصر نسبت به مرحله جديد روابط عراق و ايران چيست
حكومت عراق مشتاق است كه با كل كشورهاى دنيا بويژه همسايگان و مهمتر از همه ايران رابطه برقرار كند. از آنجا كه عراق يك كشور دموكراتيك است هر گروهى نظراتى دارد كه آنها را بيان مى كند. اما كسى صداى اين مخالفان را نمى شنود. آنها حتى از خود دولت عراق هم انتقاد مى كنند پس امرى عادى است كه از سايرين نيز انتقاد كنند. اما ايران كه در همه حال حامى مردم عراق بوده و سفارتش در عراق باز بوده چگونه مى توان با آن رابطه برقرار نكرد.
برخى تلاش مى كنند تا تقابلى ميان همكارى دولت بغداد با ديگر قدرتها و روابط اش با ايران ايجاد كنند.
دوستى و همكارى ايران و عراق، مسئله اى كاملاً متفاوت از قضاياى ديگر است. مسئولان عراقى جايگاهى ويژه براى ايران قائل هستند و به همين دليل هيچگاه در تنظيم روابط خود با اين همسايه شان تحت تأثير تبليغات يا مطالبات طرف هاى ديگر قرار نگرفته اند.
گفته مى شود كه يكى از موضوعات مورد مذاكره در تهران توافقنامه امنيتى عراق و امريكا است. در اين باره توضيح دهيد.
هيچ قراردادى منعقد نشده و تاكنون فقط درباره آن گفت وگو شده است. اگر توافقى ميان امريكا و عراق بوجود آيد بايد از سوى مرجعيت، پارلمان، حكومت و مهمتر از آن از سوى مردم تأييد شود. اين پيمان نبايد هيچ لطمه اى به سيادت، حاكميت و تماميت ارضى عراق بزند. ما در حكومت عراق ملزم هستيم كه بهترين شرايط را براى مردمان خود بوجود آوريم. هيچ يك از مفاد توافقنامه و محور گفت وگوها نبايد به سياست داخلى ما در عراق آسيبى برساند. همه اينها خواسته مردم است.
دولت عراق در حال حاضر كه بحث خروج امريكا مطرح شده، چه انديشه اى در سياست خارجى و داخلى براى تثبيت پايه هاى اقتدار ملى اين كشور دارد
دولت عراق توانسته در حوزه امنيت عراق بويژه بصره و موصل به موفقيت هايى دست يابد و موفق شده كه شهرهاى زيادى را از شبه نظاميان و تروريست ها بازپس بگيرد. ارتش توانسته اين مناطق و امنيت آنها را بهتر از قبل تأمين كند. عراق مصمم است يك ارتش ملى و كارآمد و خدمتگزار به عراق بوجود آورد كه به هيچ يك از طوايف يا گروه خاصى وابسته نباشد. در خصوص روابط آينده امريكا با عراق نيز بايد گفت كه سياست امريكا هيچگاه با تغييرات خاص متحول نمى شود. هر كسى كه بر سر كار آيد تنها به منافع امريكا مى انديشد. رئيس جمهور آينده هر كسى كه باشد با وى تعامل مى كنيم اما هيچ اميدى نداريم كه فرد بعدى خواسته هاى ما را برآورده كند. ما مايل نيستيم كه ديگران در امور داخلى ما دخالت كنند همانگونه كه ما نيز در امور ديگران دخالت نمى كنيم.