گروه بين الملل ـ محمد نورى: سفر نيكولا ساركوزى به بيروت از نگاه محافل داخل و خارج لبنان مهم ارزيابى شد. در توضيح انگيزه ها و اهداف اين ديدار، محافل خبرى در پاريس و بيروت به دلايل بسيارى استناد كردند. شايد در نگاه نخست بتوان سفر ساركوزى را تلاشى براى حفظ نفوذ و موقعيت سنتى فرانسه در اين نقطه مهم خاورميانه به حساب آورد. ساركوزى دراين سفر علاوه بر اعضاى هيأت دولت بسيارى از سياستمداران حزب مخالف مانند فرانسوا بايرو رئيس جنبش دموكراتيك و فرانسوا اولاند دبيركل حزب سوسياليست و نمايندگان حزب سبز و چپ افراطى را همراه خويش به بيروت آورد تا به اين سياست خود رنگ اجماع ملى ببخشد.
به باور خود فرانسوى ها ساركوزى كه امروزه در سطح داخلى با مشكلات زيادى در فرانسه روبرو است همچنان به نتايج اين تحركات ديپلماتيك نيازمند است.
اما آنچه به بنيادهاى سياست خارجى فرانسه برمى گردد آن است كه ديپلمات هاى اين كشور همواره در اين انديشه بوده اند كه بيروت همچنان به عنوان جاى پاى ديپلماسى فرانسه ايفاى نقش كند.
اين انديشه با تفكر سياسى رئيس جديد اليزه نيز سازگار است كه از زمان روى كار آمدنش در ارديبهشت سال گذشته تاكنون همواره در پى نقش هاى بلندپروازانه بويژه در حوزه خاورميانه بوده است.
ساركوزى چنان كه سير يكساله سياست خارجى او نشان مى دهد بسيار تلاش دارد تا در نقاطى استراتژيك مانند لبنان به عنوان نماينده و نماد جهان غرب ايفاى نقش كند. او در ۱۸ ماهى كه لبنان در بن بست به سر مى برد اين قصد خويش را به انحاى مختلف علنى ساخت؛ چند دور ضيافت سياسى به اتفاق وزير خارجه اش كوشنر براى جناح هاى داخل و خارج لبنان برپا كرد و در شوراى امنيت پيشگام تنظيم بيانيه هايى شد كه هدف از آن تأثيرگذارى روى معادلات سياسى لبنان بود .
به نظر مى آيد اكنون نيز لبنان همچنان در حالت گذار به دوران جديد به سرمى برد و اغلب دولت هاى اروپايى و غربى هنوز در ترديد نسبت به دولت جديد اين كشور قرار دارند ساركوزى فرصت را براى ايفاى اين نقش نيابتى مساعد يافته است.
آنها كه نگاهى خوشبينانه به سفر ساركوزى داشتند شتاب او در ديدار با ميشل سليمان را گامى در جهت زدودن برخى ابهام ها و خطاها در سياست خارجى اين كشور به حساب آوردند. فرانسه در يكى دو سال اخير حامى ائتلاف حاكم ۱۴ مارس بوده است. اين نگرش يك جانبه كه تحت فشارهاى طرف آمريكايى صورت گرفت باعث شد كه در روابط سنتى اين كشور با پاريس مشكلات جدى بروز كند. البته پاريس بنابر اشراف سياسى اش بر بافت پيچيده سياست در لبنان بسيار زود دريافت كه تفكر قبضه قدرت توسط يك جناح يعنى ۱۴ مارس كه رايس دنبال مى كرد راه به جايى نمى برد.
به همين دليل نظريه «رئيس جمهورتوافقى» را همراهى كرد. اين ديدگاه پاريس كه نخستين اختلاف پنهان اين كشور با امريكا بود زمانى مطرح شد كه نام ميشل سليمان براى تصدى منصب رياست جمهورى بر زبان ها افتاد. فرانسوى ها در ديدار اخير ساركوزى با ميشل سليمان كوشيدند تا بيش از گذشته بر سياست خويش لباس واقع بينى بپوشانند كه مصداق هاى آن حمايت هاى سران پاريس از توافق دوحه و سخن شخص رئيس جمهور ساركوزى است كه «فرانسه رويكرد متوازن ترى درخصوص لبنان اتخاذ كرده است: پاريس از همه گروههاى سياسى فعال در بيروت حمايت مى كند تا در روند ايجاد دولت آشتى ملى در لبنان نقش مثبت ايفا كند.»
اما ساركوزى در اين سفر حامل طرح و پيشنهادهايى فراتر از پيام دوستى و مودت به گروه هاى لبنانى بود. جنجالى ترين بخش از اين مأموريت او طرح سازشى است كه به طرف سورى ارائه كرده است . اين طرح سازش كه گوشه هايى از آن در رسانه هاى بيروت انعكاس يافت در واقع يك بسته ديپلماتيك است كه در آن سران دمشق به يك معامله و داد وستد چند سويه فراخوانده شده اند. در اين طرح فرانسه نقش يك ميانجى را ميان بيروت و دمشق از يك سو و دمشق و تل آويو ازسوى ديگر ايفا مى كند. گزارش ها حاكى از آن است كه او در اين سفر به ميزبانان لبنانى و طرف هاى سورى اين پيشنهاد را داده كه فرانسه آماده است تا پرونده دو زمين اشغالى آنها يعنى بلندى هاى جولان و كشتزار شبعا را روى ميز مذاكره آورد.
ساركوزى بر حسب ارتباطات نيرومندى كه با دو طرف امريكايى و اسرائيلى دارد اين گام پر از ريسك را بااين گمان برداشته است كه براى ايفاى يك وساطت تاريخى ميان لبنان وسوريه و اسرائيل نسبت به طرف هاى ديگرى مثل اردوغان يا مصرى ها استحقاق بيشترى دارد البته پيش از اين نيز ديپلماسى فرانسه در دوره حكومت سنيوره تلاش كرده بود چنين نقشى را ايفاكند. فرانسوى ها بويژه از آن جهت كه بخش عمده نيروهاى صلحبان سازمان ملل (۱۵۰۰نفر از افراد يونيفل) را در مرز لبنان و فلسطين اشغالى در اختيار دارند تلاش زيادى را كردند تا پل ارتباط جناح ۱۴ مارس با تل آويو باشند و اين خواسته را به نيابت از امريكا و اتحاديه اروپا دنبال كردند.
همين بخش از مأموريت ساركوزى است كه باعث شده محافل مقاومت مسير جديد ديپلماسى فرانسه را باترديد بنگرند. در فضاى امنى كه پس از اجلاس دوحه بوجود آمده، انگشت نهادن بر طرح هاى سازش چيزى جز دميدن در اختلاف هاى ديرين نيست. بر اين اساس چنان كه برخى از منابع آگاه گفته اند بسته ديپلماتيك ساركوزى در شرايط امروز لبنان هيچ شانسى ندارد. از ميان پيشنهادهاى درون اين بسته مفاد مهم آن كه مربوط به تفاهم و آشتى سوريه و لبنان است با روى كار آمدن سليمان و حمايت قاطع سوريه از او ديگر موضوعيتى ندارد و پيشنهاد ديگر او در زمينه تفاهم يا ترك خصومت ميان دمشق با تل آويو يا بيروت با تل آويو نيز سياستى آزموده شده و بى ثمر است.
نكته قابل تأمل اين است كه ساركوزى اين اقدامات را در راستاى طرحى به نام طرح اتحاد مديترانه دنبال مى كند.
ايده ساركوزى كه اكنون ديپلماسى فرانسه براى اجراى آن بسيج شده است تشكيل اتحاديه درياى مديترانه ازكشورهاى اروپايى ،عرب واسرائيل است.
او در سفر به بيروت تلاش زيادى كرد تا سكوى حمايت تازه اى براى اين طرح در بيروت و دمشق ايجاد كند. اما شواهد حاكى از آن است كه طرح وخواسته او چندان قرين موفقيت نبوده است. دمشق كه نقطه اميد ساركوزى براى پيشبرد طرح مديترانه بود اولين مخالف اين طرح است زيرا اعتقاد دارد تشكيل چنين اتحاديه اى به معناى عادى سازى مجانى روابط با اسرائيل است كه بطورطبيعى به ضرر منافع راهبردى اعراب تمام خواهد شد.

فرزندان بى نظير بوتو نخست وزير اسبق و ترور شده پاكستان در سايه مادر به نام و نشانى مى رسند و آرام و بى صدا مهمترين بخش هاى ميراث سياسى بى نظير (حزب مردم) را براى هميشه به نام خود ثبت مى كنند.
آن گاه كه بى نظير ترور شد پسر ۱۹ ساله اش بيلا وال به عنوان رئيس حزب جانشين مادر شد اما از آنجا كه به حدنصاب سنى براى تصدى امور رده هاى بالاى سياست پاكستان نرسيده بود پدرش آصف على زردارى كفالت رياست حزب را عهده دار شد. پسر ميراث خود را برداشت و اينك نوبت خواهر بزرگ «بخت آور» است. ساندى تايمز نوشته، بخت آور بوتو تنها ۱۷ سال سن دارد اما پا جاى پاى مادر گذاشته و براى حفظ مالكيت خاندان بوتو بر حزب مردم رياست شاخه زنان اين حزب را برعهده گرفته است. او در دوبى درس مى خواند اما قول داده كه به مردم پاكستان خدمت كند. وى گفت: «به هر شيوه اى كه بتوانم مأموريتم را ادامه مى دهم، خواه در سياست خواه در حوزه اى ديگر» او آخرين بار به همراه خواهر
۱۴ ساله اش «آصفه» در مراسم سوگوارى مادرشان در لاركانه محل خاكسپارى بى نظير ديده شدند. بخت آورگفته: نقش برجسته اى در مبارزه براى احقاق حقوق زنان و برابرى آنان ايفا خواهد كرد. گفته مى شود كه احتمالاً آصفه نيز رهبرى شاخه جوانان حزب را بدست مى گيرد و به احتمال زياد ستاره بعدى حزب، او خواهد بود نه بخت آور. دوستان نزديك بى نظير مى گويند كه وى هرگز در انديشه وارد ساختن فرزندانش به سياست نبود و براين باور بود كه آنها ابتدا بايد تحصيلاتشان را به پايان ببرند و پس از آن خودشان در باره آينده شان تصميم بگيرند. آن گاه كه ژنرال ضياءالحق ، على بوتو پدر بى نظير را اعدام كرد دخترش برجاى او نشست و اينك آن فصل از تاريخ خانواده بوتو در حال تكرار است. در دهه ۱۹۹۰ رقابت سياسى شديدى ميان بى نظير و برادرانش بر سر قدرت بوجود آمد اما با مرگ و ترور تك تك آنان اين ماجرا به پايان رسيد. برخى بر اين باورند كه شايد در ساليان آينده رقابت مشابهى ميان فرزندان بى نظير هم پيش آيد.

گروه بين الملل ـ حزب مردم و مسلم ليگ شاخه نواز شريف، دو حزب حاكم بر مجلس و دولت پاكستان بر تلاش مشترك خويش براى محدود ساختن قدرت پرويز مشرف رئيس جمهورى پاكستان، شدت بخشيدند. موج تازه مقابله با مشرف زمانى آغاز شد كه وى در يك مصاحبه مهم خبرى اعلام كرد حاضر به كناره گيرى از سمت خود نيست.
در اين ميان حزب مردم پاكستان كه اكنون اكثريت پارلمان و دولت را در اختيار دارد بر اجراى طرح خويش موسوم به اصلاح قانون اساسى و كاهش اختيارات رئيس جمهور پافشارى كرد.
به گزارش خبرگزارى رويترز، فرحت الله بابر سخنگوى حزب مردم پاكستان، با اشاره به سخنان ديروز مشرف مبنى بر اين كه كاهش اختيارات را تحمل نخواهد كرد، گفت: چنين هشدارهاى توخالى نيروهاى دموكراتيك را از بازگرداندن اختيارات پارلمان باز نخواهد داشت.
آصف على زردارى رهبر حزب مردم پاكستان نيز گفت اين حزب مشرف را به عنوان رئيس جمهورى منتخب بر اساس قانون اساسى به رسميت نمى شناسد.
وى همچنين متذكر شد اگر مشرف حاضر به كناره گيرى نشود، پارلمان مى تواند تحت قوانين دموكراتيك وى را به پاى ميز محاكمه بكشاند.
برپايه اين گزارش حزب مسلم ليگ نواز شريف كه موضع تندترى مقابل مشرف اتخاذ كرده بار ديگر استيضاح پرويز مشرف رئيس جمهور اين كشور را خواستار شد.
احسان اقبال سخنگوى حزب مسلم ليگ شاخه نواز ضمن تأكيد بر بركنارى پرويز مشرف، وى را به مثابه ويروسى در رايانه دموكراسى پاكستان توصيف كرد و افزود: در پى اظهارات مشرف مبنى بر خوددارى از كناره گيرى از قدرت حزب مردم پاكستان نيز بايد از درخواست ها براى استيضاح پرويز مشرف حمايت كند.
پرويز مشرف در كنفرانس مطبوعاتى روز شنبه اعلام كرد: در برابر فشار ها براى كناره گيرى از اين سمت ايستادگى خواهد كرد اما در عين حال گفت اگر پارلمان او را به يك رئيس جمهور بى نفوذ تبديل كند، ممكن است از سمت خود كناره گيرى كند. وى در مصاحبه با خبرنگاران تصريح كرد: پارلمان يك نهاد عالى است و هر تصميمى كه بگيرد او خواهد پذيرفت.
* عبدالقدير خان به سكوت توصيه شد
پرويز مشرف رئيس جمهور پاكستان به عبدالقدير خان دانشمند هسته اى اين كشور توصيه كرد با مطبوعات و رسانه هاى گروهى مصاحبه نكند زيرا پرونده اش در دست بررسى و بازنگرى مجدد قرار دارد.
اعضاى خانواده دكتر عبدالقديرخان معمار دانش هسته اى پاكستان با بيان اين مطلب اعلام كردند پرويز مشرف رئيس جمهور گروهى از مقامات دولتى را براى ملاقات با عبدالقدير خان به خانه وى فرستاد تا به وى بگويند دولت امكان كاهش محدوديت هايى را كه از فوريه سال ۲۰۰۴ در خصوص وى اعمال مى شود، در دست بررسى دارد.

گروه بين الملل ـ محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين روز گذشته راهى عربستان شد تا در آستانه گفت وگو هاى ملى ميان گروه هاى فلسطينى به بررسى جديدترين تحولات فلسطين و منطقه بنشيند.
به نوشته روزنامه الشرق الاوسط، محمود عباس در جده با عبدالله بن عبدالعزيز پادشاه عربستان درباره مسائل داخلى فلسطين (گفت و گوهاى فتح و حماس، روند مذاكرات صلح با رژيم صهيونيستى)، راه هاى گسترش مناسبات دوجانبه و جديدترين تحولات خاورميانه (تشكيل دولت وحدت ملى لبنان و تأثيرات آن بر تحولات فلسطين) به بحث و گفت وگو نشست.
اين روزنامه در خبر ديگرى نوشت: تماس هاى مدام دولت مصر با جنبش هاى فتح و حماس سرانجام با نتايج مثبتى همراه شد و اين جنبش ها موافقت خود را با انجام مذاكره اعلام كردند.
در همين رابطه اسماعيل هنيه نخست وزير دولت منتخب فلسطينى مستقر در نوار غزه طى تماسى با عمرو موسى دبير كل اتحاديه عرب از وى خواست تا مذاكرات فتح و حماس تحت نظارت اين اتحاديه برگزار شود.
اين درخواست در حالى مطرح مى شود كه مصر ، شريك سياسى عربستان در تحولات جهان عرب، پيشنهاد داده است كه مذاكرات فتح و حماس در اين كشور برگزار شود. به عنوان نخستين اقدام نيز نمايندگان جنبش مقاومت اسلامى حماس و سازمان فتح در شهر داكار پايتخت سنگال با هم ديدار و گفت و گو كردند.
دو طرف در اين ديدار متعهد شدند مذاكراتى برادرانه را با هدف رفع اختلافات و تحقق آشتى برگزار كنند.
اين ديدار بنا به دعوت عبدالله واد رئيس جمهور سنگال برگزار شد.
يك منبع آگاه فلسطينى نيز از تلاشهاى سوريه، مصر، عربستان سعودى و قطر براى حل اختلافات جنبشهاى فتح و حماس و تشكيل دولت وحدت ملى فلسطين خبر داد.
در همين راستا مصر از خالد مشعل رئيس دفتر سياسى جنبش حماس دعوت كرده است تا در راستاى تلاشهاى قاهره براى حل بحران سياسى، اقتصادى و امنيتى موجود در مناطق فلسطينى به مصر سفر كند.
اين منبع فلسطينى خاطرنشان كرد: مشعل طى روزهاى آينده به مصر سفر و با شمارى از مسئولان اين كشور از جمله عمر سليمان رئيس سازمان اطلاعات مصر ديدار خواهد كرد. در اين ديدار موضوع گلعاد شاليت نظامى اسرائيلى به اسارت گرفته شده توسط مبارزان فلسطينى در سال ۲۰۰۶ نيز مورد بحث و بررسى قرار خواهد گرفت.
اسماعيل هنيه نخست وزير دولت منتخب فلسطين هم با شمارى از مقام هاى كشورهاى عربى درباره گفت وگو ى ملى گروه هاى فلسطينى بحث و تبادل نظر كرد.
بشار اسد، عبدالعزيز بوتفليقه، على عبدالله صالح رئيسان جمهورى سوريه، الجزاير و يمن، سعود الفيصل وزير امورخارجه عربستان و عمر سليمان رئيس سازمان اطلاعات مصر از جمله اين مقام ها بودند كه اسماعيل هنيه با آنها گفت و گو كرد. اين طرح در حالى اعلام شده كه رژيم صهيونيستى از نيمه شب شنبه به مدت سه روز كرانه باخترى را منطقه بسته نظامى اعلام كرد.
راديو رژيم صهيونيستى روز يكشنبه با بيان اين خبر افزود كه به مناسبت عيد نزول تورات كرانه باخترى از نيمه شب شنبه تا نيمه شب دوشنبه منطقه بسته نظامى اعلام شد.
اين درحالى است كه نيمه شب شنبه در نتيجه شليك گلوله توپ نظاميان رژيم صهيونيستى به سوى گروهى از مبارزان فلسطينى در محله شجاعيه در شرق نوار غزه يك جوان فلسطينى به نام بلال الشرباصى عضو جنبش مقاومت اسلامى فلسطين حماس كشته شد و سه نفر ديگر زخمى شدند.

گروه بين الملل ـ در ادامه كشمكش هاى كنگره و كاخ سفيد امريكا، بر سر جنگ عراق و بودجه آن رئيس جمهورى آمريكا در سخنرانى راديويى هفتگى خود از كنگره اين كشور خواست تا هرچه سريعتر بودجه جنگ در عراق را تصويب كند.
به گزارش شينهوا، «جرج بوش» خطاب به اعضاى كنگره گفت : اين فرصتى براى كنگره است تا امكاناتى را كه نظاميان ما براى دفاع از امريكا به آنها نياز دارند در اختيارشان قرار دهد و از همين رو كنگره بايد فوراً اين بودجه ضرورى را به تصويب برساند.
بوش افزود: بيش از يك سال است كه ما اين بودجه را به كنگره داده ايم و دليلى براى تأخير بيشتر در تصويب اين بودجه وجود ندارد. بوش درحالى اين درخواست را ازكنگره مطرح مى كند كه ماه گذشته سنا لايحه ۱۶۵ ميليارد دلارى بودجه جنگهاى عراق و افغانستان را تصويب كرد. دولت آمريكا براى ادامه جنگ درعراق، پيشنهاد اختصاص بودجه ۱۷۸ميليارد دلارى را داده و اين هشدار را نيز داده كه در صورت تصويب مشروط اين بودجه، بوش آن را وتو خواهد كرد.

گروه بين الملل ـ با كناره گيرى هيلارى كلينتون روند مبارزه انتخاباتى در امريكا به سمت رويارويى جان مك كين و باراك اوباما سوق پيدا كرد.
ديروز محافل خبرى امريكا همگى اين سؤال را پيش كشيدند كه آيا مك كين ۷۱ ساله كه شايعات و بحث هاى زيادى بر سر وضعيت سلامتى وى وجود دارد، خواهد توانست در برابر رقيب جوان خود به پيروزى برسد و آيا اوباماى ۴۶ ساله كه نخستين تجربه جدى سياسى خود را سپرى مى كند، تيم جديدى را براى شكست دادن فردى كه «بوش جديد» نام گرفته در ستاد انتخاباتى خواهد چيد و آيا او هيلارى كلينتون را براى چنين كارى در نظر خواهد گرفت زيرا به زعم بسيارى از ناظران و تحليلگران سياسى، اوباما از چنين انتخابى ضرر نخواهد كرد گرچه شخصيت هاى متنفذ ديگرى در حزب دموكرات براى تصدى اين مقام وجود دارند.
به گزارش شبكه بى بى سى لئونارد استاين هورن استاد روابط عمومى در دانشگاه امريكن يونيورسيتى گفت: اوباما در اين مبارزه جديد از اين شانس برخوردار است كه هيلارى كلينتون ديدگاه هاى مشترك و از لحاظ فلسفى نيز شباهت هاى زيادى با افكار و عقايد او دارد. وى افزود: هيلارى كلينتون مبارز انتخاباتى بسيار قوى است و طرفداران وفادارى دارد. وى فردى بسيار باهوش و زيرك در مسائل سياسى است و به نظر من باراك اوباما از انتخاب چنين فردى به عنوان معاون و همكار خود زيان نخواهد ديد.
هيلارى كلينتون در سخنرانى روز شنبه خود در موزه اى در واشنگتن به حمايت از اوباما برخاست و انتخابات نوامبر را فرصتى براى پيروزى دموكرات ها دانست كه نبايد از دست برود. از سوى ديگر شبكه پنج تلويزيون فرانسه گزارش داد: هيلارى با درخواست از هوادارانش براى رأى دادن به باراك اوباما بيشترين خدمت را به او كرده است. اين جملات بعد از پنج ماه رقابت سنگين و فشرده براى هيلارى كار آسانى نبود. هيلارى در طول سخنانش حدود ۱۲ بار از حاميان خود خواست در انتخابات ماه نوامبر به نفع اوباما رأى دهند.اين منبع در عين حال به برخى شايعات نيز پرداخت و گفت: سياه پوست بودن و نامزدى باراك اوباما براى احراز سمت رياست جمهورى امريكا دو عاملى هستند كه حساسيت ها درباره خطر ترور وى را افزايش داده است.
اين هفته مصادف است با چهلمين سالگرد ترور رابرت كندى كه حين انجام تبليغات نامزدى خود براى حزب دموكرات امريكا در عملياتى تروريستى جان خود را از دست داد، اين مسئله باعث شده است حساسيت ها درباره اوباما نيز با توجه به سياه پوست بودنش بالا برود.

امريكا شوراى حقوق بشر سازمان ملل متحد را به خاطر انتقاد اين شورا از اقدامات رژيم صهيونيستى در نوار غزه ترك مى كند.
به گزارش روزنامه «وزگلاد» با توجه به قرائن و شواهد، اين مسئله جدى و غير قابل بازگشت است. علت رسمى اين اقدام انتقادات اين شورا از اسرائيل به خاطر عمليات نظامى در نوار غزه اعلام شده است.اين مسئله روز شنبه در سطح رسمى نيز مورد تأييد قرار گرفت. شان مك كورمك، سخنگوى وزارت امور خارجه امريكا اعلام كرد كه هيأت نمايندگى ايالات متحده از اين به بعد تنها در صورت ضرورت در نشستهاى اين شورا شركت خواهد كرد.

گروه بين الملل ـ هرمز برادران: پرويز مشرف رئيس جمهور كنونى پاكستان در سال ۲۰۰۲ تعهد كرد كه اگر يك نخست وزير منتخب قدرت را در دست بگيرد، خود از سياست بازنشسته خواهد شد و فقط گلف بازى خواهد كرد.
اما پس از گذشت ۶ سال از آن روزها و آمدن و رفتن چهار نخست وزير هنوز در يك باشگاه گلف ثبت نام نكرده و سياست همچنان دلپذيرترين سوداى اوست. مشرف حتى در تازه ترين كنفرانس خبرى اش تأكيد كرد كه هيچ طرح و برنامه اى براى كناره گيرى يا رفتن به تبعيد ندارد و در پاكستان از دنيا خواهد رفت.
با بازگشت وارثان خاندان بوتو (حزب مردم) و ياران نواز شريف نخست وزير اسبق پاكستان به قدرت جنگ سياسى طاقت فرسايى ميان اين احزاب با رياست جمهورى نظامى مشرف درگرفت كه در نخستين مرحله ژنرال را وادار ساخت تا براى هميشه با ارتشيان وداع كند. اما حزب مردم با شعار احياى دموكراسى در پاكستان و نواز شريف (حزب مسلم ليگ «شاخه نواز») با هدف انتقام گيرى از كودتاى ۱۹۹۹ مشرف عليه وى، درصدد بسترسازى براى خارج كردن وى از رأس هرم قدرت پاكستان هستند. به باور اين احزاب، رياست جمهورى مشرف غيرقانونى و خارج از چارچوب قانون اساسى پاكستان است و اقدامات وى بويژه در يك سال اخير (صدور فرمان بركنارى قاضى افتخار محمد چوهدرى رئيس ديوان عالى پاكستان و برقرارى حكومت نظامى در اوايل سال جارى ميلادى) ناقض اصول دموكراسى و مشرف سزاوار بازجويى و پاسخگويى است.
اصرار مشرف بر قانونى بودن رياست جمهورى و اقداماتش از يك سو و تعامل خصومت آميز مخالفان مشرف با وى و عدم تمايل مخالفان براى مصالحه با رئيس جمهور از سوى ديگر سبب گسست پيوندهاى ديپلماتيك ميان طرفين مخاصمه شده و مشرف در تنگنايى غيرقابل تصور قرار گرفته است. وضعيت موجود در شرايطى جنجال آفرين شده كه بحران تروريسم (القاعده و طالبان) با بهره جويى از شكاف پيش آمده در حال گسترش است و اوضاع اقتصادى كشور به دليل ابهام درباره آينده مشرف با تورم دو رقمى، كسرى بودجه و نوسانات دلهره آور بازار سهام روبه روست.
در هر حال، سياستمدارانى كه در دوره جديد سياست پاكستان به قدرت آمده يا به آن بازگشته اند كنار رفتن مشرف را راه حل نهايى براى گشودن عمده ترين گره هاى سياسى، اقتصادى و حتى اجتماعى كشور مى دانند.
تا به امروز طرح هاى مخالفان عليه مشرف در سه چارچوب عمده تدوين شده است:
۱) كاهش اختيارات رياست جمهورى
۲) تهديد به استيضاح كه از سوى حزب مردم مطرح شده .
۳) محاكمه به اتهام خيانت كه از سوى نواز شريف و تا حدودى با اشاره به كودتاى ۱۹۹۹ پيشنهاد شده است.
مشرف در واكنش به خواسته هاى مخالفان تا اندازه اى بيانى آشتى جويانه اما بى اثر داشته است. وى مى گويد اگر مجالس ايالتى و سنا براساس قانون اساسى وى را استيضاح كنند آن را خواهد پذيرفت در غير اين صورت در اقامتگاهش «خانه ارتش» مى ماند و ناظر و مدير تحولات و سياستگذارى هاى كشورش خواهد بود.
نواز شريف در اجرايى كردن خواسته خود موفقيتى حاصل نخواهد كرد زيرا توجيهات وى فراگير و قابل پذيرش نبوده و جنبه اى شخصى دارد.
آصف على زردارى رهبر حزب مردم نيز با آن كه اكثريت دولت ائتلافى را زير چتر خود دارد اما مايل نيست با استيضاح مشرف خاطر امريكا را آزرده سازد. امريكا در ۹سال اخير با جلب نظر مشرف متحد وفادارى در جنگ عليه تروريسم پيدا كرده و رفتن وى جنگ عليه طالبان و القاعده مستقر در پاكستان را دچار اخلال خواهد كرد. گزينه كاهش اختيارات نيز پروسه اى طولانى مى طلبد كه در هر صورت جدال دو طرف را شدت خواهد بخشيد و مطمئن ترين گزينه براى كنار راندن مشرف است. وى در كنفرانس خبرى اخير گفت كه هرگز حاضر نخواهد شد در پستى تشريفاتى جا خوش كند و به «آدمى بى مصرف» مبدل شود.
به باور بسيارى از صاحبنظران محتمل ترين چشم انداز پيش روى مشرف كناره گيرى است و او از هم اكنون خود را براى پذيرش اين واقعيت و رفتن به تبعيد آماده مى كند. گفته مى شود كه تركيه مقصد وى به عنوان تبعيدگاه خواهد بود اما پيش از دريافت بليت سفر تمام تلاش خود را براى حفظ «خانه ارتش» به كار خواهد بست. مشرف در اين داستان سياسى هدف پنهانى را دنبال مى كند كه همانا تضعيف جريان اپوزيسيون از طريق تأكيد بر قانونى بودن جايگاه خود است. او مى كوشد با ادامه مجادلات سياسى انرژى قابل ملاحظه اى از سيستم اپوزيسيون بگيرد و ابهام و بلاتكليفى درباره آينده خود را تداوم بخشد، گويى كه وى به گلف سياسى با اپوزيسيون بيشتر راغب است تا رقابت كم هيجان تر در زمين سبز گلف بازان.