وحيد خاوه اى
صبح پنجشنبه تيتر اول يكى از روزنامه هاى صبح به اين موضوع پرداخته بود كه قصد دولت براى برداشت از حساب ذخيره ارزى تورم زاست. دولت به تازگى اعلام نموده است كه قصد دارد مبلغى را از حساب ذخيره ارزى برداشت نمايد. ميزان برداشت دو هزار و پانصد ميليارد تومان براى خشكسالى و دو هزار ميليارد تومان براى تأمين كالاهاى اساسى و تنظيم بازار در نظر گرفته شده است. اين تصميم با واكنش منفى برخى و منجمله يكى از روزنامه هاى صبح كه سابقه روشنى در مخالفت و جوسازى عليه دولت دارد، روبه رو شده است.
اين گزارش با توجه به محتواى آن، شرايط كشور و اخبار سابق مندرج در همان روزنامه و مديران مجموعه اى كه روزنامه را اداره مى نمايند، مشحون از تناقض و جوسازى است كه ذيلاً به آن پرداخته مى شود:
الف) محتواى گزارش:
در گزارش روزنامه طى يك جمله گنگ و مبهم اشاره شده كه برخى معتقدند لايحه اخير، اصلاح جدول شماره ۸ قانون چهارم توسعه است و بدون هر گونه توضيح اضافى كه جدول شماره ۸ چيست، ادامه گزارش با جمله «كارشناسان اقتصادى بر آثار تورمى برداشت اين مبلغ از حساب ذخيره ارزى تأكيد دارند» در صفحه اول پايان يافته است.
علاوه بر اين محتواى گزارش نشان مى دهد كه ادعاى تورم زا بودن برداشت صحت ندارد و كارشناسان مطالب ديگرى بيان نموده اند: نظرات كارشناسان از آنجا كه متناقض تيتر انتخاب شده است و مضافاً حاوى نكات جالبى است، بدين صورت ذكر مى گردد:
۱-يكى از كارشناسان مصاحبه شده توسط روزنامه، يعنى آقاى هادى حق شناس، با لحاظ وضعيت بازار جهانى، برداشت از حساب ذخيره ارزى را امرى لازم و اجتناب ناپذير براى مهار كاهش توليد داخلى ناشى از خشكسالى و بدون اثر تورمى قلمداد نموده و اظهار داشته: اين برداشت كه به صورت پرداخت مستقيم به مردم انجام مى شود، فاقد اثر تورمى است.
۲- آقاى ابوالفضل كلهر به عنوان كارشناس ديگر، عنوان كرده كه اگر مبالغ برداشتى به واردات كالا منجر شود، اثر تورمى چندانى وجود نخواهد داشت و اگر با ارز برداشت شده كالا وارد كشور شود، تورم به وجود نخواهد آمد.
۳- فرد ديگرى از كارشناسان (آقاى فرهاد رهبر) در مصاحبه خود جنبه ديگرى را مورد توجه قرار داده است. وى چنين عنوان نموده كه به دليل نابسامانى قيمت هاى جهانى و خشكسالى در كشور، برداشت يا عدم برداشت، هر دو به افزايش قيمت در داخل منجر خواهد شد.
وى در ادامه اضافه نموده است: با اين حال برداشت از حساب ذخيره ارزى در كوتاه مدت اثرات تورمى را محدود مى نمايد.
۴- تنها دو كارشناس ديگر، آقايان نادران و مردوخى، كمى باب ميل گزارش نويس صحبت كرده اند.
ب) سوابق برداشت از حساب ارزى در روزنامه:
روزنامه مذكور و وابستگان آن، در حالى تورم زا بودن برداشت از حساب ارزى را ادعا مى كنند كه در مسائل مورد نظر خود چنين ادعايى را فراموش مى كنند. جهت نمونه موارد زير را بخوانيد:
۱-روز چهارشنبه، ۲۵ ارديبهشت ،۱۳۸۷ شوراى اسلامى شهر تهران مصوب و روزنامه همشهرى درج نمود: مترو مى تواند از حساب ذخيره ارزى استفاده كند. ميزان برداشت مذكور معادل يكهزار و پانصد ميليارد تومان اشاره شده است، علاوه بر آنكه امكان استفاده از اعتبارات فاينانس [به ميزان سه ميليارد دلار] هم وجود دارد.
۲-مدير عامل متروى تهران روز ۱۸ ارديبهشت ۱۳۸۷ اعلام نمود: در قالب مصوبه مجلس شوراى اسلامى به مترو اين اجازه داده مى شود كه مبلغ ۱۰ ميليارد دلار را از حساب ذخيره ارزى برداشت كند.
۳-مديرعامل شركت متروى تهران در روزنامه همشهرى مورخ ۱۵ فروردين ۱۳۸۷ اعتبارات تخصيص داده شده در بودجه سال ۸۷ كل كشور را حاصل رايزنى رئيس شورا و شهردار تهران با مجلس دانست و افزود : رايزنى هاى انجام شده توسط شهردار تهران و رئيس شوراى شهر با كميسيون هاى عمران، انرژى و بودجه مجلس موجب شد تا سهم قطار شهرى كلانشهر ها در بودجه ۸۷ با رقمى مناسب مشخص شود.
اظهارات مذكور مبنى بر برداشت هاى وسيع در حالى صورت مى گيرد كه اقدام دولت براى برداشت از حساب ذخيره ارزى تورم زا تلقى شده و در خصوص تورم زا بودن اقدامات ارگانهاى اشاره شده بحثى به ميان نمى آيد. جهت اطلاع مناسب است خوانندگان محترم بدانند مطابق بودجه ،۱۳۸۷ بودجه قطار شهرى تهران پس از رايزنى هايى كه در بالا اشاره شده به مقدار ۲۹۰ ميليارد تومان افزايش يافته بود و با اقدامات اخير حداقل ۱۵۰۰ميليارد تومان ديگر يعنى بيشتر از پنج برابر بودجه مصوبه مجلس به شركت اشاره شده اختصاص مى يابد.
قطعاً زمانى كه بازى هاى سياسى بر معادلات اقتصادى كه روزى مردم به آن گره خورده است وارد شود، نتيجه اى جز خسران يا عقب ماندگى كشور و تشويش اذهان عمومى نخواهد داشت.

سيد وحيد كريمى
شمارى از منتقدين سياست خارجى دولت نهم به جاى نقد منصفانه دانسته يا ندانسته فضاسازى و خلط مباحث را در دستور كار قرار داده اند كه نمونه اظهارات آنها درباره سفر رئيس جمهور به اجلاس سازمان فائو در ايتاليا محمل مناسبى براى تأمل و بازگويى مشفقانه مطالبى چند با آنهاست.برخلاف آنها كه سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران را از «منظر آنچه به ايران از سوى ديگران مى شود»، مى بينند، نگارنده سعى خواهد كرد تا سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران را از «دريچه آنچه به ديگران از سوى ديگران مى شود»، ببيند و سفر رئيس جمهور به ايتاليا را موفقيت آميز استدلال كند.تصور بر آن است اگر در بررسى سياست بين الملل، «روابط كشورهاى ثالث با يكديگر» را موشكافانه و غيرترجمه اى بررسى كنيم، در تبيين سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران، نه تنها بهتر تحليل بلكه حرفه اى تر بازى خواهيم كرد.هدف اين نوشتار، دفاع از رئيس جمهورى است كه در بخش سياست بين الملل مظلوم واقع شده است. به قول برخى «اگر با او مخالف باشيم»، سعى خواهم كرد از سياست خارجى نظام دفاع كنم. زيرا «بى حرمتى به او، بى حرمتى به ايران اسلامى است»، معتقدم: «تلاش عده اى سياستمدار غربى در مخدوش كردن وجهه جمهورى اسلامى ايران طى سى سال گذشته، بى حرمتى به تمامى شهروندان ايرانى است».سياستمداران ايرانى معمولاً به عدم استفاده از فرصت ها متهم هستند و چه بسا اگر رئيس جمهور در كنفرانس مرتبط با سازمان ملل در يك كشور اروپاى غربى شركت نمى كرد، مورد سرزنش سياسى واقع مى شد. همانطور كه آژانس بين المللى انرژى اتمى، به عنوان بخشى از سازمان ملل متحد، در كشور اتريش مستقر است، فائو، سازمان غذا و كشاورزى سازمان ملل متحد هم در ايتاليا مستقر است و در استدلالى ديگر مى توان گفت آقاى برلوسكنى (به عنوان سرايدار كنفرانس) از فرصت فراهم آمده براى خودنمايى سوءاستفاده كرده است. سابقه شخصيت ايشان لازم به بحث نيست. مردم ايتاليا واقعاً گرفتار ملزمات تحميلى و ناعادلانه كشورهاى پيروز جنگ جهانى دوم (امريكا، انگليس و شوروى سابق) كه به كشورهاى شكست خورده (آلمان، ايتاليا و ژاپن) وارد كردند، هستند. آنقدر سيستم سياسى ايتاليا متزلزل است كه كافى است يكى از احزاب وابسته به سياست هاى آنگلو ساكسون با پول و فساد مافيايى ايتاليا، كه قادر به ساقط نمودن دولت برلوسكنى هستند، كار ايشان را بسازند و همان بلايى كه بر سر دولت قبلى آمد و نا بهنگام بود، تكرار شود. همين آقاى برلوسكنى به خاطر قرار گرفتن در كنار امريكا و انگليس براى تجاوز به عراق، مورد انزجار مردم ايتاليا واقع شد و رومانو پرودى، با فاصله گرفتن از امريكا و انگليس، محبوب ميدان سياسى شد. اما با توجه به سيستم سياسى مخدوش و تحميلى امريكا بر ايتاليا و تعدد احزاب و مافيا، برلوسكنى بازگشت.مردم ايتاليا براى تغيير اين چرخه غلط سياسى كه از سوى امريكا و انگليس بر آنها تحميل شده است، نيازمند انقلاب هستند. آيا واقعاً از اين كه پاپ پذيراى ملاقات با ميهمانان نبود، (اگر صحت داشته باشد) با ارزشهاى مسيحى و اخلاقى بيشتر همخوانى دارد يا با اهداف امريكايى آيا اقدام سياسى پاپ را بايد به عنوان حمله به بى حرمتى به جايگاه واتيكان منظور كرد يا به احمدى نژاد
در تاريخ ثبت است كه؛ قبل از ديدار سران كشورهاى امريكا، انگليس و شوروى در كنفرانس تهران، در دوران جنگ جهانى دوم، چرچيل، نخست وزير انگليس، خواهان ملاقات خصوصى قبل از برگزارى كنفرانس با روزولت، رئيس جمهور امريكا مى شود. خدا مى داند هدف چرچيل چه بود اما از انگليسى ها بعيد نيست و مى توان حدس زد كه چرچيل قصد داشت تصور روزولت را عليه استالين تغيير دهد. روزولت درخواست چرچيل را، على رغم تمامى همخوانى هاى سياسى با انگليس، نپذيرفت. در مثالى ديگر، شيراك، رئيس جمهور قبلى فرانسه، و بلر، نخست وزير قبلى انگليس، بارها اختلاف نظر داشتند و مشغول رد و بدل كردن حرف هاى ركيك نسبت به هم بودند. يك بار شيراك به بلر گفت: «تو را بدجورى بزرگ كرده اند»
چند روز بعد از اين اوقات تلخى، انفجار لندن روى داد و شيراك براى بلر همدردى عميق خود را ابراز داشت. روزولت و استالين و چرچيل اصلاً ژنرال شارل دوگل، رهبر مقاومت فرانسه را قبول نداشتند. با «بى حرمتى» تمام، با اين كه در كنار متحدين مى جنگيد، در كنفرانس هاى مهم جنگ جهانى دوم؛ تهران، يالتا و پوتسدام، اجازه شركت به او ندادند. اما دوگل، با سماجت، در اشغال آلمان براى فرانسه، از امريكا و انگليس و شوروى سهم گرفت. منظور از ذكر اين مثال ها اين است كه نبايد بر مبناى كار سبك پاپ و برلوسكنى كه در اين نوشتار سعى شد هر دو مقام سياسى و مذهبى تبيين جايگاه شوند، نتيجه گيرى كرد كه آنها مقبوليت دارند و محك قضاوت سياست خارجى ما هستند.
يك نماينده مجلس آلمان مى گفت: «ما از اظهارنظر مقامات ايرانى نسبت به سياست خارجى و اجحافى كه امريكا و اسرائيل مى كنند، لذت مى بريم، اما نمى توانيم چيزى بگوييم و يا حمايت كنيم.آلمان هم جزو كشورهاى شكست خورده و زيريوغ توافقات ننگين معاهده يالتا قرار دارد. آيا اين امر كه اگر امريكا با ايران كنار بيايد، تمامى سران رده دوم غربى تبعيت مى كنند، دور از ذهن است  باتوجه به اين مثال ها است كه «مديريت سياسى جهانى» مفهوم مى يابد. بسيارى از ملت ها و مقامات سياسى ميانى كشورها- حتى در غرب- از نظم سياسى حاكم آنگلوساكسون ناخرسندند. بايد با خودباورى در تنظيم نظم جديد سياسى اقدام كنيم. آقاى ساركوزى، رئيس جمهور فرانسه، گفته است تا زمانى كه رئيس جمهور فرانسه هستم، دست احمدى نژاد را نخواهم فشرد. آيا از اين مهاجر يهودى تبار كه فرانسوى ها هم از انتخاب او پشيمان شده اند، انتظار ديگرى هم مى توان داشت سؤال اين است؛ اگر كنفرانسى بين المللى از سوى سازمان ملل و يا ارگان بين المللى در كشور فرانسه برگزار شود، بايد در عالى ترين سطح شركت كرد يا خير اگر ميزبان از فرصت بدست آمده سوءاستفاده سياسى مى كند، چرا ما بهره بردارى سياسى، هرچند جزئى نكنيم. خواسته و يا ناخواسته، جمهورى اسلامى ايران بازيگرى جهانى شده است. مهمترين بحث سياست خارجى انتخابات امريكا و روابط امريكا با ۲۷ كشور اتحاديه اروپايى، جمهورى اسلامى ايران شده است. نه براى افزايش تحريم و حمله، اين مطالب رسانه اى و آشكار و براى رد گم كردن اذهان عمومى است. بلكه هدف آنها كسب ايده براى چيدمان بسته پيشنهادى است. بودن در تيتر روزانه خبرهاى جهانى بايد امرى عادى تلقى شود و بديهى است كه مهم قدر موقعيت را دانستن و در بازى شركت كردن است.
يكى از نقاط ضعف اتحاديه اروپايى، كه فوج فوج كشورهاى ناآگاه اقمار شوروى سابق خواهان پيوستن به آن هستند، اين است كه اگر كشورهاى قدرتمند در اتحاديه، كه بعضاً به دو كشور انگليس و فرانسه با حق وتو و بمب اتم اطلاق مى شود، با كشور ثالثى بد باشند، بقيه سران كشورها هم بايد با سرسپردگى تبعيت كنند. در غير اين صورت كشورهاى قدر اتحاديه اروپايى، در تخصيص كمك هاى بلاعوض و بودجه عمرانى و رفاهى به آنها اشكال تراشى و تلافى مى كنند. منظور از اين مثال ها اين است كه براى حق خواهى سياسى، اين تنش ها و به زعم آقاى زيبا كلام «بى حرمتى ها» امرى طبيعى است. تازه نگارنده وارد زندگى ائمه عليهما السلام و «بى حرمتى هايى كه به آنها شد» و ايستادگى اى كه آنها، حتى در قصر يزيد با «سخنرانى» كردند، نمى شود.
اگر معتقد باشيم آنها را به زور بردند و ناخواسته بود، حضرت موسى (ع) هم از رفتن به كاخ فرعون سرباز زد تا اين كه با معجزات الهى ترغيب شد و خداوند متعال تمامى بهانه جويى هاى حضرت را پذيرفت.آيا خداوند از بى حرمتى فرعون با حضرت موسى (ع) اطلاع نداشت، كه از او خواست برود  وقتى سران اتحاديه اروپايى دور هم جمع مى شوند، ملاحظه مى شود اين گونه نيست كه براى استقبال سران ۲۷ عضو اتحاديه اروپايى، ميزبان به فرودگاه برود و سرود بزنند و يا تشريفات زايد معمول دارند. اين گونه تشريفات نه تنها رايج نيست بلكه مى تواند بيانگر عمق بيكارى و اتلاف وقت مسئولان باشد. غربى ها از اين تشريفات براى اغفال ديگران استفاده مى كنند. اليزابت دوم ملكه انگلستان ، معمولاً بالاترين سطح تشريفات را براى سران عربستان و امريكا برگزار مى كند و هدفمند هم هست.به رغم آنچه بى مهرى و بى حرمتى نام دارد اما استقبال خبرنگاران در گوش دادن به مصاحبه رئيس جمهور را نمى توان كم اهميت توصيف كرد. هرچند رئيس دانشگاه كلمبيا در نيويورك بى حرمتى كرد، اما صفوف مردم در خارج از محل سخنرانى دانشگاه را نمى توان كم اهميت دانست. با گذشت زمان، در محافل علمى و سياسى امريكا ، رئيس دانشگاه كلمبيا سبك شد. اگر خبرنگاران كمترى در مصاحبه مطبوعاتى رئيس جمهور در ايتاليا حضور مى يافتند و يا بى تفاوت بودند و اما در مقابل آقاى احمدى نژاد با برلوسكنى دست مى داد و در ميهمانى تشريفاتى شام كه حتماً مشروبات الكلى هم سرو مى شود، شركت مى كرد، بيشتر نگران مى شدم. اگر برلوسكنى از شعور سياسى برخوردار بود و در بند ملزمات معاهده خفت بار يالتا كه به مردم ايتاليا تحميل شده ، نبود، با قرار گرفتن در كنار ايشان، وجهه اى در كمپ سياستمداران طيف خودش كسب مى كرد. مارگارت تاچر، نخست وزير اسبق انگليس، از اين كه گورباچف ، آخرين دبيركل حزب كمونيست شوروى را كشف و درك كرده بود، كلى به كشورهاى متحد سفر كرد و نان خورد. اما اين برلوسكنى بود كه فرصت سوزى كرد.يك پژوهشگر انگليسى در كنفرانسى مى گفت: «با اين بخش از صحبت هاى (جناب آقاى) احمدى نژاد كه مى گويد اسرائيل بايد از بين برود، موافق نيستيم. اما با اين بخش كه مى گويد چرا بايد تاوان كشتار يهوديان توسط اروپايى ها را فلسطينى ها بدهند. موافقيم.» بعد از كمى بحث، در ادامه گفت: «ما در محافل علمى، صحبت در مورد انتقال آنها (اسرائيل ) به جزيره اى در اسكاتلند را آغاز كرده ايم.» افلاطون مى گويد: «هركس روايت مى كند، حكومت مى كند.» تا به حال غربى ها و رسانه هاى آنها بودند كه براى ما روايت مى كردند و ما هم ترجمه مى كرديم و مى كنيم. بايد روند اين چنين روايت هاى سياسى متوقف شود. بايد يك كسى، يك ملتى، يك مكتبى و يك عالم و استادى روايتى بومى، يعنى اسلامى ايرانى و حزب اللهى از سياست بين الملل و نقش و جايگاه جمهورى اسلامى ايران را با استدلال و تحليلى كه با عدالت و اخلاق منطبق باشد، را نقادى و تبيين كند و روايت سياسى و مخدوش و تحميلى غربى ها را مجدداً نقد و بررسى كند. اگر انگليس در سال ،۱۹۴۸ رژيم غاصب قدس را بر مسلمانان و منطقه تحميل كرد؛ به دليل فقدان ايستادگى بود. اگر اين تحليلگر انگليسى در سال ،۲۰۰۷ پس از ۶۰ سال تأسيس مصنوعى اسرائيل، صحبت از جابه جايى آنها مى كند، قطعاً به خاطر ايستادگى است. آيا جايى بهتر از رم ايتاليا، اگر نه در قلب غرب و استكبار بلكه اروپا و يكى از مراكز جزو سياست بين الملل است، براى تثبيت و استمرار ايستادگى، مى توان يافت آيا از فرصت به دست آمده و استفاده شده، نبايد نيمه پر آن را ديد و شركت هاى بعدى در سازمان هاى بين المللى را با برنامه ريزى بهتر براى «تبديل تهديدها به فرصت ها» مورد بهره بردارى قرار داد
به نظر مى رسد، اگر سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران را از زاويه صرف؛ روابط دوجانبه، تشريفاتى و شركت در ميهمانى، دست دادن با سياستمداران ارشد و امثالهم مورد ارزيابى قرار دهيم، شايد به هوچى گرى سياسى شباهت داشته باشد. در دوران دانشجويى در اوايل انقلاب اسلامى، از اين كه از امام(ره) و انقلاب و سياست داخلى و خارجى جمهورى اسلامى ايران بد مى نوشتند، متعجب بودم. تا اين كه جمله اى كوتاه از امام را در يكى از تابلوهاى انجمن خواندم كه آمده بود: «هر وقت اينها (غربى ها) از ما تعريف كنند؛ بايد به خودمان شك كنيم.» اين جمله تعجب را به آرامش سوق داد و فهميدم كه در اين مسير، اگر هوشيار باشيم، چه بازى زيباى سياسى و هيجان انگيزى را در پيش روى داريم.
«حضور در صحنه» از شعارهاى انقلابى است؛ حتى در كاخ فرعون. و در نهايت پيشنهاد مى كنم از سوى جمعى از نخبگان علمى از جمله ايشان، براى تدوين محتوى كيفى چگونگى بحث در مناظره دكتر احمدى نژاد با رئيس جمهور آتى امريكا اقدام شود تا در تبديل تهديدها به فرصت كه از مباحث روز دانشگاهى و محافل علمى و سياسى است سهيم باشند.
* پژوهشگر مسائل داخلى اروپا و امريكا

گروه سياسى ـ خاوير سولانا فرستاده ويژه گروه ۱+۵ امروز در تهران با مقام هاى كشورمان ديدار و رايزنى خواهد كرد.
بسته پيشنهادى گروه ۱+۵ پس از آن ارائه مى شود كه ايران چند هفته قبل يك بسته پيشنهادى كامل درباره همكارى هاى اقتصادى، سياسى، امنيتى و انرژى را به جامعه بين الملل ارائه كرد.بلافاصله پس از ارائه اين پيشنهاد، بسيارى از كشورها از جمله سوئيس، آلمان، اسپانيا، ژاپن وكرواسى از ارائه اين بسته استقبال كردند.وزراى خارجه برخى از اين كشورها در گفت وگو با سعيد جليلى دبير شوراى عالى امنيت ملى ابتكار ايران را سازنده توصيف كردند.ميشلين كاملى رى وزير امور خارجه سوئيس در گفت وگوى تلفنى با دكتر سعيد جليلى با استقبال از ابتكار ايران در ارائه بسته پيشنهادى كه طيفى از موضوعات مهم جهانى را شامل مى شود، ازمشورت با ايران در اين خصوص ابراز خرسندى كرده بود.
وزير امور خارجه آلمان نيز در گفت وگو با دبير شوراى عالى امنيت ملى از رويكرد جديد ايران در ارائه بسته پيشنهادى استقبال كرده بود.وزير امور خارجه اسپانيا نيز در گفت وگو با سعيد جليلى ضمن استقبال با اشاره به ابتكار ايران در ارائه بسته پيشنهادى بر اهميت تداوم مذاكرات تا حصول نتيجه مناسب تأكيد و اعلام كرده و گفته بود: اسپانيا بسته پيشنهادى ايران را حاوى پيشنهادهاى خوبى مى داند و سرگرم بررسى مفاد آن است.غرب پيش از اين دو بسته و پيشنهاد ديگر نيز ارائه كرده بود، در بسته اول پيشنهاد شده بود كه ايران فعاليت هاى هسته اى خود را كنار بگذارد، پيشنهادى كه به طور طبيعى از سوى تهران رد شد.اما بسته پيشنهادى دوم ۱+۵ ماجراى ديگرى يافت، تهران در مقابل برخى محورهاى پيشنهادى اين بسته، به ارائه پيشنهاداتى پرداخت و قرار بود كه گفت وگو ها در اين خصوص ادامه يابد كه ناگهان طرف مقابل در يك حركت غيرمنطقى و با فشار كاخ سفيد تصميم گرفت موضوع هسته اى ايران را از وين به نيويورك منتقل كند.اما اين همه ماجرا نبود، چراكه على رغم فشارها و صدور قطعنامه عليه ايران در شوراى امنيت، آژانس بين المللى انرژى اتمى با انجام بررسى هاى فنى و بازرسى هاى متعدد ۱۲ بار عدم انحراف فعاليت هاى هسته اى را تأييد و به اطلاع جامعه بين الملل رساند، موضوعى كه پشتوانه صدور چند قطعنامه عليه ايران را از بين مى برد.اكنون خاوير سولانا در سفر به تهران در گفت وگو با مقام هاى ايرانى به ارائه بسته پيشنهادى ۱+۵ خواهد پرداخت.در همين حال تهران اعلام كرد كه با بسته پيشنهادى گروه ۱+۵ همان تعاملى را خواهد داشت كه آنها با بسته ايران خواهند داشت.در اين باره منوچهر متكى وزير امور خارجه كه براى شركت در نشست بين المللى حمايت از افغانستان به فرانسه سفر كرده بود در يك نشست خبرى اعلام كرد: نوع تعامل طرف هاى مقابل با بسته پيشنهادى ما، اساس تعامل جمهورى اسلامى ايران با بسته پيشنهادى طرف مقابل خواهد بود.
وى همچنين از احتمال تلفيق بسته پيشنهادى ايران با بسته پيشنهادى غرب سخن گفت و افزود: شايد در يك تعامل سازنده بتوان از بسته يك و دو، بسته تلفيقى شماره سه را استخراج كرد. متكى تأكيد كرد: روح حاكم بر بسته پيشنهادى ايران، مبتنى بر اصول است و اصول حاكم بر فعاليت هاى صلح آميز هسته اى ايران روشن است.اين اصول عبارتند از رعايت پيروى از اصول، تأكيد بر حقوق و حركت بر اساس تعهدات.وزير امور خارجه اظهار اميدوارى كرد كه اين روح بر بسته پيشنهادى كشورهاى ۱+۵ نيز حاكم باشد. وزير امور خارجه در ادامه گفت: اين مهم است كه ۱+۵ بخواهد در همين چارچوب نگاه خود را با ما مطرح كند و شايد بتوان در يك تعامل سازنده از بسته يك و دو، بسته تلفيقى ۳ استخراج شود. متكى تأكيد كرد: ايران در مسير تعامل سازنده خود طى ماههاى اخير ابتكار جديدى را به كار گرفته و با نگاه مسئولانه اقدام به تدوين بسته اى كرده كه سرفصل هاى همه موضوعات و بحران هاى منطقه اى و فرا منطقه اى در آن فهرست شده است.
وى افزود: ايران بدون ورود به يك برخورد مبتنى بر چانه زنى در نهايت صميميت آمادگى خود را براى ايجاد يك گفت و گوى سازنده و جامع الاطراف براى بررسى اين مشكلات اعلام كرده است. وزير امور خارجه تأكيد كرد: بسته پيشنهادى ايران يك بسته جامع است كه به گستره اى از موضوعات سياسى، امنيتى، اقتصادى، فرهنگى و مناسبات بين المللى توجه كرده است كه بخشى از حوزه مسائل سياسى و امنيتى، به مباحث مربوط به فعاليت هاى هسته اى و سلاح هسته اى برمى گردد.وزير امور خارجه در پاسخ به سؤال خبرنگار راديو بين المللى فرانسه در مورد سفر سولانا و اين كه آيا در بسته پيشنهادى ايران به مسئله تعليق غنى سازى نيز اشاره شده است، گفت: اصول حاكم بر فعاليت هسته اى ايران روشن است و براى ما پيروى از اصول، تأكيد بر حقوق و حركت بر اساس تعهدات اساس كار مى باشد.
* مذاكرات سوريه با رژيم صهيونيستى براى بازپس گيرى جولان است
منوچهر متكى در ادامه اين كنفرانس مطبوعاتى در پاسخ به سؤال خبرنگارى كه مذاكرات سوريه و رژيم صهيونيستى را به معناى جدايى ايران و سوريه عنوان كرد، گفت: مذاكرات سوريه با رژيم اشغالگر قدس براى بازپس گيرى بلندى هاى جولان است و جمهورى اسلامى معتقد است كه ارتفاعات جولان جزء جدايى ناپذير خاك سوريه است. متكى گفت: همانطور كه شبعا به لبنان و فلسطين به فلسطينيان تعلق دارد، سوريه حق دارد در مذاكرات، اين بخش از خاك خود را كه در اشغال رژيم صهيونيستى است بدون پيش شرط مطالبه كند. وزير امور خارجه در همين رابطه تأكيد كرد: سياست امريكا در منطقه در ۳۰ سال گذشته فاصله انداختن بين كشورهاى منطقه و به ويژه جدايى سوريه از ايران بوده است و اين سياستى شكست خورده است.
* ديدگاه هاى ايران در نشست پاريس
همچنين وزير امور خارجه مواضع جمهورى اسلامى ايران را در نشست بين المللى حمايت از افغانستان بيان كرد.
متكى گفت: مساعدت هاى جمهورى اسلامى ايران به دولت و ملت مسلمان افغانستان برخاسته از اراده ملت هاى دو طرف بوده و محدود به مقطع زمانى خاصى نمى شود و پذيرش بيش از دوميليون پناهنده افغانى براى حدود سه دهه هزينه هاى سنگينى بر دوش دولت و ملت ايران نهاده است كه در هيچ قالبى جز همسايگى و حسن همجوارى نمى گنجد. وى تأكيد كرد با توجه به شرايط داخلى افغانستان اعم از مشكل اسكان آوارگان و نبود اشتغال از يك سو و بروز پديده خشكسالى از سوى ديگر ضرورت دارد جامعه بين المللى نسبت به حل مشكلات فوق الذكر جهت تسريع در امر بازگشت هر چه سريع تر آنها اقدام كند. وزير امور خارجه در ادامه سخنان خود كمك به مديريت برنامه مقابله با مواد مخدر در افغانستان را يكى از زمينه هاى پررنگ شدن نقش سازمان ملل در اين كشور دانست و افزود متأسفانه افزايش تصاعدى مواد مخدر در چند سال اخير باعث نگرانى فزاينده جامعه بين المللى گرديده و از مرز توليد ۸۲۰۰ تن نيز فراتر رفته است. وى با اشاره به سرمايه گذارى ويژه جمهورى اسلامى ايران براى مقابله با ترانزيت مواد مخدر يادآور شد؛ ايران تاكنون بيش از ۳۵۰۰ شهيد در راه مبارزه با مواد مخدر داده است و پرواضح است كه توان يك كشور براى مقابله با اين پديده محدود است و بدين لحاظ جمهورى اسلامى ايران اراده جدى تر كنفرانس را براى مقابله همه جانبه با مواد مخدر خواستار است.
همچنين وزير امور خارجه در حاشيه اين نشست با وزيران امور خارجه تركيه، تاجيكستان، فرانسه و پاكستان ديدار كرد.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى كه به همراه هيأت دولت به استان چهارمحال و بختيارى سفر كرده بود، گفت: هنر دولت نهم اين بوده است كه توانست ازتوانمندى هاى خود به خوبى بهره بردارى كند.
وى با اشاره به پروژه هاى ناتمام اظهار كرد: متأسفانه يكسرى از پروژه ها تبديل به خاطره شده است. در دهه هاى اول انقلاب حق داشتند، ولى در دهه هاى بعدى انقلاب نبايد پروژه اى به تأخير بيفتد.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى در بخشى از سخنان خود با اشاره به تفاوت بين تخريب و انتقاد گفت: به نظر من تفاوت بين تخريب وانتقاد اين است كه نبايد مصاحبه اى كه اصلاً انجام نشده، روزنامه ها آن را نقل كنند. وى با اشاره به مدت زمان باقى مانده از فعاليت اين دولت و فتنه هايى كه با آن ها مواجه خواهد بود، گفت: اين دولت مظلوم است، اما درعين مظلوميتش مقتدرعمل مى كند. مظلوميت انگى است كه بر پيشانى ماست و گريبان هاى زيادى را خواهد گرفت. صفارهرندى درباره برنامه هاى دولت در آينده گفت: با ايجاد عدالت از فساد در جامعه و تعدى به حقوق طبقات جامعه جلوگيرى خواهيم كرد. هديه ديگر اين دولت در موقعيت كنونى عزتى است كه خداوند و انقلاب به آنان بخشيده بود.
وى افزود: اين را بدانيد كه على رغم فتنه هاى موجود، كارگزاران ملت ايران در ميان مردم و نخبگان جهان رخنه كرده اند و آينده از آن ملت ايران است.