تا مى توانيد در تمام لحظات و ساعات شب و روز خدا را ياد كنيد.
حضرت امام جعفر صادق(ع)

محمدرضا رنجبر
اگر چرخ ماشين با زمين هيچ گونه ارتباطى نداشته باشد، به نظر شما چنين چرخى اگر هزاران سال هم بچرخد مى تواند ماشين را پيش برده و حركت دهد!
زبان و دل نيز بايد با هم ارتباط داشته باشد تا رشد و حركت و تعالى صورت پذيرد.
پس همين جا نتيجه بگيريم كسانى كه در نماز تنها حضور زبان دارند، نه حضور قلب چنين كسانى طرفى از نماز نمى بندند.
اى من فداى آنكه دلش با زبان يكى است

منصور بنى مجيدى، شاعر مجموعه شعر «ديگر نمى توانم شاعر بمانم» دار فانى را وداع گفت.
اين شاعر اهل آستارا كه يك سال با بيمارى سرطان پانكراس دست و پنجه نرم مى كرد، سرانجام در سن ۵۳ سالگى دنياى فانى را بدرود گفت.
وى صاحب كتاب هاى «بهارى از خاكستر پاييز» و «بانوى باد شبنامه پخش مى كند» بود و ارديبهشت سال گذشته جمع زيادى از شاعران و هنرمندان در سينماى درياى آستارا از مقام شعرى بنى مجيدى تجليل كرده بودند.
مراسم تشييع پيكر آن مرحوم عصر ديروز (سه شنبه) در آستارا انجام شد. همچنين عصر فردا (پنجشنبه) نيز مراسم سومين روز درگذشت مرحوم بنى مجيدى برگزار خواهد شد.

رئيس مجلس شوراى اسلامى تأكيد كرد: بايد در كنار سند چشم انداز بيست ساله كشور، سند چشم اندازى براى حوزه فرهنگ تدوين شود تا در راستاى توسعه كتابخانه ها و كتابخوانى گامى جدى برداشته شود.
به گزارش فارس، على لاريجانى كه عصر ديروز در جمع مديران كل كتابخانه هاى عمومى كشور و برخى اعضاى هيأت امناى نهاد كتابخانه عمومى در مجموعه بهارستان سخن مى گفت، اصحاب فرهنگ را ممتازترين طبقه اجتماعى معرفى كرد و درخشندگى نظام را در گرو تلاش آنان دانست.
وى افزود: از بخش هاى مهم حوزه فرهنگ، حوزه كتاب است و كتاب هميشه در سنت اسلامى از تقدس برخوردار بوده و در تاريخ كشور ما هيچ دوره اى نبوده كه مردم نسبت به كتاب و كتابخوانى بى توجه بوده باشند.
لاريجانى با تأكيد بر لزوم توجه به حوزه ديجيتال در بخش مطالعه و كتابخوانى تصريح كرد: ايرانيان الفتى ديرينه با كتاب و كتابت دارند و بايد به سنت هاى گذشته پايبند باشيم و از همه شيوه ها در جهت تقويت فرهنگ مطالعه كه به دليل توجه به فرهنگ شفاهى، اندكى دست خوش تحول شده گام برداريم.
لاريجانى بر همين اساس به مسئولان تصميم گير و متوليان بخش هاى فرهنگى توصيه كرد: براى تقويت سرمايه گذارى در حوزه كتاب و كتابخوانى و گسترش كتابخانه ها متناسب با تفكر اسلامى مجاهدت كنند.

تقدير منتقدان از سينماى ايران
دومين جشن منتقدان و نويسندگان سينماى ايران شامگاه دوشنبه ۱۰ تيرماه با حضور رئيس مجلس شوراى اسلامى، معاون سينمايى وزير ارشاد و هنرمندان سينما در تالار وحدت برگزار شد.
در ابتداى اين مراسم و پس از خوشامدگويى محمد خزاعى دبير جشن از ابوالقاسم طالبى، فريدون جيرانى، غلامرضا موسوى، پرويز صمدى مقدم، مسعود فراستى، على معلم، خسرو دهقان، محمود گبرلو و جواد طوسى به عنوان رئيسان دوره هاى مختلف انجمن منتقدان و نويسندگان سينما تقدير شد.
يكى ديگر از برنامه هاى جشن انجمن منتقدان تقدير انجمن از همكاران خود در نشريات و روزنامه ها بود. در اين راستا با حضور اعضاى شوراى مركزى انجمن از روزنامه بانى فيلم، هفته نامه سينما، هفته نامه جهان سينما و ماهنامه صنعت سينما و مديران مسئول اين نشريات تقدير به عمل آمد. سپس انجمن به معرفى و تقدير از برگزيدگان بخش هاى مختلف بيست و ششمين جشنواره بين المللى فيلم فجر پرداخت. طبق آراى هيأت داوران منتخب انجمن، فيلم «بومرنگ» داريوش غريب زاده به عنوان فيلم كوتاه برگزيده جشنواره معرفى شد. همچنين در بخش بهترين مستند از فيلم «سيانوزه» رخساره قائم مقامى به عنوان اثر برگزيده انجمن تقدير شد.
مهتاب نصيرپور براى بازى در فيلم «فرزند خاك» و رضا ناجى براى فيلم «آواز گنجشك ها» به عنوان بازيگران برگزيده جشنواره بيست و ششم از نظر انجمن منتقدان و نويسندگان معرفى شدند. در بخش فيلمنامه نيز بهنام بهزادى براى «تنها دو بار زندگى مى كنيم» تقدير شد. هيأت داوران انجمن محمدعلى باشه آهنگر كارگردان «فرزند خاك» و «به همين سادگى» را به عنوان برگزيدگان كارگردانى و فيلم جشنواره معرفى كرد. ديگر برنامه ويژه جشن تقدير از محمدرضا جعفرى جلوه معاون سينمايى وزير ارشاد بود كه با حضور على لاريجانى رئيس مجلس و عزت الله انتظامى برگزار شد.
تقدير و تجليل از زاون قوكاسيان و طهماسب صلح جو به عنوان دو منتقد پيشكسوت سينما يكى ديگر از برنامه هاى جشن بود. سپس نتايج بررسى و آراى ۲۰۰ منتقد سينما از توليدات ۳۰ سال سينماى ايران اعلام شد و برگزيدگان بخش هاى مختلف مورد تقدير قرار گرفتند.
جواد طوسى، احمد طالبى نژاد، طهماسب صلح جو، شهرام جعفرى نژاد، خسرو دهقان، روبرت صافاريان، سعيد مستغاثى، محمدتقى فهيم، مهرزاد دانش و امير قادرى به عنوان منتقدان برگزيده ۳۰ سال سينماى ايران معرفى شدند. در بخش بازيگران برگزيده ۳۰ سال سينماى ايران نيز از عزت الله انتظامى، پرويز پرستويى، خسرو شكيبايى، رضا كيانيان و فاطمه معتمدآريا تقدير شد. در بخش فيلمنامه نويسى ۳۰ سال سينماى ايران، بهرام بيضايى، فرهاد توحيدى و مرحوم على حاتمى به عنوان تأثيرگذارترين و برگزيده هاى اين بخش تقدير شد.
مرتضى شايسته، منوچهر محمدى و مجيد مدرسى نيز تهيه كنندگان برگزيده و ابراهيم حاتمى كيا بهترين فيلمساز دفاع مقدس، مجيد مجيدى و سيدرضا ميركريمى بهترين فيلمساز دينى و معناگرا، كمال تبريزى بهترين فيلمساز كمدى، رسول صدرعاملى بهترين فيلمساز ملودرام، كيومرث پوراحمد بهترين فيلمساز كودك و مسعود كيميايى بهترين فيلمساز اجتماعى ۳۰ سال سينما شدند.
«آژانس شيشه اى»، «بچه هاى آسمان»، «مادر»، «ناخدا خورشيد» و «هامون» نيز از طرف منتقدان به عنوان پنج فيلم برتر ۳۰ سال سينماى ايران معرفى شدند. يكى ديگر از برنامه هاى ويژه جشن انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايى ايران اجراى موسيقى توسط شهرام ناظرى بود.
محمدرضا جعفرى جلوه معاونت امور سينمايى نيز به مناسبت اين جشن در بيانيه اى گفت: «شماييد كه فضا را مى سازيد و انگيزه ها را به اين سو و آن سو جريان مى دهيد؛ و بايد ها و نبايدهايتان سو و جهت مى دهد و يا از سو و جهتى باز مى دارد؛ در يادتان باشد يا نباشد اين شماييد كه سينماى ايران را راه مى بريد.
كدام نقد كدام نقاد و كدام مبانى نقد را توان و عيارى است كه زمانه را آن گونه كه بايد مى سازد
اين سؤال بدان جهت است كه در ساختن و پرداختن زمانه از منظر نقد و نقادى انسان هاى انديشه ورز و هنرمند و دستمايه هايشان ترديدى نيست.
امروز اصلى ترين شيوه مديريت مؤثر عرصه فرهنگ و هنر در اين سوى و آن سوى عالم، عمل به روش هاى غيرمستقيم و نهفته و پنهان در مديريت هاى حوزه هاى نشر و نقد است».

بزرگترين عيب خشم اين است كه باعث مى شود زبان سريع تر از فكر عمل كند.
مارك تواين

جليل اكبرى صحت - به پشت سر كه نگاه مى كنيم، جمعى از تجربه هاى مثبت و گاه منفى تلنبار شده است كه حاصل تلاش مردان و زنان فرهنگ ايران زمين است كه گاه و بيگاه در يك رويداد فرهنگى از آن به عنوان نقطه شروع يا ده سال طلايى و يا سى سال طلايى نام مى برند.
امسال سينماى ايران، سى سالگى انقلاب را به جشن نشسته است، بجز برنامه هايى كه روزهاى دهه فجر خواهيم ديد، جشن منتقدان و نويسندگان سينماى ايران كه در تالار وحدت و با عظمت برگزار شد، رفتن به استقبال چنين رويدادى تلقى مى شود.
يك نگاه از زاويه بيرونى به اين رويداد نشان مى دهد كه جشن منتقدان سينمايى از چند زاويه داراى اهميت و احترام است.
اول از همه بگويم كه برگزارى چنين جشنى كه با حضور مسئولان مهم نظام و هنرمندان برگزار شد در نوع خود و براى هيأت مديره منتقدان بسيار مهم و از طرفى نوعى شناسنامه است. اين كه چرا اعضاى هيأت مديره خواسته اند به جشن صنفى به عنوان يك جشن بزرگ و با حضور سياسيون نگاه كنند در نوع خود جالب و در جاى ديگر جاى بحث است اما آنچه در اين حضور مهم است نشان دهنده نگاه عملگرايانه و پوپوليستى برگزار كنندگان است، چراكه صنف منتقد پيش از اين به گزيده گويى و عزلت گزينى نسبى شهره بوده است و شايد حضور عواملى چند در ميان اين صنف كه مشروعيتشان را در ساير صنوف پيدا مى كنند جشن اين صنف را به اين سمت برده است.
بايد همين جا يادآور شوم كه برگزارى باشكوه جشن حداقل در صف بندى هاى جديد خانه سينما كه اين روزها بناست انتخابات آن برگزار شود، امرى مهم تلقى مى شود كه هم نشاندهنده پتانسيل هاى بالقوه صنف منتقدان در عرصه نوشتار و هم عرصه لابى هاى فرهنگى و سياسى است.
سالهاست كه بدنه توليدگر سينما انگشت انكشاف را روى انجمن منتقدان نهاده كه اين جوجه اردك زشت از جنس توليد نيست و بايد بيرون برود. زمان طولانى به بلوغ رسيدن اين جوجه اردك زشت گاه وبيگاه به طرفداران چنين ايده اى فرصت عرض اندام بيشترى داده است. يك جشن نمى تواند همه هويت يك صنف را نشان بدهد اما مى تواند بخشى از يك پتانسيل فراموش شده را عيان كند كه سران خانه سينما معمولاً از توجه به آن به دليل مديريت صنفى و خط كشى هاى درون صنفى معذورند!
خانه سينما سنگ بناى كجى دارد. سنگ بنايى كه اندازه بنيانگذاران اوليه آن است (با همه احترامى كه براى آنان قائلم!) خانه سينما به مفهوم عام آن حتى از مديريت تمام صنوف خود نيز به دلايل ساختارى عاجز است. چراكه سينماى ايران عظمت و نامش از خود پديدآورندگان آن جلوتر ايستاده است و اين عزم يك عزم ملى و يك اتفاق منتج از سه دهه حيات فرهنگى ايران است.
اين فرصت كوتاه - شايد - مجال اين بحث و سكندرى هاى مكرر هيأت مديره خانه سينما نباشد اما فرصت مناسبى است كه به گوش تك تك آنان نجوا كرد كه بدانند سينماى ايران نهالى است كه از خاك فرهنگ ايران برخاسته و آنان جز متولى هاى با نقص براى آن چيزى نبوده اند...
اين بحث ادامه دارد...