«عبدالعظيم رضايى» مترجم، مورخ و استاد دانشگاه كه از دو هفته پيش به دليل عفونت خونى در بيمارستان حضرت رسول (ص) تهران بسترى شده بود، عصر ديروز درگذشت.
به گزارش خبرنگار «ايران»، رضايى كه فارغ التحصيل رشته تاريخ و تاريخ اديان از دانشگاه تهران و شهيد بهشتى بود در سال ۱۳۱۱ در شهريار متولد شد. وى كه كتاب هاى زيادى از جمله واژه نامه ۳ زبانه فارسى، پهلوى و انگليسى را به رشته تحرير درآورده؛ به سه زبان پهلوى، عربى و انگليسى تسلط كامل داشت. تاكنون تعداد ۸۰ عنوان كتاب از او به چاپ رسيده كه از مهمترين آنها مى توان به «تاريخ اديان ايران و جهان»، «تاريخ ۱۰ هزار ساله ايران در ۴ جلد»، «دايره المعارف تاريخ در ۲ جلد» و «گنجينه تاريخ در ۱۲ جلد» اشاره كرد.
همچنين از قلم اين نويسنده سه كتاب با عناوين «بودا كيست و پيامش چيست »، «مسيح كيست و مسيحيت چيست » و «پيام تورات چيست و اسرائيليان چه مى گويند » در انتظار صدور مجوز براى چاپ بسر مى برند.
از ديگر تأليفات او مى توان «۱۲ هزاره پويندگى و پايندگى ايرانيان»، «پيام هاى والاى زرتشت» و دوره سه جلدى «تاريخ اديان جهان» و... را نام برد.
پيكر مرحوم عبدالعظيم رضايى امروز ۱۳ تير ماه رأس ساعت ۹ صبح از در منزل ايشان به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشييع مى شود.
همچنين مراسم يادبودى رأس ساعت ۴‎/۵ تا ۶ بعدازظهر روز شنبه ۱۵ تير ماه در حسينيه دريانى ها واقع در خيابان پاتريس لومومبا برگزار خواهد شد.

هرگاه كسى را دوست داشتى به او اعلام كن كه اين براى پايدارى دوستى بهتر است.
حضرت امام جعفر صادق(ع)

محمدرضا رنجبر
از مواد زائد، فرسوده و بازيافتى حتى در كارخانه هاى مدرن و مجهز نيز نمى توان كالايى مرغوب و مناسب و ممتاز بدست آورد. و نماز يك كارخانه است، كارخانه انسان سازى و انسان در صورتى در اين كارخانه شخصيتى محبوب و مرغوب مى يابد كه پيش از ورود به نماز خود را دست خورده و آلوده نساخته باشد. همچنان كه در كندو كه كارخانه عسل سازى است وقتى عسل ها مرغوب و معطر خواهند بود كه زنبورها پيش از ورود به كندو به سراغ هر بوته و گياهى يا حتى هر گلى نرفته باشند.

پيكر استاد سيد ضياءالدين امامى هنرمند صاحب سبك نقاشى مدرن اسلامى صبح روز گذشته از مقابل مسجد المهدى(عج) تشييع و در قطعه نام آوران باغ رضوان به خاك سپرده شد.
سيد ضياءالدين امامى، هنرمند ۸۸ ساله شهركردى ساكن اصفهان بود كه بيش از ۴۰ سال از عمر خود را در حوزه هنر صرف كرد تا مكتب جديدى در رشته هاى خط و نقاشى و تذهيب ارائه دهد؛ به گونه اى كه با سنت هاى ديرينه ايران و از سوى ديگر، جوهره عرفانى با هنرهاى اسلامى هماهنگ باشد.
از جمله تابلوهاى اين نمايشگاه، تابلوهاى آيات قرآنى، حجاب، الرحمن، شهادت حضرت على(ع)، غار حرا و پيامبران اولوالعزم، اصحاب كهف، هبوط مسيح(ع) و تصويرى از جهنم است كه از نظر خود استاد در دنيا بى نظير است و هيچ بهايى ارزش آن را تعيين نمى كند. مراسم ختم اين استاد برجسته هنر مدرن اسلامى امروز از ساعت ۸ تا ۱۱ صبح در مسجد المهدى(عج) اصفهان برگزار مى شود.

ساچا بارون كوهن، هنرپيشه سرشناس فيلم بورات در يك اثر كمدى در نقش شرلوك هولمز ظاهر خواهد شد.
به گزارش خبرنگار «ايران» به نقل از ورايتى؛ اين فيلم با اقتباس از مجموعه داستانهاى شرلوك هولمز نوشته آرتور كنان دوسل توسط كمپانى فيلمسازى كلمبيا پيكچرز ساخته خواهد شد و ساچا بارون كوهن در نقشى متفاوت از ساير نقشهاى قبلى اش در هيأت كارآگاه معروف «شرلوك هولمز» ظاهر خواهد شد. همچنين نقش دستيار هولمز در اين فيلم به هنرپيشه معروف كمدى «ويل فارل» محول شده است.

همزمان با گذشت ۲۰ سال از فاجعه حمله ناو امريكايى به هواپيماى مسافربرى ايرباس، خانه سينما بيانيه اى را صادر كرد و هنرمندان با حضور در بندرعباس با گلباران درياى نيلگون خليج فارس ياد شهداى اين حادثه را گرامى داشتند.
به گزارش خبرنگار «ايران»، در بيانيه خانه سينما كه صبح روز گذشته همزمان با حضور هنرمندان در محل اين حادثه توسط پرويز پرستويى قرائت شد، آمده است: در تقويم ملت ها روزهايى نوشته شده كه يادآور رويدادهاى تلخ و شيرين در زندگى آنهاست.
وقتى مردم ايران در ميان صفحه هاى تقويم خود به روز ۱۲ تير ماه مى رسند لحظه لحظه آن حادثه جانكاه در برابر چشمانشان جان مى گيرد.
روزى كه هواپيماى مسافربرى ايرباس روى آب هاى خليج فارس هدف ناو امريكايى وينسنت قرار گرفت و ۲۹۰ مسافر بيگناه را به كام مرگ كشيد با سينماگران ايران امروز در بيستمين سالگرد اين فاجعه آمده ايم تا در ميان امواج داغدار خليج فارس ياد عزيزان را گرامى بداريم كه قلب هاى كوچكشان هرگز گرماى رسيدن به خانه را احساس نكرد.
ما امروز در كنار شن هاى داغ خليج فارس چشم به اعماق آب هايى دوخته ايم كه پاره تن ۲۹۰ مسافر را در دل خود جاى داده است ما امروز در كنار يكديگر گوش جان به شادى ناتمام ۶۶ كودك سپرده ايم كه فرشته هاى پاك اين پرواز بوده اند.
در ساعت ۳ و ۳۰ دقيقه بامداد امروز نيز از طريق شبكه پرس تى وى ارتباط مستقيمى از مقابل خليج فارس با گروه ضدجنگ در شهر «ريچموند» ايالت ويرجينيا امريكا برقرار و اين بيانيه خانه سينما قرائت شد.
همچنين به گزارش ديگر، اين هنرمندان در بندرعباس به ديدار تعدادى از خانواده هاى شهداى اين حادثه رفتند.
در اين ديدار على نصيريان بازيگر پيشكسوت عرصه سينما و تئاتر ايران گفت: قصد ما يادآورى خاطره افرادى است كه در اين حادثه جان خود را از دست دادند.
پرويز پرستويى هم با بيان اين كه هنرمندان به دعوت هيچ مقام و مسئولى به بندرعباس نيامده اند، اين حركت را يك حركت برآمده از دل دانست و تصريح كرد: ما خيلى جدا از هم نيستيم و جزو يك خانواده هستيم؛ از اين رو با حركت امسال اهالى سينما قصد داشتيم با خانواده هاى شهداى اين حادثه ابراز همدردى و حس خود را منتقل كنيم.
مهتاب كرامتى ديگر بازيگر حاضر در اين ديدار نيز با خانواده هاى شهداى اين حادثه ابراز همدردى كرد.
محمدرضا شرف الدين رئيس انجمن سينماى انقلاب و دفاع مقدس هم با تأكيد بر اين كه ايران كشورى مدافع صلح است و مردم آن هيچ خصومتى با كسى ندارند، ادامه داد: در اين واقعه احساس بشريت جريحه دار شد. امريكاى جنايتكار در هر كجاى دنيا جنايت كرده است و اين اتفاق هم جنايت ديگرى در كارنامه ننگين اوست.

بهرام ريحانى يك پانتوميم ۱۲ دقيقه اى را در قله دماوند اجرا مى كند.
اين هنرمند پانتوميم با اعلام اين خبر به ايسنا گفت: اين پانتوميم به مناسبت نامگذارى روز ملى دماوند در قله بزرگترين كوه ايران به اجرا درمى آيد. او يكى از مهمترين اهداف خود را از اجراى اين برنامه بزرگداشت ميراث فرهنگى دماوند دانست و گفت: اين پانتوميم با شعار «صلح و دوستى» براى تمام جهانيان و از فراز بلندترين كوه ايران كه مظهر سربلندى و صلابت كشور ماست، اجرا مى شود و در كنار آن به طور خاص براى خانواده تئاتر ايران آرزوى همبستگى و اوج گيرى دارد.
به گفته او صعود به قله دماوند روز جمعه ۱۱ مردادماه آغاز مى شود و تا روز سيزدهم همين ماه ادامه پيدا خواهد كرد. در صعود به اين قله داوود شميمى يكى از كوهنوردان حرفه اى ايران به عنوان نماينده فدراسيون كوهنوردى، ريحانى را همراهى مى كند. اين هنرمند پانتوميم كار همچنين روز سيزدهم تيرماه در مراسمى كه به انگيزه بزرگداشت روز ملى دماوند برگزار مى شود، پانتوميم «من دماوندم» را در فرهنگسراى بهمن اجرا خواهد كرد. اين اجرا ساعت ۱۷ روز ياد شده در تالار شهيد آوينى فرهنگسراى بهمن و به عنوان يكى از برنامه هاى همايش «دماوند» انجام مى شود.
بهرام ريحانى پيش از اين برنامه هاى گوناگونى همچون «پانتوميم براى بچه ها»، «طولانى ترين پانتوميم جهان» و «پانتوميم روى آب» را اجرا كرده است.

كتاب «خياله گرده گيج» (پرسه خيال) مجموعه اشعار گيلكى «شيون فومنى» شاعر نامدار معاصر است كه براى نخستين بار از سوى نشر «ثالث» به كوشش و پژوهش «حامد فومنى» منتشر شده است.
مراسم رونمايى كتاب «خياله گرده گيج» (پرسه خيال) اثر زنده ياد «شيون فومنى» فردا - پنجشنبه - ساعت ۱۸ در محل نشر ثالث با حضور فريدون پوررضا (محقق و خواننده آواهاى بومى شمال)، دكتراحمد ابومحبوب (نويسنده، مترجم و منتقد معاصر) و حامد فومنى (شاعر و پژوهشگر) برگزار مى شود. شيون فومنى (ميراحمد سيدفخرى نژاد) از معدود شاعران محبوب سواحل صبورى خزر و از ماندگارترين چهره ادبيات گيلكى است كه به عنوان شاعر موفق دوزبانه (گيلكى و فارسى) مردمى در ادبيات معاصر خوش درخشيده است.
وى با انتشار مجموعه اشعار فارسى با عناوين «پيش پاى برگ»، «يك آسمان پرواز»، «از تو براى تو»، «رودخانه در بهار» و «كوچه باغ حرف» از شاعران توانا و ماناى شعر معاصر به شمار مى رود.
گفتنى است از اين شاعر نامدار آثار ديگرى به زبان هاى گيلكى و فارسى به يادگار مانده كه به اهتمام فرزندش «حامد فومنى» در دست تدوين و گردآورى است.

حدود ۱۲ هزار نسخه خطى از ميراث تمدن اسلامى - ايرانى در مؤسسه نسخ خطى جمهورى آذربايجان نگهدارى مى شود.
به گزارش فارس، سال ۱۹۵۰ ميلادى در جمهورى آذربايجان مؤسسه نسخ خطى راه اندازى شد تا تمامى ميراث مكتوب خطى و سنگى اين كشور در آن نگهدارى شود. به نوشته پايگاه اينترنتى دايرة المعارف كتابدارى، اين مؤسسه در حال حاضر بيش از ۴۰ هزار نسخه خطى و سند در اختيار دارد كه حدود ۱۲ هزار نسخه از اين ميراث مربوط به كتاب هاى ايرانى و اسلامى است.
نسخه هايى از شاهنامه فردوسى، مثنوى معنوى، گلستان سعدى، بوستان سعدى، خمسه نظامى گنجوى، ديوان حافظ، ديوان خاقانى شروانى، گلشن راز شيخ محمود شبسترى و ديوان جامى از جمله اين ميراث مكتوب هستند.

«كاظم چليپا» - نقاش قهوه خانه اى - از حضور علاقه مندان به نقاشى قهوه خانه اى در كلاس هاى آموزشى بنياد حسن اسماعيل زاده به عنوان اميد تازه اى در جريان فراموش شده اين نوع نقاشى ياد كرد.
وى همچنين درباره بنياد چليپا تصريح كرد: از آنجايى كه نقاشى قهوه خانه اى ديگر سفارش دهنده اى ندارد و هركسى هم كه مايل به يادگيرى اين هنر است تنها براساس علاقه شخصى خود كار مى كند، اين بنياد با هدف نمايش آثار پدرم «مرحوم حسن اسماعيل زاده» - يكى از استادان برجسته نقاشى قهوه خانه اى - و آموزش به علاقه مندان تشكيل شد.

تابستان فصل گرماى اجراهاى موسيقى است. با تعطيلات مدارس و دانشگاه ها اجراى برنامه توسط گروه هاى مختلف موسيقى در تهران و شهرستان ها روزهاى پرشورى را آغاز كرده است.
به گزارش «ايران» در حالى كه كنسرت گروه شجريان پس ازهفت روز اجرا روزهاى گذشته در تالار بزرگ وزارت كشور به كار خود خاتمه داد، در پايان اين هفته نيز چند برنامه كنسرت تالارهاى مختلف اجرا خواهد شد. اركستر سمفونيك تهران۱۲ تيرماه (شب گذشته) در تالار وحدت روى صحنه رفته و به مدت سه شب اجرا دارد.
بنابراين گزارش، منوچهر صهبايى اركستر سمفونيك تهران را رهبرى كرده تا آثارى از «ژان سى بليوس» و «ژورژ بيزه»- نوازندگان كلاسيك اروپا- را اجرا كنند.
اين اجرا براى سه شب از سوى دفتر موسيقى معاونت امور هنرى و انجمن موسيقى با مشاركت بنياد فرهنگى هنرى رودكى تدارك ديده شده است.
ساعت اجراى اركستر ۲۱ و مراكز فروش بليت هم گيشه تالار وحدت، نشر دارينوش، فروشگاه ققنوس و انجمن موسيقى ايران اعلام شده است. گروه شروند نيز در دو بخش ۱۳ و ۱۴ تير ساعت ۲۱ به اجراى برنامه در فرهنگسراى ارسباران مى پردازند. برنامه گروه شروند دو بخش مجزا خواهد داشت.

«مرد بارانى» از دنياى سينما به دنياى تئاتر خواهد آمد. اقتباسى از اين فيلم معروف اواخر تابستان امسال در لندن بر روى صحنه خواهد رفت.
به گزارش خبرنگار ايران به نقل از ورايتى در فيلم «مرد بارانى» تام كروز و داستين هافمن يكى از بهترين نقش آفرينى هاى سينمايى خود را ارائه دادند و حال در نسخه نمايشى جاش هارتنت در نقش تام كروز و آدام گادلى در نقش برادر اوتيتسى تام كروز با بازى داستين هافمن پا به صحنه خواهد گذاشت. برپايه اين گزارش فيلمنامه مرد بارانى درباره سفر جاده اى يك دلال اتومبيل خود شيفته به همراه برادر اوتيتسى اش كه از وجود او خبر نداشته متعلق به نويسنده اى به نام برى مارواست.

مهمترين امتياز حافظه ضعيف اين است كه مى توان از يك چيز بارها به يك اندازه لذت برد.
ريچارد نيدهم

جليل اكبرى صحت -اين جشن حتى ، جشن عقده گشايى نبود كه كاش بود! كه كاش مى توانست در حد و اندازه انگاره «منتقد عبوس منتقد!» ظاهر شود اما فرصتى است كه از لحن بد تأثيرگذاران بر روند تصميم گيرى رأس خانه سينما انتقاد شود و شايد در نوع خود محترمانه نواخته شوند كه هميشه گفته اند كه وضعيت سينماى ايران بحرانى است و نبايد چيزى گفت و اين چيزى نگفتن ها يعنى سكوت در برابر ندانم كارى هاى اين و آن.
در مهندسى فرهنگ ايران كه اين روزها بحث داغى است يك نكته پيش از هر چيز مورد بحث است و آن نقطه عزيمت است كه تقريباً هميشه سران خانه سينما به دليل وابستگى توليدى شان از نشانه گذارى در سطح ملى دور بوده اند! يا به صورت شكلى- فقط شكلى- به طيف هاى نشانه گذار و تئورى پرداز وابسته بودند.
تمام نقاط حساس سينماى ايران در حوزه صنفى در اختيار توليدگران سينما بوده است گيرم كه كارگردانان به دليل ماهيت كارشان و نوع انديشه شان با تهيه كنندگان توفيرى داشته باشند ولى چه كنم با اين واژه كارگردان، تهيه كننده و قس عليهذاو... كه نمى دانى با كدام برچسب مهربانى به حيات فرهنگى ايران بچسبانى!
القصه! حيات سينماى ايران را به نيكى مهندسين مهندسى كرده اند! اما درست زمانى كه نيازى به حضور واقعى و منطقى طيف هاى تئورى پرداز بوده توليدگران، عرصه را نه تنها خالى نكرده اند، بلكه نسبت به هرگونه نگاه از بيرون واكنش نشان داده اند!
سينماى ايران به قول كسانى كه قامت آن را برنمى تابند، هيچ گاه با بحران مشروعيت روبه رو نبوده است، بلكه انديشه كسانى كه در سطح تصميم سازى فعاليت مى كردند نسبت به وزن سينماى ايران رشد نكرده و لاجرم از برباد رفتن جهان! حرف زده اند!
اين كلام ميانى به اطناب كشيد و درست شد آنچه در جشن منتقدان افتاد كه قرار بود با ريتم تند پيش برود كه با ديالوگ ها و شوخى هاى دو مجرى! و در نهايت خلاف رويه نقد به پخش حلواى نسيه به اين و آن تبديل شد! من اسم جشن منتقدان را مى گذارم لشكركشى با قاعده اما بى برنامه اى كه حواسش اين قدر به حاشيه بود كه اصل موضوع دچار پارازيت شد. ما بنا بود از يك حيثيت اجتماعى فرهنگى دفاع كنيم كه برحسب تصميم گيرى سران جشن شد، نان قرض دادن هايى از جنس آنچه كه سران خانه سينما پيش از اين بدان شهره بوده اند. اينها را گفتم كه بگويم سرطان كم وزنى خانه سينما اپيدمى شده است و نتيجه اين مى شود كه آش شور مى شود.
من به عنوان يك ناظر بيرونى فقط به يك نقطه باريك و نه تاريك! اشاره مى كنم و هوش همه منتقدان را كه در نظرسنجى ده منتقد شركت كردند زيرسؤال مى برم و مى پرسم كه آيا دوستان مديريت جشن حاضرند آراى منتقدان را كامل و بى خدشه منتشر كنند تا معلوم شود كه چگونه منتقد تأثيرگذارى كه در سه دهه حيات نقد ايران و در چارچوب نظام اسلامى مؤثر بوده، نبوده و اگر نبوده چگونه...
اين سطور را نه براى خسته كردن مديران جشن و دوستان، بلكه براى روزهايى مى نويسم كه مى دانيم آن روزها به تأثيرگذاران سه دهه حيات انقلاب اسلامى نگاهى فاخرانه خواهيم داشت و طبيعى است كه نگران كليت يك نظام باشيم تا اين كه مترهايمان به اندازه...
اين سطور تلاش دارد بگويد- با اين كه مى داند، مى دانند!- صنوف خانه سينما دچار نوعى آلرژى غيرواقعى شده اند و نسبتشان را با جهندگى و بالندگى حيات فرهنگى ايران اسلامى از دست مى دهند. سينماگران براى فيلم ساختن زندگى نمى كنند، خانه سينما، خانه فيلم ساختن و فيلم اكران كردن نيست. آنجا خانه همه افكارى است كه سه دهه حيات فرهنگى پر غرور ايران اسلامى را ساخته اند و جايى است كه به غير صنف محترم مديران توليد، جاى فيلسوف، شاعر، نويسنده و حتى علاقه مند سينماست! گرچه اتفاق بدى مى افتد كه اين حرف ها نعل وارونه است به دوستان انجمن كه بايد اين گونه باشند و در شب جشن شان يادى از دايره محدود خودشان نمى كنند! جشن منتقدان سينماى ايران ستاره داشت، بازيگر داشت،... همه چيز داشت روح مدرن منتقدانه نداشت چراكه مركب و قلم غول پيكر صحنه را جز رستم دستان توان نوشتن نبود.
* * *
آيا اين سطور براى صنفى كه نام منتقد را با خود همراه دارد، برهم زننده نشئه جشن وفاق با همه، نخواهد بود آيا هنوز گوشى در ميان كف و تشويق هست كه صدايى محزون اما دور را بشنوند من آنچه شرط بلاغ است باتو مى گويم... همين!
باقى بقايتان