لئوبوسكاليا‎/ تهمينه مهربانى
فرهنگ ما اين جورى است كه به خيال خودمان همه چيز را تجزيه و تحليل مى كنيم! من مى گويم: «من مى خواهم با شما دوست باشم» و شما بلافاصله مى گوييد: «دليلت چيست موضوع را توضيح بده!» مسخره است! براى دوست شدن و دوست بودن چه توضيحى بالاتر از خوددوستى وجود دارد من مى گويم: «بياييد امشب به جاى چسبيدن به آن صندلى هاى مسخره و زل زدن به برنامه هاى تلويزيون، دور هم باشيم، يك فنجان چاى بخوريم، گپى بزنيم، بخنديم، گريه كنيم وخدا مى داند چه حرف هاى به درد بخورى كه داريم به هم بزنيم.» و شما مى پرسيد: «منظورت چيست مگر آدم عاقل بدون «هيچ» مناسبتى مى رود خانه كس ديگرى » چه مناسبتى مهمتر و بالاتر و قشنگ تر از اينكه «با هم باشيم» و «تنهايى هايمان را با هم قسمت كنيم» و «خوش بگذرانيم.»
يك لحظه به اين حرفى كه مى زنم با دقت فكر كنيد: همه ما يك تاريخيم، يك تاريخ شگفت آور! هر كدام از ما پدرى و مادرى و اجدادى داريم و خدا مى داند كه دنباله اين ماجرا تا كجا كه نمى رسد. تا خود آدم و حوا. همه ما با هم فرق داريم، همه ما منحصر به فرد هستيم و تمام زيبايى خلقت، به همين تفاوت هاست.
در زندگى معاصرانگار همه دوست دارند همه ما را مثل توليدات كارخانه پفك ، شكل هم كنند، ولى اشتباه مى كنند. ما با هم فرق داريم! از ازل اين طور بوده و تا ابد هم اينطور خواهد بود و اين يكى از شگفتى هاى دلپذير هستى است و ارزش آدم ها به همين «منحصر به فرد بودن» آنهاست. خب! دليلى بهتر از اين براى آنكه دور هم جمع شويم، سراغ داريم
ما مى توانيم كنار هم بنشينيم و نگاه هاى متفاوتمان را نسبت به زندگى، عشق، هنر، خدا وهر چه كه شما دلتان بخواهد، به همديگر بگوييم. اين جورى مى دانيد چقدر نگاه تازه به زندگى پيدا خواهد شد بياييد دست از اين تجزيه و تحليل هاى مسخره برداريم. بياييد دست از برچسب زدن به هم برداريم. يك فنجان چاى خوردن در كنار همديگر را دست كم نگيريد! دور هم نشستن و شاد بودن و خنديدن را دست كم نگيريد! با هم گريه كردن را دست كم نگيريد! با هم توى دشت وكوه دويدن را دست كم نگيريد! حتى اگر وقتى كنار هم هستيم، توى سر همديگر هم بزنيم، هزار بار بهتر از آن است كه پاى تلويزيون بنشينيم و قهرمانى هاى الكى و تصنعى «آرتيسته!» را تماشا كنيم. فقط با بودن در ميانه ميدان زندگى، زمين خوردن، برخاستن، زخمى شدن، گريه كردن، خنديدن، نااميد شدن، اميدوار بودن و... است كه مى شود زندگى را ياد گرفت و لذت آن را دريافت. زندگى، دستورالعمل هاى از پيش تنظيم شده نيست.
تا توى استخر نيفتيم، با بهترين كتاب آموزش شنا هم، شنا ياد نمى گيريم و لذت سبكى و طراوت آب را هم درك نخواهيم كرد، «با هم بودن» و «در كنار هم زيستن» و «غمخوار يكديگر بودن» همان نكته شگفت آور است . بياييد با «در كنار هم بودن» رحمت و بركت خداوند را در زندگى هايمان جارى كنيم و از اين سياهچال تنهايى و غربت بيرون بياييم.

غزاله مرعشى
تصميم گرفته بود از تعطيلات آخر هفته به بهترين نحو استفاده كند و به يك مسافرت كوتاه ولى لذت بخش برود؛ مسافرتى كه به ذهن آشفته و خسته اش آرامش بدهد.
در رستوران هتل محل اقامتش نشسته بود و همين طور كه كم كم پيش غذا را مى خورد، انتظار مى كشيد تا گارسون غذاى اصلى را بياورد. ناگهان از كيفش صدايى آمد. سريع گوشى تلفن همراه را بيرون كشيد و مشغول خواندن پيامكى شد كه يكى از دوستانش فرستاده بود.
غذاى اصلى ، كه اتفاقاً غذاى مورد علاقه اش بود و پول زيادى هم بابتش پرداخت كرده بود، سرد شده و از دهن افتاده بود. او تقريباً هيچ چيز از مزه غذا نمى فهميد چون با دست چپ مشغول پيامك زدن بود و هر از گاهى با دست راست، يك قاشق غذا مى خورد! شايد بتوان نام اين پديده را بحران تكنولوژى گذاشت. تلفن هاى همراه، پيامك ها، ايميل ها و لپ تاپ ها زندگى مدرن ما را به تصرف خود درآورده اند ارتباط دائمى و بيش از حد ما با اين وسايل موجب مى شودكه هميشه و هر جا، به صورت مجازى «در دسترس» باشيم. در هر مكان و هر زمانى، مثلاً در سالن سينما و يا زمين ورزش، پشت چراغ قرمز و حتى در تعطيلات و زمان استراحت و آرامش، اين شبكه مجازى ما را تنها نمى گذارد! اين گونه وسايل ارتباطى مانند يك شمشير دولبه هستند. آنها به شما اين قابليت را مى دهند تا در زمان كوتاهى، كارهاى بسيار مهم و زيادى را انجام دهيد . اما در مقابل شما هم بايد هزينه اى را پرداخت كنيد. منظور پول نيست، بلكه لحظاتى است كه مى توانستيد از آنها لذت ببريد ولى به جاى توجه به آنها، مثلاً مشغول پيامك زدن بوديد.
اگر هنوز متوجه ميزان وابستگى شديدتان به اين وسايل نشده ايد، آزمايشى انجام دهيد. زمانى كه صداى زنگ رسيدن پيامك را شنيديد، ببينيد تاچه اندازه مى توانيد صبر كنيد و سراغ گوشى موبايلتان نرويد. براى بسيارى از افراد، صداى زنگ پيامك يا چك كردن ايميل هاى جديد، مثل احساس خارش پوست است كه سريعاً بايد به آن واكنش نشان داد!
وسايل ارتباطى مجازى لطمه بزرگى به ارتباط هاى كلامى و چهره به چهره و روابط خانوادگى افراد زده و عملاً تعادل بين كار و زندگى را از بين برده است. تقريباً هيچ لحظه اى براى با خود خلوت كردن وجود ندارد و وابستگى شديد ما به اين وسايل، تغيير دادن اين سبك زندگى را كمى مشكل مى كند.
از طرف ديگر ، استفاده بيش از حد از اين وسايل، نه تنها موجب اتلاف وقت مى شود بلكه در دراز مدت اثرات منفى روى سلامتى جسمى و روحى افراد دارد كه سردرد و بى خوابى از جمله آنهاست.
انجام دادن چندكار در يك زمان،موجب مى شودكه مغز، مانند موتور اتومبيل داغ كند. مغز احتياج دارد كه در طول روز، در چندين فاصله زمانى استراحت كند و نمى تواند از صبح تا شب به طور دائم با بالاترين توانش كار كند. افرادى كه تمام زمان استراحت و اوقات فراغتشان در طول روز را مشغول چك كردن ايميل، پيامك زدن يا صحبت با تلفن هستند، بسيار بيشتر از ديگران دچار خستگى مفرط و پريشانى فكر مى شوند. آنها انرژى ذهنى شان را به سرعت به هدر مى دهند، در محيط كار بهره ورى بالايى ندارند، مشترى هايشان را از دست مى دهند و از نظر عاطفى از دوستان و اقوام، هر روز بيشتر فاصله مى گيرند.
بهترين راه براى مقابله با اين معضل، اولويت بندى كارهاست. شما بايد بدانيد كه كدام كار برايتان از اهميت بيشترى برخوردار است. مثلاً با آرامش شام خوردن و لذت بردن از بودن در كنار خانواده ياجواب دادن به پيامكى كه به تازگى رسيده
دشمن درجه يك خلاقيت، بيش از اندازه سر خود را شلوغ كردن است. خلاقيت احتياج به آرامش ذهن، تيزبينى و توجه به محيط پيرامون دارد كه مسلماً اگر بخواهيد هر نيم ساعت يك بار پيامك بزنيد يا ايميل چك كنيد، هرگز اين شرايط حاصل نمى شود!
براى ترك كردن اعتياد به وسايل الكترونيكى، بهتر است در بازه هاى زمانى كوتاه از آنها استفاده نكنيد. به عنوان مثال مى توانيد جمعه ها تلفن همراه خود را خاموش كنيد و اصلاً ايميل هايتان را چك نكنيد. بسيار طبيعى است كه در ابتدا احساس اضطراب و ناراحتى داشته باشيد ولى مطمئن باشيد كه اگر جراح مغز و اعصاب نيستيد و مسائل در حد مرگ و زندگى به شما مربوط نمى شود با دور بودن شما از تلفن همراه و اينترنت در تعطيلات آخر هفته دنيا از حركت نمى ايستد!
در عوض شما آخر هفته ها چنان احساس آرامش و آسايش خواهيد كرد كه خستگى يك هفته پركار از تن تان در مى آيد.
بعد از اين كه به دور بودن از اين وسايل در روزهاى آخرهفته عادت كرديد، مى توانيد براى روزهاى ديگر هفته نيز محدوديت هايى قائل شويد . مثلاً روزى يك بار و در ساعتى مشخص ايميل ها را چك كنيد يا هر وقت صداى زنگ رسيدن پيامك را شنيديد، به جاى اين كه سريع گوشى تلفن همراه را برداشته و جواب ارسال كنيد، ۱۰ دقيقه تا يك ربع صبر كنيد.
البته ، مقصود اين نيست كه تكنولوژى به طور كل مضر است و بايد استفاده از آن را كاملاً قطع كرد، مهم اين است كه تعادل و ميانه روى را سرلوحه كار خود قرار دهيد.استفاده از وسايل ارتباطى نوين تا حدودى خوب است ولى استفاده بيش از حد به روابط انسانى لطمه جدى مى زند.
تعطيلات آخر هفته در پيش است. نمى خواهيد به جاى ايميل و پيامك زدن به ديدن عزيزانتان برويد

اشرف پورمند
شده كابوس آخر هفته ها! بگويم از آن مى ترسم آخر آنقدرها هم ترسناك نيست. بگويم از آن خوشم نمى آيد. بگويم چندشم مى شود اصلاً چه فرقى دارد هر توضيحى بدهم، نتيجه اش يكى است و درست مثل اين مى ماند كه به پسر كوچولوى كنجكاوم گفته باشم: خب، حالا هر وقت فرصت گير آوردى، مى توانى با آن يا چيزى شبيه آن يا پلاستيكى اش، مرا بترسانى و جيغم را دربياورى! از وقتى دست چپ و راستم را شناخته ام، از آن بدم مى آيد. نه دوست دارم ببينمش، نه از صدايش خوشم مى آيد و نه اصلاً دلم مى خواهد اسمش را بياورم، اما مشكل از وقتى شروع شده كه متوجه علاقه پسرم به حيات وحش و بخصوص اين جانور شده ام، پسر كنجكاوم، همه برنامه هاى حيات وحش را كه مى بيند هيچ، مدام از من سؤال مى پرسد و جواب مى خواهد و گاهى وقتى تصوير آن پخش مى شود، من مجبورم به جاى ديگرى، مثلاً ديوار سمت راستى نگاه كنم و جواب سؤال هاى بى پايان پسرم را بدهم و تا پايان برنامه يك نفس راحت نكشم.
اين بدترين قسمت ماجرا نيست. مشكل وقتى حاد مى شود كه گاه براى تعطيلات آخر هفته به شمال مى رويم. آنجا، كنار آبگيرها، جوى ها و رودخانه ها، صداى تالاپ تالاپ، مدام به گوش مى رسد. من خيلى خوب مى دانم اين صداى چيست، اما پسرم دنبال صاحب صدا مى گردد و واى به وقتى كه صاحب صدا را شناسايى كند. آن وقت بايد دنبال كسى بگردم كه مراقب او باشد تا فرار را بر قرار ترجيح بدهم. گاه خواب مى بينم كه چشم هايم گشاد شده، دهانم خشك شده و بدون كفش مى دوم و پسرم، در حالى كه پاى يكى از اين جانورها را گرفته، با شيطنت، دنبال من مى دود و مى گويد: مامان، ببين چه چشم هاى قشنگى داره! و من كه گردنم خشك شده، اصلاً نمى توانم به عقب برگردم. اميدوارم هيچ وقت با اين صحنه روبه رو نشوم. براى همين ناچارم بر اين حس غلبه كنم و با شنيدن صداى قورقور، موهايم سيخ نشود و بتوانم بدون لكنت و چندش، هر وقت خواستم اسمش را ببرم و جاى اين كه بگويم: «واى، اين، اينجا چى كار مى كنه» بگويم: «اين «قورباغه» رو ببين، چه چشم هاى نمناك قشنگى داره.»

مريم پروين پى

بازى كردن براى يك كودك مساوى است با صحبت كردن براى يك بزرگسال، بازى و اسباب بازى كلمات كودكان هستند.هر فرد براى رشد ذهنى و اجتماعى خود نيازمند انديشه و تفكر است و بازى خميرمايه اين تفكر است.
بازى هرچه گسترده تر و پيچيده تر باشد، كودك از مصونيت روانى بيشترى برخوردار مى شود. بازى تن و روان كودك را واكسينه مى كند و مسئوليت هاى اجتماعى و اقتصادى را كه در آينده بايد به دوش بكشد به او مى آموزد.بازى مؤثرترين و پرمعناترين راه يادگيرى كودكان است. اگر مى خواهيد در اوقات فراغت به ويژه روزهاى تعطيل با كودكان خود همبازى شويد، به اين نكات توجه كنيد.
بازى ويژگى هايى دارد. ازجمله: * از درون برانگيخته مى شود. * آزادانه انتخاب مى شود. * لذت بخش است. * واقعيت گريز است. * بازيكنان به صورت فعال در آن شركت دارند.
بازى در يادگيرى زبان و رشد هوشى كودك نقش بسزايى دارد و زمينه بهترى براى تفكر و استفاده از قوه تخيل كودك فراهم مى كند و او با مفاهيم ساخت، فضا و اشكال آشنا مى شود. بازى هايى مانند پازل، لگو و خانه سازى، شن بازى، لى لى حوضك و يه مرغ دارم، از اين جمله بازى هاست.
بازى همچنين موجب ارتباط با محيط بيرون مى شود، دنياى اجتماعى كودك را گسترش مى دهد و شكوفايى استعدادهاى نهفته و بروز خلاقيت او را به دنبال دارد. كودك در خلال بازى رقابت را مى آموزد و شكست را به طور قطعى تجربه مى كند. براى اين منظور بازى هايى مانند وسطى، هفت سنگ و خاله بازى مؤثر است.ابراز احساسات، عواطف، ترس، ترديدها، مهر و محبت، خشم و كينه و نگرانى ها هم همراه بازى امكانپذير مى شود و برون نگرى كودك را افزايش مى دهد. بازى هايى مانند خاله بازى، پانتوميم، عروسك بازى و بازى هاى تخيلى از اين دسته از بازى ها هستند.
* چند توصيه به والدين
۱) تلاش كنيم تا بازى هاى كودكان متناسب با فرهنگ و ارزش خانواده ها و بسيار لذت بخش و شادى آفرين باشد.
۲) نوع و مدت زمان بازى هاى رايانه اى را به طورى كنترل كنيم كه از فشارهاى هيجانى و روحى دور باشد و از بازى هاى رايانه اى خشن به شدت دورى كنيم.
۳) زمانى كه با كودكان بازى مى كنيم نوع بازى را كودك انتخاب مى كند و ما در بازى، نقشى را كه او تعيين كرده مى پذيريم.

فرارسيدن فصل تابستان، به جز گرم تر شدن هوا نشانه ديگرى هم دارد: هجوم بى امان پشه ها. شايد شما هم شنيده باشيد كه بعضى از افراد از اين كه پشه ها آنها را بسيار بيشتر از سايرين نيش مى زنند، گلايه مى كنند. قديمى ها در جواب اين افراد مى گويند «گوشت شما شيرين است و پشه ها دوست دارند شما را بيشتر نيش بزنند!» ولى آيا اين حرف پايه و اساس علمى دارد آيا واقعاً پشه ها بعضى از انسان ها را به سايرين ترجيح مى دهند
جالب است كه بدانيد تنها پشه هاى ماده انسان ها را نيش مى زنند و خون آنها را مى مكند. البته خون، غذاى پشه ها نيست، بلكه پشه هاى ماده براى تخم ريزى به آن احتياج دارند و برخى عوامل موجب مى شود پشه ها تمايل بيشترى به نيش زدن بعضى از افراد داشته باشند. دانشمندان با تحقيق روى ۴۰۰ نوع بو و ماده شيميايى كه در سطح پوست انسان ها وجود دارد، توانسته اند برخى از اين عوامل را شناسايى كنند.
حدود ۸۵ درصد جذابيت برخى انسان ها براى پشه ها به عوامل ژنتيك مربوط مى شود. وجود برخى از مواد شيميايى و تركيبات روى سطح پوست موجب جذب پشه ها مى شود كه بعضى از افراد مقدار بيشترى از اين تركيبات روى پوست بدنشان دارند.
حس بويايى فوق العاده پشه ها موجب مى شود كه آنها حتى از فاصله ۵۰ مترى طعمه هاى خود را تشخيص دهند و اين قابليت، بدترين پيامد را براى افرادى دارد كه هنگام تنفس دى اكسيد كربن بيشترى توليد مى كنند.
پشه ها مى توانند بوى دى اكسيد كربن را حتى از فاصله بسيار دور تشخيص دهند. هرچه افراد ازنظر جثه بزرگتر باشند، دى اكسيد كربن بيشترى توليد مى كنند، به همين علت پشه ها بيشتر بزرگسالان را نيش مى زنند تا كودكان را. زنان باردار نيز بيش از حد معمول دى اكسيد كربن توليد مى كنند.
زمانى كه براى پيك نيك بيرون رفته ايد، اگر مى خواهيد از نيش پشه در امان باشيد بهتر است يك گوشه بى حركت دراز بكشيد تا اين كه بخواهيد با ديگران وسطى و واليبال بازى كنيد! زيرا يكى ديگر از عوامل تحريك كننده پشه ها حركت و گرما است. زمانى كه مى دويد، پشه ها حركت شما را تشخيص مى دهند و به دنبال شما مى آيند. شما نفس نفس مى زنيد و پشه ها مجذوب دى اكسيد كربن ناشى از تنفس شما مى شوند. به اينها اضافه كنيد اسيد لاكتيك را كه از غدد عرقى شما بيرون مى آيد و پشه ها را بيش از پيش جذب مى كند. ديگر امكان ندارد كه پشه ها دست از سرتان بردارند!