به محض ورود به دفتر كارش برق رفت. خودش لبخندى زد و گفت: اى واى آقاى دكتر چه مى كنيد با اين قطع برق. مى گويد: غصه مى خوريم!
مقابلمان دكتر عباس على آبادى مشاور وزير نيرو و مديرعامل شركت توسعه منابع آب و نيروى ايران نشسته است، اگرچه اين روزها به شدت عملكرد نيروگاه هاى برق آبى زير سؤال است، اما وى تأكيد مى كند بى انصافى است اين قضاوت. نيروگاه هاى برق آبى در زمستان امسال، به فرياد رسيدند و با تمام ظرفيت كار كردند تا گاز مورد نياز نيروگاه هاى گازى به شبكه تزريق شود، حالا هم مى توانند با حداكثر ظرفيت كار كنند آنچه مانع شده ترس از تكرار خشكسالى در سال آينده است و نگرانيم كه سال آينده وضع بدترى داشته باشيم. على آبادى تنها راه حل مقابله با خشكسالى را سدسازى و پيرو آن، توسعه نيروگاه هاى برق آبى مى داند و مى گويد: ما بايد هرچه زودتر ساخت سدها بر روى رودخانه هاى بزرگ كشور را انجام دهيم و از نيروى برق و آب آن استفاده كنيم.اين براى كشورى مثل ما يك ضرورت است.
آقاى دكتر از خشكسالى شروع كنيم، آيا هر سال كه خشكسالى در كشور اتفاق مى افتد مردم بايد با بحران آب و برق روبه رو شوند
خشكسالى براى كشور ما يك پديده جديد نيست. ما جزو كشورهاى خشك و نيمه خشك دنيا هستيم و متوسط سرانه آب تجديدپذير ما يك چهارم متوسط جهان است. به عبارتى ما از آفريقا هم وضع بدترى داريم. ضمن اينكه توزيع جمعيت و بارش در كشور ما يكنواخت نيست در كنار اينها اضافه كنيد بارش هاى نابهنگام را كه خسارت غيرقابل جبرانى وارد مى كند. پس براى مقابله با خشكسالى بايد برنامه داشته باشيم و هميشه آماده باشيم. برنامه ما هم اولاً بايد جمع آورى آب هاى نابهنگام (بارش هاى نابهنگام) با احداث سد باشد و دوم اينكه پروژه هاى انتقال آب را به سرعت دنبال و توزيع آب را در كشور مناسب نماييم. بنابراين چنانچه برنامه هاى پيش بينى شده و طرح هاى سدسازى به اجرا درآيد، خشكسالى نمى تواند تهديد جدى براى كشور ما باشد.
با توجه به شرايط خشكسالى، ساخت سد و نيروگاه هاى برق آبى در كشور چه توجيهى دارد
ببينيد ما در روى رودخانه ها بايد سد احداث كنيم تا بتوانيم بارش هاى نابهنگام را ذخيره كنيم و از خسارات سيل هم جلوگيرى كنيم. اما آنچه مهمتر است اينكه كوهستان هاى كشور ما اگرچه به نسبت، آب كمى دارد ولى پتانسيل خوبى براى توليد برق به حساب مى آيند چرا كه يكى از فاكتورهاى مهم براى توليد انرژى برق آبى ارتفاع است و ما ارتفاع هاى خوبى در كشور براى توليد برق داريم. در واقع توليد انرژى برق آبى در كشور ما همانند چاه نفت دائمى است كه بايد درست و بجا و به سرعت از آنها استفاده كنيم و اگر موضوع بارش هاى نابهنگام، كنترل سيلاب و نياز كشور به آب را در نظر داشته باشيم، آنگاه بايد بگويم نيروگاه هاى برق آبى براى ما ضرورى نيستند، بلكه حياتى هستند.
آقاى دكتر ولى همين امسال دليل خاموشى ها را خشكسالى و از كار افتادن نيروگاه هاى برق آبى اعلام كرده اند
ببينيد. اولاً امسال يك سال استثنايى است و متوسط بارش در كشور امسال كمتر از ۵۰ درصد در پنجاه سال گذشته است. با اين وجود همين امسال هم ما مى توانيم خاموشى ها را كم كنيم، به شرط اينكه از همه آب ذخيره شده استفاده كنيم. موضوع اين است كه ما نمى دانيم سال آينده شرايط آب و هوايى چگونه خواهد بود. بنابراين بايد مقدارى از آب ذخيره شده را نگه داريم ضمن اينكه ما هنوز همه سدها و نيروگاه هاى برق آبى مان را نساخته ايم. چرخه كارى ما هنوز ناقص است لذا مشكل، نيروگاه هاى برق آبى نيستند بلكه چرخه سدسازى بايد كامل شود تا ما بتوانيم از حداكثر ظرفيت استفاده كنيم. مضافاً اينكه بالاخره كشور در يك دهه گذشته رشد مصرفش بيشتر از رشدش در توليد بوده است و على رغم سرمايه گذارى عظيم انجام شده در بخش توليد برق، هنوز نياز مصرف بيشتر از ميزان توليد است.
در مورد بخش سدسازى بيشتر توضيح دهيد
ببينيد ما بايد سدسازى ها را كامل كنيم. جريان آب ما ثابت است. هر تعداد سدى كه ايجاد كنيم علاوه بر ذخيره آب براى خشكسالى از ارتفاعى كه ايجاد مى شود براى توليد برق استفاده مى كنيم. ما بايد از خشكسالى درس بگيريم. اگر درس نگيريم سال آينده اوضاع بدترى خواهيم داشت. ما بايد به سرعت دو پروژه گتوند و كارون۴ را به اتمام برسانيم. من تضمين مى دهم در صورت ساخت اين دو سد، پرونده خشكسالى خوزستان بسته مى شود. ببينيد ما در حوضه دز فقط يك سد ساخته ايم و تازه مى خواهيم عمليات ساخت يك سد ديگر را در آنجا شروع كنيم. علاوه بر اين سه پروژه را نيز در اين حوضه در دست مطالعه داريم. روزى كه اين سدها ساخته شوند ما مى توانيم ادعا كنيم كه در خوزستان مشكل آب نخواهيم داشت.
به عبارتى از نظر شما سدسازى راه عبور از خشكسالى براى كشور ما است
قطعاً، ما بايد بر روى رودخانه هاى بزرگ و اصلى كشور از جمله كارون، كرخه، و دز سد بسازيم، آب را ذخيره و برق هم توليد كنيم.
آقاى دكتر برگرديم به وضعيت نيروگاه هاى برق آبى، در حال حاضر توليد برق اين نيروگاه ها چقدر است
ما در حال حاضر و در وضعيت خشكسالى، روزانه به طور متوسط ۱۲ تا ۱۵ هزار مگاوات ساعت در اوقات پيك به شبكه برق مى دهيم. البته ديسپچينگ برق مى تواند بيشتر هم بگيرد ولى ما به دليل نگرانى از تكرار خشكسالى در سال آينده اين اجازه را نداريم. آمار ديگرى بدهم. ما در سال ،۸۳ هزارمگاوات اول كارون ۳ و در سال هاى ۸۴ و ،۸۵ هزار مگاوات دوم آن را وارد مدار كرديم. مسجد سليمان را تازه داريم به ۲ هزار مگاوات مى رسانيم. در سنوات گذشته ما اساساً همين قدر برق داشتيم كه الان داريم ولى آن زمان، ما نيروگاه نداشتيم. الان كه نيروگاه ها ساخته شده اند و بايد آب ذخيره مى شد به خشكسالى برخورد كرديم. موضوع ديگرى هم كه در اين رابطه ذكر نمى شود اين كه نيروگاه هاى برق آبى در زمستان با تمام ظرفيت كار كردند. ما در زمستان سال گذشته به خاطر سرما در مقاطعى آب ذخيره شده از سيلاب هاى سال هاى قبل را براى توليد برق و حفظ جان مردم مصرف كرديم و برق را با تدبير دولت به مردم داديم. زيرا آنجا جان مردم مطرح بود. البته بايد بگويم اگر زمستان سردى را هم نداشتيم اكنون با توجه به خشكسالى شايد قدرى با كمبود روبه رو بوديم.
در زمستان چند درصد برق كشور از طريق نيروگاه هاى برق آبى تأمين شد
كل ظرفيت برق آبى نصب شده و در دست بهره بردارى كشور در حال حاضر ۷۲۰۰ مگاوات است. تقريباً ۸۰ درصد اين ميزان طى ۱۳ سال سرمايه گذارى و به تدريج وارد مدار شده است و ضمن اين كه اصولاً نيروگاه هاى برق آبى فقط براى پيك مصرف هستند يعنى در پيك مى توانند در بعضى فصول حداكثر حدود ۷ هزار مگاوات برق به شبكه بدهند و در پايه صفر شوند درحالى كه نيروگاه هاى حرارتى و بويژه سيكل تركيبى و بخارى دائمى هستند. ما الان در پيك حداكثرى ۳ هزار مگاوت برق به مدت ۴ ساعت به شبكه مى دهيم.
كل ظرفيت پتانسيل برق آبى كشور چقدر است
كل پتانسيل برق آبى از نظر انرژى سالانه حدوداً ۶۰ تا ۶۵ هزار گيگاوات ساعت يعنى معادل يك سوم توليد برق امروز كشور برآورد مى شود و در حال حاضر سالانه حدود ۱۸ هزار گيگاوات ساعت يعنى كمتر از ۳۰ درصد آن را توليد مى كنيم كه اين را مى توان با سرمايه گذارى و اتمام طرح هاى برق آبى تا ۳ برابر نيز افزايش داد.
با ساخت چند سد و نيروگاه
در حوضه كارون حدوداً ۱۲ سد و نيروگاه، در حوضه كرخه ۵ تا ۶ سد و نيروگاه، در حوضه دز ۵ تا ۶ سد و نيروگاه، علاوه بر اين در بحث نيروگاه هاى متوسط و كوچك بايد ۳ تا ۴ هزارمگاوات نيروگاه نصب كنيم.
الان بزرگترين پروژه هاى برق آبى در دست احداث چه پروژه هايى هستند
سد و نيروگاه هاى گتوند، كارون،۴ سيمره، سياه بيشه و رودبار لرستان. به طور كلى در حال حاضر ۷۲۰۰ مگاوات ظرفيت نصب شده است، حدود ۵ هزار مگاوات در دست ساخت داريم و نزديك به ۱۶ هزار مگاوات هم در دست مطالعه است.
در حال حاضر پيشرفت فيزيكى اين طرح ها چگونه است
سد و نيروگاه گتوند با حدود ۶۵ درصد پيشرفت فيزيكى، بزرگترين نيروگاه برق آبى كشور است كه در دست ساخت است. اين پروژه با مخزنى نزديك به ۵ ميليارد مترمكعب و ۲ هزار مگاوات نيروگاه ثروت بزرگى براى كشور به حساب مى آيد. تا امروز ۷۰۰ ميليارد تومان براى گتوند سرمايه گذارى شده است (البته به نرخ سنوات گذشته)/
پروژه كارون ،۴ ديگر طرح در دست اجراست با 55 درصد پيشرفت فيزيكى به عنوان بلندترين سد بتنى دو قوسى در دست ساخت كشور. بايد اشاره كنم تجهيزات نيروگاهى اين دو طرح از قبل ساخته شده و آماده نصب است. مطابق برنامه اين سد و نيروگاه بايد در سال ۸۸ آبگيرى شود و از اواخر همان سال نيز نيروگاه آن شروع به كار كند. اما چنانچه منابع مالى اين دو پروژه با اهميت كه طى سال جارى و سال آينده بالغ بر ۸۰۰ ميليارد تومان است، تأمين نشود قطعاً به اهداف برنامه نخواهيم رسيد. اينها همه طرح هايى هستند كه هر كدامشان كه وارد مدار شوند، طرح هاى قبلى را كامل مى كنند. چون همه از همان آب استفاده مى كنندو به صورت آبشارى در امتداد هم هستند. طرح ديگر سد و نيروگاه سيمره است. نيروگاه اين سد ۴۸۰ مگاوات مى باشدكه در رودخانه سيمره در استان ايلام ساخته مى شود. اين پروژه حدود ۵۰ درصد پيشرفت كرده است و به سرعت عمليات بتون ريزى آن در حال انجام است.
نيروگاه تلمبه ذخيره اى هزار مگاواتى سياه بيشه در استان مازندران نيز حدود ۵۰ درصد پيشرفت فيزيكى دارد. مطابق برنامه اين دو طرح هم بايد در سال ۸۸ به مدار بهره بردارى مى آمدندكه در صورت عدم تأمين به موقع منابع مالى با تأخير مواجه خواهندشدو طبق برنامه زمانبندى به بهره بردارى نخواهند رسيد.
با توجه به اين وضعيت طرح جديدى را شروع نمى كنيد
ما طرح رودبار لرستان را با فاينانس چينى ها شروع كرديم. پيمانكار طرح ايرانى است و در حال حاضر عمليات اجرايى آن در حال انجام است.
در بخش نيروگاه هاى كوچك چه طرح هايى داريد
نيروگاه لوارك با ظرفيت ۴۸ مگاوات در مسير انتقال آب از سد لار به سد لتيان احداث شده است تا از اختلاف ارتفاع اين دو سد برق توليد كند. اميدواريم اين نيروگاه به زودى وارد مدار شود. نيروگاه ۱۳/۵ مگاواتى شهيد رجايى كه در استان مازندران واقع شده است تا ۲ ماه ديگر به بهره بردارى مى رسد.
امسال چقدر اعتبار براى كل پروژه ها اختصاص داده شده است
در بخش ريالى مطابق برنامه ۱۲۰۰ ميليارد تومان بودجه پيشنهاد شده كه در حال حاضر پيش بينى مى شود كمتر از ۴۰۰ ميليارد تومان از آن تأمين شود و بقيه آن كمبود است.
مشاركت بخش خصوصى در طرح ها چگونه است
طرح هاى برق آبى طرح هاى عظيمى هستندكه سرمايه فراوان مى خواهند و مشاركت بخش خصوصى و خارجى زمانى صورت مى گيرد كه مكانيزم هاى فنى كار فراهم شود. اين مكانيزم ها شامل مقررات تضمين خريد منافع حاصل از اجراى طرح ها و قيمت محصولات است كه در اين بخش هنوز كارهاى زيادى بايد انجام شود. خوشبختانه كليات بحث مالكيت در مجمع تشخيص مصلحت نظام حل شده ليكن دستورالعمل ها و ضوابط اجرايى بايد تدوين و تصويب گردد.
در حال حاضر متأسفانه برق نيروگاه هاى برق آبى به قيمت مناسب خريدارى نمى شود و على رغم اين كه اين واحدها سوخت مصرف نمى كنند و زيان هاى زيست محيطى وارد نمى سازند، يارانه اى كه به واحدهاى حرارتى بابت سوخت پرداخت مى شود را دريافت نمى كنند. اين در حالى است كه براى تأمين معادل سوخت نيروگاه هاى برق آبى بايد با سرمايه گذارى كلان، سدها و سازه هاى وابسته را ساخت. به هرحال به نظر مى رسد تا زمانى كه اين قيمت ها درست نشود و براى سرمايه گذاران اطمينان را به وجود نياوريم كه برق و آب را با قيمت مناسب مى خريم و منافع واقعى اين طرح ها را در ملاحظات اقتصادى در نظر مى گيريم، تمايل چندانى به سرمايه گذارى وجود ندارد و اجراى طرح ها هم به روش تأمين مالى فعلى كماكان طولانى مدت خواهد بود.
آقاى دكتر با همه دفاعى كه از سدسازى كرديد به نظر شما همه طرح هاى سدسازى در كشور ما درست اجرا شده و مى شود
اگر منظور شما از درست اجرا شدن، ملاحظات فنى است، بايد بگويم بله. در حال حاضر در حد استانداردهاى جهانى ملاحظات فنى رعايت مى شود اما اگر منظورتان نحوه هزينه كردن منابع و رعايت اولويت هاست، از نظر اينجانب در اينجا صرفاً ملاحظات فنى و اقتصادى نيست كه مؤثر عمل مى كند بلكه مصالح ديگر هم مطرح است. مثلاً طرح هايى در اولويت تأمين مالى قرار مى گيرند كه ممكن است منافع اقتصادى كمترى داشته باشند. ليكن مصالح ديگرى در اين تصميم گيرى مؤثر بوده است. از نظر من درحال حاضر و با رعايت همه مصالح، لازم و ضرورى است كه در اولويت منابع مالى به سمت تكميل طرح هاى ناتمام بزرگ برق آبى مانند گتوند، كارون ،۴ سيمره و سياه بيشه هدايت شود تا هم از زيان هاى ناشى از عدم النفع اين طرح ها جلوگيرى كنيم و هم از محل درآمد آنهامنابع كافى براى سرمايه گذارى هاى بعدى به وجود آوريم. به هرحال بحث راندمان سرمايه گذارى بحث مهمى است كه بيشتر بايد به آن توجه كرد.
در زمينه بحث هاى مديريتى چه راهكارهايى را پيشنهاد مى كنيد
خوب البته همه صحبت هايى كه انجام شد را بايد بحث هاى مديريتى به حساب آورد. اين كه منابع مالى را درست هدايت كنيم، اين كه مكانيزم هاى جذب سرمايه گذارى را فراهم كنيم و يا اين كه ملاحظات فنى ، زيست محيطى و ميراث فرهنگى را به درستى در نظر داشته و رعايت كنيم و /// همه بحث هاى مديريتى هستند. اما به نظرم هنوز مطالب ناگفته اى وجود دارد مثلاً بحث تلفات شبكه چه در برق و چه در آب و يا بحث مديريت مصرف.
درموضوع اول به نظر من كارهاى زيادى بايد صورت گيرد كه البته اقدامات خوبى در اين رابطه آغاز شده است. در حال حاضر در شبكه هاى توزيع و فوق توزيع تلفات شبكه بالاتر از نرم جهانى است و يامثلاً موضوع مصرف كنندگان غيرمجاز كه كنترلى روى آنها اعمال نمى شود. در وزارت نيرو روى اين مسئله كار مى شود و نتايجى هم حاصل شده است اما موضوع مهم تر از اين حرفهاست و بايدكماكان با جديت تعقيب شود. بحث هدر رفت آب نيز از همين مقوله است / فرسودگى شبكه هاى انتقال و بويژه موضوع شيوه هاى مصرف در همه بخش ها اعم از كشاورزى، خانگى و غيره بحث بسيار مهمى است. فكر مى كنم ما در اين بخش كار فراوان بايد انجام دهيم، فرهنگ سازى و اعمال روش هاى قاطع مديريتى براى كشورى كه همواره در معرض خشكسالى قرار دارد بسيار جدى تر بايد گرفته شود. البته در دنيا اين بحث ها را با مكانيزم هاى قيمتگذارى حل مى كنند. شايد بهترين راه اين باشد كه ما يارانه ها را از روى اين كالاها برداريم و حمايت از اقشار آسيب پذير را به صورت مستقيم ترى انجام دهيم. من معتقد نيستم كه اين اسراف ها توسط اقشار ضعيف صورت مى گيرد. آنها شايد تحمل پرداخت همين قيمت ها را هم در بخش برق و آب نداشته باشند. بلكه اين اغنيا هستند كه بى محابا و به دليل بهاى نازل اين كالاهاى باارزش را بى رويه مصرف مى كنند. معتقدم بايد قيمت ها را واقعى كرد وحتى سود گرفت.
در عين حال اقشار ضعيف را مورد حمايت قرار داد. مثلاً شايد يك راه حل اين باشد كه ما حداقل نياز همه آحاد ملت را با قيمت يارانه اى تأمين كنيم و مازاد بر آن را به نرخ واقعى و سود مناسب ارائه نماييم و يا مثلاً پرداخت يارانه مستقيم از ديگر شيوه ها مى تواند باشد.
مباحث ديگرى هم در بحث مديريت توليد مطرح است. يكى از اين موضوعات، موضوع مهم تعامل با همسايگان است. در حال حاضر ايران به دليل حجم قابل توجه توليد مى تواند يكى از قطب هاى جهانى توليد و توزيع برق باشد. در نظر داشته باشيم كه ما از جمله كشورهايى هستيم كه غنى ترين منابع انرژى را در اختيار دارند، چه در منابع فسيلى مانند نفت و گاز و زغال سنگ وچه انرژى هاى تجديدپذير مانند انواع انرژى هاى خورشيدى. به هر حال شما مى دانيد در موضوع تبديل انرژى و توليد انرژى الكتريكى ارزش افزوده قابل توجهى وجود دارد و اى بسا بهتر باشد كشور به جاى خام فروشى، فروشنده انرژى باشد. در اينجا اگر بويژه توجه داشته باشيم كه با روش هاى (CHP) يعنى توليد هم زمان گرما و برق و ايجاد كارخانجات و صنايع گرمابر مى توانيم اشتغال ايجاد كنيم و هم راندمان تبديل انرژى را تا دو برابر افزايش دهيم. خوب آنگاه اين انرژى توليد شده را مى توان در يك شبكه محلى و حتى جهانى به كشورهاى نيازمند فروخت و سود سرشارى را نصيب كشور كرد. توجه داشته باشيد نمى خواهم بگويم مطلقاً با فروش گاز يا صادرات نفت مخالفم بلكه معتقدم اين كار بايد با مطالعه بيشتر صورت گيرد. در موضوع ايجاد شبكه محلى نكته ديگرى هم مطرح است و آن اختلاف افق و اختلاف ساعات پيك مصرف است. خود اين مى تواند يك موضوع مهم باشد چرا كه چنانچه بتوانيم منحنى مصرف را اصلاح كنيم مى توانيم از حجم سرمايه گذارى براى افزايش سقف توليد بكاهيم. البته بحث كيفيت برق در اين شرايط بسيار مهم مى شود مانند فركانس شبكه، توان رى اكتيو و غيره كه خوشبختانه وجود ظرفيت قابل توجه انرژى برق آبى مى تواند تضمين كننده اين كيفيت باشد كه بحمدلله تمام اقدامات زيربنايى آن در كشور فراهم شده است.
در موضوع مديريت مصرف در شرايط حاضر كه مكانيزم قيمت وجود ندارد بايد روشهايى به طور جدى در دستور كار قرار گيرد. از جمله رعايت عايق كارى ساختمان ها براى جلوگيرى از هدر رفت انرژى، استفاده از لامپ هاى كم مصرف، استفاده از محصولات برقى با راندمان بالا از اين جمله اند. متأسفانه الآن محصولات برقى درجه۲ و ۳ چينى ارزان قيمت در بازار است. وسايلى كه مصرف برق آن، گاه تا چند برابر استاندارد است. افزايش راندمان هاى توليد نيروگاهى نيز مسئله ديگر است. اكنون در دنيا راندمان نيروگاه هاى سيكل تركيبى به بالاتر از ۵۵ درصد رسيده است در حالى كه راندمان نيروگاه هاى ما بعضاً بسيار پائين است.
به هر حال مشكل، نياز به يك عزم ملى دارد. همه ملت بايد از دولت حمايت كنند و دولت هم بايد سياست هايش را در توسعه اين بخش متمركز كند تا بتوانيم توسعه كشور را تضمين كنيم و نسل هاى آينده را در بخش تأمين آب و انرژى ايمن نماييم.
به صراحت به اين انتقاد پاسخ دهيد كه آيا واقعاً عملكرد نيروگاه هاى برق آبى در حال حاضر علت اين خاموشى هاى فعلى است
بگذاريد براى پاسخ به اين سؤال مقايسه اى با سال هاى گذشته صورت گيرد.
در سال آبى ۸۵-84 ما با سيلاب هاى بزرگى مواجه بوديم كه علاوه بر مديريت اين سيلاب ها و رفع خطر از شهرهايى مانند اهواز، با ذخيره كردن آنها توانستيم در سال آبى ۸۶-85 توليد برق مناسبى معادل ۱۹ هزار گيگاوات ساعت داشته باشيم.
سال آبى ۸۶-85 سال نرمالى بود اما در نيمه اول سال آبى ۸۷-86 (مهر تا اسفند۸۶) كشور با يك سرماى بى سابقه مواجه گرديد كه نيروگاه هاى برق آبى در شرايط كمبود گاز كشور با حداكثر ظرفيت وارد مدار شدند و با تدبير درست، مسئولان مديريت بحران كردند و جان مردم را نجات دادند.
در اوايل زمستان براساس مشاهدات و مقايسه با سنوات گذشته پيش بينى شد كه احتمالاً با سال آبى كمتر از نرمال روبه رو هستيم. لذا طبيعى است كه با كاهش بارش و پائين آمدن سطح ذخاير آبى سدها، اكنون نيروگاه هاى برق آبى امكان كمترى براى توليد برق دارند.با توجه به كاهش ميزان بارش، اكنون ما روزانه ۱۲ هزار مگاوات ساعت برق توليد مى كنيم كه در صورت بارش مناسب مى توانست حدود ۶۱ هزار مگاوات ساعت باشد.
