زهرا ضربتى

زمانى كه دستان او با نت هاى موسيقى آشنا مى شد هيچ وقت فكر نمى كرد كه روزى با يك اختراع، بتواند سكوت پايانى هر صفحه نت را پر از ريتم كند.
نگار محموديان ۲۱ ساله در حال حاضر دانشجوى ترم چهار رشته مهندسى برق است. او با اختراع دستگاه پدالى ورق زن نت هاى موسيقى، توانست مدال نقره مسابقات بين المللى اختراعات كره را از آن خود كند.

از كى به فكر ساختن دستگاه ورق زن نت موسيقى افتاديد
سال اول دبيرستان خيلى مشتاق بودم كه در مسابقات خوارزمى شركت كنم. به همين دليل دنبال طرح هاى زيادى بودم تا اين كه تصميم گرفتم نواختن پيانو را بياموزم، وقتى به آخر نت هاى موسيقى مى رسيدم، مجبور بودم دستانم را از حركت باز نگه دارم و برگه نت را ورق بزنم همان موقع به فكر ساخت اين دستگاه افتادم.
از قابليت هاى دستگاهت بگو
از آنجايى كه هميشه ورق زدن برگه هاى نت براى رهبر گروه اركستر خيلى سخت است يا بايد تعداد زيادى برگه را كپى كنند يا اين كه انتهاى آن صفحه را سكوت بزنند و خالى از نت بگذراند تا بتوانند برگه را عوض كنند.
اين دستگاه با يك پدال كار مى كند و رهبر گروه مى تواند با زدن پدال به وسيله پا يك برگه A4 را جابه جا كند. اين كار باعث مى شود كه سكوت انتهاى صفحه نت پر شود و ديگر زمان زيادى براى عوض كردن صفحه صرف نمى شود.
در ساخت اين دستگاه به چه مشكلاتى برخورديد
چون اين دستگاه كنار ساز قرار مى گيرد و نزديك به ميكروفن است هيچ صداى زيادى هنگام ورق زدن نبايد توليد شود.
مشكل بعدى اين كه ساز پيانو جاى كوچكى نسبت به سازهاى ديگر براى صفحات نت دارد كه بايد به همان قطعات كوچك و همان اندازه دستگاه را درست مى كردم.
آخرين مشكل هم ورق خوردن چند برگه با هم بود كه به سختى توانستم تنظيمات آن را انجام دهم.
براى ساخت دستگاه چقدر هزينه كرديد
دفعه اول كه دستگاه را ساختم از كارگاه يكى از آشناهايمان استفاده كردم و هزينه اش حدود ۸۰ هزار تومان شد اما دفعه دوم بنابه دلايلى مجبور شدم كه اصلاحات را در خانه انجام دهم كه منجر به ساخت دوباره دستگاه شد و حدود ۲۰۰ هزار تومان برايم هزينه داشت.
طرح هاى ديگرى هم دارى
بله. اما فعلاً ثبت نشده اند، اجازه بدهيد از آنها حرفى نزنم.
وقتى مدال نقره را گرفتى چه احساسى داشتى
خب، من خيلى استرس داشتم و مى ترسيدم اسم من جزو اسامى برندگان نباشد اما با خواست خدا اسم من هم جزو آنها بود.
وقتى كه مدال را گرفتم احساس سبكى و آزادى كردم وبه خواسته ام رسيده بودم.
وقتى به خانواده ات گفتى كه مدال آوردى چه كار كردند
مادرم زودتر از اين كه من بگويم از دوستانم پرسيده بود و به من تبريك گفت. اين تبريك لذت بخش ترين تبريكى بود كه در عمرم به من گفته بودند.
دوستانت چه احساسى نسبت به اين موفقيت تو داشتند
جالب بود وقتى آن لاين مى شدم تعداد زيادى پيام تبريك در همان لحظه به سويم روانه مى شد كه من را خوشحال تر مى كرد.
فكر مى كردى كه روزى مدال نقره مخترعان زن مسابقات كره را بگيرى
نه. اصلاً فكر نمى كردم كه حتى براى ثبت اختراعم دعوتنامه برايم بيايد، چون آن را دير به ثبت رسانده بودم.
مهمترين تلاش براى زندگى ات
اول اين كه سعى كردم فرزند صالحى براى پدر و مادرم باشم و بعد اين كه اهدافم را دنبال كنم و نااميد نشوم.
بهترين خاطره زندگى ات
برمى گردد به دوران دبيرستان كه خيلى شيطنت داشتم.
يك بار سركلاس متوجه حضور معلم نبودم و مدام با دوستم شوخى مى كردم كه يك دفعه ديدم معلم پشت سرم است. از خجالت سرخ شدم اما حالا هر موقع ياد اين خاطره مى افتم مى خندم.
بدترين خاطره زندگى ات
براى رفتن به مسابقات ژنو خيلى سعى كردم اما به من ويزا ندادند كه هميشه به عنوان بدترين خاطره زندگى ام از آن ياد مى كنم.
تفاوت موسيقى و اختراع
به نظر من بيشتر بين آنها تشابه وجود دارد، چون هر دو از ذات درونى انسان سرچشمه مى گيرد و خلق مى شود.
چقدر به موسيقى علاقه دارى
آنقدر كه همه كارهايم را با موسيقى انجام مى دهم، البته غير از درس خواندن.
كدام سبك را بيشتر دوست دارى
سبك كلاسيك.
براى دستگاهت چه نامى گذاشته اى
رامتين.
مهمترين دستمايه ات چيست
سعى مى كنم فرد مفيدى براى جامعه و بشريت باشم.
بزرگ ترين حامى
خداوند بزرگترين حامى من در لحظه هاى زندگى ام بوده است.
نقطه آغاز
خواستن.
بدترين خصوصيت رفتارى ات
زودرنج هستم.
زودرنج از حرف يا عمل ديگران
بيشتر از اعمال ديگران.
ماندگارترين جمله اى كه شنيده اى
همراهى خدا با انسان مثل نفس كشيدن، آرام، هميشگى و نزديك است.
دوست دارى جاى كدام موسيقيدان باشى
بتهون.
چرا
چون خيلى با استعداد بود.
دختر ايرانى
هنرمند، مبتكر، توانا.
زيباترين موسيقى زندگى
نواختن مهر مادر و پدر.
زندگى ات كدام نت است
به نظر من زندگى اكتاو است كه هر اكتاو يك قسمت از زندگى را مى نوازد.
بهترين دوست
خواهر بزرگترم.
آرزويت
رضايت پدر و مادرم.
حرف آخر.‎/‎/
به اميد موفقيت هاى بيشتر همه هموطنانم.

[مونا كربلايى]
خدايا!
گاهى حجم دنياى درونم، از وجودت تهى مى شود، آن وقت من مى مانم و تنهايى و دلتنگى، درها ديوار مى شوند و نگاه ها سنگين.
دلخوشى، يك آرزوى دور از دسترس مى شود و اميد، نااميد.
پروردگار خوبم!
روزنه قلبم را به رويت باز كن!
تنها نور وجودتوست كه دلم را زنده نگاه مى دارد.

[ندا افرا]
مواد لازم
نصف فنجان شير سرد
ربع فنجان دلستر
سه قاشق غذاخورى شير خشك
نصف قاشق چايخورى وانيل
سه اسكوپ بستنى وانيلى
طرز تهيه
شير، دلستر، شيرخشك و وانيل را در مخلوط كن ريخته و به هم بزنيد. بستنى را به آن افزوده و مجدداً با هم مخلوط كنيد تا يكدست شود. آن را در ليوان ريخته و سرو كنيد.

مينا تنهايى

قاسم - س ۴۳ ساله
يادم هست بچه بودم و خيلى هم شكمو. يك روز به خاطر جرو بحثى كه با برادر كوچكترم كرده بودم، پدرم مرا تنبيه كرد. ظهر وقتى مادرم ناهار كشيد به علت اين كه تنبيه شده بودم، ناراحت بودم و وقتى همه دور سفره جمع شدند، من گوشه اى كز كردم و حاضر نشدم غذا بخورم. مادرم از سر مهربانى صدايم كرد و خواست كه ناهار بخورم ولى چون بچه مغرورى بودم، خودم را كنار كشيدم و گفتم: نمى خورم. چند دقيقه اى گذشت و ديدم كسى مرا براى ناهار خوردن دوباره صدا نمى كند با ناراحتى نگاهى به بشقاب غذايى كه كشيده بودند و كنار سفره بود، انداختم. خيلى گرسنه بودم و براى خوردن غذا وسوسه مى شدم، براى همين در يك لحظه به مادرم گفتم: من غذا نمى خورم، ولى اين غذا را كه در بشقاب ريخته اى، براى هر كس كه هست خيلى كم است. با اين جمله صداى خنده همه بلند شد و پدرم مرا سر سفره برد.