•قانون ابلاغ شده، دولت را مكلف به واگذارى فعاليت هاى خود، بجز شبكه هاى مادر مخابراتى، خدمات پايه پستى، توليد محرمانه يا نظامى، شركت ملى نفتكش، استخراج نفت و گاز و معادن كرده است
•دولت بايد بانك هاى مركزى، ملى و بانك هاى تخصصى و بيمه هاى مركزى و بنادر و كشتيرانى را در مالكيت خود حفظ كند
قانون سياست هاى كلى اصل ۴۴ روز گذشته توسط رئيس جمهورى ابلاغ شد؛ قانونى كه سياست هاى كلى آن اول خرداد سال ۸۴ توسط مقام معظم رهبرى تبيين و از آن روز همه دست اندركاران و مسئولان در حال فراهم كردن بستر اجراى كامل آن بودند، تا به واسطه آن اقتصاد ايران فضاى تازه اى را تجربه كند و با تغيير فاز بهينه از سايه اقتصاد دولتى خارج و اقتصادى مبتنى بر تعاون و بخش خصوصى داشته باشد.
نگاهى گذرا به فعاليت هاى انجام شده در اين بخش نشان مى دهد دولتى كه در ابتدا متهم به سياست هاى «پوپوليستى» و «كمونيستى» مى شد، عزم جدى در افزايش توان بخش خصوصى دارد و در سه سال گذشته بارها اين نكته ثابت شده و اجراى قانون بازار اوراق بهادار و تغيير قانون ۴۰ سال قديمى آن و ارتقاى تلاش هاى گسترده براى خصوصى سازى و افزايش سهم بخش خصوصى در اقتصاد ملى بهترين دليل براى اين مدعاست.
و در آخر هم تأكيد رئيس جمهورى در اجراى سياست هاى اصل ۴۴ و ابلاغ آن، مهر تأييد ديگرى بر اعتقاد راسخ دولت نهم بر توانمند سازى بخش خصوصى و تعاون دارد.محمود احمدى نژاد، رئيس جمهورى اسلامى ايران، وزارت امور اقتصادى و دارايى را مأمور اجراى اين قانون و سياست ها كرده است كه در متن آن آمده است«قانون اصلاح موادى از قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى جمهورى اسلامى ايران و اجراى سياست هاى كلى اصل ۴۴ قانون اساسى كه در جلسه علنى روز دوشنبه مورخ هشتم بهمن ماه ۱۳۸۶ مجلس شوراى اسلامى تصويب و در تاريخ ۱۳۸۷/۳/۲۵ از سوى مجمع تشخيص مصلحت نظام، موافق با مصلحت نظام تشخيص داده شد و طى نامه شماره ۶۸۰/۲۵۲۷۴ مورخ ۸۷/۴/۳۱ مجلس شوراى اسلامى واصل شده، به پيوست جهت اجرا ابلاغ مى شود.»
قانون اصلاح موادى از قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى جمهورى اسلامى ايران و اجراى سياست هاى كلى اصل ۴۴ قانون اساسى مشتمل بر ۹۲ ماده و ۹۰ تبصره است.اين قانون كه روز گذشته ابلاغ شد، در فصل اول به تعاريف لغات و اصطلاحات پرداخته و در فصل دوم به تعريف قلمرو و فعاليت هاى هر يك از بخش هاى تعاون، دولتى و خصوصى پرداخته است.
دولت را مكلف كرده فعاليت هاى خود را به جز ۱۱ مورد استثنا همچون شبكه هاى مادر مخابراتى، شبكه اصلى تجزيه و توزيع خدمات پايه پستى، توليد محرمانه يا نظامى، شركت ملى نفتكش و استخراج گاز و نفت و معادن نفت و گاز را واگذار كند و در كنار آن بانك مركزى، بانك هاى ملى، سپه، صنعت و معدن، توسعه صادرات، كشاورزى، مسكن، توسعه معادن، بيمه مركزى و بيمه ايران، سازمان هاى هواپيمايى و بنادر و كشتيرانى، راديو، تلويزيون، شبكه هاى آبرسانى و انتقال برق را حفظ كند.
براساس اين قانون، دولت كه حق ندارد به جز موارد استثنا سرمايه گذارى جديد كند اما در مناطق كمتر توسعه يافته و فناورى هاى نوين و پرخطر اين امكان را دارد تا ازطريق سازمان هاى توسعه اى چون ايدرو تا سقف ۴۹ درصد با بخش غيردولتى به صورت مشترك سرمايه گذارى كند اما بايد آن را حداكثر ۳ سال پس از بهره بردارى واگذار كند. ضمن اين كه به جز راه و راه آهن دولت مى تواند تنها ۲۰ درصد سهام بنگاه هايى را كه در تملك دارد، حفظ كند.
اين قانون به بخش غيردولتى اجازه داده در مواردى كه دولت از فعاليت در آن منع شده است، فعاليت كند. ضمن اين كه براساس اين قانون بخش دولتى و غيردولتى و تعاون در برابر استفاده از تسهيلات ويژه برابر شوند و ظرف ۳ ماه كليه امتيازات ويژه براى بخش دولتى لغو مى شود.
فصل سوم اين قانون به طور مبسوط به سياست هاى توسعه بخش تعاون پرداخته و دولت را موظف كرده براى افزايش سهم بخش تعاون تا پايان سال ۹۳ با ۲۵ درصد اقدامات ويژه اى انجام دهد. به طورى كه اين گروه بجز در ماليات ۲۰ درصد بيشتر از تشويق هاى ويژه استفاده خواهند كرد.
در كنار اين امتياز، تسهيلاتى چون كمك بلاعوض و تسهيلات براى آورده شركت، تخفيف حق بيمه به ميزان ۲۰ درصد، ارائه مشاوره رايگان براى افزايش بهره ورى و پرداخت يارانه سود تسهيلات بانكى براى تعاونى ها در نظر گرفته شده است.
در فصل چهارم اين قانون ساماندهى شركت هاى دولتى را مدنظر قرار داده و در فصل پنجم فرايند واگذارى بنگاه هاى دولتى تشريح شده است و به هيأت واگذارى اجازه عرضه سهام در بورس هاى داخلى و خارجى و فروش سهام از طريق بلوك، مزايده يا مذاكره در بازارهاى داخلى و خارجى را داده است.