گفت وگو: مختار پرتو، مدونا خواسته
ديپلماسى ايران اجلاس بزرگ غيرمتعهدها را به فرصت بزرگى براى گسترش پيمان هاى دوستى با كشورهاى منطقه تبديل كرد. اجلاسى كه در آن نمايندگان بيش از نيمى از كشورهاى جهان (۱۱۸ دولت و چندين سازمان بين المللى) حضور يافتند. براى سياست خارجى احمدى نژاد،اين اجلاس امكانى فراهم كرد كه بتواند ايده اصلى خويش را براى همگرايى منطقه اى بويژه در حوزه خاورميانه و آسيا پيش ببرد. در حاشيه اين اجلاس پيمان ها و توافقنامه هاى مهمى به صورت دو جانبه و چندجانبه ميان ايران و كشورهاى اسلامى و آسيايى امضا شد و چندين نشست كارى پيرامون بحران ها و مناقشات منطقه اى برگزار گرديد.
از زمره ميهمانان بلندپايه اجلاس، عمروموسى، دبيركل اتحاديه عرب بود كه خود طرف مذاكره بسيارى از نشست هاى حاشيه اى اجلاس غيرمتعهدها بود. حضور اين ديپلمات عربى از آن حيث قابل توجه بودكه ديپلماسى دولت نهم در يك سال اخير پروژه هاى مهمى را براى همكارى با سازمان ها و تشكل هاى عربى نظير شوراى همكارى خليج فارس و اتحاديه عرب پيش گرفته است. «ايران» در گفت وگويى با دبيركل اتحاديه عرب دور تازه مناسبات ايران و كشورهاى عربى و تحولات جديد خاورميانه را بررسى كرده است كه از نظر گراميتان مى گذرد.
اگر موافق باشيد اين گفت وگو را با نگاه به سير جديد روابط ايران و اعراب آغاز كنيم در مرحله كنونى به اعتقاد شما دو طرف با چه فرصت هاى جديدهمكارى روبه رو هستند، همين طور موانع پيش روى اين توسعه مناسبات چيست
معتقدم كه روابط ايران و جهان عرب در مسير درست گام بر مى دارد و دو طرف حركت هاى چشمگيرى را براى تعميق روابط و كاستن از دامنه اختلاف ها شروع كرده اند.
طبيعى است كه در اين زمينه اختلافاتى وجود دارد ولى اين بدان معنا نيست كه اين مشكلات قابل حل نيست بلكه مى توان اين مشكلات را از طريق گفت وگو حل كرد كه لازم است زمينه لازم براى اين گفت وگوها را مهيا نمود به صورتى كه مشكلات موجود به سادگى حل شده و باعث ايجاد حساسيت يا تحريك هيچ يك نگردد و ما اميدواريم كه مسائلى زودگذر مانند فيلم فرعون و.‎/‎/ بر روابط موجود تأثيرگذار نباشد چرا كه ما كشورهاى بزرگ و مهمى همچون ايران و مصر و عربستان سعودى و كشورهاى بزرگ عربى را در منطقه داريم، همچنين بحث همكارى ايران و همسايگان عرب مطرح است. علاوه بر اين دو طرف مسائل مهمى جهت همكارى پيش رو دارند كه لازم است اين فرايند همكارى ها تحت تأثير اتفاقات پيش پا افتاده قرار نگيرد. در مجموع من آهنگ همكارى ايران و جهان عرب را رو به جلو مى بينم ما در اتحاديه عرب بر خود لازم مى دانيم درمسير توسعه و تعميق اين روابط گام برداريم و من نيز به نوبه خود در اين زمينه تلاش مى كنم.
درچشم انداز تازه روابط ايران و عرب، فكر مى كنيد كه چه موضوعاتى اهميت ويژه دارد و كدام كشورها نقش اساسى مى توانند ايفا كنند. آيا همچنان اعتقاد داريد كه نزديكى تهران و قاهره بايد محور اين همكارى ها باشد
من به روابط گسترده بين ايران و كشورهاى عربى و از جمله ايران - مصر معتقدم چرا كه اين مسئله به نفع ثبات و امنيت در منطقه است. عادى سازى روابط ميان دو كشور بزرگ منطقه مقدمه همكارى هاى گسترده منطقه اى است هيچ دليلى براى عدم وجود روابط با مصر وجود ندارد و هيچ توجيهى هم براى دخالت ديگران در روابط ميان اين دو كشور وجود ندارد. من به هيچ وجه به موضوع اختلاف ميان شيعه و سنى اعتقادندارم و كاملاً آن را رد مى نمايم چرا كه برخى به نام اسلام و با دستانى غيراسلامى باعث اختلاف ميان مسلمانان گرديده اند و لازم است كه ما هوشيارى خود را حفظ نموده و در دام آنان نيفتيم، ايران كشور دوست و برادر ماست و تمام كشورهاى ايران و مصر و عربستان و سوريه و غيره همه كشورهايى قديمى و داراى ريشه هاى تاريخى هستند و بايد شاهد گفت وگو و هماهنگى در ميان آنها باشيم.
با حضور احمدى نژاد در شوراى همكارى خليج فارس، تهران فصل جديدى در مناسبات خود با جهان عرب گشود اكنون نيز بحث پيوستن ايران به اتحاديه عرب به عنوان ناظر مطرح است، ارزيابى شما در اين زمينه چيست
اين مسئله امكانپذير است همچنان كه بين ما و تركيه تفاهم نامه اى در مورد همكارى اين كشور با اتحاديه عرب به امضا رسيده كه مى تواند در مورد ايران هم مصداق بيابد و اميدوارم كه در اين زمينه به نتيجه مطلوب برسيم.
در اين مدت كه ايده همكارى نوين ايران و كشورهاى عربى مطرح بوده محافل غرب بسيار تلاش كردند تا اختلاف خويش در قضيه هسته اى را به روابط تهران و اعراب بكشانند در اين رابطه ارزيابى شما چيست
وضعيت هسته اى ايران هم اكنون به صورت شفاف و واضح مشخص شده است چرا كه هيچ يك از گزارشهاى آژانس بين المللى انرژى اتمى، نظامى بودن فعاليت هسته اى ايران را تأييد نكرده است بنابراين برنامه هسته اى ايران صلح آميز بوده و به هيچ وجه تهديد محسوب نمى شود. از گفت وگوهاى هسته اى اخير در مورد پرونده هسته اى ايران و حضور نماينده امريكا در نشست اخير ژنو بوى خوبى به مشام مى رسد من در گفت و گو با برخى از مسئولان، ملاحظات خود را در اين رابطه (حضور نماينده امريكا) در مذاكرات بيان كردم.
برگرديم به محورهايى كه در تهران براى همكارى منطقه اى گشوده شده در اين وادى چه نقشى سازمان غيرمتعهدها مى تواند ايفا كند.
اين جنبش امروزه نقش مهمى را در عرصه جهانى ايفا نمى نمايد كه اين خود جاى بحث و گفت وگو دارد، زمانى كه من در دهه نود، وزير امور خارجه مصر بودم، پيشنهادى را در كنفرانس اندونزى مبنى بر تغيير مسير جنبش عدم تعهد مطرح نمودم چرا كه جنبش عدم تعهد داراى دو جريان است كه تعهدى به اين يا آن ندارد ولى موضوع امروز ما منحصر به دو سياست يا دوتفكر نيست، ما امروزه شاهد جهانى سازى هستيم به طورى كه كشورهاى پيشرفته نيز در اين امتداد، با جهانى شدن يك سرى از امتيازات را از دست خواهند داد لذا مى بايست به تشكيل يك كميته انديشيد و جمعى كه توانايى كمك به ايجاد يك خط مشى سياسى را داشته باشند كه براساس آن مصالح كشورهاى در حال پيشرفت در برابر كشورهاى صنعتى مورد توجه قرار گيرد.
فكر نمى كنيد اجلاس اخير تهران بخشى از اين انتظارات شما را تأمين كرد
از ايران به دليل برگزارى بموقع اين اجلاس و توجهى كه نسبت به احياى جنبش عدم تعهد دارد سپاسگزاريم و من اميدوارم از اين اجلاس تا اجلاس بعدى كه در شرم الشيخ برپا مى گردد شاهد تحول و پيشرفت اين جنبش باشيم.
به نظر مى آيد كه در پروسه همكارى جديد ايران و اعراب بحران عراق از اولويت ويژه اى برخوردار است. در اين قضيه چه كارى از عهده كشورهاى منطقه ساخته است
ما بر مصلحت و امنيت ملى عراق تأكيد داريم و اين در سايه شرايطى است كه در حال حاضر بر منطقه و جهان و با توجه به تغيير رئيس جمهور امريكا حاكم است. يكى از دغدغه هاى مشترك ما، بحث توافقات امنيتى مربوط به آينده عراق است. ما به دقت اين تحولات را تحت نظر داريم و مطمئن هستيم كه عراقى ها، با توافقنامه اى كه منجر به خدشه دار شدن حاكميت شان شود و يا آينده آنها را به خطر بياندازد موافقت نخواهند كرد، چرا كه عراقى ها خود مى دانند كه اينجا كشورى بزرگ است كه به اسارت درنمى آيد بلكه خود به ترسيم آينده خود مى پردازد.
شما زمان زيادى را صرف مناقشه لبنان كرده ايد و همين خود دليل بر اهميت اوضاع لبنان است، چه گام هاى ديگرى مى توان براى سامان سياسى اين كشور برداشت
مشكلاتى كه در تشكيل كابينه به وجود آمد، بخشى از واقعيت سياست لبنان است ولى لازم است كه ما از سويى ديگر نيز به اين پرونده، نگاه كنيم و آن اينكه به هر حال در اين كشور دولت تشكيل شد و رئيس جمهور انتخاب شد و لبنان با توجه به شرايط خاصش و تأثيراتى كه در گذشته بيگانگان بر آن گذاشته، ما را وادار به پذيرش تحولات آرام اين كشور مى نمايد. آنچه در لبنان به وقوع پيوست نتيجه تلاش جامعه عرب و اتحاديه عرب و دبير كل اين اتحاديه بود، از اين دستاورد بايد پاسدارى كرد.
با وجود پيشرفت در فضاى سياسى لبنان اما در صحنه فلسطين شاهد وضع رقت بارى هستيم جهان عرب نمى خواهد در اين باره اقدام مؤثرى را انجام دهد
موضوع فلسطين از مهمترين مسائل و در حقيقت مادر تمام آنهاست و بدون حل شدن مشكل فلسطين، ناامنى و بى نظمى همچنان در منطقه پا برجا خواهد ماند، در نتيجه ناچاريم كه همه در جهت يافتن راه حل سياسى در اين زمينه تلاش نماييم.
همچنان كه امروز جهت حل پرونده هسته اى ايران از طريق سياسى و گفت وگو با كشورهاى ۱+5 قدم برمى داريم و سوريه و اسرائيل نيز تلاش مى نمايند تا به يك راه حل سياسى دست يابند، بنابراين بايد براى مسئله فلسطين نيز يك راه حل سياسى در چارجوب عاقلانه و قابل قبول بيابيم نه اينكه طرحى به صورت اجبارى از يك طرف به طرف ديگر تحميل شود و اميدواريم رئيس جمهور جديد امريكا متوجه اشتباهاتى كه در گذشته صورت داده و منجر به ايجاد مشكلاتى در منطقه شده است، باشد.
چه ميزان اميدوار هستيد كشورهايى مثل سوريه موفق به بازپس گيرى اراضى اشغالى شان شوند
طبيعى است كه سوريه طالب بازپس گيرى زمين هاى اشغالى خود باشد و اين حق مسلم و مسئوليت دولت سوريه است كه با هر وسيله اى نسبت به آزادسازى اين سرزمين هاى اشغالى اقدام نمايد و اگر در حال حاضر برخوردهاى ديپلماتيكى و بين المللى وجود دارد كه تركيه نيز اقدام به از سرگيرى گفت وگوها جهت آزادسازى جولان نموده است، ما و تمام جامعه عرب با او همراه هستيم.
آيا شما واقعاً به قول و قرار اسرائيل اعتماد داريد
نه، من به اسرائيل اعتماد ندارم چرا كه همان مشكلات شهرك نشين ها را در مورد سوريه نيز شاهد هستيم با اين اوصاف اميدوارم سوريه بتواند اراضى اشغالى خود را باز پس گيرد.

مهرداد جماليان داريانى

پايان دوران زمامدارى «جونيچيرو كوايزومى» در سپتامبر۲۰۰۶ ميلادى را مى توان آغاز افول اعتبار حزب حاكم ليبرال دموكرات ژاپن (LDP) در ميان افكار عمومى اين كشور دانست.
كوايزومى توانست در مدت حضور خود در كاخ نخست وزيرى ژاپن و رهبرى LDP اعتبارى چشمگير براى اين حزب فراهم آورد. او موفق شد در دوران زمامدارى خود اعتماد از دست رفته مردم نسبت به حزب ليبرال دموكرات را دوباره جلب كند.در حقيقت دوره رهبرى وى بر حزب ليبرال دموكرات و حضور در كاخ نخست وزيرى را بايد نقطه عطفى در تاريخ سياسى معاصر ژاپن به حساب آورد.
در مدت زمامدارى كوايزومى اتفاقات مهمى در عرصه داخلى و بين المللى به وقوع پيوست كه از آن جمله مى توان به موارد ذيل اشاره كرد:
- حملات ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱ ميلادى به نيويورك و واشنگتن، در پى اين حادثه كوايزومى قانون مبارزه با تروريسم را به تصويب پارلمان ژاپن رساند. براساس اين قانون ژاپن مى تواند براى مبارزه با تروريسم نيروى نظامى به خارج از مرزهايش اعزام كند و در ادامه اين حركت شاهد تصويب قانون پشتيبانى ژاپن از بازسازى عراق بوديم كه بر طبق آن حدود ۶۰۰ نيروى ارتش دفاعى ژاپن در شهر «سماوه» عراق مستقر شدند.
- كوايزومى به عنوان اولين نخست وزير ژاپن در تاريخ ۱۷ سپتامبر۲۰۰۲ ميلادى از كره شمالى ديدار كرد.
- پيروزى قاطع حزب ليبرال دموكرات در انتخابات چهل و چهارمين مجلس نمايندگان ژاپن در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۵ ميلادى.
- تصويب لايحه خصوصى سازى سازمان پست ژاپن در اكتبر ۲۰۰۵ ميلادى.
بهبود اوضاع اقتصادى مبتنى بر اصلاحات ساختارى از جمله انتظارات مردم بود كه تا حدود زيادى در دوره رهبرى كوايزومى به بار نشست.
كوايزومى با هدف اينكه اصلاحاتى را كه آغاز كرده است، در دوره بعد از وى نيز ادامه يابد، به حمايت مستقيم از «شينزو آبه» پرداخت. آبه در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۶ ميلادى با كسب رأى اعتماد از پارلمان به عنوان نخست وزير ژاپن برگزيده شد. وى هنگامى قدرت را به دست گرفت كه سياست هاى كوايزومى، سبب شده بود، دولت وى به يكى از پايدارترين و با ثبات ترين دولت هاى ژاپن در دهه هاى اخير تبديل شود. بهبود وضعيت اقتصادى كشور و تلاش براى اجراى اصلاحات ساختارى از جمله دلايل اين ثبات و پايدارى بود.
آبه نيز ضمن تأكيد بر ادامه روند اصلاحات وارد كاخ نخست وزيرى ژاپن شد. وى كه به عنوان تنها نخست وزير جوان بعد از جنگ در ژاپن معروف شده بود، پس از روى كار آمدن با رسوايى هاى پى در پى وزيران كابينه اش رو به رو شد. حضور يك ساله آبه در كاخ نخست وزيرى ژاپن براى حزب ليبرال دموكرات در حكم يك فاجعه بود، رسوايى هاى دولت او در حقيقت اعتماد مردم به دولت را سلب كرد، در نتيجه حزب مخالف دموكراتيك توانست نبض قدرت را در مجلس مشاوران ژاپن به دست گيرد.
با شكست حزب حاكم و پيروزى احزاب مخالف به رهبرى حزب دموكراتيك، در انتخابات مجلس مشاوران، آبه اقدام به ترميم كابينه اش كرد. وى معتقد بود كه بايد از وزيرانى استفاده كرد كه داراى سن بالا و سوابق سياسى خوب باشند تا ديگر دولت با رسوايى هاى بيشترى روبه رو نشود اما اين ترفند نيز كارساز نشد و در نهايت آبه از سمت خود استعفا كرد و «ياسوئو فوكودا» جانشين وى شد و سكان هدايت ژاپن را به دست گرفت.
فوكودا پس از به دست گرفتن قدرت اعلام كرد: «حزب ليبرال دموكرات با شرايط بسيار دشوارى رو به روست و من مى خواهم احياى حزب را در اولويت قرار داده و اعتماد مردمى را به حزب بازگردانم، كارى كه بايد انجام دهيم اين است كه با اصلاح تك تك امور اطمينان و اعتماد مردم را مجدداً به دست آوريم.»
شايد بتوان اولين اشتباه فوكودا را در اين نكته دانست كه وى از مجموع ۱۷ وزير كابينه اش، ۱۵ وزير دولت آبه را در سمت هاى خود ابقا كرد، در نتيجه مردم شاهد تغيير و تحولى اساسى در كابينه نشدند. در كنار اين مسئله در ماههاى اخير به دليل اتهامات وارده به برخى از دولتمردان به گرفتن رشوه و فرار از پرداخت ماليات و افزايش قيمت ها، باعث شد تا ميزان محبوبيت فوكودا به ۲۰درصد كاهش پيدا كند و همين مسئله وى را در حفظ پست خود با مشكل اساسى مواجه كرده است.
فوكودا به رغم فشارهاى سياسى كه از سوى احزاب مخالف بويژه حزب دموكراتيك براى انحلال مجلس نمايندگان و كناره گيرى از قدرت وجود داشته و دارد، تلاش زيادى براى افزايش ميزان محبوبيت دولت خود و حزب حاكم ليبرال دموكرات انجام داد كه به عنوان نمونه مى توان به برگزارى نشست سران هشت كشور بزرگ صنعتى جهان (گروه ۸) متشكل از امريكا، روسيه، كانادا، ژاپن، انگليس، فرانسه، ايتاليا و آلمان در استان هكايدو اشاره كرد.
وى در نظر داشت تا با برگزارى موفقيت آميز اين نشست و رهبرى قدرتمند بر آن، ميزان محبوبيت دولت خود را افزايش دهد، اما از بد حادثه مشكلات جهانى از جمله افزايش بهاى نفت خام، موادغذايى و مواد اوليه در بازارهاى جهانى و تأثير آن بر اقتصاد مردم ژاپن باعث شد تا فوكودا به آن هدفى كه داشت نرسد.
در وضعيت كنونى با پذيرش درخواست احزاب مخالف مبنى بر انحلال مجلس نمايندگان و برگزارى انتخابات، احتمال شكست حزب ليبرال دموكرات بسيار زياد است. در نتيجه فوكودا آخرين تلاش خود را براى بقا انجام داد و آن ايجاد تغيير و ترميم در كابينه بود. وى اعلام كرده، كابينه جديد تمركز خود را بر روى اصلاحات خواهد گذاشت. از مجموع ۱۸ وزير كابينه جديد ژاپن، تنها چهار وزير امور خارجه، امور داخلى و ارتباطات، بهداشت و رفاه و كار، دبير و سخنگوى ارشد دولت در سمت خود ابقا شدند و ۱۴ وزير ديگر جديد هستند.
فوكودا با هدف كاهش ميزان نگرانى مردم از وضعيت اقتصادى و ركود تمامى وزيران بخش هايى را كه به نوعى با اين مسئله ارتباط دارند از جمله وزير اقتصاد، تجارت و صنعت، وزير دارايى، وزير مشاور در امور سياست هاى مالى و اقتصادى، وزير مشاور در سياست هاى امور مالى، اصلاحات ادارى و اصلاح سيستم خدمات عمومى، كشاورزى، جنگلدارى و ماهيگيرى را تغيير داد و يك پست جديد با عنوان وزير مشاور در امور مصرف كنندگان اضافه كرد تا بدين ترتيب در برابر فشارهاى سياسى احزاب مخالف براى استعفا مقاومت كرده و تلاش مجددى را براى افزايش ميزان رضايت شهروندان ژاپنى از حزب حاكم و دولت صورت داده باشد.
اما احزاب مخالف اين تغيير را تنها يك تغيير ظاهرى و يك نمايش تبليغاتى مى دانند.اوزاوا، رهبر حزب دموكراتيك در اين خصوص اظهار داشته: آنچه كه شهروندان ژاپنى از فوكودا مى خواهند، ترميم كابينه نيست بلكه تغيير نخست وزير است.
وى افزوده: احزاب مخالف در نظر دارند تا قدرت در مجلس نمايندگان اين كشور را در جريان انتخابات آتى اين مجلس در اختيار بگيرند و خواست سياسى شهروندان ژاپنى را تحقق بخشند.
هم اكنون حزب مخالف دموكراتيك موقعيت را براى خارج كردن قدرت از دست حزب حاكم ليبرال دموكرات بسيار مناسب مى بيند و طبيعى است كه فشارهاى خود را در اين راستا افزايش دهد و شواهد نيز نشان مى دهد در صورت انحلال مجلس نمايندگان و برگزارى انتخابات، همچون انتخابات مجلس مشاوران شكست حزب حاكم دور از دسترس نيست.
در نقطه مقابل اين مسئله وجود دارد كه حزب دموكراتيك نيز به تنهايى قادر نخواهد بود اكثريت كرسى هاى مجلس نمايندگان را به دست آورد و ناگزير به ائتلاف با ساير احزاب خواهد بود. ائتلافى كه با توجه به سخنان و موضع گيرى هاى رهبران اين حزب در آن حزب ليبرال دموكرات جايگاهى نخواهد داشت. اما تجربه نشان داده هرگاه كه دولت هاى ائتلافى در ژاپن به قدرت رسيدند و در آن ائتلاف حزب ليبرال دموكرات حضور نداشته است، اين دولت ها در مدت زمانى كوتاه و پى در پى سقوط كرده و به عبارتى بى ثباتى سياسى را در ژاپن به همراه داشته است و اين امر نشان از جايگاه ويژه حزب ليبرال دموكرات در صحنه سياسى ژاپن دارد.
در پايان بايد گفت اگر اين ترفند فوكودا (تغيير كابينه) نتيجه ندهد، وى سه راهكار در پيش روى دارد:
۱- انحلال مجلس نمايندگان و برگزارى انتخابات، كه اين كار به معنى «هاراگيرى سياسى» (خودكشى به سبك سامورايى ها) و شكست حزب حاكم مى باشد.
۲- بازگشت به سياست مصالحه با مخالفان كه سنتى ديرينه در تاريخ سياسى ژاپن به شمار مى رود، كه قبول اين امر نيز از سوى احزاب مخالف بعيد به نظر مى رسد.
۳- كناره گيرى فوكودا از رهبرى حزب ليبرال دموكرات و در نتيجه نخست وزيرى و جايگزينى فرد ديگرى از اعضاى حزب حاكم به سمت رهبرى حزب ليبرال دموكرات، شخصى كه همانند كوايزومى از قابليت هاى بالايى برخوردار باشد تا بتواند آب رفته را به جوى بازگرداند.
در هر حال با توجه به وضعيت موجود و جديت حزب مخالف دموكراتيك و شخص اوزاوا براى خارج كردن قدرت از دست حزب حاكم و موقعيت شكننده فوكودا در حزب ليبرال دموكرات، صحنه سياسى ژاپن آبستن تغييراتى خواهد بود كه شايد منجر به ايجاد سيستم دو حزبى در اين كشور شود و همين مسئله گامى باشد در جهت توسعه سياسى ژاپن، چرا كه روى كار بودن دائم حزب ليبرال دموكرات باعث شده اين سيستم توانايى طرح نياز و پاسخگويى به نيازهاى احزاب ديگر را نداشته باشد و در مجموع اين وضعيت را مى توان به نوعى نشان دهنده ناكارايى سيستم سياسى ژاپن دانست.

«دى سايت» ترجمه: شيرين كسرائى

حزب كارگر انگليس مايل است كه كابينه گوردن براون هر چه سريعتر سقوط كند اما به دليل اينكه نامزد ديگرى براى تصدى اين پست وجود ندارد ، براون موقتاً در اين سمت باقى خواهد ماند.
زمانى كه باراك اوباما نامزد دموكرات رياست جمهورى امريكا در اوج افول سياسى گوردن براون با وى ديدار كرد سعى نمود با سخنانى دلجويانه نخست وزير نااميد را قدرى به آينده خوشبين سازد ‎/
اين سناتور آمريكايى خاطر نشان كرد كه ما سياستمداران وقتى انتخاب مى شويم كمترين محبوبيت را داريم و مجبوريم وارد معامله شويم ‎/ اطرافيان براون هنوز اميدوارند كه با انتخاب اوباما به رياست جمهورى آمريكا، او خود را از بحران فعلى نجات دهد اما بر عكس براون براى اوباما ، اهميتى ندارد ‎/
اخبار منتشر شده حاكى از اين است كه دولت براون بزودى ناگزير است صحنه راترك كند. هم اكنون نام تعدادى از اعضاى كابينه براى جانشينى وى مطرح است ‎/
از جك استراو وزير دادگسترى و يك خرگوش پير كه مى تواند اين پست را تصاحب كند، ديويد ميليبند وزير خارجه جوان و يا هربت هارمان جانشين رئيس حزب كارگر مى توان نام برد ‎/ تقريباً هر روز نمايندگان مجلس و رئيس اتحاديه كارگرى از براون درخواست مى كنند كه استعفا دهد ‎/
مى توان گفت براون تنها با يك شكست روبرو نيست بلكه مسائل زيادى وى را تهديد مى كند ‎/ گروهى بنام ارگان مطبوعات چپگرايان را به كودتا عليه براون دعوت كرده ومى گويند نمى توانند منتظر انتقال قدرت از براون بمانند و آنها نام تونى بلر را براى نخست وزيرى آينده مطرح مى كنند ‎/ هر يك از اين خواسته ها به اجرا در آيد باعث سقوط براون خواهد شد. در حال حاضر حدود ۵۰درصد مردم انگليس آرزو مى كنند كه تونى بلر نخست وزير شود اما مى توان گفت حزب كارگر پس از سقوط نخست وزيرش نمى تواند چشم انداز آينده خود را بهبود بخشد ‎/
بسيارى از نمايندگان مجلس دچار وحشت شده اند و بسيارى ديگركه از هنگام شكست حزبشان در انتخابات اسكاتلند بركنار شده اند ديگران را به اين امر فرا مى خوانند كه در انتخابات پارلمانى بعدى طورى رأى دهند كه ۲۰۰ تا ۳۰۰نفر ديگر به حيات سياسى خود پايان دهند.
اما ترس اكنون بدترين گزينه است ‎/ اكنون حزب كارگر سومين رهبر خود را در دوازدهمين ماه رياست خود دارد اما اين رهبر هم نتوانسته از عدم محبوبيت اين حزب بكاهد ‎/ اين حزب هم از احتمال سقوط براون و هم از فشارهاى شديدى كه با آن مواجه است عصبانى است ‎/
حزب كارگر از طرفى با درخواست برگزارى هر چه زودتر انتخابات جديد دست به گريبان است زيرا رأى دهندگان انتظار ندارند رياست دولت را به فردى بسپارند كه منتخب نظام دموكراتيك نباشد اما به نظر مى رسد كه بايد از يك انتخابات زودهنگام كه براون يا يك چهره تازه در رأس دولت قرار گيرد اجتناب شود زيرا افراد نمى توانند به رقابتهاى انتخاباتى بپردازند ‎/
برخى از نخبگان حزب گفته اند اگر گوردن براون اندكى اعتماد به نفس داشته باشد مى تواند سرنوشت حزب كارگر را در اين شرايط سخت تعيين كند.
هريت هرمان در سال ۱۹۹۸پس از اين كه يكسال در كابينه بود به عنوان نخست وزير سوسياليست بركنار شد به اين بهانه كه وى زياده از حد خواهان قدرت بود .وقتى بلر به نخست وزيرى رسيد از وى دعوت كرد كه به دولت برگردد زيرا فعالان سياسى وى را براى جانشينى رهبر حزب در نظر گرفته بودند ‎/
براون نيز نتوانست فرد ديگرى را به جاى وى در كابينه تعيين كند ‎/
اين سياستمدار متوجه اين حقيقت شده بود كه بسيارى از دولتمردان انگليسى از خارج هدايت مى شوند و وى بايد به خاطر كشورش به عنوان نخست وزير انتخاب شود ‎/
اما ديويد ميليبند براى اينكه بر محبوبيت حزب كارگر بيفزايد طرحى را پيشنهاد كرد كه طى آن هر فرد يك قرض يا اعتبار بانكى دريافت خواهد كرد ‎/
اين طرح به منظور نظارت بيشتر دولت برمعيشت مردم ارائه گرديد و طرح مزبور خيلى زود به مرحله اجرا درآمد و دولت با اعتماد به پيشنهاد ميليبند به اين طرح جامه عمل پوشانيد و اينها همه به باقى ماندن گوردون براون بر سمت خود كمك كرد. براى براون تصور اينكه از محبوبيتش كاسته شود بسيار مشكل بود او هنوز هم در تلاش است كه شايد آرزوى وى و حزبش تحقق يابد و بر مشكلات اقتصادى فائق آيد و پيش بينى ها درباره ركود اقتصادى غلط از آب درآيد ‎/
اين احتمال بسيار ضعيف است اما اگر به وقوع بپيوندد براون در سمتش باقى خواهد ماند و به اين ترتيب اعضاى حزب كارگر انگلستان در تعطيلات تابستانى خود از ترس شكست بزرگ و خانه نشينى رهايى خواهند يافت.