دومين دارنده ذخاير گازى جهان نه مثل نفت كه اين بار با گاز به دنياى پتروشيمى وارد خواهد شد.اقتصاد انرژى دومين عضو بزرگ اوپك در عصر واكنش هاى سه رقمى نفت به گاز مربوط مى شود. منابع گازى ايران در ميدان پارس تنها به طور خام صادر نخواهد شد.
در برنامه توسعه، سياست هاى وزارت نفت بر ساخت پروژه هاى پتروشيمى متمركز شده است.
|
|
|
17 تريليون متر مكعب ذخاير گاز، به ايران امكان خواهد داد تا در افق ۲۰۳۰ به بزرگترين توليدكننده محصولات پتروشيمى خاورميانه تبديل شود؛ آنجا كه مقامات پتروشيمى از توليد ۳۵ ميليون تنى محصولات پتروشيمى تا پايان برنامه چهارم هم خبر داده اند، رسيدن به اين مقام كار دشوارى نيست.ساير رقيبان گازى ايران هم همچنان به پيش مى روند. اندونزى امروز دارنده عنوان بزرگترين صادركننده گاز طبيعى جهان (LNG) محسوب مى شود؛ جالب تر آن كه قطر، صاحب سومين رتبه ذخاير گاز جهان، سال آينده، مقام اندونزى را از دستش خواهد ربود. ايالات متحده هم به جمع خريداران LNG قطر پيوسته است. جداى از آن كه برخى صاحبان ذخاير گاز امروز به بازار صادرات گاز و ال ان جى روى آورده اند، دسته اى پتروشيمى را اقتصادى ترين راه بهره ورى از منابع گاز مى دانند.پتروشيمى جهان امروزه شامل بازيگرانى است كه تنها با گاز توليد نمى كنند؛ عربستان سعودى نمونه اى از غول هاى نفتى است كه با خوراك مشتقات نفتى به پتروشيمى وارد شده است؛ در زمانى كه قيمت نفت مرزهاى ۱۰۰ دلار را هم درنورديد ديگر توليد پتروشيمى با مشتقات نفتى رنگ باخته و جاى خود را به كسانى داده است كه بر ذخاير گاز تكيه زده اند.ما درخصوص توسعه صنعت پتروشيمى، چشم انداز رقابت هاى جهانى و رويكردهاى سرمايه گذارى در گاز با مدير برنامه ريزى و توسعه شركت ملى صنايع پتروشيمى گفت وگو كرده ايم. ابتدا بخش نخست و كوتاه اين مصاحبه را مى خوانيد و سپس در هفته آينده گفت وگوى تفصيلى ما با دومين مدير ارشد پتروشيمى به چاپ خواهد رسيد. ايران نزديك به يك دهه است كه براى حضور در بازار ال ان جى جهان آماده مى شود؛ با ثبت تفاهم نامه هاى متعدد توليد و صادرات گاز مايع با خريدارانى از آسيا و اروپا هنوز هم مذاكرات سرمايه گذارى در اين حوزه ادامه دارد. محمدحسن پيوندى مدير برنامه ريزى و توسعه پتروشيمى با ارائه نظرى جديد به وزارت نفت پيشنهاد داد به جاى وارد شدن به بازار پرهزينه ال ان جى بهتر است در توليد و صادرات «متانول» سرمايه گذارى كند. وى عنوان كرد: ايران مى تواند با توجه به دسترسى به ذخاير بزرگ گاز، ميزان توليد نفت خام و برخى محصولات پالايشگاه ها به بالاترين موقعيت در توليد و صادرات پتروشيمى جهان دست يابد. به گونه اى كه پيوندى عنوان كرد: موقعيت ايران بنابه اين دلايل مى تواند بسيار فراتر از قطر و حتى امريكا و روسيه باشد.او توضيح داد: نياز به سطح بالاى سرمايه گذارى در بخش گاز طبيعى مايع (LNG) با توجه به شرايط نسبتاً دشوارى كه در صادرات آن وجود دارد توجيه اقتصادى ورود به بازار متانول را دوچندان كرده است. او گفت: «پتروشيمى، صنعتى است كه بيشترين ارزش افزوده را از گاز ايجاد مى كند، بنابراين با توجه به موقعيت ويژه اى كه وجود دارد ايران مى تواند در توليد محصولات پلاستيك، اوره و متانول مقام نخست جهان را به دست آورد.»
«من به عنوان يك «پتروشيمى من» (Petrochemical man) معتقدم تا زمانى كه مى توانيم اوره و متانول توليد كنيم بهتر است سراغ ساير انرژى ها نرويم.» او در بيان استدلال تئورى خود افزود: در شرايطى كه كشورهاى توليدكننده مجاز نيستند در توليد LNG و GTL، تركيبات +C2 آن را جدا كنند اين انرژى ها نمى تواند زنجيره درآمدى خوبى به وجود آورد چرا كه اين تركيبات مى تواند در توليد مواد پلاستيك و پليمر استفاده شده و موجب توسعه اين دو صنعت شود؛ ولى اين كه بخواهيم در بازار ال ان جى دنيا حضور داشته باشيم استراتژى ديگرى است كه به تصميم گيرى هاى كلان كشور برمى گردد.
او در پاسخ به اين سؤال كه اطلاعات جهانى نشان مى دهد تقاضاى ال ان جى بسيار فراتر از متانول است پس به چه دليل توليد اوره و متانول را پيشنهاد مى دهيد گفت: بازار متانول در حال پيشرفت است و ايران با توجه به موقعيتش مى تواند نبض بازار متانول را در دست بگيرد.
به گفته او در حالى كه ايران طى سال هاى اخير بيش از ۲ ميليون تن به ظرفيت توليد متانول خود افزوده است هرگز شاهد كاهش قيمت هاى جهانى نبوده ايم چرا كه بسيارى از واحدهاى متانول دنيا به دليل عدم دسترسى به خوراك فراوان از مدار توليد خارج شده اند، از اين جهت هرگونه افزايش توليد ايران با تقاضاى روبه رشد بازار و به ويژه بازارهاى منطقه اى نظير هند و چين و كشورهاى همسايه روبه رو خواهد بود.
