[هما مسافر]
چه فرقى مى كند كه در كجا باشيم؛ مهم اين است كه به آنچه در درون ما وجود دارد، فكر كرده و پى ببريم. انسان پر از استعدادهايى است كه اگر بتواند آن را كشف كند، آن وقت مسير درست زندگى را يافته است. شايان دشميز جوان ۱۹ ساله اى است كه به عنوان يكى از نخبگان كشور توانست در سايه اين باور راه صحيح را پيدا كند. او با وجود تمام اين موفقيت ها باور دارد كه براى بارور شدن هر استعدادى بايد نفس بزرگى تو را معطر و شكوفا سازد و شايان اين عطر را در حضور رهبر معظم انقلاب استشمام كرده است.
*** از چه زمانى احساس كرديد كه به رياضيات علاقه مند هستيد
از سال اول دبستان نمرات رياضى ام خيلى خوب بود و من با اين كه كمتر رياضى كار مى كردم و كمتر درس مى خواندم، مى ديدم كه موفق تر هستم و همين باعث شد كه از كودكى متوجه شوم كه در اين زمينه استعداد زيادى دارم.
در دوران راهنمايى رياضى را به صورت تخصصى دنبال نكردم ولى وقتى براى ورود به مقطع دبيرستان موفق شدم به تيزهوشان راه پيدا كنم، ديد من عوض شد.
در آنجا بود كه ديدم بچه هايى هستند كه در زمينه رياضيات زياد كار كرده بودند. همان جا با ديدن جو خوب براى كار كردن روى رياضيات با دوستانم و ايجاد جو رقابت به صورت جدى رياضى را دنبال كردم.
*** براى ورود به المپياد و موفقيت در اين دوره چقدر كار كردى
از سال اول دبيرستان به المپياد علاقه پيدا كرده بودم. مى ديدم بچه هايى كه سال هاى قبل موفق شده اند در يك سرى از كلاس ها براى آموزش شركت مى كردند. اين برخوردها و اطلاعات خواه ناخواه هر كسى را در مسير مشخصى قرار مى دهد.
*** چگونه مى توان بچه ها را در اين مسير قرار داد
خيلى از بچه ها با استعداد هستند، ولى نمى توانند مسير را پيدا كنند.
*** چرا
به چند دليل. چون گاهى كسى نيست آنها را راهنمايى كند. گاهى بچه ها مى ترسند روى يك درس زياد وقت بگذارند چون وقت گذاشتن زياد روى يك درس و كار كردن براى المپياد باعث مى شود كه از كنكور عقب بمانند و رتبه خوبى را كسب نكنند. بنابراين سيستم آموزشى ما باعث مى شود كه بچه هاى با استعداد از المپياد دور شوند.
*** ترس از رياضى در اكثر افراد وجود دارد. اين ترس را چگونه مى توان از بين برد
رياضى طورى است كه فرد هر اندازه روى آن كار كند، ترس و اضطرابش نسبت به آن مى ريزد. بچه ها بايد خودشان روى دروسى كه كار كرده اند، براى ساعت ها فكر كنند وقتى احساس لذت فكر كردن در فرد به وجود آيد، حتماً نتيجه دلخواه گرفته مى شود. در اينجاست كه فرد متوجه مى شود رياضى يك چيز ساده است كه در درون ما وجود داشته و مى جوشد و بيرون مى آيد. درست مثل نقاشى و هر هنرى كه هنرمند روى آن كار مى كند.
*** اساتيد چقدر در اين زمينه نقش داشتند
ما اساتيد و معلمان خوبى داشتيم كه براى ما خيلى وقت مى گذاشتند بدون اين كه هزينه اى بخواهند. باز هم مى گويم خيلى ها استعداد دارند، ولى در محيط خوب قرار نمى گيرند.
*** رياضيات به نظر شما يك استعداد است
هر انسانى كه متولد مى شود، وجودش پر از استعداد و زيبايى است. بنابراين هر كسى بايد خودش را ببيند. اگر چند دقيقه به وجود خودمان فكر كنيم آنقدر مشعوف مى شويم كه ناخودآگاه و يكباره از جا بلند مى شويم و حركت مى كنيم. خيلى از بچه ها اگر در راه زندگى گم مى شوند، به خاطر اين است كه در محيط مناسب قرار ندارند.
*** المپياد از كى دغدغه اصلى تان شد
از سال دوم دبيرستان بود كه المپياد را به صورت جدى و تخصصى شروع كردم. حضور بچه هايى كه يكى، دو سال از ما بزرگتر بودند و در المپيادهاى سال هاى قبل موفق شده بودند، خيلى در روحيه ما تأثير داشت. وقتى مى ديديم هم سن و سال هاى ما چقدر موفق هستند، انگيزه پيدا مى كرديم.
در كلاس دوم دبيرستان امتحان مرحله اول و دوم را كه دادم، پذيرفته شدم و به دوره تابستانى راه پيدا كردم. در اين زمان خيلى چيزها را ياد گرفتم. از اين دوره تنها ۱۲ نفرى كه مدال طلا مى گرفتند، از دادن كنكور معاف مى شدند، ولى من با وجود تلاشى كه كرده بودم، نقره گرفتم.
*** مأيوس نشديد
نه! سال سوم دبيرستان بود كه با وجود اين كه مدرسه كلاس المپياد نگذاشت ولى من به علت اطلاعات خوبى كه داشتم خودم كار كردم و مدال طلا گرفتم. بعد از آن از آبان تا ارديبهشت سال ۸۵ در كلاس هايى كه برايمان گذاشته بودند، شركت كرديم و در مجموع شش نفر براى المپياد جهانى انتخاب شديم. همين جا لازم است بگويم از ۱۲ نفرى كه امتحان داديم، همه در سطح هم بوديم و نمى شود گفت آن شش نفر كه پذيرفته نشدند، استحقاق نداشتند.
*** تيم ايران آن سال چه مدال هايى آورد
يك طلا، سه نقره، دو برنز گرفتيم و سيزدهم جهانى شديم. آن سال مسابقات با سال هاى قبل فرق داشت، هيچ كشورى نمره كامل نگرفت و مسابقه خيلى فشرده بود.
*** شركت در اين مسابقات چه چيزى به تو ياد داد
آشنا شدن با فرهنگ كشورهاى ديگر تجربه خيلى خوبى براى من بود.
*** چه رشته اى را در دانشگاه ادامه تحصيل مى دهى
سال دوم مهندسى برق دانشگاه صنعتى شريف هستم.
*** خيلى از افراد عقيده دارند بچه هاى تيزهوش تك بعدى هستند و فقط به لحاظ علمى كار مى كنند و از جنبه هاى ديگر زندگى غافل هستند، شما در اين مورد چه نظرى داريد
مدارس تيزهوشان سعى شان بر اين است كه روى مسائل پرورشى وتربيتى هم آموزش هاى لازم را ارائه كنند ولى اين نكته هم بايد مورد توجه قرار بگيرد كه گروهى از بچه هاى تيزهوش خيلى اغراق آميز روى دروس كار مى كنند و به اين علت افرادى هستند كه تك بعدى كار مى كنند، ولى ما فكر مى كنيم كه نبايد اين گونه باشد و بايد به مسائل ديگرى هم توجه داشته باشيم. من اعتقاد دارم وقتى ديد انسان بازتر شود، خودش مى تواند راهش را پيدا كند و در آن زمان است كه متوجه مى شود درس خواندن خوب است يا بد.
*** شما چه هنرى داريد
ورزش زياد كار مى كنم. ورزش پرتوآ كه يك ورزش رزمى است و به نوعى فرهنگ پهلوانى، بومى و /// در آن گرد آمده است. شنا هم كار مى كنم. من از كودكى شنا كار كرده ام و در دوران راهنمايى در مسابقات منطقه شش مدال برنز در استان تهران را به دست آوردم. موسيقى را هم دنبال مى كنم ولى هنوز فرصتى نشده تا حرفه اى آن را دنبال كنم.
*** چقدر مطالعه غيرتخصصى داريد
هر زمان كه وقت آزادى پيدا كنم، كتاب مى خوانم. وقتى بايد به خاطر بودن درخت و آب شكر كرد، براى بودن كتاب هم بايد شكر كرد. سعى مى كنم كتاب هاى خوب را بخوانم. ادبيات ايران را خيلى دوست دارم براى همين مولوى، حافظ و سعدى مى خوانم.
*** آخرين هدفى كه دنبال مى كنى
هر كسى مى خواهد در نهايت به رضايت درونى برسد. من هم دوست دارم تحصيلاتم را دنبال كنم و در آن به درجه اعلا برسم تا در هنر و ورزش و همه ابعاد زندگى كامل تر شوم.
*** در ديدار با رهبرى چه احساسى داشتيد
در اين ديدار به من احساس عظمت دست داد. در اين ديدار بود كه غرق در خوشحالى و تفكر شدم. ديدار با رهبر معظم، برايم سعادتى بود.
من اعتقاد دارم براى اين كه هر كسى بتواند به جايى برسد، بايد نفس يك انسان بزرگ به او بخورد و در روحيه انسان واقعاً تأثيرگذار است و بار روانى بسيار مثبتى دارد.