[نسيبه ربيعى ]
خانواده محيط گرم و صميمى اى است كه افراد در آن صادقانه به يكديگر عشق مى ورزند و همچنين احساس مورد محبت و توجه ديگران بودن را دريافت مى كنند. در چنين محيطى اعضاى خانواده با يكديگر روابط بسيار عميق و عاطفى دارند كه نه تنها با گذشت زمان صميميت و عشق آنها به يكديگر كم رنگتر نمى شود، بلكه در هنگام سختى ها و مشكلات نيز آرامش و صبر بر محيط خانواده حكمفرما مى شود.
بخشش يكى از مهم ترين عوامل به وجود آورنده صميميت بين اعضاى خانواده است. هر فردى بايد بتواند خود و ديگران را به خاطر اشتباهاتى كه در گذشته يا زمان حال رخ داده است ببخشد. حتى اگر احساس مى كنيد نمى توانيد آنها را از صميم قلب ببخشيد، سعى كنيد به بخشيدن تظاهر كنيد. اين بخشش ظاهرى و تصنعى مى تواند خيلى سريع به اعماق قلبتان نفوذ كند و تبديل به بخشش حقيقى شود. مى توانيد هر شب كه به رختخواب مى رويد يك نفر را كه به شما بدى كرده است را ببخشيد. به اين ترتيب مى توانيد از دست انرژى منفى اى كه به صورت احساس رنجش، سرخوردگى و يا احساس گناه در ذهن شما جمع شده است، رهايى پيدا كنيد.قدردانى نيز يكى از پايه هاى روابط صميمانه بين افراد است. سعى كنيد براى كارهاى كوچكى كه ديگران برايتان انجام مى دهند، حتى اگر وظيفه شان است ، تشكر كنيد. به نكات مثبت زندگى توجه كنيد، به امكاناتى كه داريد، به كسانى كه دوستتان دارند و به توانايى ها و استعدادهايى كه در وجودتان نهفته است ‎/ براى همه آنها سپاسگزار باشيد و تلاش كنيد كه از آنها بهترين بهره را ببريد.
در زندگى هر كسى شرايط و مشكلاتى وجود دارد كه خود فرد قادر به تغيير دادن آنها نيست. سعى كنيد اين مسائل را بشناسيد و آنها را بپذيريد. در عوض در ساير زمينه هاى زندگى تمام تلاش و نيرو و توان خود را به كار ببنديد تا بهترين تغييرها را به وجود آوريد. با خدا سخن بگوييد زمانى كه مشكلات و درددل هاى خود را در نيايش با خدا مطرح مى كنيد، احساس سبكى و آرامش روحى بيشترى خواهيد داشت. توكل به خدا موجب مى شودكه اسير ترس ها و استرس هاى روزمره نشويد و در برابر ناملايمات تحمل بيشترى داشته باشيد.

[زهره محمدزاده ]
به احتمال زياد عبارت «چارديوارى، اختيارى» زمانى به فهرست مثل هاى فارسى اضافه شد كه مردم در خانه هايى بزرگ و با حيا ط هاى وسيع زندگى مى كردند و جز در برخى موارد خاص، اگر همسايه ها فضولى نمى كردند، كسى سر از اتفاقاتى كه در خانه مجاور مى افتاد درنمى آورد.
اما اين عبارت در دنياى امروز كه اغلب مردم آپارتمان نشين شده اند، چندان معنا و مفهوم ندارد. در شرايطى كه فقط يك ديوار نازك حدفاصل خانه ما و همسايه مان است، چندان عجيب نيست كه سر و صداهاى كمى بلندتر از حد معمول، از مشاجرات خانوادگى گرفته تا صداى موسيقى و تلويزيون، بدون هيچ كم و كاستى به گوش سايرين برسد.
همين مسئله موجب شده تا قوانين نانوشته اى با نام «فرهنگ آپارتمان نشينى» رايج شود كه يكى از موارد آن سر و صداى زياد راه نينداختن و مراعات حال همسايگان است. اين كه اين قوانين تا چه حد رعايت شود، فقط به ميزان فرهنگ و درك متقابل همسايگان مربوط مى شود اما تقريباً همه افراد حداقل يكى دو بار با اين مشكل مواجه شده اند. يكى از زمان هايى كه اين مسئله به اوج خود مى رسد تعطيلات آخر هفته است. چون بسيارى از افراد تصور مى كنند جمعه تعطيل است، پس مجازند پنجشنبه ها تا پاسى از شب گذشته با صداى بلند موسيقى و مهمانى هاى پرجمعيت، ساير همسايگان را نيز مستفيض كنند!
اگر شما با چنين مشكلى مواجه شويد، چطور با آن برخورد مى كنيد آيا فكر مى كنيد اعتراض بيهوده است و مزاحمت را تحمل مى كنيد يا با عصبانيت به خانه همسايه تان مى رويد و با او گلاويز مى شويد شايد هم فكر مى كنيد بهترين راه زنگ زدن به پليس است
در واقع تحمل كردن و دم برنياوردن، راهكار چندان مناسبى نيست زيرا تحقيقات نشان داده است سر و صداهاى زياد و مزاحم موجب اختلال در شنوايى، خشك شدن دهان، گشاد شدن مردمك ها، بالا رفتن سطح كلسترول و فشار خون و فشار آوردن به قلب مى شود.
شايد باوركردنش كمى سخت باشد اما بسيارى از همين همسايه هاى بى ملاحظه اصلاً نمى دانند كه براى شما مزاحمت ايجاد مى كنند. آنها مشغول لذت بردن از يك موسيقى زيبا هستند و هيچ تصورى از اين ندارند كه همين نواى دلنشين بعد از گذشتن از يك ديوار نازك آن را به ارتعاش درآورده و تبديل به يك اكو بزرگ مى شود و با پخش يك صداى بم و آزاردهنده در خانه همسايه مجاور، اعصاب ساكنين آن را خرد مى كند.
پس نخستين قدم تذكر دادن با لحنى دوستانه است. اگر همسايه تان سر و صداهايى نه چندان بلند ولى به طور مداوم توليد مى كند، به عنوان مثال فرزندانش هرروز در راهروها بازى و سر و صدا مى كنند، بهتر است او را يك روز به خانه خود دعوت كنيد و گفت وگوى دوستانه اى داشته باشيد. در اين روش كه بهتر است با كمى پذيرايى و خوش وبش همراه باشد، براى او به طور كاملاً منطقى توضيح دهيد كه به چه علت اين سر و صداها مزاحم شما هستند.
به عنوان مثال به جاى آن كه بگوييد: «صداى تلويزيون تان خيلى بلند است.» مى توانيد بگوييد: «من صبح هاى زود سركار مى روم و در نتيجه شب ها خيلى خسته هستم، اگر شما صداى تلويزيون تان را كمتر كنيد بهتر مى توانم استراحت كنم.» براى اين كه حس صميميت و همدلى را بيشتر كنيد، مى توانيد در انتها از همسايه تان بخواهيد كه اگر شما به نحوى مزاحم او مى شويد حتماً موضوع را با شما مطرح كند. اما اگر همسايه تان چنان صداى موسيقى را بلند كرده كه اصلاً نمى توانيد آن را تحمل كنيد، بهتر است همان موقع به او تذكر دهيد. البته ملاقات رودررو بسيار مؤثرتر از تلفن زدن است. سعى كنيد تقاضايتان را با خونسردى و احترام مطرح كنيد و اگر او به شما توجهى نكرد مى توانيد از همسايه هاى ديگر بخواهيد شما را همراهى كنند و با همديگر به در خانه همسايه مزاحم برويد و به او اعتراض كنيد.
اگر همسايه تان فرد غيرمنطقى و پرخاشگرى است، بهتر است همراه با بقيه همسايه ها اعتراض كنيد تا او به فكر انتقام گرفتن و لجبازى با شخص شما نيفتد.
اگر بعد از چند بار تذكر دادن شفاهى تغيير چندانى در رفتار همسايه موردنظر حاصل نشد، مى توانيد از طرف همه همسايگان براى او نامه اى بنويسيد و به او تذكر بدهيد كه اگر بازهم مزاحمت ايجاد كند با او طور ديگرى برخورد خواهيد كرد.
و اگر تمام راه هاى گفت وگوى دوستانه و مسالمت آميز به بن بست رسيد، مى توانيد زمانى كه فرد با ايجاد سر و صدا برايتان مزاحمت ايجاد مى كند به پليس زنگ بزنيد.
اگر همسايه تان بعد از مداخله پليس باز هم به ايجاد مزاحمت ادامه داد، بهتر است از او شكايت كنيد. البته براى آن كه در دادگاه موفق شويد بايد مدارك و شواهد كافى داشته باشيد، پس قبل از شكايت كردن با ساير همسايگان نيز موضوع را مطرح كرده و موافقت آنها را جلب كنيد. البته فقط در موارد بسيار خاص كار به پليس و دادگاه كشيده مى شود و معمولاً با گفت وگوى منطقى و دوستانه مشكلات بسيارى از آپارتمان ها حل مى شود.

[غزاله مرعشى ]
اين روزها بسيارى از خانواده ها بخصوص زوج هاى جوان در آپارتمان هاى كوچك زندگى مى كنند. ممكن است زندگى در اين آپارتمان ها سخت به نظر بيايد و اين خانواده ها در آرزوى خريد يك خانه بزرگتر باشند، اما خانه هاى كوچك نيز مزاياى خاص خود را دارند. نظافت آنها راحت تر است و با يك چيدمان مناسب مى توان محيط گرم و صميمى اى به وجود آورد، اما اگر دوست داريد خانه تان بزرگتر به نظر برسد مى توانيد با استفاده صحيح از رنگ و انتخاب مبلمان مناسب و شيوه خاصى از چيدمان، منزل تان را دلبازتر كنيد.
اولين قدم براى بزرگتر كردن فضاى خانه، جمع آورى همه وسايل تزيينى و بى استفاده اى است كه در طول سالها خريده ايد و هر يك را به بهانه زيباتر كردن محيط، گوشه اى گذاشته ايد. سپس بقيه وسائل را كاملا مرتب كنيد و فقط چيزهايى را كه به آنها نياز داريد در معرض ديد بگذاريد.
در بعضى از خانه ها مبلمان به گونه اى چيده شده كه فضا را كور مى كند يا قسمتى از خانه را جدا مى كند سعى كنيد مبلمان در امتداد ديوارها باشد و راه منتهى به راهروها يا ساير قسمت هاى خانه را مسدود نكنند. بهتر است از مبلمان كوچك و بدون دسته و ميزهاى كوتاهتر استفاده كنيد.
هر چند استفاده از رنگ هاى گرم و تيره، خانه را به محيطى دنج و صميمى تبديل مى كند، اما براى بزرگتر نشان دادن فضا بهتر است از رنگ هاى روشن و سرد مانند آبى و سبز كم رنگ استفاده كنيد.
استفاده از رنگهاى مختلف و بخصوص رنگ هاى متضاد در كنار يكديگر چندان مناسب فضاهاى كوچك نيست. سعى كنيد تمام وسائل خانه، از رنگ كاغذ ديوارى گرفته تا رويه مبل ها و پرده ها از رنگ هاى هم خانواده باشد. براى روميزى، پرده ها و رويه مبل ها از طرح هاى ساده استفاده كنيد.
اتاق هر چقدر پرنورتر باشد بزرگتر به نظر مى آيد. از نور طبيعى بيشترين بهره را ببريد و از پرده هاى ضخيم كه نور را عبور نمى دهند استفاده نكنيد. اگر خانه تان چندان نورگير نيست، از لامپ هاى فلورسنت، آباژور و.‎/‎/ استفاده كنيد تا هم خانه روشن تر شود و هم استفاده از نور مصنوعى چندان توى ذوق نزند.
سعى كنيد در دكوراسيون خانه از وسائل شفاف بيشتر استفاده كنيد، به عنوان مثال ميزهاى شيشه اى به جاى ميز چوبى، گلدان هاى كريستال، پرده هاى مهره اى به جاى درهاى غيرضرورى و شيشه شفاف به جاى شيشه مات.
استفاده از آيينه هاى بزرگ مى تواند تأثير بسزايى در دلبازتر شدن فضاى خانه داشته باشد. اين آيينه ها مى توانند روى در كمدها نصب شوند يا با شيب كم به ديوارهاى پشت ميزها تكيه داده شود.
گاهى اوقات بهتر است به جاى استفاده از تعداد زيادى وسائل كوچك انواع بزرگترى از آنها را خريدارى كنيد. به عنوان مثال گذاشتن سه كاناپه به جاى هفت مبل فضا را بازتر نشان مى دهد.