|
|
|
|
|
|
|
|
زوال سايه شارون
[ترجمه و گردآورى : حسين قنبرى ] بالاخره آخرين ضربه به پيكر فرتوت ايهود اولمرت با گزارش پليس اسرائيل در باره تأييد تخلفات مالى او وارد شد تا دوازدهمين نخست وزير اين رژيم نيز با پرونده اى پر از شكست بدرقه شود. ايهود اولمرت از مدتها پيش در رأس دولت اسرائيل بلاتكليف مانده بود. او درست چند ماه پس از روى كار آمدنش در جنگ عليه حزب الله در مارس ۲۰۰۶ دچار شكست سنگين شد و بشدت اعتبارش به عنوان ادامه دهنده راه آريل شارون زير سؤال رفت. از سوى ديگر سيل رسوايى هايى كه به اتهاماتى عليه وى در دادگاه ها منتهى شد بيش از پيش وى را از كرسى نخست وزيرى اسرائيل دور كرد. حداكثر تا ماه اكتبر يعنى تشكيل دولت جديد توسط جانشين منتخب وى كه در انتخابات مقدماتى حزب كاديما در نيمه سپتامبر مشخص مى شود، اولمرت در پست خود باقى خواهد ماند / اولمرت از ماه ژانويه ۲۰۰۶ در پى مرگ مغزى آريل شارون، نخست وزير اسرائيل شد و به رهبرى حزب تازه تأسيس كاديما رسيد. در اواخر اكتبر ۲۰۰۷ اولمرت در يك كنفرانس مطبوعاتى اعلام كرد كه دچار بيمارى سرطان پروستات شده است، ولى مدعى شد بيمارى خللى در انجام وظايف وى به عنوان نخست وزير كشور اسرائيل وارد نخواهد كرد. اولمرت به لحاظ دسته بندى سياسى از اعضاى حزب سياسى كاديماست اما در ۳۰ ژوئيه ۲۰۰۸ اعلام كرد كه در انتخابات رهبرى سپتامبر ۲۰۰۸ حزبش شركت نخواهد كرد و از آن به بعد از مقام خود در پست نخست وزيرى استعفا خواهد كرد. نخست وزير اسرائيل همه دوران زمامدارى خود را در وضعيتى متزلزل سپرى كرد. به باور بسيارى از ناظران شمارش معكوس براى رفتن وى از جنگ ۳۳روزه شروع شد كه تز شكست ناپذيرى ارتش را با اين شكست به بايگانى تاريخ سپرد. كميته وينوگراد در گزارش نهايى خود اولمرت را مسئول اصلى شكست جنگ معرفى و در مورد عملكرد وى اينگونه نتيجه گيرى كرد: اولمرت در اداره ارتش اسرائيل نقش يك رهبر منفعل تحت نفوذ ارتش اسرائيل را ايفا كرد در حالى كه طبق قانون مسئوليت اداره جنگ بر عهده شخص نخست وزير بود. اولمرت از تابستان ۲۰۰۶ تاكنون همه تلاش خويش را براى جبران اين ناكامى و بازسازى اعتبارش به كمك آمريكا صرف كرد. او در اين راستا حتى براى پوشش ضعف دولتش دست به ابتكاراتى براى مذاكره با سوريه و فلسطين و مبادله اسرا با حزب الله زد اما حريفان او در بيروت و دمشق و غزه كه از ضعف اولمرت با خبر بودند اين بازى ها را به يك برد يكسويه تبديل كردند. در ادامه اين تزلزل، موشك هاى پرتاب شده از نوار غزه و ناتوانى اسرائيل در پاسخگويى به آنها دولت اولمرت را مجبور كرد به امضاى قرار داد آتش بس با حماس تن دهد / اما بايد گفت كه ضعف اسرائيل به اين موارد ذكر شده ختم نمى شود بلكه آغاز مذاكرات غير مستقيم با سوريه با ميانجيگرى تركيه نيز يكى ديگر از مواردى است كه اولمرت از اين طريق خواست بر ضعف هاى خود و كابينه اش سرپوش بگذارد و افكار عمومى را از اتهامات فساد مالى منحرف نمايد. اكنون دغدغه مدعيان جانشينى اولمرت ترميم شكاف ها و شكست هاى دوره اوست / اينكه بتواند در مرزهاى شمالى خود امنيت برقرار كند / در اين راستا يكى از نيات مقامات اسرائيل اين است كه از طريق دمشق بر حزب الله فشار بياورند و اين جنبش را در صحنه بين المللى منزوى نمايند امرى كه به جرأت مى توان گفت از برنامه هاى ايهود باراك ، وزير دفاع رژيم صهيونيستى و رئيس حزب كارگر و همچنين بنيامين نتانياهو نخست وزير سابق اسرائيل و رهبر حزب ليكود است اما اين طرح در عمل شكست خورده است / نكته حائز اهميت اين است كه كناره گيرى اولمرت مى تواند دوره انتقال قدرت در واشنگتن را با دوره انتقال قدرت در تل آويو همزمان كند / امرى كه پيامدهاى خاص خود را بر آينده اسرائيل خواهد گذاشت /
|
|
|
|
|
۵ مدعى رهبرى سياسى ژاپن
|
|
|
حزب حاكم ليبرال دموكرات ژاپن (LDP) در حالى خود را براى انتخابات آماده مى كند كه در پى استعفاى دو ليدر آن (شينزو آبه و ياسوئو فوكودا) در كمتر از يك سال LDP با يك بحران رهبرى روبه رو شده است.انتخابات درون حزبى ۲۲ سپتامبر از اهميت ويژه اى براى حزب ليبرال دموكرات برخوردار است، چرا كه LDP طى نيم قرن گذشته كه سكاندار حكومت و قدرت در ژاپن بوده است، هم اكنون با چالشى بسيار جدى در عرصه سياسى اين كشور رو در رو است و شرايط به گونه اى پيش مى رود كه زنگ خطر كنار رفتن حزب حاكم از قدرت به صدا درآمده است و همين مسئله مسئوليت رهبر جديد LDP را براى اين كه بتواند همچنان اين حزب را بر سر قدرت نگهدارد بسيار دشوار خواهد كرد.در حقيقت حزب ليبرال دموكرات با اين انتخابات آخرين مهره خود را در صفحه شطرنج سياسى ژاپن وارد بازى خواهد كرد. نحوه انتخاب رهبر حزب حاكم رهبرى حزب بايد علاوه بر عضويت در اين تشكيلات، نمايندگى يكى از دو مجلس ژاپن (نمايندگان و مشاوران) را نيز دارا باشد. وى حق انتصاب مقام هاى كليدى حزب شامل: دبيركل، رئيس شوراى پژوهش سياستگذارى، رئيسان ستادهاى روابط عمومى و تشكيلات حزبى و اعضاى كميته انضباطى و مالى حزب را دارد. رهبر حزب ليبرال دموكرات با رأى آشكار اعضاى حزب براى مدت ۳ سال انتخاب مى شود كه براى يك دوره ديگر نيز قابل تمديد است. در نشست انتخابات رهبرى LDP، علاوه بر نمايندگان اين حزب در دو مجلس مشاوران و نمايندگان، ۳ نفر از هر ۴۷ استان ژاپن (اعضاى بخش هاى منطقه اى حزب از سراسر ژاپن) حضور داشته و آراى آنها به صندوق ريخته مى شود و نامزدى كه بتواند اكثريت آراى اين افراد را به دست آورد، رهبر جديد حزب خواهد شد. البته در كنار ضوابط مزبور، رويه ديگرى، يعنى مشورت و تبادل نظر زعماى حزبى و رهبران جناح ها كه با فرهنگ كار جمعى ژاپنى ها نيز مطابقت بيشترى دارد، مورد استفاده قرار مى گيرد. مدعيان كسب رهبرى هم اكنون ۵ نامزد در رقابت شديد براى كسب رهبرى حزب حاكم ژاپن كه انتخابات آن در روز ۲۲ سپتامبر برگزار خواهد شد به صحنه آمده اند. «تارو آسو» دبير كل حزب ليبرال دموكرات، «شيگرو ايشيبا» و خانم «يوريكو كوايكه» وزيران دفاع سابق ژاپن، «كائورو يوسانو» وزير اصلاحات اقتصادى و امور مالى و «نوبوترو ايشيهارا» رئيس سابق امور خط مشى سياسى حزب ليبرال دموكرات. از ويژگى هاى اين دوره از رقابت ها براى كسب رهبرى حزب حاكم ليبرال دموكرات اين است كه براى نخستين بار از سال ۱۹۷۱ ميلادى تاكنون يك زن نامزد رهبرى حزب حاكم شده است. هدف حزب حاكم ليبرال دموكرات از گشودن اين عرصه رقابت آن هم با ۵ چهره سرشناس اين است كه بتواند در آستانه انتخابات سراسرى مجلس نمايندگان با يك مناظره پرحرارت كه هم اكنون روى نحوه متعادل كردن نياز به ارتقاى اقتصاد مشكل دار ژاپن و كنترل بدهى زياد عمومى متمركز است، جايگاه اين حزب را در ميان رأى دهندگان بهبود بخشد. - تاروآسو: وى از جمله نيروهاى محافظه كار و تندرو حزب حاكم ليبرال دموكرات محسوب مى شود. آسو علاوه بر داشتن پيشينه هاى تجارى، به بخش قدرت سياسى در ژاپن نيز متصل است. او داراى ارتباط فاميلى با بلندپايگان سياسى ژاپن است. وى فرزند «تاكاكيچى آسو» رئيس شركت سيمان آسو بوده و مادر آسو دختر «شيگرو يوشيدا» نخست وزير قدرتمند پيشين ژاپن است، همچنين همسر وى دختر «زنكو سوزوكى» نخست وزير پيشين اين كشور است. آسو از سال ۱۹۷۹ ميلادى با ورود به مجلس نمايندگان، وارد عرصه سياست شد و تاكنون سابقه هفت دوره نمايندگى مجلس را در كارنامه سياسى خود دارد. وى تفكرات سياسى خويش را در قالب مانيفستى تحت عنوان «قدرت بالقوه ژاپن - ايجاد يك ژاپن قدرتمند و اميدبخش» ارائه كرده كه در آن وعده داده از طريق كاهش ماليات بر درآمد و اصلاحات منظم باعث رشد و رونق اقتصادى شود، همچنين تلاش خواهد كرد تا با يك تغيير اساسى در اقتصاد ژاپن نگرانى هاى مردم در زندگى روزمره آنها را برطرف كند. وى معتقد است: اقتصاد ژاپن براى درمان به ۳ سال زمان نياز دارد و مدعى است آن را ظرف دوره كوتاهى بازسازى خواهد كرد و آنچه اكنون نياز است اصلاحاتى براى آينده است. آسو در زمينه سياست خارجى نيز معتقد است بايد به مأموريت ژاپن در انتقال تجهيزات و نيرو به عراق خاتمه داده شود. اين در حالى است كه هواپيماهاى ژاپنى مستقر در كويت، به نمايندگى از نيروهاى خارجى تحت رهبرى امريكا و سازمان ملل، تجهيزات و نيروها را به عراق منتقل مى كنند. ژاپن در سال ۲۰۰۶ ميلادى به طور رسمى به استقرار نيروهاى زمينى خود در عراق پايان داد.وى همچنين بر بهبود روابط ژاپن با چين تأكيد كرده است. - يوريكو كوايكه: اولين زنى است كه در انتخابات درون حزبى رهبرى LDP شركت مى كند. وى پيش از اين با عنوان نخستين زن وزير دفاع دولت شينزوآبه شد. كوايكه پيش از آن به عنوان مشاور امنيت ملى آبه خدمت مى كرد. وى در كارنامه سياسى خود علاوه بر وزارت دفاع، نمايندگى مجالس مشاوران و نمايندگان ژاپن و وزير محيط زيست دولت «جونيچيرو كوايزومى» را نيز دارد. كوايكه به مدت ۵ دوره به عنوان نماينده مجالس ژاپن از حوزه انتخاباتى استان توكيو فعاليت كرده است. براى نخستين بار در سال ۱۹۹۲ ميلادى به مجلس مشاوران راه يافت و هم اكنون نيز نماينده مجلس نمايندگان اين كشور است. كوايكه در سال۲۰۰۲ ميلادى به حزب حاكم ليبرال دموكرات ژاپن پيوست. وى در LDP به عنوان يكى از مهره هاى فعال شناخته شده است. كوايكه در طرح هاى خود خواستار اعمال ماليات محيط زيست و اتخاذ اقداماتى براى ارتقاى شرايط كار زنان براى پرداختن به مشكل كاهش نرخ زاد و ولد و كاهش نيروى كار شده است. در همين حال «كوايزومى» نخست وزير سابق ژاپن حمايت خود را از نامزدى كوايكه به عنوان اولين نخست وزير زن اين كشور اعلام كرده اما در مقابل «يوشيرومورى» نخست وزير پيشين ژاپن كه از مشاوران ارشد حزب ليبرال دموكرات است نسبت به نامزدى كوايكه ابراز نارضايتى كرده است. ژاپن يكى از پائين ترين نرخ هاى حضور زنان را در ميان سياستمداران و مديران اجرايى دارد. - كائورو يوسالو؛ ديگر مدعى كسب كرسى رهبرى حزب حاكم با شعار اصلاح سيستم مالياتى به ميدان آمده است و وعده داده اصلاحات مطلوب از جمله افزايش سه ساله ماليات پنج درصدى مصرف را در پيش گيرد تا هزينه هاى روزافزون امنيت اجتماعى را مهار كند. - شيگرو ايشيبا، نيز خواستار تمركز روى سياست امنيتى است ولى در عين حال خواستار گوش دادن به نگرانى هاى آن دسته از افرادى است كه به لحاظ اقتصادى رنج مى برند. در ميان اين ۵ مدعى تاروآسو از شانس بيشترى براى پيروزى در اين رقابت برخوردار است، وى موفق به كسب حمايت ۲۲ بخش از ۴۷ بخش استانى حزب ليبرال دموكرات در ژاپن شده است و به نظر مى رسد در ميان ساير نامزدها، جسارت لازم را براى رويارويى با بحرانى كه LDP با آن مواجه است داشته باشد. در هر صورت هر يك از كانديداها كه به رهبرى حزب ليبرال دموكرات برسد، بايد در يك آوردگاه مهم كه همانا انتخابات زودهنگام مجلس نمايندگان است به نبردى سخت كه حكم مرگ و زندگى سياسى را براى LDP دارد با احزاب مخالف مبارزه كند. شايد LDP در طول حيات سياسى خود تا اين حد تحت فشار نبوده، اين بار اپوزيسيون حزب حاكم با توجه به ابزارهايى كه در اختياردارد، مصصم به تغيير قدرت سياسى در ژاپن است و تمام عزم خود را براى خارج كردن LDP از صحنه رهبرى اين كشور جزم كرده است. «ايچيرو اوزاوا» كه براى سومين بار به عنوان رهبر حزب دموكراتيك انتخاب شده ، معتقد است حزب حاكم ليبرال دموكرات در حال حاضر به انتهاى كار خود رسيده و افكار عمومى ژاپن نمى تواند سومين نخست وزير اين كشور را از يك حزب، بدون برگزارى انتخابات عمومى بپذيرد. در هر حال چنين به نظر مى رسد ساختار قدرت سياسى در ژاپن در حال تغيير است و برخلاف چند دهه گذشته كه احزاب مخالف در اين كشور توانايى رويارويى با حزب حاكم را نداشتند، امروز اپوزيسيون زير پرچم حزب دموكراتيك با تكيه بر رهبرى خود و در اختيار داشتن مجلس مشاوران اين توان را به دست آورده است كه بر ساختار سياسى ژاپن تأثير گذارد. بدون شك، اگر رهبر جديد LDP در مدت اندك باقى مانده به انتخابات مجلس نمايندگان نتواند در جلب اعتماد شهروندان موفق عمل كند، شكست اين حزب در انتخابات تقريباً قطعى خواهد بود و در پى اين شكست ژاپن تا مدتها بايد براى خروج از بى ثباتى سياسى تقلا كند.
|
|
|
|
|