پنجشنبه ۲۵ مهر ۱۳۸۷ - ۱۶ شوال ۱۴۲۹
Thu, Oct 16, 2008
آخر هفته
۴۰۵۱
sLogo.gif

PDF Edition
Archive
RSS Feed
ويژه نامه پايان سال ۱۳۸۶
شكوه منطق ايرانى
ويژه نامه سوم تير
اجتماعى
سياسى
ايران اقتصادى۱
ايران اقتصادى۲
ايران اقتصادى۳
ايران اقتصادى۴
فرهنگ وانديشه
فرهنگ و هنر
ايران زمين
بين الملل
داخلى
صفحه آخر
گزارش
حوادث
ورزشى
خانواده
ماجرا
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
آخر هفته
پاتوق
حقوقى
اوقات شرعى
چند راه ساده براى شوخ طبع شدن
چند راه ساده براى شوخ طبع شدن
شوخ طبعى در بدترين شرايط هم گل مى كند
393264.jpg
[غزاله مرعشى ]

شوخ طبعى يكى از ويژگى هاى شخصيتى همه افراد موفق و خوشبخت است. داشتن حس شوخ طبعى به شما كمك مى كند تا مشكلات تان را راحت تر حل كنيد، با ديگران روابط بهترى داشته باشيد و به تمام جنبه هاى زندگى تان ديد مثبتى پيدا كنيد.شوخ طبعى چيزى است كه مردم درباره آن بسيار حرف مى زنند اما افراد كمى معناى واقعى آن را مى دانند. شايد زمانى كه صحبت از افراد شوخ طبع به ميان مى آيد كسانى را تصور مى كنيم كه مرتباً و بى علت مى خندند، همه چيز حتى جدى ترين مسائل را به مسخره مى گيرند و با شوخى هاى بى موقع شان حوصله همه را سر مى برند. در حالى كه شوخ طبعى يكى از مؤثرترين مهارت هاى مقابله اى است كه استفاده از آن موجب مى شود فرد راحت تر با موقعيت هاى پراسترس و تنش زا كنار بيايد و در نهايت از سلامت روان بيشترى برخوردار باشد.افراد شوخ طبع معمولاً ديد متفاوتى به زندگى و مسائل آن دارند. ديد هر فرد به زندگى و مسائل و پيشامدهاى خوشايند و ناگوار آن براساس اعتقادات و باورهايى شكل مى گيرد كه به تدريج و در طول ساليان عمر در وجود او ريشه دوانده اند.
بنابراين پرورش حس شوخ طبعى و تغيير زاويه ديد نسبت به زندگى كار چندان ساده اى نيست و به تمرين و ممارست و گذشت زمان احتياج دارد.منظور از شوخ طبع بودن اين نيست كه به همه چيز بخنديد يا مشكلات را ناديده بگيريد. افراد شوخ طبع برخلاف سايرين، زمانى كه درگير يك موقعيت استرس زا مى شوند به جاى آن كه خود را در دل مشكلات ببينند و وحشت زده يا نااميد شوند، سعى مى كنند خود را كمى كنار بكشند و مانند يك ناظر بى طرف به ماجرا نگاه كنند. كمى در ذهن خود با موقعيت شوخى مى كنند و اجازه نمى دهند كه ترس و اضطراب بر آنها غلبه كند. سپس با يك ديد واقع بينانه و با رويكردى تسلط گرا براى حل مشكلات اقدام مى كنند.
اهميت شوخ طبع بودن زمانى آشكار مى شود كه به طرز تفكر خودمان در مواقعى كه با ناملايمات زندگى مواجه مى شويم توجه كنيم. درچنين مواقعى بيشتر افراد تصور مى كنند مشكلى كه با آن درگير شده اند مهمترين رويدادى است كه در جهان در حال رخ دادن است. بنابراين مشكلات آن قدر فرد را تحت تأثير خود قرار مى دهد كه او به هركجا كه مى رود و به هر چيزى كه فكر مى كند داغ دلش تازه مى شود و ياد مشكلاتش مى افتد تا جايى كه انگار آن مسائل مهم ترين بخش وجود او هستند. حس شوخ طبعى به اين افراد كمك مى كند تا خود را جدا از مسائل و مشكلات ببينند، به موقعيت تسلط داشته باشند و براى مشكلات راهكار ارائه دهند. ذهن افراد شوخ طبع مانند آب رودخانه روان و كاملاً انعطاف پذير است. زمانى كه جريان آب رودخانه به تخته سنگى مى رسد آن را دور مى زند و به مسير خود ادامه مى دهد. افراد شوخ طبع نيز آن قدر منعطف هستند كه در مقابل سختى ها و مشكلات نمى شكنند، بلكه به ذهن خلاق شان اجازه مى دهند كه حتى در بدترين شرايط به جاى متمركزشدن روى مشكل، راه حلى براى آن پيدا كند.حس شوخ طبعى ذاتى نيست بلكه مى توان آن را پرورش داد. راهكارهاى زير به شما كمك مى كنند تا حس شوخ طبعى خفته وجودتان را بيدار كنيد.
لبخند بزنيد
نتايج تحقيقات نشان داده است كه لبخند زدن موجب آزاد شدن اندروفين و در نتيجه احساس خوب داشتن در افراد مى شود. لبخندزدن فقط چهره شما را شادتر نشان نمى دهد بلكه موجب مى شود شادى به قلب شما نيز نفوذ كند و استرس و نگرانى هايتان مثل برف آب شوند.
چند قدم به عقب برويد
آيا تا به حال فكر كرده ايد كه كارگردان هايى كه فيلم ها و سريال هاى طنز مى سازند، چه سوژه هايى را دستمايه خود قرار مى دهند با كمى دقت متوجه خواهيد شد كه موقعيت هايى كه در اين برنامه هاى تلويزيونى شما را به خنده مى اندازند همان مسائل روزمره اى هستند كه با آنها درگير هستيد. فقط كمى در آنها اغراق شده و ديد طنزپردازانه كارگردان و فيلمنامه نويس آن را شيرين تر و خنده دار كرده است، شما هم به عنوان بيننده مى خنديد، اماشايد اگر در دنياى واقعى به جاى يكى از شخصيت هاى آن برنامه تلويزيونى بوديد، هيچ كدام از آن وقايع برايتان خنده دار نبود. گاهى بد نيست كه به جاى آن كه خود را در قلب مشكلات و گرفتارى ها تصور كنيد چند قدم به عقب برويد و از نگاه يك بيننده تلويزيون يا يك كارگردان طنزپرداز به ماجرا نگاه كنيد و نكات خنده دار آن را كشف و در ذهنتان پررنگ كنيد.
اغراق كنيد
شايد از خود بپرسيد كه چطور ممكن است در يك موقعيت آزاردهنده حس شوخ طبعى كسى گل كند و نكات خنده دارى كه اصلاً وجود ندارند را پيدا كند و به آنها بخندد يكى از اين روش ها اغراق كردن است يعنى به جاى آن كه شرايط ناراحت كننده را ناديده بگيريد و تلاش كنيد كه فكرتان را منحرف كنيد، سعى كنيد آن قدر آن را در ذهن تان پررنگ كنيدكه در نهايت به نظرتان خنده دار و مسخره بيايد. به عنوان مثال اگر در انتهاى صف طولانى اى ايستاده ايد مى توانيد در ذهن خود تصور كنيد كه ساعت ها، ماههاو حتى سالها مى گذرند و شما هنوز توى صف هستيد. در حالى كه حسابى پير شده ايد و با عصا به زحمت در صف ايستاده ايد. نوه ها و نتيجه ها هم براى ديدن شما به آن جا مى آيند. اگر كمى خلاقانه فكر كنيد مى توانيد حتى در سخت ترين شرايط هم موقعيت هاى كمدى را كشف كنيد و به جاى آن كه اعصاب تان خرد شود به آنها بخنديد.
يك همراه داشته باشيد
بهتر است در تمرينات تان براى پرورش حس شوخ طبعى يكى از دوستان تان را با خود همراه كنيد. با هم درباره نگرانى ها و استرس هايتان صحبت كنيد و سعى كنيد با كمك يكديگر ديدگاه يك فرد شوخ طبع را نسبت به آن پيدا كنيد. حتى زمانى كه در كنار دوست تان نيستيد و در يك موقعيت تنش زا قرار گرفته ايد مى توانيد فكر كنيد كه چطورى مى توانيد با چاشنى طنز و شوخ طبعى اتفاقى را كه پيش آمده براى دوست تان تعريف كنيد.
برنامه هاى طنز را تماشا كنيد
آيا مى دانيد كه چرا فيلم ها و سريال هاى طنز اين قدر محبوب هستند زيرا دراين برنامه ها مشكلات و دغدغه هاى مردم به شيوه طنز نشان داده مى شوند در نتيجه بيننده با آنها همزاد پندارى مى كند و متوجه مى شود كه بسيارى از مسائل ناراحت كننده و اعصاب خردكن مى توانند حتى مسخره به نظر برسند. با توجه به اين نكته كه مشكلات و درگيرى هاى روزمره مى توانند خنده دار به نظر بيايند مى توانيد آنها را با يك لبخند راحت تر تحمل كنيد حتى اگر لبخندتان كنايه آميز باشد.
ليستى از چيزهايى كه شما را خوشحال مى كند تهيه كنيد
آيا مى توانيد به سرعت پنج چيز كه شما را واقعاً خوشحال مى كند نام ببريد تحقيقات نشان داده اند كه افراد بالاى ۳۵ سال به سختى مى توانند حتى سه مورد نام ببرند كه اين سه مورد هم موارد كلى مانند شغل يا شرايط زندگى هستند. سعى كنيد ليستى از موارد كوچك و جزئى اى كه مى توانند خوشحال تان كنند و به شما انرژى و انگيزه بدهند تهيه كنيد. در واقع شما نمى توانيد اين ليست را به يك باره تكميل كنيد. بهتر است دفترچه يادداشت كوچكى به همراه داشته باشيد و در طول شش هفته هر چه به ذهن تان مى رسد به آن اضافه كنيد. زمانى كه درگير مشكلات هستيد و همه چيز به نظر تيره و تار مى آيد مى توانيد به ليست تان مراجعه كنيد و با انجام كارى كه دوست داريد روحيه خود را قوى تر و شاداب تر كنيد.به ياد داشته باشيد كه در نگاه اول هميشه درد و رنج و ناكامى بسيار بزرگ و پررنگ جلوه مى كند و لذت، شادى و خوشى معمولاً در حاشيه قرار دارد. با كمى شوخ طبعى مى توان اين حاشيه هاى لذت بخش را پررنگ تر كرد.
اول محل تابلو را انتخاب كنيد
بعد ميخ بكوبيد
393261.jpg
[ نسيبه ربيعى ]
اگر تابلويى خريده باشيد و بخواهيد آن را به ديوار خانه نصب كنيد ممكن است اين سؤال برايتان پيش بيايد كه تابلو را بايد در چه ارتفاعى نصب كنيد تا بهتر ديده شود. شايد شنيده باشيد كه بهترين راه براى تنظيم ارتفاع تابلوها اين است كه مركز تابلو همتراز با چشمان تان باشد. در اينجا ممكن است اين سؤال پيش بيايد كه در خانواده اى كه يكى از اعضاى آن ۱۴۰ سانتيمتر و ديگرى ۱۸۰ سانتيمتر قد دارد، ارتفاع تابلو بايد با چشم چه كسى تنظيم شود ! اگر به جاى يك تابلو بخواهيد چند قاب عكس كوچك نصب كنيد چطور بايد ارتفاع مناسب را پيدا كنيد آيا ارتفاع تابلويى كه بالاى يك مبل قرار دارد با تابلويى كه بر يك ديوار خالى نصب شده، يكسان است
قاعده كلى اين است كه مركز هر تابلو بايد حدود ۱۵۲ سانتيمتر با سطح زمين فاصله داشته باشد.يك تابلو با توجه به همه اشياى اطرافش سنجيده مى شود. تابلويى كه بالاى مبل نصب مى كنيد يا روى ديوار راه پله يا در هال، هر يك شرايط ويژه خود را دارند كه بر ارتفاع مناسب براى نصب آنها تأثير مى گذارد.
اگر تابلو در محلى نصب مى شود كه معمولاً در آنجا مى ايستيد، مانند راهروها يا نزديك در ورودى، بهتر است تابلو را كمى بالاتر از ارتفاع ۱۵۲ تا ۱۶۵ سانتيمتر نصب كنيد، بويژه اگر سقف كمى بلند باشد.
در اتاقى كه معمولاً در آن مى نشينيد مانند اتاق پذيرايى يا دفتر كار، تابلوها را كمى پائين تر از ارتفاع ۱۵۲ تا ۱۶۵ سانتيمتر نصب كنيد تا بهتر به چشم بيايند. مى توانيد خودتان روى صندلى بنشينيد و از كسى بخواهيد تابلو را در همان محدوده كمى بالا و پائين كند تا بتوانيد با توجه به ارتفاع مبل ها يا صندلى ها، تابلو را در مكانى مناسب نصب كنيد.اگر مى خواهيد تابلويى را بالاى مبل نصب كنيد آن را آنقدر بالا قرار ندهيد كه جدا از مبلمان و ساير مبلمان منزل به نظر بيايد. در اين شرايط لبه پائينى تابلو بايد ۱۵ تا ۳۰ سانتيمتر با مبل فاصله داشته باشد. به ياد داشته باشيد كه تابلوها يا قاب عكس هاى كوچك براى نصب در بالاى مبل چندان مناسب نيستند.
اگر مى خواهيد چند تابلوى كوچك را كنار هم نصب كنيد، آنها را به صورت يك گروه در نظر بگيريد. مركز تابلوى وسطى را مشخص كنيد و از روشى كه براى پيدا كردن ارتفاع مناسب براى تابلوهاى بزرگ گفته شد، استفاده كنيد.
براى تابلوهاى عمودى و مستطيل شكل، ارتفاعى مناسب است كه يك سوم بالاى تابلو به طور تقريبى همتراز با چشمان تان باشد. البته باز هم بهتر است فرد ديگرى در فاصله دورترى بايستد يا بنشيند و شما تابلو را روى ديوار جابه جا كنيد زيرا طول تابلو مى تواند بر ارتفاع مناسب براى نصب آن تأثير بگذارد.
نصب كردن يك گروه از تابلوها يا قاب عكس هاى كوچك روى يك ديوار بزرگ چندان زيبا به نظر نمى رسد. بهتر است آنها را به صورت عمودى و بر روى ديوارهاى كوچك مانند راهروها، ديوار، راه پله ها يا ديوار بين دو پنجره نصب كنيد.البته ارتفاع هاى ذكر شده فقط قوانينى كلى است و اندازه تابلو، ديوار و ساير وسايل اتاق مى تواند بر تعيين محل نصب تابلو تأثيرگذار باشد، پس بهتر است قبل از كوبيدن ميخ، تابلو را كمى روى ديوار جابه جا كنيد تا بهترين ارتفاع براى نصب را بدست آوريد.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |