گروه بين الملل ـ ندا بهارى: يكشنبه شب دو بالگرد امريكايى پس از پشت سر گذاشتن آسمان عراق، مرز سوريه را در نورديدند. آنها تا عمق هشت كيلومترى به خاك سوريه تعرض كرده و در نزديكى يك ساختمان نيمه كاره فرود آمدند. تفنگداران امريكايى بلافاصله پس از خروج از بالگرد، بدون هيچ سؤال و جوابى كارگران مشغول به كار را به رگبار بستند. در اين تجاوز غافلگيرانه هشت شهروند سورى كه پنج نفر از آنها عضو يك خانواده بودند و يك زن در ميان آنها ديده مى شد كشته و تعدادى نيز مجروح شدند.
اين حمله كه اولين تهاجم امريكا به سوريه از خاك عراق است، محافل سياسى جهان و منطقه را شگفت زده كرد. علاوه براين كه با اين حمله روابط به ظاهر آرام سوريه و امريكا متشنج شد افكار عمومى امريكا در آستانه انتخابات از حركت پنتاگون نگران شدند. براى عراقى ها نيز كه درگير توافقنامه امنيتى با امريكا هستند، اين اتفاق پيامى ناخوش داشت.
از سال ۲۰۰۳ كه امريكا به عراق حمله كرده، تاكنون سوريه همواره به تهديدات ناشى از امريكا انديشيده است. محافل امريكايى همواره اين فرضيه را كه هدف حمله بعدى امريكا در منطقه پس از افغانستان و عراق ممكن است سوريه باشد مطرح كرده اند. دراين باره كافى است تبليغات سال هاى اخير امريكا را به يادآوريم. امريكايى ها طى ۳-2 سال گذشته بارها مدعى شده اند نيروهاى القاعده كه عراق را پايگاه خود قرار داده اند، در حال گسترش مرزهاى خود به سمت سوريه هستند.
بى گمان يكى از بهانه هاى احتمالى امريكا براى حمله روز يكشنبه به خاك سوريه نيز همين خواهد بود. از هم اكنون مى توان ابرهاى سياه را در آسمان روابط امريكا و سوريه كه به سمت عادى سازى پيش مى رفت، مشاهده كرد. ديروز وزارت امور خارجه سوريه كاردار سفارت امريكا در دمشق را به اين وزارتخانه فراخواند و به واشنگتن اعتراض كرد. در اين ديدار فيصل مقداد، معاون وزير خارجه سوريه خواستار اداى توضيح درباره اين سناريوى نظامى شد. امريكا به طور رسمى هنوز هيچ توضيحى در مورد حمله بالگرد هاى خود نداده است. تنها پروك مورفى، سخنگوى ارتش امريكا در عراق وعده داد درباره اين حادثه تحقيق و به محض دستيابى به اطلاعات آن را اعلام كند.
طى چند ماه اخير با پادرميانى هاى نيكولا ساركوزى، رئيس جمهور فرانسه يخ خصومت دو كشور تا حدى ذوب شد اما اين حمله بار ديگر وضع روابط آنها را به حالت قديم باز گرداند.
به باور تحليلگران اين حمله بدون طراحى قبلى نيست و پنتاگون يك حركت چند منظوره سياسى را انجام داده است. يك انگيزه جدى امريكا مى تواند ممانعت از قدرت گرفتن سوريه در منطقه باشد و اين كه امريكا احساس مى كند در مناسبات جديد منطقه اى سورى ها نقش آنها را كمرنگ تر از فرانسه ديده اند. بوش كه حال تنها دو ماه به پايان زمامدارى اش مانده، حتى در اين فرصت اندك نيز مى كوشد توازن قدرت در خاورميانه به نفع او باشد. البته امريكا پيش از اين با فشارهاى ديپلماتيك و اقتصادى بر سوريه نارضايتى اش را ابراز كرده بود، اما اين بار با فشارهاى نظامى قصد ارسال اين پيام را دارد. ترور عماد مغنيه در دمشق، چندين حمله انفجارى و همچنين حمله هوايى اسرائيل به جنوب اين كشور با اين ادعا كه تأسيسات هسته اى در آنجا مستقر است، همگى در راستاى سناريوى اعمال فشار بر دمشق صورت گرفت.
اما نكته قابل تأمل اين است كه اين فشارها مى تواند نتيجه اى معكوس براى امريكا داشته باشد، زيرا طبيعى است در چنين شرايطى سوريه به متحدان قديمى و قدرتمند خود روى آورد و پروژه مذاكره با فرانسه يا حتى اسرائيل را معلق گذارد.
تأثير ديگر اين حمله را بايد در عراق جست و جو كرد. سران عراق طى ماه هاى گذشته كه روال توافقنامه امنيتى امريكا و عراق شتاب بيشترى گرفته است، بارها تأكيد كرده اند كه هرگز اجازه نخواهند داد عراق تبديل به پايگاه امريكا براى حمله به كشورهاى همسايه شود. اما حالا حمله بالگردهاى امريكا به سوريه خلاف اين مسئله را اثبات كرد. امريكا به بهانه مبارزه با شبه نظاميان و تعقيب شورشيان موصل مدتها است كه در اين منطقه از عراق كه در نزديكى سوريه است، فعاليت هاى نظامى گسترده اى شروع كرده است، اما هنوز مشخص نيست كه هدف تفنگداران امريكا تمركز بر موصل و شبه نظاميان حاضر در عراق است يا در پس اين تحركات انديشه اى ديگر در سر دارند.
البته نظريه سومى نيز از سوى كارشناسان خود امريكا درباره واقعه يكشنبه شب سوريه مطرح شد مبنى بر اين كه جمهوريخواهان در پى نوعى قدرت نمايى نظامى هستند به اين اميد كه اين قبيل اقدامات تأثيراتى بسيار بر انتخابات امريكا كه كمتر از ۱۰ روز ديگر برگزار مى شود، بر جا مى گذارد.
با اين حال تأثيرات اين اتفاق بر انتخابات امريكا مى تواند از جنبه ديگر رديابى شود و آن اين كه دوستان مك كين در پنتاگون اين عمليات را به انگيزه بحران سازى انجام دهند. جمهوريخواهان اندك اندك خود مجاب شده اند كه بازى برابر دموكرات ها را باخته اند، بنابراين دور از انتظار نيست خاورميانه را مين گذارى كنند و ميراث شوم ديگرى را براى ساكن بعدى كاخ سفيد به جا بگذارند.

گروه بين الملل ـ دولت و اپوزيسيون سومالى پس از دو سال درگيرى هاى داخلى كه با دخالت نظامى اتيوپى در آن كشور وارد مرحله پرتنش شده بود، با امضاى توافقنامه اى اعلام آتش بس كردند. در اين توافقنامه همچنين جدول زمانى براى خروج كامل نيروهاى اتيوپى از سومالى تا ۳ ماه ديگر ارائه شد.
اين توافقنامه به حضور شيخ شريف شيخ احمد، رهبر اپوزيسيون، احمد عبدالسلان معاون نخست وزير سودان و تحت نظارت نمايندگان سازمان ملل به سرپرستى احمدو ولد عبدالله امضا شد. برپايه اين توافقنامه، دولت انتقالى سومالى به خارج ساختن نيروهاى اتيوپيايى تا سال ۲۰۰۹ متعهد شد. در اين توافقنامه كه تحت نظارت سازمان ملل متحد و اتحاديه آفريقا در جيبوتى به امضا رسيد، دو طرف پنجم نوامبر (۱۵ آبان ماه) را به عنوان تاريخ اعلام آتش بس به منظور پايان دادن به درگيرى هاى ميان دولت و مخالفان پذيرفتند.
برپايه اين توافقنامه، برنامه خروج نيروهاى اتيوپيايى كه از ۲ سال پيش در سومالى حضور دارند، از ۲۱ نوامبر (اول آذر ماه) از بخش هايى از شهر بلدوين و موگاديشو پايتخت، آغاز خواهد شد و اين عمليات در دومين مرحله ظرف ۱۲۰ روز آينده پايان خواهد يافت. در توافقنامه قبلى كه خردادماه به امضا رسيد، به خروج نيروهاى اتيوپى اشاره نشده بود.
همچنين مقرر شده است تا در زمان خروج نيروهاى اتيوپيايى، صلحبانان اتحاديه آفريقا و دو گروه محلى مسئوليت حفاظت از امنيت را برعهده گيرند. نيروهاى اتيوپى كه از سوى امريكا حمايت مى شوند، در دسامبر (آذرماه) سال ۲۰۰۶ ميلادى براى كمك به ارتش دولت انتقالى سومالى در سركوب مخالفان وارد سومالى شدند.
كشور فقير سومالى كه از زمان سرنگونى محمد زيادباره، ديكتاتور سابق اين كشور در سال ۱۹۹۱ ميلادى، صحنه درگيرى هاى قومى شده است، فاقد حكومت مقتدر مركزى است.

تازه ترين خبرها از بغداد حاكى از آن است كه روند مذاكره درباره توافقنامه امنيتى همچنان با دشوارى روبه رو است و با شدت گرفتن اختلاف بويژه ميان پارلمان و برخى اعضاى دولت، كابينه مالكى ناگزير شده نشست مشورتى ديروز با امريكايى ها را لغو كند.
اين نشست در حالى به تعليق درآمده كه كاندوليزا رايس وزير خارجه امريكا براى گشودن گره توافقنامه آماده عزيمت به بغداد است. به گزارش شبكه الجزيره، صادق الركابى مشاور نخست وزير عراق گفت: نشست غيرعادى دولت لغو شده زيرا سياستمداران عراقى همچنان پيشنهادهايى را درباره ايجاد تغييراتى در پيش نويس توافقنامه مذكور ارائه مى كنند. بنابراين نشست مشترك با مقامات واشنگتن نيز لغو مى شود. روزنامه الصباح نوشته بود دولت عراق قصد دارد پيش از ارسال پيش نويس نهايى توافقنامه امنيتى براى مقامات عراقى با برگزارى نشستى، برخى مفاد آن را كه بايد تغيير كند، بررسى كند.

سفارت الجزاير در تهران در نمابرى به روزنامه ايران ادعاى برخى محافل الجزايرى در مورد ترور عبدالعزيز بوتفليقه را كه ۲۲ مهر به چاپ رسيده بود، تكذيب كرد.طبق اين نمابر، يكى از روزنامه هاى الجزايرى، مطالب كذبى را از قول وزراى كشور و ارتباطات الجزاير به چاپ رسانده بوده است. در پايان اين نمابر آمده است، وزراى يادشده تأكيد كردند هيچ حمله اى عليه بوتفليقه صورت نگرفته است.

گروه بين الملل ـ پس از هفته ها انتظار جامعه سياسى لبنان، سعدالدين حريرى رئيس جريان سياسى آينده و سيد حسن نصرالله دبيركل حزب الله با يكديگر ديدار كردند و درباره مسائل مهم لبنان به توافق رسيدند.
به گزارش ايرنا، در اين ديدار دو طرف در خصوص نگرش باز به مسائل و اختلاف ها، ضرورت حفظ و تقويت وحدت ملى، تلاش براى تقويت صلح داخلى، ضرورت اتخاذ تدابيرى براى جلوگيرى از ايجاد تنش داخلى و انجام گفت وگوهاى فراگير براى جلوگيرى از تحقق فتنه هاى ساخته و پرداخته دشمنان لبنان به توافق رسيدند.
دو طرف همچنين بر ضرورت اجتناب از آميختن اختلافات سياسى با مسائل امنيتى و قومى و همچنين پايبند بودن به پيمان تاريخى طائف كه به جنگ داخلى اين كشور پايان داد و تلاش مشترك براى اجراى بندهاى توافقنامه دوحه كه خردادماه امسال در قطر و با حضور سران سياسى لبنان امضا شد براى پايان دادن به اختلاف ها به توافق رسيدند.
انتظار مى رود پس از اين ديدار مهم از ميزان اختلاف هاى موجود ميان مقاومت حزب الله و گروه آينده و به تبع آن در ساير گروههاى وابسته به دو جناح ۸ و۱۴ مارس در لبنان به شدت كاسته شود ‎/
از جمله نتايج مهم و قابل پيش بينى در اين ارتباط بهبود روابط گروههاى سلفى با حزب الله است كه بسيارى از چهره هاى شناخته شده اين گروهها بطور غير مستقيم بهبود اين رابطه را به آشتى سياسى حزب الله با گروه آينده به رهبرى حريرى منوط كرده اند.
زمينه اين ملاقات در ديدار يك ماه پيش هيأت حزب الله با حريرى فراهم شد.
اين هيأت حزب الله به رياست «محمد رعد» رئيس فراكسيون وفادارى به مقاومت در پارلمان لبنان با «حريرى» در مقر وى در منطقه «قريطم» در شهر بيروت ديدار كرده بود.
ديدارهاى حزب الله و رؤساى سياسى در چارچوب آشتى هايى صورت مى گيرد كه ميان گروه هاى سياسى در لبنان براى تحكيم آرامش در عرصه سياسى در جريان است.
در روزهاى جارى حزب الله مشغول برگزارى نشست هاى آشتى با نمايندگان حزب سوسياليست ترقى خواه لبنان بوده و با طرف هاى ديگر سياسى اين كشور نيز تا قبل از موعد جلسه دوم گفت وگوهاى ملى لبنان در ماه نوامبر آينده ارتباط خواهد داشت و آشتى خود را كامل خواهد كرد.
به باور كارشناسان مسائل خاورميانه ديدار سعدالدين حريرى و سيدحسن نصرالله نشانه خوبى در همگرايى گروه هاى اصلى لبنان است. سعد حريرى پسر رفيق حريرى كه تجربه كمترى در سياست دارد، نتوانست همانند پدرش روابط خوبى با سيدحسن نصرالله برقرار كند.
اما تحولات سياسى در لبنان سبب شد تا وى تمايل پيدا كند به ديدار دبيركل حزب الله برود. به باور كارشناسان سياسى ديدار سعدالدين حريرى و سيدحسن نصرالله مى تواند نشانه خوبى در همگرايى گروه هاى اصلى لبنانى باشد و به آنها كمك كند تا به نتايج بهترى دست پيدا كنند و آينده سياسى لبنان را به خوبى رقم بزنند و تأثير مثبتى در انتخابات آينده لبنان و امنيت اين كشور داشته باشند.

گروه بين الملل ـ رهبران قومى و سياسى افغانستان و پاكستان كه در كميسيون جرگه امن منطقه اى عضويت دارند، بررسى راه هاى مهار خشونت هاى فزاينده شبه نظاميان و نيز امكان گفت وگو با طالبان را آغاز كردند.
در اين كميسيون ۲۵ نفر از افغانستان و ۲۵ نفر ديگر از پاكستان عضويت دارند. اين نخستين بارى است كه اين نشست در اسلام آباد برگزار مى شود.
در اين نشست همه تصميم هاى جرگه امن منطقه اى كه حدود يك سال پيش با شركت نمايندگان افغانستان و پاكستان در كابل برگزار شد مورد بررسى مجدد قرار گرفت.
تدوين دستورالعملى براى دولت هاى افغانستان و پاكستان در مبارزه با تروريسم و تأمين صلح و ثبات در اين دو كشور، از عمده ترين محورهاى اين جرگه در كابل بود.
فاروق وردك، وزير معارف (آموزش و پرورش) افغانستان و معاون كميسيون مشترك جرگه امن منطقه اى گفت كه مسئله گفت وگو ميان دولت افغانستان و طالبان يكى از موضوعات اصلى اجلاس كميسيون مشترك جرگه امن منطقه اى در اسلام آباد است.
دولت افغانستان ابراز خوشبينى كرده كه برگزارى اجلاس كميسيون جرگه امن منطقه اى براى تأمين صلح و ثبات در افغانستان و تقويت روابط ميان هر دو كشور همسايه كمك كند.
افغانستان همواره دولت پاكستان را متهم كرده كه در جلوگيرى از تجهيز، آموزش و ورود شورشيان از خاك آن كشور به افغانستان تلاش لازم را نكرده است.
اما پاكستان اين اتهامات را رد كرده و دولت افغانستان را در تأمين امنيت اين كشور ناتوان خوانده است.
از سوى ديگر «يوسف رضا گيلانى» نخست وزير پاكستان از تشكيل گروه هاى نظامى مشابه با شوراهاى بيدارى عراق در اسلام آباد به منظور كنترل مرزهاى پاكستان و افغانستان خبر داده است.
شوراهاى بيدارى، سال گذشته توسط امريكا براى مبارزه با القاعده در عراق سازماندهى شدند.
قتل فرمانده ارشد طالبان در پاكستان
براثر حمله موشكى نيروهاى امريكايى به منطقه اى قبيله اى واقع در مرز مشترك پاكستان با افغانستان يك فرمانده ارشد نيروهاى طالبان و دست كم ۲۰ تن ديگر كشته شدند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه اين حمله در «وزيرستان جنوبى» اتفاق افتاد و در آن «حاجى عمرخان»، نايب و جانشين «جلال الدين حقانى»، فرمانده نيروهاى طالبان در افغانستان كشته شد.
گفته مى شود كه عمرخان از خويشاوندان «نيك محمد»، فرمانده ارشد طالبان است كه در سال ۲۰۰۴ توسط نيروهاى امريكايى كشته شد.

گروه بين الملل ـ با حمله شورشيان جمهورى دموكراتيك كنگو به نيروهاى صلح بان سازمان ملل و تصرف يك پايگاه نظامى درگيرى هاى داخلى در اين كشور شدت يافت.
برتراند بيسيموا سخنگوى شورشيان كنگو، گفت: اردوگاه نظامى رومانگابو در ۵۰ كيلومترى گوما مركز استان كى وو شمالى و مهمترين شهر در شرق جمهورى دموكراتيك كنگو به تصرف مجدد نيروهاى ژنرال مخلوع لوران الكوندا درآمده است.
اين اردوگاه در اوايل ماه جارى ميلادى نيز به تصرف شورشيان درآمده بود، ولى در پى درخواست نيروهاى سازمان ملل متحد مستقر در منطقه مبنى بر پايان دادن مسالمت آميز به بحران كنگو، شورشيان در ۹ اكتبر (۱۸ مهرماه) از اين منطقه عقب نشينى كرده بودند. در حالى كه كينشازا معتقد است كه سركرده شورشيان شرق كنگو از حمايت گسترده نظامى روآندا، برخوردار است، الكوندا نيز ارتش كنگو را به اتحاد با نيروهاى آزادسازى روآندا، متشكل از شش هزار نيروى روآندايى مسلح از نژاد هوتو كه برخى از آنان در نسل كشى اقليت توتسى روآندا دست داشتند، متهم مى كند.
در پى نقض آتش بس در ۲۸ اوت (۷ مرداد ماه) و آغاز درگيرى هاى مسلحانه ميان ارتش و شورشيان در تپه هاى استان كى وو، ۲۰۰ هزار نفر خانه هاى خود را ترك كرده اند كه به اين ترتيب شمار آوارگان اين استان ها يك ميليون و ۴۰۰ هزار نفر تا ۲ ميليون نفر تخمين زده مى شود.