گروه بين الملل- محمد حسن صالحى مرام : حكومت هشت ساله جمهوريخواهان به رهبرى جورج. دبليو. بوش نه تنها دنياى خيالى رفاه، خوشبختى و آزادى را براى مردم آن كشور به جهنمى غير قابل باور تبديل كرد، بلكه جايگاه جهانى آن كشور را به عنوان ابرقدرت بلامنازع و رهبر جهان مخدوش كرد، به گونه اى كه انتظار مى رود موقعيت قبلى اين كشور براى ساليان متمادى تكرار نگرديده و امريكا ديگر براى مدت طولانى برترين نباشد.
سياست هاى سلطه جويانه و هژمونيك اين كشور، دخالت بى مورد در امور داخلى بسيارى از كشورهاى جهان، لشكركشى خونين و گسترده به دو كشور مسلمان عراق و افغانستان كه منجر به قتل و آوارگى ميليون ها نفر از اتباع اين دو كشور گرديد، حمايت آشكار از استمرار خشونت هاى غير انسانى صهيونيست ها در فلسطين و لبنان، شكست در سياست هاى مهار تروريسم، تكروى در مسائل مهم جهانى شامل: تغييرات آب و هوايى، بيمارى هاى همه گير، گسترش سلاح هاى هسته اى و مخالفت با دستيابى كشورهاى مستقل به انرژى هسته اى، بويژه جمهورى اسلامى ايران و.‎/‎/ بوش را به عنوان منفورترين رئيس جمهور نزد افكار عمومى جهانيان معرفى كرد.
بنابراين طرح شعار ايجاد تغييرات بنيادين در سياست هاى كاخ سفيد از سوى باراك اوباما انتخابات امريكا را نه تنها در داخل اين كشور بلكه در ماوراى مرزهاى جغرافيايى آن با اهميت جلوه داده است، اين ذهنيت كه ساخته و پرداخته طراحان عمليات روانى غول هاى رسانه اى دنياى غرب مى باشد، نه در تصور عامه بلكه در بين برخى از نخبگان ديگر كشورهاى جهان پيروزى اوباما را به عنوان يك نقطه عطف تاريخى محسوب و او را به عنوان يك منجى مطرح كرده است. اين تصور غلط متأسفانه نزد برخى از افراد و گروه هاى سياسى داخل كشور ما نيز شكل گرفته است، به گونه اى كه پيروزى وى را حادثه مباركى (!) مى دانند كه مى تواند بسيارى از مشكلات ديرين را حل نموده و پايانى بر قهر ديپلماتيك طولانى مدت باشد و بسيارى از مشكلات اقتصادى كشور را حل نمايد، اما واقعيت چيز ديگرى است. صاحبنظران و تحليلگران آشنا به مسائل سياسى و ساختار نظام سياسى در امريكا به درستى مى دانند كه تفاوت چندانى در اتخاذ تدابير استراتژيك و كلان وجود ندارد.
سياست خارجى امريكا به عنوان ابرقدرت نظامى و اقتصادى از يكسو مبتنى بر به چنگ آوردن مواد و منابع اوليه توليد ارزان قيمت مى باشد كه براى رسيدن به اين هدف از هيچگونه اعمال فشار سياسى ديپلماتيك و نظامى فروگذار نمى نمايد، از سوى ديگر اين كشور به عنوان بزرگترين سازنده تسليحات نظامى در جهان طرح و عامل اصلى بروز بسيارى از جنگ هاى خونين داخلى و منطقه اى بوده است و اين موضوع مختص به يك جريان سياسى خاص در اين كشور نمى باشد.
نكته دوم اينكه به لحاظ نفوذ جريان قدرتمند لابى صهيونيسم در ساختار سياسى ايالات متحده امريكا، حزب جمهوريخواه و دموكرات كمترين ترديدى در حفظ كيان رژيم صهيونيستى به خود راه نمى دهند و شايد بتوان پيوندها و ارتباطات تاريخى حزب دموكرات با لابى يهوديان امريكا را گسترده تر از پيوند اين جريان با حزب جمهوريخواه دانست.بنابراين در سياست خارجى جمهوريخواهان و دموكرات ها هيچگونه تفاوت استراتژيكى وجود ندارد ونقطه تمايز ايشان در چگونگى و تاكتيك هاى رسيدن به اهداف و منافع متمركز مى باشد. شايد بتوان پيروزى باراك اوباما را يك نقطه عطف تاريخى براى استمرار سياست هاى استكبارى ايالات متحده دانست و شايد وى بتواند منجى اين امپراتورى رو به اضمحلال باشد. بدون شك پيروزى باراك اوباماى سياه پوست و ميانه رو كه بر بال شعارهاى تغييرات گسترده سوار است مى تواند پيوند دولت و ملت را در آن كشور قوام بخشيده و اميدى براى بهبود شرايط اسفبار اقتصادى باشد و در عرصه بين الملل وى از چهره اى محبوب برخوردار بوده و بتواند انزواى امريكا را در نزد ملت هاى جهان تا حدود زيادى از بين ببرد. مسلماً شعار مذاكره با ايران به معنا و مفهوم عقب نشينى باراك اوباما و امريكا از اهداف سلطه جويانه و برترى طلبانه در ايران نخواهد بود و صرفاً تاكتيكى عوام فريبانه براى اعمال فشارهاى بعدى و همراه كردن ساير قدرت هاى حاضر در گروه ۱+5 مى باشد. زمانى مى توان به تغيير در سياست هاى امريكا در قبال جمهورى اسلامى ايران اميدوار بود كه اين كشور ضمن پذيرش حق حاكميت جمهورى اسلامى از هرگونه دخالت قلدرانه در امور داخلى كشورمان اجتناب نمايد و از كليه اقدامات ناصواب گذشته كه خسارت جبران ناپذيرى بر ملت ايران وارد كرده است رسماً عذرخواهى نمايد و در چارچوب قرارداد الجزاير به تعاملى همسطح و متقابل با جمهورى اسلامى ايران بينديشد، ايالات متحده بايستى با آزاد كردن حساب هاى بلوكه شده ايران كه رقمى بالغ بر ۳۰ ميليارد دلار مى باشد حسن نيت خود را به اثبات برساند و با پذيرش حق برخوردارى جمهورى اسلامى ايران از انرژى صلح آميز هسته اى شرايط را براى اثبات شعار تغيير در مرحله عمل فراهم آورد. آنچه پيداست تغييرى در كار نيست او با ما نيست؛ ما بايد با هم باشيم و تنها راه موفقيت و پيروزى همين است.

گروه بين الملل- باراك اوباما، رئيس جمهور منتخب امريكا در نخستين اقدام ضمن فراخوان رهبران دموكرات ها به نشست ويژه درباره بحران اقتصادى امريكا، به تشريح برنامه هايش در اين باره پرداخت و تأكيد كرد، رفع نيازهاى طبقه متوسط و حل مشكلات اقتصادى كشور در دستور كار دولت وى قرار دارد.
اوباما كه در كنفرانس خبرى در شيكاگو سخن مى گفت، با اشاره به افزايش ميزان بيكارى در امريكا خاطرنشان كرد: اكنون بيش از ۱۰ ميليون نفر در امريكا بيكار هستند و ده ها هزار خانوار امريكايى با مشكلات گسترده اقتصادى مواجه اند.
وى افزود: اين آمارها بزرگ ترين چالش هاى پيش روى اقتصاد امريكا را در دوران حاضر نشان مى دهد و بايد اقدامات سريعى براى حل اين چالش ها انجام شود. بعد از آن كه من رياست جمهورى را برعهده بگيرم، بى درنگ مقابله با بحران اقتصادى جارى را شروع خواهم كرد.
رئيس جمهور امريكا در ادامه گفت: با اعضاى تيم مشاوران اقتصادى خود ديدار كردم و اين تيم به همراه جوزف بايدن و رام امانوئل، رئيس آتى كاركنان كاخ سفيد طرح هاى مؤثرى را براى مقابله با بحران جارى امريكا مشخص خواهند كرد.
تأكيد جنبش هاى اسلامى بر تغيير سياست هاى امريكا
اوباما در حالى به رياست جمهورى امريكا انتخاب شده كه منتقدان هنوز به دليل نداشتن تجارب كافى نسبت به سياست خارجى آينده وى ترديد دارند. در همين راستا سران شمارى از كشورها و جنبش هاى انقلابى دنيا اظهار اميدوارى كردند كه با تغيير حاكميت در امريكا از جناح جمهوريخواهان به سوى دموكرات ها تغييرات جدى در نگاه كاخ سفيد صورت گيرد.
هاشم صفى الدين، رئيس دفتر سياسى حزب الله لبنان با اشاره به انتخابات امريكا و سقوط جمهوريخواهان در اين انتخابات گفت: اوج سركشى در امريكا سقوط كرد اما سياست گردنكشى اين كشور همچنان ادامه دارد.
محمد مهدى عاكف، رهبر اخوان المسلمين مصر ابراز اميدوارى كرد كه اوباما سياست هاى ستيزه جويانه بوش در قبال مسلمانان و فلسطين را تغيير دهد و به خواسته ملت ها احترام بگذارد.
خالد مشعل، رهبر شاخه سياسى حماس، انتخاب باراك اوباما را به رياست جمهورى امريكا دگرگونى بزرگ خواند و آمادگى خود را براى گفت وگو با دولت جديد امريكا اعلام كرد.
بشار اسد، رئيس جمهورى سوريه نيز در پيامى به اوباما، گفت وگو را تنها راه پيشرفت به سمت صلح و ثبات در منطقه خواند.

گروه بين الملل- سارا پيلين، معاون جان مك كين در انتخابات رياست جمهورى امريكا از مطالبى كه رسانه ها بعد از پيروزى اوباما، درباره وى منتشر كرده اند، خشمگين است.
به گزارش رويتر، چند روز قبل گزارشگر شبكه خبرى سى ان ان به نقل از منابعى كه نامشان فاش نشد، ادعا كرد سارا پيلين تا زمانى كه قرار بود مناظرات انتخاباتى را برگزار كند، تصور مى كرد آفريقا نام يك كشور است و نمى دانسته كه آفريقا قاره است. اين منبع همچنين مدعى شده بود سارا پيلين اسامى سه كشور عضو «نفتا» (امريكا، كانادا و مكزيك) را نمى دانسته است.
در پى انتشار اين مطالب، ديروز سارا پيلين با حضور در جمع خبرنگاران در حالى كه به شدت عصبانى نشان مى داد گفت: من قاره آفريقا را اشتباهاً يك كشور نخواندم. وى اين را ادعاى واهى خبرنگاران دانست و گفت: برخى خبرنگاران سخنان مرا از بافت و متن اصلى آن خارج كردند كه باعث تغيير فحواى كلام من شد. چنين رفتارى بى رحمانه، همراه با سوءنيت، بچه گانه و غيرحرفه اى بوده است. سارا پيلين در خاتمه اظهاراتش اضافه كرد: خبرنگارانى كه جملات مرا از بافت اصلى آن خارج و آن را منتشر كرده اند، افرادى نفهم هستند.

گروه بين الملل - مصر گفت و گوهاى آشتى فلسطين را كه قرار بود در قاهره برگزار شود، به تعويق انداخت.
پس از آن كه حماس در اعتراض به بازداشت صدها تن از اعضاى خود توسط نيروهاى امنيتى تشكيلات خودگردان فلسطين گفت و گوهاى آشتى با فتح را تحريم كرد، مصر اين گفت و گوها را به زمان ديگرى موكول كرد.
به گزارش فرانس پرس، حسام زكى سخنگوى وزارت خارجه مصر گفت: «اين گفت و گوها بنا به درخواست حماس به زمان نامعلومى موكول مى شود.»فوزى برهوم سخنگوى حماس نيز درباره شركت نكردن اين جنبش در گفت و گوهاى قاهره گفت: محمود عباس همچنان به تضعيف حماس ادامه مى دهد و اعضاى حماس را كه در كرانه باخترى بازداشت شده اند، آزاد نكرده است.پس از آن كه حماس در ژوئن ۲۰۰۷ با ناكام گذاشتن شبه نظاميان ابومازن بر نوار غزه كنترل يافت، روابط فتح و حماس از هم گسست.

گروه بين الملل - در پى افزايش احتمال يورش رژيم صهيونيستى به جنوب لبنان، شوراى جنوب با صدور بيانيه اى به شهروندان اين مناطق هشدار داد شرايط ويژه براى حملات احتمالى رژيم صهيونيستى را رعايت كنند.
به گزارش خبرگزارى فارس، شوراى جنوب به رياست دكتر «قبلان قبلان»، با انتشار بيانيه اى با تأكيد بر لزوم آمادگى هر چه بيشتر شهروندان جنوب لبنان، از آنان خواست با هدف آمادگى براى هر گونه احتمال وقوع جنگ در منطقه مواد و اقلام ضرورى را تهيه و در منازل خود نگهدارى كنند.همزمان با اعلام آماده باش در جنوب لبنان حزب الله اين كشور خواهان توقف تجاوزهاى رژيم صهيونيستى به حريم لبنان شد.نواف موسوى مسئول روابط بين الملل حزب الله در ديدار با كالو گيرو پولس، سفير يونان در لبنان ضمن اعلام اين مطلب، افزود: لبنان حق دارد در اين زمينه به مقابله پرداخته و از راه هاى مختلف از خود دفاع كند.اين مقام حزب الله همچنين از گزارش اخير ترى رود لارسن، ناظر سازمان ملل بر اجراى قطعنامه ۱۵۵۹ شوراى امنيت كه در آن بر ضرورت خلع سلاح شبه نظاميان در لبنان تأكيد شده، انتقاد كرد و آن را به نفع اسرائيل دانست.لارسن در اين گزارش حزب الله را مانع اجراى كامل اين قطعنامه و همچنين حاكميت كامل دولت لبنان بر تمام خاك اين كشور خوانده است.
موسوى همچنين با اشاره به مشروعيت مقاومت شاخه نظامى حزب الله، آن را ارتش مردمى لبنان دانست و گفت: قوى ترين ارتش ها در جهان به مقاومت مردمى به عنوان راهبرد دفاعى تكيه مى كنند.لازم به ذكر است روزنامه جروزالم پست چاپ تل آويو در شماره ديروز خود اقرار كرد همزمان با افزايش قدرت و نفوذ حزب الله در لبنان، رژيم صهيونيستى نيز اهداف جديدى را در اين كشور براى خود تعريف مى كند تا در صورت بروز جنگى ديگر اين اهداف را منهدم كند.

گروه بين الملل- زهرا سليمى: امريكايى ها در ۴ نوامبر سال جارى به نخستين رئيس جمهورى سياه پوست اين كشور رأى اعتماد دادند. باراك اوباما با شعار «تغيير» توانست اعتماد مردم اين كشور را كه در سال هاى اخير از سياست هاى جنگ طلبانه نومحافظه كاران و جرج بوش به تنگ آمده بودند جلب كند.
حال سؤال اينجاست كه دولت جانشين بوش در عرصه جهانى چگونه عمل مى كند آيا اين تغيير شامل سياست هاى اصولى اين كشور نيز مى شود يا فقط شعارى فريبنده براى جلب آراى عمومى بوده است دكتر محمد عسگرخانى از اساتيد دانشگاه تهران در گفت وگويى با روزنامه ايران به بررسى اين مسئله مى پردازد.
***
نتيجه انتخابات امريكا نشان مى دهد مردم اين كشور از تفكر حاكم جناح جمهوريخواه رويگردان شده اند؛ شما در ميان عوامل اين بى اعتمادى، كداميك را تعيين كننده مى دانيد
برخلاف اين تصور عمومى من فكر مى كنم اين حاكميت امريكا بود كه تصميم گرفت تا با آوردن اوباما به صحنه انتخابات نماد چهره امريكا را بازسازى كند. نبايد از نظر دور داشت كه اين حاكميت بود كه اشتباهات سياسى، اقتصادى و فرهنگى را در داخل و خارج امريكا مرتكب شد و هر دو حزب در اين اشتباهات دست داشتند. مثلاً در حمله به افغانستان هر دو حزب رأى دادند و بودجه آن را تأمين كردند. اولين موشكى كه به كابل شليك شد در زمان كلينتون بود. همچنين در همين دوره بود كه مسائل تحريم ها نهادينه شد.
پس اين تصور اشتباه است كه يك حزب را منشأ اشتباهات سياسى و بين المللى بدانيم. با نگاه به تاريخ امريكا روشن مى شود كه اين كشور زمانى درگير جنگ هاى داخلى بوده و در آخر فقط طبقه سرمايه دار غالب شده و با تشكيل دولت سرمايه دارى بنيان دو حزب گذاشته شد. لذا فقط سياست هاى اعلامى اين دو حزب فرق مى كند نه سياست هاى اعمالى. هم كلينتون و هم بوش قانون اساسى امريكا را نقض كرده اند تا حدى كه طبق برآورد مراكز حقوقى كلينتون ۲۰۰ بار و بوش ۸۰۰ بار قانون اساسى را نقض كرده اند.
پس از چهار سال اول رياست جمهورى بوش، اين كشور با مشكلات زياد سياسى و اقتصادى مواجه شد لذا حاكميت مقرر كرد تا از دامنه سياست هاى تهاجمى دولت در چهار سال دوم كاسته شود. ولى فاجعه عميق تر از آن بود كه تصور شود. لذا در اين مرحله باز حاكميت تصميم گرفت تا با حضور رئيس جمهورى سياه پوست و دموكرات عدم اعتماد مردم را از بين ببرد. مردم امريكا در انتخابات چهارم نوامبر به طور خاص خواهان تغيير از اوباما شدند.
فكر نمى كنيد دامنه اين تغيير به سياست بين الملل امريكا برسد
اين تغيير به هيچ وجه شامل سياست هاى مستمر و اصولى امريكا نمى شود. به نظر آنان عدول در اصول تغيير در رژيم است. آنها فقط مى خواهند قواعد بازى را تغيير دهند. در گذشته اعلام كردند رؤساى جمهور ى منتخب امريكا در زمينه هايى مثل حقوق بشر مبتنى بر فرهنگ غرب و حاكميت بر دنيا يكسان عمل مى كنند. به اين صورت مى توان انتظار داشت دولتمردان جديد امريكا در زمينه تروريسم و بحران خاورميانه سياست هاى يكسانى خواهند داشت. اوباما در سخنرانى خود در جمع يهوديان ريشه نام خود را يهودى خوانده و گفته باراك در قاموس يهودى به معنى آمرزيده است. او با برگزيدن جو بايدن به عنوان معاون خود و رام امانوئل به عنوان رئيس ستاد كاخ سفيد وفادارى خود را به اسرائيل ثابت كرد. در نتيجه بايد در مقابل اوباما محتاطانه رفتار كرد.
سياست او بسيار محتاطانه است. زيرا دموكرات ها با شعارهاى زيبا وارد ميدان خواهند شد ولى تحريم ها و فشارهاى بين المللى بيشترى به كشورهاى ديگر وارد خواهند كرد.
يعنى حتى معتقديد در جنگ هاى منطقه اى نيز سياست ها تغيير نمى كند
به نظر من دموكرات ها جنگ را قطع نمى كنند بلكه مى گويند جنگ بايد در عراق متوقف شود ولى در افغانستان و پاكستان ادامه يابد. اين بدان معناست كه آنها فقط صورت مسئله را عوض مى كنند و به اصل موضوع كارى ندارند. پس اصول سياست خارجى امريكا تغيير نخواهد كرد.
نگاه دموكرات ها نسبت به ايران چطور، آيا دوره اوباما با دوره كلينتون و كارتر متفاوت خواهد بود
دموكرات ها همان سياست ها را در دست خواهند گرفت. البته به طور پيچيده، در گذشته جمهوريخواهان به جنگ روانى و تهديد هاى سخت متوسل مى شدند ولى اكنون با شعار سازش دموكرات ها قصد نفوذ به داخل را دارند و مى خواهند از درون ايران را تخريب كنند. تناقض ديرينه ناشى از رابطه امريكا با اسرائيل و ايران در اين دوره نيز از بين نخواهد رفت.