گروه بين الملل- زهرا سليمى: حدود دوماه پس از آنكه ايهود اولمرت نخست وزير رژيم صهيونيستى در اظهاراتى بى سابقه اعلام كرد: طرح اسرائيل بزرگ به پايان رسيده است، شيمون پرز رئيس رژيم صهيونيستى ديروز به فروپاشى اين رژيم از درون اذعان كرد. پرز با اظهار نگرانى شديد درباره تشديد اختلافات داخلى گفت: با ادامه اين شكاف ها و درگيرى ها، جامعه اسرائيل نيز همچون اتحاد جماهير شوروى، چكسلواكى و يوگسلاوى فرو خواهد پاشيد.
شيمون پرز كه يكى از اعضاى فرماندهى ارتش صهيونيستى در جنگ هاى نيم قرن اخير بود، پس از آن زنگ خطر بحران بزرگ در ساختار اين رژيم را به صدا درآورد كه آخرين تلاش تزيپى ليونى جانشين ايهود اولمرت براى تشكيل كابينه جديد شكست خورد و بى ثباتى سياسى درون اين رژيم ريشه دواند. سخن ديروز پرز تكميل اعترافات ايهود اولمرت است كه بعد از آن كه در اثر شكست در جنگ ۳۳ روزه و فساد مالى صحنه را ترك كرد خطاب به زمامداران تل آويو گفت: «رؤياى اسرائيل بزرگ سپرى شده است». اولمرت در آخرين نشست كابينه اش اعتراف كرد كه نظريه كشور بزرگ اسرائيل پايان يافته و ديگر يك چنين طرحى وجود ندارد و هر كس كه درباره آن سخن مى گويد تنها خيالى واهى در سر پرورانده است.
«ايران» در گفت وگويى با كارشناسان خاورميانه اين پرسش را به بحث گذاشته كه شكاف هاى سياسى كه پرز و سران تل آويو را نگران آينده رژيم اشغالگر قدس كرده چيست.
غضنفر ركن آبادى كارشناس خاورميانه در اين باره به «ايران» گفت: «به نظر مى رسد مسائل و مشكلات داخلى رژيم صهيونيستى فراتر از اختلاف جناح ها و ديدگاه ها باشد و حتى به نظر مى آيد اظهارات پرز بيشتر در جهت سرپوش گذاشتن به مسائل مهم خاورميانه است. قبل از اين اظهارات ما شاهد اظهارنظر ديگر مقام هاى اين رژيم مثل اولمرت بوديم. به وضوح مشهود است سران اين رژيم كه شعار اسرائيل بزرگ را مطرح مى كردند با شكست مواجه شده و براى بقاى سياسى شان حاضر به گفت وگو با طرف هاى فلسطينى و تغيير در معادلات سياسى شده اند. ركن آبادى با يادآورى اين كه مقاومت اكنون در موضع برتر قرار دارد گفت: فلسطينى ها براى قبول پيشنهاد صلح شرايطى را نيز تعيين كرده اند كه يكى از آنها بازگشت به مرزهاى ۱۹۶۷ مى باشد. همين طور مقاومت لبنان با تحميل شكست جنگ ۳۳ روزه بر اختلاف ميان سران رژيم را بسيار عميق ساخت. از سوى ديگر شرايط جهانى به اين رژيم اين مسئله را تحميل كرده كه حقوق فلسطين را محقق كنند كه اولين آن به رسميت شناختن كشور مستقل فلسطين و دولت منتخب مردم است.»
مرتضى نعمت زاده معاون امور بين الملل جمعيت دفاع از ملت فلسطين نيز در رابطه با اينكه چه عواملى، سران تل آويو را نگران پديده فروپاشى كرده مى گويد: رژيم صهيونيستى در حال حاضر با بحران هاى زيادى مواجه است كه بخشى از آن از ارتباط خصومت آميز با كشورهاى منطقه ناشى مى شود. مثلاً شكست در جنگ ۳۳ روزه الگوى ارتش شكست ناپذير اسرائيل را در هم شكست. اين رژيم همچنين از بحران امنيتى رنج مى برد كه داراى دو جنبه داخلى و خارجى است. بعد خارجى آن شامل ارتباط اسرائيل با كشورهايى مثل لبنان، فلسطين، ايران و سوريه مى شود. جنبه داخلى آن نيز به بى اعتمادى شهروندان و مهاجرين به حكومت و ارتش مربوط است. نعمت زاده معتقد است كه ادامه حمايت هاى سياسى غرب از تل آويو نيز دشوار شده است. ابرقدرت هايى كه هميشه براى تأمين منافع خود از اسرائيل حمايت مى كردند اكنون هزينه اين حمايت (به لحاظ ضرر هاى مالى و سياسى) براى آنان گران شده است لذا كاهش حمايت اين كشورها از رژيم صهيونيستى آن را با بحران هاى كاركردى روبه رو كرده است.
از نعمت زاده پرسيديم كه شكاف هاى موجود درون اسرائيل چه ماهيتى دارد و او پاسخ داد: «اين شكاف ها جنبه ايدئولوژيك (شكاف ميان گروه هاى مذهبى و لائيك)، جنبه طبقاتى (برترى يافتن برخى مهاجران به بعضى ديگر)، شكاف قومى (ميان يهوديان و شهروندان عرب) شكاف ميان نسل آرمان گراى گذشته و نسل منفعت طلب كنونى دسته بندى مى شود. بر اين شكاف ها بايد چالش هاى درون حكومت را اضافه كرد كه بحران هاى فساد مالى و ادارى و ناكارآمدى احزاب اين رژيم را با چالش هاى بزرگى مواجه كرده است و همين عامل اخير ليونى و جانشينان اولمرت را ناكام گذاشت، قدرت يافتن احزاب كوچك و گروه هاى ايدئولوژيك پايه هاى دولت را تضعيف كرد.
اظهارات پرز زمانى تيتر اول رسانه هاى خود فلسطين اشغالى شد كه همزمان آخرين نظرسنجى مؤسسات يهودى اعلام كرد كه ضريب بى اعتمادى ساكنان سرزمين هاى اشغالى به اوج رسيده است.
ركن آبادى در تشريح دلايل بحران بى اعتمادى مى گويد: به دليل كوچ نشين بودن اين سرزمين، مردم هيچ تعصب و احساس تعلقى به اين رژيم ندارند؛ پس نمى توانند به دولتى كه يهوديان و حتى مسيحيان را براى پيشبرد اهداف سلطه جويانه خود به اين نقطه از دنيا كشاند اعتماد كنند.
ركن آبادى در عين حال خاطرنشان مى كند اين عدم اعتماد ناشى از ناكارآمدى رژيم صهيونيستى در تأمين نياز شهروندان بخصوص امنيت آنان است. وى به عدم برخورد صادقانه رهبران اين رژيم و سقوط پى درپى آنان به دليل ضعف مديريت و فساد به عنوان دليل ديگر بى اعتمادى شهروندان صهيونيست اشاره مى كند. به گفته وى اختلاف ميان احزاب نيز موجب نااميدى مردم از تشكيل يك دولت كه تأمين كننده نياز آنان شده است.
به گفته اين كارشناس اولمرت نيز مانند پرز پس از آزمودن سياست هاى گوناگون به اين نتيجه رسيده است كه بايد از برخى سرزمين ها عقب نشينى كند و آرمان اسرائيل بزرگ از نيل تا فرات را كنار گذارد. صباح زنگنه يكى ديگر از كارشناسان مسائل خاورميانه اما برداشت ديگرى از سخنان پرز دارد. وى با تأكيد بر اين كه بيان اين واقعيت كه رژيم صهيونيستى بالاخره از هم خواهد پاشيد روزى محقق خواهد شد اما در شرايط حاضر و در شرايطى كه امريكا در آستانه تحويل مقام رياست جمهورى به باراك اوباما مى باشد بيشتر به منظور جلب حمايت امريكا مطرح شده است. وى مى افزايد: شكاف ها و اختلافاتى كه در ساختار اين رژيم وجود دارد ريشه ديرينه دارند، ولى اختلاف موجود در اين رژيم بيشتر بر سر ميزان قدرتى است كه احزاب در كابينه به دست مى آورند و فقط به منظور حفظ قدرت احزاب مى باشد. صباح زنگنه در عين حال ياد آورى مى كند در سال هاى اخير با اعمال سياست هاى نادرست و بخصوص پس از ناكامى اسرائيل در برابر جنبش مقاومت و جنگ ۳۳ روزه لبنان، جامعه رژيم صهيونيستى نسبت به رژيم خود سرخورده و بى اعتماد شده است.
