Iran Newspaper - ماجرا

[حميده گودرزى ]
هوا كاملاً سرد شده بود و باران پائيزى كه از شب قبل شروع شده بود، هنوز ادامه داشت. «شهناز» در حالى كه برگه دادخواستى در دستش گرفته بود وارد دادگاه خانواده شد. آنجا مثل هميشه شلوغ بود ‎/ بى توجه به آدم ها، از لابه لاى جمعيت خود را به شعبه رساند و قاضى را از حضورش با خبر كرد. بعد هم تا زمان رسيدگى به پرونده اش روى صندلى نشست و به رفت و آمد آدم ها خيره ماند. ناگهان فكر تنهايى مطلق كه در انتظارش بود، چهره اش را غمگين تر كرد. از ته دل آهى كشيد و دستانش را روى زانوهاى ناتوانش كه از شدت درد ذق، ذق مى كردند گذاشت و ناله كنان با خود گفت: «آخر چه شد كجاى كار من اشتباه بود مگر من در اين ۳۵ سال چه كمبودى برايش گذاشته بودم كه حالا دلش هواى زن ديگرى را كرده است، آن هم فردى كه هم خون من است.» قطره هاى اشك شتابان از گوشه چشمانش جارى و زير چانه اش محو شد. بارها در خلوت، خود را به محاكمه كشانده بود اما هر چه فكر مى كرد در اين مدت چيزى جز نيرنگ، فريب و پنهان كارى هاى «نادر»- شوهرش- نديده بود ‎/ حالا هم كه دستش كاملاً رو شده بود بايد از آن خانه مى رفت تا هوويش كه هم سن وسال دخترش بود در آن خانه به راحتى جولان بدهد. «شهناز» با مرور قصه زندگى اش ياد زمانى افتاد كه دو روز بعد از جشن تولد ۱۷ سالگى اش هنگامى كه دخترى دبيرستانى بود، «نادر» همراه مادر و خواهرانش به خواستگارى اش آمده بودند. يكى از همسايه ها آنها را معرفى كرده بود. خواستگار جوان ۵ سال از «شهناز» بزرگتر بود و همراه پدر و شوهر خواهرش در يك شركت بازرگانى كار مى كرد و وضع مالى بسيار خوبى هم داشت. البته پدر «شهناز» هم از نظر مالى كم وكسرى نداشت. او كارخانه دار بود و به همسر و ۵ دختر و پسرش به شدت عشق مى ورزيد. به همين خاطر هم يك خانه ويلايى بزرگ در شمال تهران با كلى امكانات برايشان فراهم كرده بود. او همچنين براى آنكه به رفتارهاى فرزندانش نظارت كامل داشته باشد ۳ پسر بزرگش را به محض آنكه از دانشگاه فارغ التحصيل شدند همراه خود به كارخانه برد و به هركدام هم مسئوليتى داد. از آنجا كه درس خواندن براى پدر «شهناز» خيلى مهم بود در جلسه اول خواستگارى او با اين ازدواج مخالفت كرد و گفت: دخترم بايد درسش را ادامه بدهد و شوهر كردن هم براى او بسيار زود است اما «نادر» با سماجت ها و رفت و آمد هاى بسيارش پدر «شهناز» را راضى كرد تا زمانى كه او ديپلم بگيرد نامزد بمانند. پدر «شهناز» هم كه در اين مدت پى برده بود «نادر» مى تواند شوهر مناسبى براى زندگى دخترش باشد، پيشنهادش را پذيرفت. بدين ترتيب بعد از آن كه «شهناز» ديپلمش را گرفت بلافاصله برنامه ريزى براى برگزارى جشن عروسى صورت گرفت. بدين ترتيب او با مهريه ۲۰۰هزار تومانى پاى سفره عقد نشست. از همان روز اول «نادر» با وعده و وعيد هاى واهى قول داد شهناز را خوشبخت ترين زن دنيا كند. اما وعده هاى واهى «نادر» خيلى زود رنگ باخت. هنوز چند ماهى از مراسم عروسى شان نگذشته بود كه «نادر» در يك سفر كارى با زن جوانى كه به تازگى شوهرش را در يك سانحه رانندگى از دست داده بود آشنا شد.
رفته رفته به او ابراز علاقه كرد. «شهناز» هم كه به رفتارهاى شوهرش مشكوك شده بود او را براى مدتى تحت نظر قرار داد اما «نادر» سعى مى كرد تمام رفت و آمدهايش با آن زن را مخفيانه انجام دهد، تا اين كه بعد از چند ماه «شهناز» دست شوهرش را رو كرد.
«شهناز» كه ديگر طاقت نداشت، بعد از درگيرى لفظى سخت به حالت قهر به خانه پدرش رفت اما «نادر» با گريه و زارى از او عذرخواهى كرد و قول داد گذشته اش را جبران كند، البته او تا مدتى هم به وعده هايش عمل كرد اما باز هم رفتارهاى گذشته اش را از سر گرفت. «شهناز» هم ناچار به خاطر ۳ دختر و پسرش چيزى نمى گفت، تا اين كه چندى قبل در حالى كه فرزندانش سرو سامان گرفته و هركدام صاحب زندگى و بچه شده بودند «شهناز» متوجه خيانت بزرگتر شوهرش شد. يك روز وقتى «شهناز» در خانه تنها بود ناگهان زنگ تلفن به صدا درآمد. «ندا» - خواهر زاده اش- بود. او بعد از احوالپرسى گفت: خاله جان مى خواهم حقيقتى را به تو بگويم. «شهناز» هم كه دريافته بود «ندا» راز مهمى در سينه دارد بى صبرانه منتظر ماند. سپس «ندا» بدون در نظر گرفت وضعيت خاله اش گفت: «من مى خواهم با «نادر» ازدواج كنم.» همان موقع گوشى از دست «شهناز» رها شد. زانوهايش طاقت ايستادن نداشتند. دو زانو روى زمين نشست و از «ندا» خواست تا همه چيز را شفاف برايش تعريف كند. «ندا» هم گفت: چند ماهى است كه به علاقه «نادر» نسبت به خودم پى برده ام. ابتدا فكر مى كردم اشتباه مى كنم، تا اين كه وقتى براى جشن تولد ۲۵ سالگى ام به خانه ام آمديد با آن كادوگران قيمت و باور نكردنى كه از «نادر» دريافت كردم تقريباً شك ام به يقين تبديل شد. از آن روز به بعد «نادر» چندين بار با تلفن همراهم تماس گرفت و به من ابراز علاقه كرد. حتى چندين بار هم با من در رستوران هاى شهر قرار ملاقات گذاشت. او هر بار كه به ديدنم مى آمد كادوهاى گرانقيمت برايم مى خريد. همين محبت هاى «نادر» بود كه مرا به خودش وابسته كرد، به طورى كه الان فكر مى كنم نمى توانم از او جدا شوم، به همين خاطر وقتى او به من پيشنهاد ازدواج داد قبول كردم. وقتى والدينم از ماجرا با خبر شدند با اين ازدواج بشدت مخالفت كردند، اما به آنها گفتم كه هم اكنون به سنى رسيده ام كه مى توانم درباره زندگى ام تصميم بگيرم. حالا هم از شما مى خواهم از زندگى من و «نادر» بيرون برويد و مزاحم زندگى ما نشويد.»
«شهناز» كه با شنيدن حرف هاى خواهرزاده اش به شدت شوكه شده بود تا ساعت ها به زندگى اش فكر كرد و با خود گفت: بايد با نخستين خيانت «نادر» از زندگى اش بيرون مى رفتم. بعد هم در حالى كه سعى داشت به خود مسلط باشد، با «نادر» تماس گرفت و از او خواست تا زودتر خود را به خانه برساند. «نادر» وقتى به خانه آمد با مشاهده چهره رنگ پريده «شهناز» دريافت كه «ندا» با او تماس گرفته است. اين بار او به جاى گريه و زارى به «شهناز» گفت: «ندا» را بسيار دوست دارم، چون او زيباتر و جوان تر از تو است. حاضرم براى رسيدن به او تمام حق و حقوقت را بدهم ‎/ بعد به حالت قهر از خانه خارج شدو چند روز بعد هم دادخواست طلاق براى «شهناز» فرستاد. زن به خاطر زندگى از دست رفته اش به شدت اشك مى ريخت كه ناگهان منشى دادگاه او را فراخواند. بعد هم همراه شوهرش وارد دادگاه شد. قاضى هر چه سعى كرد نادر را از تصميمى كه گرفته بود منصرف كند نتوانست.
«شهناز» هم به خاطر خوشبختى خواهرزاده اش كوتاه آمد و گفت: من هم راضى به زندگى با اين مرد هوسران نيستم. بدين ترتيب پس از توافق بر سر پرداخت حق و حقوق «شهناز»، قاضى دادگاه حكم طلاق را صادر كرد. «نادر» هم همراه «ندا» دادگاه را ترك كرد تا.‎/‎/