|
گفت وگو بامهندس پرويز شاطرى
خاطرات جنگ با خط كش
|
|
|
[ساير محمدى/ قسمت دوم ]
در بخش نخست بحث هايى در باب نوآورى جنگ پيش كشيده شد. در اين قسمت درباره لزوم نشر خاطرات جنگ و پرورش ادبيات جنگ گفت و گو خواهيم كرد.
***
امروز كه تهديداتى وجود دارد، فكر نمى كنيد لازم باشدنسل جوان رويدادهاى جبهه و جنگ را با همه ابعاد آن بشناسد
واقعيت اين است كه اين برنامه ها را مسئولان امور و نهادهاى نظامى بايد مديريت كنند. مطابق استراتژى خودشان و برنامه ريزى هاى لازم نسل هاى آينده را به شكلى تربيت و راهنمايى كنند تا كشور از هرگونه تهديد و تجاوز مصون بماند و امنيت پايدارى داشته باشد. اگر سمينارى لازم است گذاشته شود. يا گردهمايى هايى قرار است ترتيب داده شود. يا كارگاه آموزشى لازم است ، متوليان امور بايد اقدام كنند. البته در برخى از مراكز به شكل تخصصى پيگير امورى مثل پژوهش هاى نظامى هستند، ولى در سطح عمومى و در سطح دانشگاه ها چنين فعاليت هايى كمتر ديده مى شود.
شما خاطرات خودتان را از دوران دفاع مقدس مكتوب نكرده ايد. فكر نمى كنيد بايد اين خاطرات را به كسى ديكته كنيد تا در قالب كتاب منتشر شود
چرا. ان شاءالله اگر عمرى باشد. در دوران بازنشستگى و بيكارى اگر توانستيم و اگر حواسى بود، خاطرات دوران دفاع مقدس را روايت خواهم كرد. اين كه هرچه از زمان جنگ فاصله مى گيريم بخشى از آن خاطرات از حافظه ما پاك مى شود، حرف درستى است، ولى الآن مشغله هاى كارى زياد، فرصت پرداختن به خاطرات دوران دفاع مقدس را به من نمى دهد. يعنى آن فرصت و فراغت را ندارم كه به نوشتن خاطرات روى بياورم. البته حال و حوصله هم مى خواهد. با همه اين اوصاف وقتى با دوستان و همرزمان دوران دفاع مقدس كنار هم بنشينيم، خود به خود اين هم صحبتى سبب مى شود كه شوق روايت كردن از دوران دفاع مقدس در انسان بيدار شود. مقاطع مختلفى كه از آن دوران در حافظه داريم و ريزه كارى هايى كه از خاطرات آن روزها باقى است. ناگهان به يكباره جلوى چشم مى آيند.
الآن برخى از دوستان اين زحمت را مى كشند و خاطرات خودشان را مى نويسند. اما من هنوز در اين مورد اقدامى نكرده ام.
الآن چه مى كنيد
من الآن در جهاد سازندگى استان در قسمت تحقيقات مهندسى، تكنولوژى هاى نويى كه در كشور ما نيست، اما در كشورهاى ديگر هست، روى آنها كار مى كنيم. يعنى به دنبال بومى كردن اين تكنولوژى ها و توليد انبوه آنها هستيم. كاربرد اين تكنولوژى ها هم در صنعت مى تواند باشد، هم در كشور در حوزه هاى مختلف، روى اين تكنولوژى ها با عده اى از جوان ها مشغول كار هستيم.
هر سال تحت عنوان «جايزه كتاب سال دفاع مقدس» به آثار برتر در حوزه ادبيات، شعر، نقد، خاطره جوايزى تعلق مى گيرد. اين جايزه بخش هاى ديگرى مانند تحقيق حقوقى- اجتماعى، پژوهش ادبى، تحقيق و پژوهش نظامى و /// دارد.
واقعيت اين است كه من در جريان اين جوايز نيستم و نمى دانستم جايزه كتاب سال يك بخش هم تحت عنوان «تحقيق و پژوهش نظامى» دارد. چون اين جوايز عمدتاً در تهران به برندگان اهدا مى شود و تمام مراحل انتخاب كتاب سال به همراه داورى درتهران است و كمتر در استان ها اين حركت ها را مى بينم، انتخاب اين آثار و چگونگى آن در سطح استان ها بازتاب چندانى ندارد. من شخصاً در استان خودمان- تبريز- نشنيده بودم جايزه كتاب سال در حوزه تحقيق و پژوهش نظامى هم وجود دارد. با اين كه با تهران در ارتباط هستيم و اين جايزه را در بخش ادبى و هنرى دنبال مى كنيم و از چند وچون مطلع مى شويم اما در بعد نوآورى فنى- مهندسى من هيچ اطلاعى ندارم.
دادن جوايز به حوزه هاى مختلف ادبيات دفاع مقدس آيا در پيشرفت و اعتلاى اين حوزه ها مؤثر است آيا مى توان اميدوار بود رزمندگان حاصل تجربيات خود را در بخش مهندسى نظامى به روى كاغذ بياورند
حتماً دادن جايزه به بخش تحقيق و پژوهش نظامى مؤثر خواهد بود و شوق و ذوق افراد را بيدار مى كند تا تجربيات خود را در حوزه مهندسى نظامى به روى كاغذ بياورند تا مخاطبان علاقه مند بهره لازم را از آن ببرند. اين جوايز اما در مجموع مى تواند يك خطر دهى كلى براى جهت گيرى اين نوع كارها توسط نسل جوان باشد. اگر كارهايى كه در گذشته صورت گرفته، معيار باشد. به نسل جوان جرأت و جسارت مى دهد تا با نو آورى هايى كه دارند با توجه به اطلاعات فنى و تجربه هاى مهندسى كه از ديگران و از جاهاى مختلف كسب كرده اند در ذهن خود طرح هايى تنظيم و تدوين كنند و متناسب با نياز زمانه و ضرورت جامعه، محصولى تحويل جامعه بدهند. محصولى كه در واقع از يك معضل، گره گشايى بكند، در واقع پژوهش يك قدم اصلى است كه در توسعه و در پيشرفت جامعه در هر زمينه اى به كار مى آيد.وقتى بحثى تحت عنوان پل خيبر، يا پل بعثت مطرح مى شود، در واقع محصول همين نوع تفكر است. مهندس پورشريفى بيشتر از آن كه بخواهيم از ابعاد مختلف شخصيتى اش بحث كنيم، انسان والايى از نظر اخلاقى بودند، از نظر روحى و فكرى هم ممتاز بودند. كسى بخواهد و بتواند به خودش جرأت بدهد، عده اى از نيرو هاى نظامى خودى در يك مسئله عمده اى درماندند و ايشان توسط دانش فنى خود با توجه به مطالعاتى كه داشته و تجربه هايى كه به دست آورده، با مديريت كارآمد خود پلى مثل خيبر را بسازد. و اين را به عنوان يك راه حل ارائه بدهد كه در دنيا توسط هيچ ارتشى تجربه نشده، نشان از همان روحيه اسلامى و اعتماد به نفس ايمان است.
در واقع وابسته كردن آن دانش به نياز آن روز، كه نياز همه مهندسان متعهد بود، كارى فوق العاده است. اگر اين روحيه در جوان هاى امروز جابيفتد و نيازهاى ملموس وجدى جامعه خوب تعريف بشود. الحمدالله جوان هاى جامعه در المپيادهاى جهانى مقام هاى خوبى در رشته هاى مختلف به دست مى آورند، بايد آن تئورى هايى كه در آن المپيادها مطرح مى شود. سطح دانش و سطح صنعت و فناورى ما را به سطح مورد قبول دنيا ارتقا بدهد. شايد صنعت ما امروز نتواند همه اين استعدادهاى درخشان را جذب بكند.
چون بيشتر نو آورى هايشان در حوزه تئوريك است و معمولاً لبه تيز تكنولوژى است كه فعلاً ما دخيل در آن نيستيم و خود به خود تئورى ها و انديشه ها و طرح هاى اين جوانان خوراك كار كشورهاى غربى مى شود. ما اگر بتوانيم با مديريت درست و مطابق با نيازهاى روز جامعه در حوزه هاى مختلف صنعت، اين جوانان خلاق را با طرح هاى تازه به صنعت و نو آورى ارتباط بدهيم، آينده جامعه خود را به لحاظ پيشرفت و ترقى تضمين كرده ايم.
|
