۱۱۳ هزار و۷۰۲ ميليارد ريال اين رقم آخرين سود پيش بينى شده ۳۲۵ شركت بورسى تا پايان آذر ماه است رقمى كه از يك ماه پيش تاكنون باوجود بحران جهانى تغيير نكرده است.

[شهريار هندى ‎/ كارشناس انرژى]

وزراى نفت و انرژى ۱۴ كشور صادركننده گاز طبيعى، سه شنبه هفته جارى در مسكو منشور مربوط به نهادى را كه «مجمع كشورهاى صادركننده گاز» ناميده مى شود به تصويب رساندند. سرگئى شماتكو، وزير انرژى روسيه، در پايان اجلاس مزبور اظهار داشت: «سازمان نوينى پا به عرصه وجود گذارده است كه مركزيت آن در دوحه ـ قطر خواهد بود.» به گفته شماتكو: «در اين مرحله قطعاً بحثى از ميزان توليد و يا بهاى گاز در ميان نخواهد بود، چرا كه سازمان نوپا اهداف به مراتب وسيع ترى را مدنظر دارد.» فكر ايجاد يك سازمانى شبيه اوپك در عرصه گاز نخستين بار در اجلاس صادركنندگان گاز كه در سال ۲۰۰۱ ميلادى در تهران برگزار گرديد، مطرح شد و از آن زمان تاكنون، هر ساله جلساتى صرفاً مشورتى و مطالعاتى درخصوص ايده مزبور برگزار مى گردد. اما اينك اولين بار است كه وجود چنين سازمانى در عرصه انرژى بين المللى تحقق مى يابد. با توجه به شرايط جارى اقتصاد جهانى و از نقطه نظر منافع صادركنندگان بين المللى گاز، تأسيس چنين سازمانى كاملاً منطقى و قابل درك به نظر مى رسد. بحران مالى بين المللى و اتكا صادركنندگان عمده گاز جهانى به درآمدهاى ارزى حاصله، هماهنگى و همبستگى صادركنندگان را ضرورى ساخته است. در عين حال، به نظر مى رسد كه اعضاى اين نهاد نوپاى انرژى بين المللى، در صورت تداوم هماهنگى و همبستگى مورد بحث، قادر نباشند نقشى كاملاً تعيين كننده در بازار جهانى گاز ايفا نمايند. روسيه، ايران، قطر، ونزوئلا و الجزاير به تنهايى حدود دوسوم كل ذخاير و بيش از ۴۰ درصد توليد جهانى گاز را در اختيار دارند. در حال حاضر، روسيه يك چهارم گاز مصرفى اروپا را تأمين مى نمايد و در نظر دارد تا سال ۲۰۲۰ ميلادى اين ميزان را به يك سوم ارتقا دهد. قطر نيز نزديك به يك پنجم صادرات گاز جهان را از آن خود ساخته است. ايران، اگرچه هنوز سهم اندكى در بازار صادرات جهانى گاز دارد، اما با توجه به ذخاير نجومى آن كشور- كه پس از روسيه مقام دوم را در جهان داراست- به راحتى قابل پيش بينى است كه در سال هاى آتى نقش تعيين كننده اى را ايفا خواهد نمود. قرائن حاكى از عزم راسخ روس ها در ايفاى نقشى مؤثر در اوپك گازى است. سخنرانى كليدى پوتين در چهل و سومين اجلاس امنيتى مونيخ در فوريه،۲۰۰۷ كه طى آن، رهبر روس علناً از تصميم روسيه نسبت به ايستادگى در مقابل سيطره جويى جهانى ايالات متحده پرده برداشت، نشان مى دهد كه اين قصد روسيه، نه تنها حيطه هاى نظامى و سياسى، بلكه عرصه هاى اقتصادى (و از جمله انرژى) را نيز در برمى گيرد. در ميان ساير اعضا، مى توان از ايران، ونزوئلا، بوليوى و مالزى نيز مواضعى فعال، قاطع و همسو را انتظار داشت، اما آنچه ممكن است ضريب تأثير اين نهاد نوين انرژى را بر بازار جهانى گاز با مشكل مواجه نمايد، همان عواملى است كه تدريجاً، اوپك نفتى را طى دهه هاى اخير با مشكلات عديده مواجه نمود، تا جايى كه همانطور كه شاهد بوديم، تصميم اخير اوپك نسبت به كاهش توليدى به ميزان دوميليون بشكه در روز، نه تنها باعث ترميم بهاى نفت نگرديد، بلكه افت فاحش بهاى نفت را نيز به دنبال داشت! لذا اوپك گازى بايد مراقب باشد كه به سرنوشت اوپك نفتى دچار نگردد و «تشكل» اوليه به «تشتت» متعاقب منجر نگردد. كاملاً منطقى به نظر مى رسد كه غرب درصدد برآيد تا با تمام قوا و ابزار ممكن، نسبت به ابتكارات اوپك گازى واكنش نشان دهد و حتى مقابله نمايد. در مورد اوپك نفتى، تمهيدات و اقدامات مقابله جويانه غرب، امروز به خوبى نتايج خود را آشكار نموده است. بايد اميدوار بود كه اوپك گازى، درس هاى لازم را از اوپك نفتى فراگيرد.