صفحه اول|
1 |
سیاسی|
2 |
داخلی|
3 |
اجتماعی|
4 |
دانش|
5 |
سیاست|
6 |
ایران اقتصادی|
7
8
21
22 |
ایران فرهنگی|
11
12
17
18 |
ایران زندگی|
13
14
15
16 |
ایران اجتماعی|
9
10
19
20 |
ایران زمین|
23 |
آگهی ها|
24 |
ورزشی|
25 |
حوادث|
26 |
بین الملل|
27 |
صفحه آخر|
28 |
|
|
|
اندازه فونت |
|
پرینت |
|
برش مطبوعاتی | جابجایی متن |
دزدان خودرو را ناكام كنيد
آمارها نشان ميدهد روزانه به طور ميانگين 60دستگاه خودرو در كشور سرقت ميشود. بنابراين با يك ضرب و تقسيم ساده مشخص ميشود، دزدان هر ساعت 5/2خودرو سرقت ميكنند. اين آمار گرچه نسبت به كشورهاي همسايه پائين است اما امنيت فكري مردم را به هم ريخته و مالكان خودروها نيز دائم نگران سرقت خودرويشان هستند.
حال آنكه كارشناسان پليس معتقدند رعايت و توجه به نكات ايمني از سوي دارندگان خودروها و اقدامات پيشگيرانه اساسي خودروسازان در توليد خودروهاي با ضريب ايمني بالاتر، ميتواند نقش مهمي در كاهش اين آمار داشته باشد.
سرهنگ محمدرضا مقيمي- معاون مبارزه با سرقت پليس آگاهي- با اشاره به آمارها ميگويد: در هشت ماه اول سال88، روزانه 60دستگاه خودرو در كشور به سرقت رفته است. اين در حالي است كه سال گذشته اين آمار 38 دستگاه خودرو در روز بوده است. البته روزانه به طور ميانگين 56 دستگاه خودرو سرقتي در كشور كشف ميشود كه اين به زبان آمار يعني كشف بيش از 90درصد خودروهاي سرقتي. به گفته وي كشور ما در زمينه سرقت خودرو نسبت به كشورهاي اروپايي و آسيايي وضعيت مناسبتري دارد، ضمن آنكه ميزان اميدواري به كشف خودرو در كشورمان نسبت به ديگر كشورها بالاست.
● يك دليل مهم سرقت
به گفته سرهنگ مقيمي كمبود قطعات يدكي خودروهاي توليد داخلي يكي از علل اصلي سرقت خودرو و لوازم داخلي است كه بايد در اين زمينه خودروسازان و تأمين كنندگان لوازم يدكي نسبت به گسترش خدمات پس از فروش و افزايش قطعات يدكي خودروها در سراسر كشور توجه جدي نمايند، چرا كه تأمين قطعات خودروهاي توليد داخل با توجه به تعداد زياد آنها در سراسر كشور ميتواند در زمينه كاهش سرقت لوازم داخلي خودرو مؤثر باشد. در حال حاضر توليد و عرضه قطعات يدكي از سوي خودروسازان با نياز بازار يكسان نيست و برخي قطعات ضعفها و كاستيهايي دارد كه زمينه فعاليت سارقان و مالخران در اين زمينه را فراهم ميكند. با توجه به اينكه قطعات و لوازم سرقتي خودروها قابليت نصب بر روي خودروهاي تعميري را دارد ادامه اين روند ميل به سرقت خودرو را افزايش ميدهد.
معاون مبارزه با سرقت پليس آگاهي در عين حال تصريح كرد: به دليل ارائه نشدن سيستم رايانهاي برخي خودروها (ECU) سرقت اين قطعه نيز افزايش نشان ميدهد. حال آنكه رايانههاي سرقتي بار ديگر روي خودروهايي كه هدف سرقت قرار گرفتهاند نصب ميشود. اما به دليل يكسان نبودن قطعه با مدل خودرو، پس از مدتي اين قطعه دچار مشكل شده و بايد چندين بار تعويض شود. بنابراين به شهروندان توصيه ميشود از مراجعه به تعميرگاههاي غيرمجاز و نصب قطعات دست دوم بر روي خودروهايشان خودداري كنند چرا كه با اين كار به دزدان و مالخران سفارش سرقت ميدهند.
وي با اشاره به اينكه 90درصد خودروهاي سرقتي را خودروهاي توليد داخلي تشكيل ميدهند، ميافزايد: سرقت خودروهاي توليد داخل علتهاي مختلفي دارد، اما تعداد تيراژ و استقبال از اين خودرو، مجهز نبودن به امكانات ضدسرقت و نيز كمبود قطعات يدكي افزايش سرقت اين خودروها را به دنبال داشته است. البته بياحتياطي برخي مالكان خودروها در افزايش سرقتها نيز نقش دارد.
در اين ميان رعايت برخي نكات و اصول ايمني از سوي مالكان ميتواند خودروي آنها را از تيررس دزدان دور نگه دارد كه در ادامه به برخي از موارد مهم اشاره ميشود:
1- وسيله نقليه خود را به قفل فرمان، قفل پدال و سوئيچ مخفي مجهز كنيد.
2- خودروهاي خود را در محلهاي تاريك و خلوت متوقف نكنيد.
3- سعي كنيد براي توقفهاي طولاني از پاركينگ عمومي استفاده كنيد.
4- هنگام تعمير خودرو، از تعميرگاههاي معتبر استفاده كرده و سوئيچ خودرو را فقط دراختيار مسئول تعميرگاه قرار دهيد.
5- هنگام خريد خودرو، در نخستين اقدام قفلهاي خودرو را عوض كنيد.
6- موقع ورود به محدوده طرح ترافيك و يا استفاده از مترو، خودرو را در هر محلي رها نكنيد.
7- هنگام فروش خودرو به بهانه تست و امتحان، خودرو را دراختيار خريداران ناشناس قرار ندهيد.
8- هنگام فروش خودرو، زمان انجام معامله را به بعدازظهر موكول نكنيد و قبل از دريافت چكهاي بانكي از اصالت و صحتشان اطمينان حاصل كنيد.
9- هيچگاه خودرو را حتي براي لحظهاي به صورت روشن رها نكنيد.
10- كودكان و سالخوردگان را تنها در خودرو رها نكنيد حتي براي يك لحظه.
11- از قرار دادن اسناد و مدارك شناسايي در خودرو بشدت خودداري كنيد.
12- سوئيچ خودرو را دور از دسترس كودكان و نوجوانان قرار دهيد.
13- هنگام خريد خودرو از اصالت و سلامت آن به دست كارشناسان فني اطمينان حاصل كنيد.
● يك نكته بسيار مهم
مردم بايد توجه داشته باشند همه خودروهاي دزدي اوراق نميشوند بلكه اكثر آنها دوباره به خريداران ناآگاه و كم اطلاع فروخته ميشود. حال آن كه اگر آگاهانه خودروي دزدي خريداري كنيد، مجرم هستيد و اگر «ناآگاهانه» چنين خريدي كنيد، خودرو و پولتان را از دست ميدهيد. بنابراين سعي كنيد با توجه به توصيههاي پليس، قرباني بعدي سرقت خودرو نباشيد.
هنگام خريد از افراد ناشناس مطمئن شويد كه اسم و نشاني مندرج در اسناد ثبت شده با مشخصات فروشنده خودرو مطابقت داشته باشد.
پيش از خريد با استعلام از پليس مطمئن شويد خودرو سرقتي نيست.
تمام اركان خودرو با آنچه در سند مالكيت درج شده بايد يكسان باشد.
قبل از تغيير مالكيت خودرو، از پيش پرداخت به فروشنده خودداري كنيد چرا كه برخي تبهكاران خودروهاي سرقتي را با دريافت نيمي از ارزش خودرو، به شما تحويل ميدهند و متواري ميشوند.
همچنين توصيه ميشود براي حفاظت از خودرو در مقابل سرقت، وسايل نقليه را به اين تجهيزات ايمني مجهز كنيد:
سوئيچ مخفي: يك سوئيچ ارزان قيمت است كه اجازه نميدهد خودرو روشن شود.
قفل فرمان: قفلي كه از حركت فرمان جلوگيري ميكند.
قفل كاپوت: وسيلهاي براي جلوگيري از بازشدن كاپوت و سرقت باتري و ديگر تجهيزات موتور است.
قفل دنده، چرخ و پدال خودرو كه وجودشان باعث تأخير در سرقت و انصراف از دزدي ميشود.
كارخانههاي خودروساز نيز بايد توليداتشان را با سيستمهاي ضدسرقت و قطعات كدگذاري شده توليدكنند تا حلقه پيشگيري از سرقت كاملتر شود.
پیشنهادهایی برای بهبود ترافیک
حياط خلوت خيابانهاي شلوغ كجاست
اگر قرار باشد هر خانواده ايراني مثلاً دو خودروي شخصي داشته باشد براي پارك اين دو خودرو در داخل محل سكونت خود با مشكل مواجه نيست؟
در غير اين صورت آيا پاركينگ به ميزان كافي به محل سكونت او نزديك هست كه بتواند بدون استفاده از كوچه و خيابان فرعي مشكل خود را حل كند؟
آيا ميتوان با ايجاد سيستم حمل و نقل قابل قبول و كارآمد استفاده از خودروهاي شخصي را به روزهاي تعطيل و مواقع خيلي خاص در داخل شهرها محدود كرد؟
پاسخ اين سؤالات با سياستگذاريهاي آينده مديران بخش حمل و نقل داخل شهري و امور ترافيكي كلانشهرهاي كشور مشخص ميشود.
مطلب ديگر كه بايد براي حل مشكل ترافيكي به آن اشاره شود و از نظر اهتمام به مسئله سلامتي مردم و كاهش آلودگي هوا هم داراي اهميت بالايي است، توجه به توسعه دوچرخهسواري در سطح شهرهاست. متأسفانه در طول ساليان گذشته، در اين زمينه سرمايهگذاري خاص و قابل قبولي انجام نشده است.
ما فاقد كارخانههاي دوچرخهسازي با ظرفیت توليد بالا هستيم تا بتوانيم نيازهاي داخلي خود را در زمينه نياز به دوچرخه تأمين كنيم.
در حالي كه ساخت دوچرخههاي سايز كوچك و بزرگ نیازمند تكنيك و تكنولوژي چندان بالايي نيست و ما تاكنون بايد به يك صادر كننده مهم دوچرخه در جهان تبديل ميشديم. در حال حاضر وارد كننده انواع دوچرخه از كشورهايي همچون هند، چين و تايوان هستيم. آيا ساخت دوچرخه از ساخت خودروهاي كوچك و بزرگ مشكلتر است؟ آيا طراحي و توليد انبوه انواع دوچرخههاي با امكانات جديد از طراحي و توليد انواع اتومبيلهاي داخلي سختتر است؟
در حالي كه در داخل همين كلانشهر تهران هم، پیمودن بسياري از مسيرها با دوچرخه امکان پذیر است، هيچگونه تشويق و تبليغي براي استفاده از دوچرخه به منظور حل مشكل ترافيك در شهرها انجام نميشود كه البته اين واقعيت به نفع منافع عمومي نيست.
استفاده از دوچرخه براي حمل و نقل درون شهري ضمن حل نسبي مشكل ترافيك، در كاهش ميزان آلودگي هوا و افزايش ميزان سلامتي افراد جامعه هم مؤثر است كه البته افزايش ميزان سلامتي افراد، موجب كاهش مراجعات به مراكز درماني شده و يك عامل مهم در كاهش ميزان ترافيك محسوب ميشود.
واقعاً چه ايرادي دارد كه كارخانجات دوچرخهسازي در سطح ايران و در شهرهاي مختلف به منظور رفع نياز داخلي و به منظور صادرات به خارج از كشور تأسيس شود و به ساخت دوچرخه در انواع مختلف و در سايزهاي متفاوت و قابل رقابت با بهترين دوچرخههاي خارجي اقدام كنند؟
همزمان با ساخت اين كارخانجات، بايد با تبليغات لازم در رسانههاي گروهي، فرهنگسازي لازم و ضروري براي ترغيب مردم (از كودك و پير و جوان) به دوچرخهسواري صورت گيرد.
واقعيت آن است كه در حال حاضر بسياري از مسيرهاي درون محلهاي و درون منطقهاي ميتواند با استفاده از دوچرخه طي شود در حالي كه استفاده از اتومبيل شخصي و موتوسيكلت در اين مسيرها موجب افزايش آلودگي هوا و ترافيك در سطح خيابانها و معابر عمومي ميشود.
آيا فكر ساخت دوچرخههاي چند نفره كه با آنها بتوان همزمان چند نفر را جابهجا كرد نبايد در داخل كشورمان عملي شود؟ اين تاكسيهاي بدون سوخت، حداقل ميتوانند نيازهاي مربوط به رفت و آمد و حركت افراد در داخل يك منطقه را برطرف كنند و در صورتي كه زمان رسيدن به مقصد چندان مهم نباشد، در مسيرهاي بين مناطق هم ميتوان از آنها استفاده كرد.
ورود تاكسيهاي بدون سوخت به سيستم حمل و نقل عمومي ميتواند از مهم ترين عوامل مؤثر در كاهش سوخت و كاهش ترافيك و كاهش آلودگي هوا محسوب شود.
ميتوان در ميادين مختلف در سطح شهرها مراكزي را براي اجاره دوچرخهها در نظر گرفت و در كنار اين مراكز، پاركينگ مورد نياز براي توقف و پارك كردن موقت وسائل نقليه شخصي را مدنظر قرار داد. با اجراي اين طرح، در همان ابتداي ورود به مناطق و محلههاي شهري، شخص، اتومبيل خود را متوقف و پارك ميكند و با دوچرخههاي اجارهاي، داخل منطقه مورد نظر شده و كار خود را انجام داده و به پاركينگ مورد نظر بازميگردد و با اتومبيل خود از منطقه خارج ميشود.
البته منظور اين نيست كه با قوه قهريه، افراد ملزم به پارك كردن اتومبيل خود در ابتداي ورود به مناطق شهري باشند، بلكه همين واقعيت كه امكانات لازم و سهل براي استفاده از دوچرخه در ميادين مختلف فراهم باشد براي ترغيب افراد به عدم استفاده از خودروهاي شخصي در ورود به مناطق مقصد، كافي به نظر ميرسد و خود از عوامل فرهنگساز در زمينه استفاده از دوچرخه است. بديهي است در صورتي كه با اقدامات عملي دولت، فرهنگ دوچرخهسواري تقويت شود و تقاضا در اين زمينه افزايش يابد، به واسطه ساخت و احداث و فعال شدن كارخانههاي دوچرخه سازي و كارگاهها و مغازههاي تعمير دوچرخه و مراكز اجاره دوچرخه، زمينه اشتغال براي بسياري از افراد در داخل كشور فراهم ميشود.
البته كارخانجات دوچرخهسازي نبايد صرفاً خريد و مصرف داخلي را مد نظر قرار دهند بلكه بايد براي ورود به بازارهاي خارج از كشور قدم بردارند.
به اين موضوع هم بايد توجه داشت كه دوچرخه سواري علاوه بر آنكه يك راهحل مهم براي مشكل و معضل ترافيك در سطح كلانشهرها محسوب ميشود، ميتواند به عنوان يك ورزش مفرح و نشاطآور براي مردم محسوب شود و به كارگيري دوچرخه جهت حمل و نقلهاي درون شهري موجب افزايش سلامتي جسمي و نيز سلامت روحي ـ رواني افراد ميگردد. بديهي است در طراحي معابر شهري، بايد قسمتي از عرض خيابانها به تردد دوچرخه اختصاص يابد و براي عبور دوچرخههاي تك نفره و چند نفره در داخل خيابانها و بزرگراهها تسهيلاتي در نظر گرفته شود. برگزاري مسابقات دوچرخهسواري عمومي و در سنين مختلف را ميتوان به عنوان يكي از عوامل فرهنگساز در زمينه استفاده از اين خودروي بدون سوخت در نظر گرفت.
نكته ديگري كه بايد در موضوع مسائل ترافيكي شهر به آن اشاره كرد، لزوم احداث پلهاي عابر پياده به تعداد كافي بر روي خيابانها و بزرگراههاي سطح كلانشهرها بويژه شهر تهران است.
واقعيت اين است كه در حال حاضر تعداد پلهاي عابر پياده بر روي عرض خيابانها و بزرگراهها در سطح شهرها خيلي كمتر از حد انتظار است.
همچنين به دليل عدم بهرهگيري اكثر اين پلها از سيستم برقي، مردم رغبت كمتري به استفاده از اين پلها براي عبور از عرض معابر عمومي دارند.
لذا تجهيز پلهاي عابر پياده به سيستم برقي يك ضرورت چاره ساز به منظور استفاده فراگير و عمومي از اين پلها توسط مردم است. احداث پلهاي عابر پياده مجهز به سيستم برقي و به ميزان كافي در سطح خيابانها و بزرگراهها از طرفي موجب كاهش آمار تصادفات عابرين پياده با خودروها ميشود و از طرف ديگر موجب كاهش ترافيك در سطح خيابانها و بزرگراهها ميشود كه نتيجه آن افزايش آرامش خيال رانندگان نيز خواهد بود.
در پايان اين مطلب به جمعبندي بحث و ارائه فهرستي از راهكارها براي حل بحران ترافيك كلانشهرها ميپردازيم.
1- حذف تمامي چهارراه هاي چراغدار و دوربرگردانها در سيستم عبور و مرور شهري و ايجاد پل يا زيرگذر در تقاطعهاي همسطح و تبديل آنها به تقاطعهاي غيرهمسطح.
2- تشديد و افزايش فعاليت شركت مترو در سطح شهر تهران براي ايجاد خطوط متروي زيرزميني در زير همه خيابانهاي اصلي و بزرگراهها و تلاش شهرداريها و دولت در زمينه احداث و بهرهبرداري از خطوط مترو در سطح كلانشهرهاي ديگر.
(به دليل عدم كارائي لازم اتوبوسها در بزرگراهها، احداث خطوط مترو در زير مسيرهاي بزرگراهي بايد مورد توجه ويژه و جدي قرار گيرد).
3- افزايش قابل ملاحظه تعداد اتوبوسها در خطوط موجود اتوبوسراني و ايجاد خطوط جديد در مسيرهايي كه هنوز فاقد اتوبوس است.
4- تجهيز ناوگان اتوبوسراني شهري به سيستم هوشمند و استفاده مردم از كارتهاي اعتباري در كليه اتوبوسهاي شهري به جاي بليت و پول نقد.
با استفاده از سيستم هوشمند، مردم در هر ايستگاه از مسير در هر زمان اطلاع حاصل ميكنند كه اتوبوس بعدي كه قرار است وارد ايستگاه شود، الآن در كجاست و حدوداً چه موقع وارد آن ايستگاه ميشود. با استفاده از اين روش، كار مسئول كنترل خط نيز راحتتر و در عين حال دقيقتر ميگردد.
5- ايجاد پاركينگ هاي طبقاتي به تعداد و وسعت كافي در سطح خيابانها به نحوي كه فاصله پاركينگ هاي طبقاتي در يك خيابان نيز با بررسي و مطالعه لازم صورت گيرد و اين فاصله معقول و منطقي باشد.
6- حذف عوارض ساخت پاركينگ هاي شخصي در ساختمانهاي مسكوني – اداري و تجاري و نيز در نظر نگرفتن عوارض براي پاركينگ هاي عمومي طبقاتي در سطح شهرها.
7- ايجاد كارخانجات بزرگ دوچرخه سازي براي ساخت دوچرخههاي ساخت وطن در همه ردههاي سني، توزيع آنها در سطح كشور و صادرات آنها به كشورهاي ديگر. لازم است اين دوچرخهها هيچگونه كمبودي نسبت به بهترين دوچرخههاي ساخت خارج نداشته باشند.
8- تشويق گسترده مردم به خريد دوچرخههاي ساخت وطن و استفاده فراگير از آنها در سطح خيابانها و معابر عمومي و ايجاد زيرساختها جهت عبور و مرور دوچرخهها درسطح معابر عمومي.
9- احداث پلهاي عابر پياده برقي به تعداد كافي بر روي خيابانها و بويژه در بزرگراهها در فواصل مورد نياز براي جلوگيري از تصادف وسايل نقليه با عابران پياده و به منظور كاستن از ميزان ترافيك در خيابانها و بزرگراهها.
10- ايجاد زيرگذر در محل ميادين بزرگ شهر براي عبور وسايل نقليه و كاستن از تلاقي مسير خودروها در ميادين (نمونه اين زيرگذرها را در حال حاضر ميتوان در ميادين امام حسين(ع) و آزادي تهران مشاهده كرد).
* عضو سازمان نظام مهندسی استان تهران
بزودي در تمامي مراكز معاينه فني تهران به منظور كنترل آلودگي صوتي
صداي خودروها آزمايش ميشود
براساس آمارهاي موجود در بيشتر مناطق تهران آلودگي صوتي فراتر از حد مجاز و استانداردهاي تعريف شده جهاني است و در برخي مناطق حتي به مرز خطرناك و بحرانی رسيده است كه ميتواند هزينههاي سنگين و جبران ناپذيري را به دنبال داشته باشد.
تهران با مشكلاتي همچون ترافيك، استقرار كارخانجات صنعتي، ازدياد خودرو و موتوسيكلت گرفتار سهم زيادي از آلودگي صوتي نیز شده است كه مديران شهري بايد رفع آلودگي صوتي را در اولويت اصلي برنامههاي خود قرار دهند و راهكارهاي اساسي و جدي براي آن بيابند. به گفته كارشناسان شهري، آستانه تحمل افراد باوجود تفاوت در سنین متفاوت فراتر از 90 دسيبل نیست و این میزان ميتواند بر سيستم اعصاب انسانها تأثير منفي و جبرانناپذيري برجاي گذارد.
استفاده بيجا از بوق خودرو و يا استاندارد نبودن ريتم آن، پخش صداي زياد پخش وسائل نقليه، صداي موتوسیکلت ها و استاندارد نبودن اگزوز خودروها ميتواند بر شدت آلودگي صوتي بيفزايد.
به گفته کارشناسان واحدهاي مسكوني كه در حاشيه بزرگراهها احداث شدهاند و يا در محدوده فرودگاه قرار دارند نسبت به ساير مناطق از آلودگي صوتي رنج بیشتری ميبرند.
كاهش قدرت شنوايي، نداشتن تعادل و عدم تمركز فكري از جمله اثرات نامطلوب آلودگي صوتي است.
در حالي كه به گفته كارشناسان فني، خودروها بيشترين سهم را در توليد آلودگي صوتي دارند. 49درصد از آلودگي صوتي در تهران به موتوسيكلتها اختصاص دارد.
به نظر ميرسد كه با توجه به شدت آلودگي صوتي در تهران، خودروها و موتوسيكلتها علاوه بر معاينه فني بايد از نظر آلودگي صوتي نيز تست شوند و علاوه بر سلامت فني از سلامت ابزار ايجادكننده آلودگي صوتي نيز موردارزيابي قرار گيرند.
رضا پزشكپور معاون طرح و برنامه ستاد مركزي معاينه فني در اين باره به خبرنگار «ايران» ميگويد: «يكي از معضلات اصلي شهروندان، بحث آلودگي صوتي است كه سلامتي آنها را تهديد ميكند كه بخش اعظمي از اين آلودگي مربوط به سر و صداي وسايل نقليه و موتوسيكلتهاست. اگر شدت صوت از 85 دسيبل در مدت 8 ساعت فراتر رود خطرات جدي به دنبال خواهد داشت.»
وي ميافزايد: «با مجهز كردن كليه مراكز معاينه فني در تهران به دستگاه سنجش صوتی خودروها علاوه بر معاينه فنی خودروها از نظر آلودگي صوتي نیز پايش ميشوند. در اين تست موتور و اگزوز خودرو در شرايط ايستا و ساكن آزمايش ميشود و شدت صوت خروجي از اگزوز و موتور اندازهگيري ميشود. در حال حاضر مركز معاينه فني نيايش به صورت يك مركز و پايلوت طي دو تا 3 ماه براي تعيين حدود مجاز شدت صوت خروجي وسايل نقليه فعاليت ميكند كه پس از جمعآوري اطلاعات و راهاندازي بانك اطلاعاتي عدد پيشنهادي به سازمان حفاظت محيط زيست ارائه ميشود كه پس از آن مراجع مربوط درباره آن تصميم ميگيرند. بزودي تمامي مراكز معاينه فني در تهران و سپس در شهرستانها ملزم به اندازهگيري و تست آلودگي صوتي خودروها ميشوند.»
پزشك پور ادامه ميدهد: «در اين تست افرادي كه به نوعي اگزوز خود را دستكاري كردهاند به عنوان سيستم معيوب شناسايي و رد خواهند شد.» وی در ادامه راهکار در این زمینه می گوید: بايد در ابتدا به يك جامعه آماري و درست برسيم و با پيشنهاد استاندارد محلي به سازمان و يا مراجع ذيربط به صورت يك فيلتر اين كار را انجام دهيم.»
به گفته وي، در اين چند ماه سعي خواهيم كرد براي انواع كاربريهاي مختلف وسايل نقليه سبك سواري و غيره برحسب نوع و مدل پيشنهادي، حدود مجاز شدت صوت خروجي را استخراج كنيم. هر خودرو در 5 دقيقه به طور مكانيزه براي تعيين شدت آلودگي صوتي تست خواهد شد.
وي تصريح كرد: «در حال حاضر هيچگونه اطلاعاتي از حدود مجاز شدت صوت خودروهاي داخلي نداريم و اطلاعات ما در مورد خودروهاي خارجی است اما سطح توليد و استاندارد خودروها درایران با استانداردهاي جهانی فاصله دارد.»
وي به بوق خودروها اشاره ميكند و ميافزايد: «ريتم نوازش بوق در خودروها از اهميت ويژهاي به عنوان يكي ازعوامل توليدكننده آلودگي صوتي برخوردار است كه بايد با يك آواي بالا و پائين شنيده شود. آلودگي صوتي لحظهاي نيست و آسيبهاي درازمدت بر جاي ميگذارد.»
وي درخصوص آلودگي صوتي خودروهاي در حال حركت ميگويد: «عوامل جانبي همچون آسفالت خيابانها ميتواند بر شدت آلودگي صوتي خودروها تأثيرگذار باشد ضمن اینکه ضريب مقاومت هر خودرو در برابر هوا كه ايجاد صوت كند نیز متفاوت است.
چرت كوتاه، بدهي خواب شما را نميپردازد
تصور كنيد قصد خريد كالايي را داريد كه نميتوانيد همه قيمت آن را به صورت يكجا پرداخت كنيد. در چنين شرايطي خريد به صورت اقساط يكي از راهكارها است. در اين صورت شما قادر خواهيد بود كه بدهي خود را طي چند ماه پرداخت كنيد، اما بدهيهايي كه ممكن است داشته باشيد فقط به مسائل مالي محدود نميشوند. گاهي شما در مواردي كه مربوط به سلامت جسميتان است به مقدار زيادي به خود بدهكار هستيد و برنامه خاصي نيز براي بازپرداخت بدهيتان نداريد.
يكي از اين موارد خواب است. خواب يكي از نيازهاي اساسي بدن هر فرد است و ساعات كافي خواب براي سلامت هر فرد از اهميت زيادي برخوردار است. اما با اين وجود بسياري از افراد هنگامي كه براي انجام كارهايشان زمان كم ميآورند ساعت خواب خود را كوتاهتر ميكنند و تا ديروقت مشغول به كار ميشوند. گاهي اوقات نيز مسائل كماهميتتري مانند تماشاي يك برنامه تلويزيوني موجب كمبود خواب افراد ميشود. به هر حال به نظر ميرسد كه خواب اولين قرباني وقت كم آوردن افراد در زمينههاي مختلف است.
اگر شما بنا به دلايلي در چند شب گذشته دچار كمبود خواب شده باشيد در واقع جسم خود را از دريافت يكي از نيازهاي اصلياش كه خواب كافي است محروم كردهايد. هر ساعت يا حتي دقيقهاي كه از زمان خواب خود كم كرده باشيد مانند بدهياي است كه بايد آن را به صورت كامل بازپرداخت كنيد تا از نظر جسمي دچار مشكل نشويد.
بسياري از افراد تصور ميكنند با يك چرت كوتاه در طول روز يا خواب كافي در روز بعد ميتوانند كمبود خواب خود را جبران كنند اما پزشكان معتقدند كه با اين روش هرگز نميتوانيد بدهي خواب خود را به طور كامل پرداخت كنيد.
در واقع شما بايد به ازاي تمام دقايقي كه از خواب خود كم كرده ايد بخوابيد. زماني كه به دليل فشار كار و انجام وظايف عقب افتاده چند روزي دچار كمبود خواب ميشويد قادر نخواهيد بود كه فقط در طول يك روز تمام كمبود خواب و فشاري را كه به جسم خود در اين مدت تحميل كرده ايد را جبران كنيد. پزشكان معتقدند كه در چنين شرايطي بايد يك برنامه طولاني مدتتر داشته باشيد. به عنوان مثال در طول يك يا چند هفته هر شب يك ساعت بيشتر بخوابيد. بنابراين ميتوانيد مانند پرداخت اقساط بدهيها، كمبود خواب خود را به صورت تدريجي برطرف كنيد. با اين روش الگوي ساعت خواب بدن نيز دستخوش تغييرات زيادي نخواهد شد.
ممكن است بعد از چند شب بي خوابي، يك خواب شبانه كامل و كافي احساس خستگي شما را برطرف كند اما اين بدان معني نيست كه ديگر احتياجي به اضافه كردن ساعات خوابتان در شبهاي آينده نداريد. نياز بدن به خواب بسيار فراتر از برطرف كردن احساس خستگي است. خواب عميق فرصتي است كه مغز در آن به بازسازي و پردازش اطلاعات موجود ميپردازد و كمخوابي در طولاني مدت موجب بدخلقي، ضعف بينايي و حتي ضعيفتر شدن حافظه ميشود. پزشكان معتقدند كه هر فرد بزرگسال بين 6 تا 10 ساعت به خواب شبانه نياز دارد كه تفاوت ميزان خواب كافي افراد به دليل مسائل ژنتيكي است. ميتوان به طور كلي گفت كه هر فرد بزرگسال به طور ميانگين به 8 ساعت خواب در طول شبانهروز احتياج دارد.
بهترين الگوي خواب آن است كه فرد به محض احساس خستگي به خواب برود و بدون نياز به زنگ ساعت و در زماني كه بدن به اندازه كافي استراحت كرده است از خواب بيدار شود. هرچند مورد آخر يعني بيدار شدن در ساعت دلخواه با زندگي روزمره بسياري از افراد سازگار نيست، اما ميتوان حداقل ساعت به خواب رفتن را به گونهاي تنظيم نمود كه دچار كمبود خواب و عوارض ناشي از آن نشويم.
گزارش «ايران» از نتايج آخرين تحقيقات درمان با سلولهاي شوآن در كشور
بهبود كيفيت زندگي بيماران ضايعه نخاعي با سلولهاي شوآن
سلولهاي شوآن «مهمترين سلولهاي حمايتي اعصاب محيطي هستند كه پتانسيل تحريك به رشد انتهاي آكسونهاي عصبي آسيبديده را در سلسله اعصاب مركزي دارند. مؤلفان موفق شدهاند بهبودي رفتاري در مدل تجربي آسيب نخاعي در مقايسه با گروه كنترل پس از 60 روز را نشان دهند.» (مجله نوروساينس لترز 2006)
«تئودور شوآن» آلماني در سال 39-1838، سلول شوآن در اعصاب محيطي را كشف كرد و نخستينبار «سانتياگو رامون كاخال» اسپانيايي ترميمپذيري سلسله اعصاب مركزي را توضيح داد، اما نتوانست درماني براي آن ارائه كند. هماكنون بسياري از مطالعات تجربي نشان داده است كه در آسيبهاي نخاعي حاد و تحت حاد در مدلهاي تجربي (حيواني)، پيوند سلولي موجب بهبود حسي – حركتي، به عبارتي بهبود نسبي نسبت به وضع قبل شده است. سلولهاي مختلفي از جمله سلولهاي پوشش بويايي، سلولهاي جنيني، عصبي، سلولهاي بنيادي خوني و جنيني، سلولهاي سفيد خون و در كنار آن سلولهاي شوآن براي اين منظور بهكار برده شده است.
مطالعات سلول درماني در ضايعات نخاعي از سال 2000 ميلادي در كشورهاي مختلف دنيا آغاز شده است و مدلهاي آزمايشي ابتدايي با سلولهاي بنيادي، سلولهاي پوششي بويايي و سلولهاي بنيادي جنيني در مراكز مختلف انجام شده و روند انجام اين تحقيقات، افزايشي و بهبود كيفي بوده است.
در كشور ما هم باتوجه به شيوع بالاي سوانح و بلاياي طبيعي نياز و درخواست براي ارائه تحقيقات در زمينه سلول درماني در ضايعات نخاعي احساس و مطالعات اوليه در مراكز مختلف تحقيقاتي كشور آغاز شد.
پوشش 33 بيمار در فاز نخست درمان
معاون پژوهشي مركز تحقيقات ترميم آسيبهاي مغزي و نخاعي دانشگاه علوم پزشكي تهران با استناد به نتايج تحقيقاتي مركز تحقيقاتي ترميم آسيبهاي مغزي و نخاعي علت كاربرد باليني اين دانش در كشور ما را در ابتدا وجود تعداد زياد مقالاتي كه دال تأثير سلول درماني در مدلهاي تجربي آسيب نخاع هستند، عنوان ميكند.
دكتر هوشنگ صابري در گفتوگو با خبرنگار «ايران» ميگويد: از ديگر علل كاربرد باليني سلول درماني در ضايعات نخاعي در ايران، همچنين رنجش خاطر و تألم شديد بيماران آسيب نخاعي به علت اختلالات عصبي، حسي، حركتي و كنترل ادرار و مدفوع و مسائل جنسي بوده است، درباره آمار مبتلايان به اين بيماري هم باوجود اينكه آمار دقيقي از مبتلايان وجود ندارد، اما واقعيتها نشان ميدهد 90 تا 120 هزار بيمار ضايعه نخاعي در كشور ما وجود دارد كه به صورت دقيق دوهزار و 100 نفر آنها جانباز هستند.
وي با بيان اينكه تحقيقات محققان و پژوهشگران ايران در زمينه سلول درماني در ضايعات نخاعي از سال 2004 آغاز شده است، اظهار ميكند: البته اين تحقيقات مسبوق به كشت سلولهاي شوآن حيواني بود كه در كشور انجام ميشد، مطالعه كشور ما براساس مطالعات تجربي متعدد براي ارزيابي بيخطر بودن پيوند سلولي شوآن و همچنين تأثيرات احتمالي آن انجام شد. در سال 2006 اين مطالعات شروع شد و از سال 84 در مطالعه فاز يك، 33 بيمار با رعايت اصول اخلاقي خاص زير پوشش درمان با سلولهاي شوآن قرار گرفتند.
به گفته دكتر صابري به منظور بهينهسازي كشت سلولهاي شوآن از نمونههاي اخذ شده براساس رضايت تفهيمي، از بيماران مرگ مغزي استفاده شد و با رعايت ساير جنبههاي اخلاقي تحقيقات مانند بيخطر بودن روش با استفاده از اتاق تميز با كيفيت ايزو 100 براي كشت سلولي و اتاق عمل، نگهداري سلول در خارج در حداقل زمان، خودداري از استفاده محركهاي رشد سلولي و سلولهاي نابالغ به منظور جلوگيري از سرطانزايي و استفاده از سلولهاي شوآن بيمار به منظور پيشگيري از رد پيوند و به حداقل رساندن هپاتيت وايدز روند تحقيقات ادامه يافت. وي درباره نحوه انتخاب 33 بيمار فاز يك تحقيقات ميگويد: اين بيماران باتوجه به ارزيابي سلامت عمومي زيرپوشش درمان رفتند و همه آنها به توانبخشي مداوم توصيه شدند تا براساس سطح ضايعه عملكرد مناسب را بهدست بياورند و تشويق شدند تا از لوله ادراري منقطع و شرطيسازي روده استفاده كنند. به اين منظور درمانهاي طبي و رواني مناسب و اقدامات پيشگيري از ايجاد زخم بستر در آنها انجام شده است. در اين شرايط اگر بيمار همچنان رغبت به سلول درماني داشت، زير پوشش غربالگري قرار ميگرفت.
وي با توضيح اينكه در غربالگري براساس كارگروهي و متدولوژي علمي، معيارهاي مشخصي لحاظ شد، توضيح ميدهد: سن بيمار بين 20 تا 50 سال، طول ضايعه كمتر از 20 ميليمتر و انجام كامل همه درمانهاي كلاسيك از جمله معيارها بوده است: بيماراني كه زخم بسترهاي وسيع و مشكلات مفصلي يا مشكل زمينهاي قابل حل داشتند و همچنين در مواردي كه حفره نخاعي در حال گسترش بود، بيماران حذف شدند. لاغري مفرط عضلاني، عفونتهاي شديد ادراري و مشكلات روحي – رواني درمان نشده هم از ديگر معيارهاي حذف بيماران بود.
بالا رفتن سطح حسي بيماران پس از درمان
معاون پژوهشي مركز تحقيقات ترميم آسيبهاي مغزي و نخاعي دانشگاه علوم پزشكي تهران درباره شيوه درمان با سلولهاي شوآن ميگويد: به اين منظور از ساق پاي بيماران نمونهاي از عصب پشتپايي به منظور كشت و فرآوري سلولي برداشته شد و پس از يك ماه با رعايت همه آزمايشهاي مربوطه از نظر بيخطري و عاري بودن از ميكروب، سلول كشتشده براي پيوند آماده و به نخاع بيماران در محل آسيب پيوند شد. بيماران زير پوشش درمان مدت دو سال در زمانهاي مختلف، معاينه و هر عارضه كوچكي در آنها اعم از عفونت، تومورزايي، نقص عصبي جديد، بيماريهاي ويروسي و تغييرات عصبي احتمالي ثبت و بررسي شد.
وي درباره نتايج بررسيهاي درمان با سلولهاي شوآن براي 33 بيمار پس از دو سال توضيح ميدهد: 22 مرد و 11 زن با ميانگين سني 9/32 سال و ميانگين 4 سال مدت سپري شده پس از آسيب نخاعي، زير پوشش فاز يك اين درمان قرار گرفتند. شايعترين علت آسيبديدگي اين بيماران تصادف، سقوط از بلندي و اصابت گلوله بود كه 22 مورد در ناحيه پشتي، 9 مورد در ناحيه گردني و دو مورد در ناحيه پشت كمري بوده است و در مجموع در بين بيماران 16 مورد آسيب كامل نخاعي و 17 مورد آسيب ناقص نخاعي داشتند.
وي با اشاره به اينكه ميانگين طول ضايعه در MRI بيماران 13 بوده است، درباره عوارض مشاهده شده پس از تزريق سلولهاي شوآن، اظهار ميكند: تب خفيف، استفراغ، سردرد در روزهاي اول پس از عمل و افت عصبي موقتي در روزهاي ابتدايي پس از پيوند از عوارض درمان با سلولهاي شوآن در بيماران ضايعات نخاعي بوده كه معمولاً در مدت دو ماه بهبود يافته است و موردي از عفونت عمقي، تومورزايي و كجشدگي ستون فقرات به علت اين عمل مشاهده نشده است و حتي در يك مورد كه ميكروسكوپي سلولي نمايانگر وجود ميكروارگانيسم احتمالي بود، عمل انجام نشده و فرآيند دوباره تكرار شد. وي اعلام ميكند: نتايج تحقيقات نشان ميدهد براساس معاينات، پس از درمان با سلولهاي شوآن از نظر حسي به صورت متوسط حس بيمار سه سطح (درماتوم) پائينتر آمده و به عبارتي مناطق حسي بيمار افزايش يافته و اين تغييرات از نظر آماري معنيدار بوده است، اين رقم در ضايعات گردني به 12 سطح حسي افزايش يافته است. همچنين از نظر بهبود حركتي، بيمار از نظر كيفيت زندگي بهبودي چشمگيري نشان داد و اين تغييرات از نظر آماري هم چشمگير بود، هرچند تغييرات حركتي براساس معيار با مخرج پنج، چشمگير نبود.
دكتر صابري با اشاره به اين كه در درمان با سلولهاي شوآن هرچه بيماري ضايعه نخاعي، كمتر از سه سال بوده، نتايج چشمگيري حاصل شده است، ميگويد: دو بيمار از بروز حس ادرار، چهار بيمار از كنترل ادرار، دو بيمار از حس مدفوع و دو بيمار كنترل مدفوع را گزارش كردند و با وجود بيان بهبود شرايط جنسي از سوي بعضي بيماران، بهبود جنسي در تحقيقات ثابت نشد، البته اين به معناي حاصل نشدن مطلق بهبودي نيست. در اين زمينه تغييرات كنترلي در بيماران گردني بارزتر بوده است و فركانس كنترل ادرار از 25 به 5/62 درصد و فركانس كنترل مدفوع از 25 به 5/37 درصد افزايش يافته است.
وي با اشاره به اين كه طول مدت آسيب نخاعي در اين مطالعه تحقيقاتي از نظر آماري تأثير چشمگيري بر عملكرد كنترلي نداشته است، ميگويد: در عين حال ضريب كيفيت زندگي در بيماران گردني و پشتي افزايش چشمگير داشت و اين افزايش در بيماران با طول مدت بيماري كمتر از سه سال، چشمگير بود.
وي با بيان اين كه نتايج تحقيقاتي درمان بيماران ضايعات نخاعي با سلولهاي شوآن محققان كشورمان در كنگره ISRT (مركز تحقيقات بينالمللي آسيبهاي نخاعي انگلستان) در سال 2008 ارائه و در گزارش بينالمللي اين كنگره چاپ شده است، اذعان ميكند، براساس اين نتايج، مطالعه فازدو درمان بيماريهاي ضايعات نخاعي با سلولهاي شوآن، در مركز تحقيقات ترميم آسيبهاي مغزي و نخاعي صورت گرفت و هماكنون در حال گذراندن مراحل تكميلي است. در حال حاضر هم در فاز سه مطالعه براساس تأييد نتايج فازدو، كارآزمايي باليني تصادفي در زمينه تأثير پيوند سلولي بر تغييرات عصبي بيماران آسيبنخاعي انجام ميشود.
ارائه بستههاي سلامتي به بيماران ضايعه نخاعي
وي با بيان اين كه در فاز دو 72 بيمار زيرپوشش درمان و در مجموع 105 بيمار در اين دو فاز با اين شيوه درمان شدند، درباره مرگ بيماران پس از تزريق سلولهاي شوآن اظهار ميكند: تاكنون دو مورد مرگ اعلام شده كه يك مورد به علت زخم بستر پيشرفته و سوختگي با آب گرم، دو ماه پس از عمل جراحي اتفاق افتاد و در مورد دوم هم بيمار بهبود يافته، در حادثه رانندگي فوت كرد، البته هيچ يك از اين موارد جزو بيماران مطالعه فاز يك نبودهاند و علت فوت ارتباطي با سلول درماني نداشته است. وي درباره اهداف آينده محققان كشور در درمان با سلولهاي شوآن ميگويد: در آينده تمركز بيشتر ما بر پيشگيري از آسيبهاي نخاعي و استفاده از اقدامات بهداشتي در دسترس براي آسيبهاي نخاعي و ارائه بستههاي سلامتي براي اين بيماران اعم از آموزش و تكنيكهاي ساده زندگي روزمره و خانوادگي است. بيماران هم بايد توجه داشته باشند كه هر نوع مراجعه آنها براي درمان بايد با نظر پزشك معالج آنها در مركز بهداشتي اوليه باشد، يعني اگر بيماري مبتلا به آسيبهاي نخاعي است، بايد همه اقدامات درماني او زير نظر متخصص در بيمارستان محل سكونت او انجام شود و در صورت داشتن معيارهاي مورد نظر براي ارجاع از سوي پزشك معرفي شود.
تأثير چاي سياه بر چربي خون و ديابت
در پايان يك روز كاري، نوشيدن يك فنجان چاي خيلي ميچسبد. اين نوشيدني گرم به علت اينكه آرامشبخش است و خستگي را از تن بيرون ميكند، طرفداران زيادي داشته، داراي خواص درماني بوده، از بسياري بيماريها پيشگيري ميكند و براي سلامتي مفيد است. چاي يك نوشيدني قديمي و پس از آب، دومين نوشيدني رايج در سراسر دنيا است و در كل سه نوع چاي وجود دارد كه عبارتند از چاي سبز، چاي سياه و چاي اوولانگ.
چاي حاوي تركيبات مفيدي شامل كافئين، تئوفيلين، تانين، تيانين، كاتچين، ويتامينهاي E و C و گروه B، فلورايد و فلاونوئيدها و كلسيم، منيزيم، سديم و پتاسيم است. اين تركيبات موجب افزايش انقباضپذيري و كارايي عضلات قلب، افزايش ضربان قلب، كاهش فشارخون شده و آثار ضدالتهابي و آرامبخشي سيستم عصبي و خواص ضدسرطاني دارند. تركيبات موجود در چاي همچنين موجب كاهش كلسترول خون شده و از افزايش فشار و قند خون جلوگيري ميکنند. چاي يك آنتيبيوتيك و آنتيويروس قوي است. فلورايد موجود در آن در استحكام دندانها نقش دارد و فلاونوئيدهاي آن از ايجاد بوي بد دهان پيشگيري ميکند. نوشيدن چاي به بيماران قلبي توصيه ميشود، چون چاي از ايجاد لختههاي خطرناک خون که به حملات قلبي و سکته منجر ميشود، پيشگيري ميکند. سطح چربي خون و فشارخون برخي مصرفکنندگان چاي پائينتر از ديگران است. چاي، آثار نيرومندي براي به تأخير انداختن پيشرفت تصلب شرائين، تقويت عروق مويين، رقيق كردن خون و كاهش فشارخون دارد. تحقيقات نشان ميدهد افرادي که چاي مينوشيدند يک سوم کمتر از گروهي که قهوه مصرف ميکردند، به آسيبهاي قلبي و عروقي مبتلا شدهاند. همچنين چاي، بويژه چاي نه چندان پر رنگ، از تشكيل پلاكهاي انسداد عروقي در آئورت جلوگيري ميكند. فلاونوئيدهاي چاي سطح چربي خون بويژه کلسترول بد را کاهش ميدهد. در افرادي كه به مدت يك سال بيش از يك فنجان چاي در روز مصرف ميكنند، در مقايسه با كساني كه چاي نمينوشند خطر حمله قلبي 44 درصد كمتر است. چاي با كاهش اكسيداسيون LDL منجر به كند شدن روند تصلب شرائين ميشود كه در واقع علت زير بنايي اثرات سودمند چاي بر عملكرد قلبي عروقي است. البته نوشيدن چاي را به دو ساعت بعد از غذا موكول كنيد تا مانع جذب آهن موجود در غذايتان نشود. بهعلاوه چاي يک نوشيدني کم کالري است و يک فنجان آن حدود چهار کالري دارد. چاي متابوليسم را بيشتر و سوخت و ساز بدن را افزايش ميدهد و در نتيجه کالري بيشتري مصرف شده و چربيها راحتتر و زودتر سوزانده ميشوند.
در اين زمينه تحقيقي در انستيتو تحقيقات تغذيهاي و صنايع غذايي كشور انجام شد و نشان داد كه مصرف روزانه بيش از 3فنجان چاي سياه در روز ميتواند به پيشگيري از عوارض دراز مدت ديابت نوع 2 و احتمال بروز بيماريهاي قلبي - عروقي در افراد ديابتي كمك كند.