ایران | شماره 4538 | ایران فرهنگی

اندازه فونت

پرینت

برش مطبوعاتی

جابجایی متن

راز ماندگاري هنرمند مردمي

آقاي گلريز انتخاب شما را به عنوان هنرمند مردمي تبريك مي گويم. تعريف شما از هنرمند مردمي چيست به چه كسي هنرمند مردمي مي‌گويند؟
هنر موهبتي است كه از سوي خداوند به انسان بخشيده مي‌شود و هنرمند اين وظيفه را دارد كه هنر خود را در راستاي اهداف عالي و سالم خرج كند، اگر هنرمند در اين مسير درست حركت كند و آثارش مورد رضايت خداوند و مقبوليت بندگانش واقع شود، ماندگار خواهد شد. اگر هنرمندي اول براي خدا كار كند و بعد رضايت مردم را در نظر داشته باشد موفق خواهد شد، يعني اين دو رمز ماندگاري و موفقيت هنرمند است و توجه به همين دو نكته هنرمند را هنرمند مردمي مي‌كند، علاوه بر اينها بايد با مردم صادق بود و آنها را از جنس خود دانست. مردم نبايد اين طور بينديشند كه فاصله زيادي با هنرمند دارند. من هم در اين سال ها همواره تلاش كردم تا آنجايي كه در توانم هست درست و در همين مسير حركت كنم. من اوايل انقلاب با لطف خداوند در هشت سال دفاع مقدس به عنوان خواننده برتر انتخاب شدم و اولين خواننده اي بودم كه تصوير و صدايم از تلويزيون پخش شد و سال 1374 به عنوان هنرمند شاخص در جامعه كارمندي معرفي شدم و چندي پيش در همايش حكمت مطهر از سوي رياست جمهوري به عنوان تنها خواننده اي كه درباره شهيد مطهري خوانده‌ام مورد تقدير واقع شدم .
اگر هنرمندي به خاطر ويژگي ها و توانايي هايي كه دارد خود را جدا از مردم بداند آن موقع چه اتفاقي مي افتد؟
خود هنرمند ضرر مي‌كند، بسياري از ادبا، شعرا، دانشمندان و بزرگان از اين دنيا رفته اند و آدمي بايد آينده نگر باشد و به اين نكته دقت كند كه دنيا فاني است و از بين مي رود و بايد كاري كنيم كه روسفيد از دنيا برويم ،زبان هنر زبان گيرايي است، مهمترين مسائل از طريق هنر به جامعه منتقل مي شود حالا بايد از اين فرصت استفاده كرد تا متضرر نشد، هنرمند مورد توجه مردم است طرز لباس پوشيدن، حركات و نحوه صحبت كردن او براي مردم اهميت دارد،مردم هنرمند را الگوي خود قرار مي دهند و اين وظيفه هنرمند را دشوار مي‌كند. او بايد بيش از بقيه مردم مراقب رفتار و حركات خود باشد و طوري رفتار كند كه در جامعه اثر‌‌گذار باشد و همواره اين نكته را در ذهن خود داشته باشد كه تنها براي خودش زندگي نمي‌كند.
آقاي گلريز زماني كه براي تقدير پشت ميكروفن رفتيد، جمله‌اي با اين مضمون گفتيد اميدوارم تا عمر دارم بتوانم براي انقلاب ، مردم و ائمه(ع) كار كنم. براي اين خواسته و آرزوي خودتان برنامه‌اي داريد؟
هميشه سعي كرده‌ام سرود هايي را بخوانم كه برخاسته از ايمان و اعتقاد مردم است و پيام توحيدي و عرفاني دارد به همين دليل ماندگار مي شود، براي شهيد مطهري ، شهيد رجايي ، رحلت امام (ره) سرودهايي خوانده ام و درنظر دارم در آينده براي شخصيت هاي علمي و ارزشي كشورمان سرودهايي را بخوانم و همان‌‌‌‌‌طور كه بزرگان گفته اند در همه هنرها تنها صدا باقي است و هميشه در دسترس مردم است يك نفر در ماشين خود هم مي‌تواند مخاطب و شنونده اثر موسيقيايي باشد و بايد از اين فرصت استفاده كرد و آثاري وزين و ماندگار با اشعار خوب و سازنده براي آيندگان اين مرز و بوم خلق كرد. همچنين در نظر دارم براي ائمه(ع) كنسرت هايي را برگزار كنم.
آقاي گلريز متأسفانه اين روزها موسيقي انقلاب كمرنگ شده است چرا؟ و دليل دوري جوانان از ساخت آثارانقلابي چيست؟
آرزوي همه ما اين است كه انقلاب ما به انقلاب جهاني حضرت مهدي (عج) متصل شود و هدف ما بايد انقلاب و ارزش هاي آن باشد حالا در هر زمينه اي كه فعاليت مي‌كنيم فرقي نمي‌كند، بايد تلاش كنيم با آثارمان مردم و خودمان را به انقلاب حضرت مهدي برسانيم.
همان طور كه مي دانيد تهاجم فرهنگي از سوي كشورهاي بيگانه بخصوص در حوزه موسيقي بسيار پررنگ است و دشمنان ايران و اسلام با تزريق آثار مبتذل به جوانان مي خواهند ضربه مهلكي به ما بزنند. بُعد تبليغات ضد انقلاب بسيار وسيع است و ميليون ها دلار خرج تبليغاتي ضد فرهنگ ايران مي‌شود. مسئولان فرهنگي بايد هوشيار باشند، در راستاي تبليغ يك اثر فاخر هنري تلاش كنند و در این زمينه كنسرت هايي برگزار شود. گوش جوانان با آثار موسيقي انقلابي آشنا شود با آن ارتباط برقرار كنند و اتفاقاً توجه به اين نكته نيز ضروري است كه تعداد جواناني كه به امام و انقلاب وفادار هستند كم نيست، من كنسرتي را در خارج از ايران برگزار كردم و يك نفر از ميان جمعيت از من درخواست كرد تا سرود «خجسته باد اين پيروزي» را بخوانم. برايم بسيار عجيب بود و متحير مانده بودم كه كسي كه سال ها از كشور خود دور بوده چطور مي تواند متقاضي چنين اثري باشد و بسيار خرسند شدم، اين نفوذ آثار انقلابی و ارزشي را بردل ها نشان مي دهد، پس شنونده و متقاضي وجود دارد اين وظيفه ماست كه هنرمندانه حركت كنيم.
از ضرورت هوشياري مسئولان فرهنگي گفتيد. مسئوليت نهادها و سازمان هاي فرهنگي در زمينه موسيقي هاي انقلابي يعني نهادينه كردن آثار توليد شده و خلق آثار جديد چيست؟
تمام نهادها و سازمان هاي فرهنگي بايد دست به دست هم بدهند و با تبليغات درست با اين هجمه فرهنگي كشورهاي بيگانه مبارزه كنند و از آثار ارزشي حمايت كنند. هنرمندان ما بايد از سوي دولت حمايت شوند تا دست به ساخت چنين آثاري بزنند، مهمتر از اينها رسانه هاي ما در اين اطلاع رساني اهميت بسزايي دارند و باید با پخش مستمر سرودهاي انقلابي و ارزشي تبليغات وسيعي در اين عرصه كنند. من معتقدم كليدي ترين نقش را در اين عرصه رسانه هاي ما اعم از صدا و سيما ، مطبوعات و... بر عهده دارند. من تا به حال حدود 1500 كار از جمله انقلابي؛ سمفوني و سنتي در اين مملكت خوانده‌ام اما كسي باورش نمي‌شود چرا كه تا به حال بسياري از آنها حتي پخش هم نشده‌اند.
هنرمندان نيز بايد احساس وظيفه كنند و در اين عرصه دست به توليدات ارزشي بزنند، اوايل انقلاب همه خالصانه براي خدا كار مي‌كردند كسي كه شعر مي گفت، كسي كه آهنگي مي ساخت حتي يادم هست افرادي كه در استوديوكار ضبط آثار موسيقي را به عهده داشتند واقعاً خالصانه و بدون چشمداشت مالي تنها براي خدا كار مي‌كردند و همين رمز ماندگاري آثاري شد كه امروز حدود 30سال از ساخت آن مي گذرد.
شما در اولين سالگرد شهيد مطهري به ديدار امام خميني (ره) رفتيد و تنها خواننده اي بوديد كه اين فرصت نصيب‌تان شد. از خاطره ديدار با حضرت امام بگوييد؟
بعد از ساخت سرود شهيد مطهري به بيت امام دعوت شديم. من به همراه دوستاني چون احمدعلی راغب ، شهید مجيد حدادعادل، مجتبی میرزاده و فریدون شهبازیان و... خدمت امام رسيديم ، ابتدا مرحوم حاج سيد احمدآقا فرزند امام (ره) نكاتي را درباره موسيقي به ما گفتند و ما نيز سؤالاتي را مطرح كرديم بعد از ما خواستند كه براي ديدار حضرت امام به طبقه بالا برويم حالت عرفانی و نورانی در اتاق حکمفرما بود.
من تا آن زمان امام(ره) را از نزدیک ندیده بودم. ایشان به قدری زیبا و نورانی بودند که همه ما مات و مبهوت ايشان شده بوديم و نمي توانستيم كلمه اي را به زبان بياوريم. مرحوم حاج سيد احمد آقا گفتند اگر سؤالي از حضرت امام داريد بپرسيد اما هيچ كدام ما توان صحبت كردن نداشتيم و انگار زبانمان در برابر اين نور و معنويت الهي قفل شده بود تا اينكه دوستان دست امام را بوسيدند، من آخرين نفري بودم كه به دست بوسي امام رسيدم وقتی دست امام را بوسیدم و از ایشان خداحافظی کردم، دیدم که حضرت امام دو دست خود را به نشانه دعا بالا گرفتند و دوبار فرمودند خدا در پناه اسلام حفظ‌تان کند، هيچ وقت اين خاطره را فراموش نمي كنم و امروز كه براي شما آن را تعريف مي كنم احساس مي كنم همين ديروز اين ديدار صورت گرفته و خاطره آن روز همواره همراه من است.