کد خبر : 192072
تاریخ خبر : چهارشنبه, 10 خرداد 1391

آرايش اصولگرايان در مجلس نهم را بررسي مي‌كند
از آرزوي فراكسيون واحد تا واقعيت انشعاب

مريم آريايي

اتحاد اصولگرايان همچنان كه در آستانه انتخابات نهمين دوره مجلس شوراي اسلامي صورتي شكننده به خود گرفت، بعد از پايان رقابت‌ها هم از اين آفت به دور نماند و از ناحيه‌اي ديگر دچار انشقاق شد تا آنجا كه اين شكاف در انتخاب رئيس مجلس به اوج خود رسيد و اكنون حاميان لاريجاني در حالي پيروزمندانه از تشكيل فراكسيون «رهروان ولايت» به عنوان فراكسيون اكثريت پارلمان حرف مي‌زنند كه ساير اصولگرايان مجلس به تشكيل فراكسيون بزرگ اصولگرايان مي‌انديشند.
گرچه پيش از انتخابات مجلس زمزمه‌هايي از جدايي حاميان لاريجاني از مكانيزم وحدت اصولگرايان به گوش مي‌رسيد، اما اين موضوع در دوره رقابت‌ها تنها در حد زمزمه باقي ماند و آنها كمابيش زير بيرق «جبهه متحد اصولگرايان» به ميدان انتخابات وارد شدند، اما شايد از همان زمان قابل پيش‌بيني بود كه لاريجاني كه نتوانسته كانديداهاي مطلوب خود را در فهرست «جبهه متحد» جاي دهد، انديشه تشكيل جبهه‌اي جديد را در سر بپروراند.
در آخرين ماه‌هاي كاري مجلس نهم بود كه كاظم‌جلالي، نماينده علي لاريجاني در جبهه متحد در صحن علني مجلس نسبت به نمايندگاني كه خود را «نماينده‌تر» مي‌دانند، اعتراض كرد، اين اعتراض گرچه مي‌توانست تذكري ساده نسبت به تحركات امثال احمد توكلي تلقي شود، اما در واقع نقطه شروعي بر يك تقابل بود، تقابل ميان حلقه ياران لاريجاني و ياران نزديك حدادعادل. اين موضوع اما تا آنجا پيش رفت كه هجدهم ارديبهشت ماه فراكسيوني با عنوان «رهروان ولايت» اعلام موجوديت كرد، فراكسيوني كه محمدرضا باهنر، كاظم جلالي و سيد‌رمضان شجاعي‌كياسري، مؤسسان نام و نشان‌دار آن بودند و رياست لاريجاني در مجلس را پيگيري مي‌كردند. سوي ديگر اين جريان، اصولگراياني بودند كه با شناسنامه جبهه متحد اصولگرايان و جبهه پايداري وارد مجلس شده و با وجود اختلاف‌نظرهايي كه مانع از وحدت آنها شده بود، در يك نقطه اشتراك داشتند و آن هم رياست «غلامعلي حدادعادل» بر مجلس نهم بود. برگزاري نشست‌هاي جداگانه و فراخوان و دعوت از همه اصولگرايان از يك‌سو و همه نمايندگان مجلس بدون در نظر گرفتن خط قرمز اصولگرايي از سوي ديگر مرزبندي ميان اين دو جبهه را به اوج خود رساند، به گونه‌اي كه روز دوشنبه كه قرار بود هيأت رئيسه موقت مجلس نهم در صحن علني تشكيل شود، دو فهرست يكي به رياست لاريجاني و ديگري به رياست حدادعادل براي تركيب هيأت رئيسه از سوي اين دو گروه به نمايندگان ارائه شد و در نهايت هم با تغييراتي اندك فهرست مربوط به فراكسيون «رهروان ولايت» توانست مديريت مجلس را به دست بگيرد و به همين دليل اعضاي اين فراكسيون اكنون ديگر حاضر به جمع شدن با ديگر اصولگرايان مجلس نيستند و خود داعيه استقلال و حداكثري بودن دارند. اما تمامي اين رويدادها اتفاقي نيست. اعلام موجوديت فراكسيون تازه متولد شده‌اي كه حتي با قاطعيت نام خود را اصولگرا نمي‌نهد، تنها از سوي مؤسسان آن مطرح نشد، بلكه علي لاريجاني در آخرين كنفرانس خبري خود در كسوت رئيس مجلس هشتم به بهانه پاسخ دادن به سؤالي درباره رياست مجلس نهم به اين موجوديت تازه‌وارد رسميت بخشيد و گفت: «تركيب مجلس نهم تقريباً روشن است، دوستاني كه جزو گروه‌هاي دوم خردادي يا فراكسيون امام‌(ره) هستند، به اعلام خودشان 8 نفرند و در مجلس گروهي ديگر هستند كه نسبتاً مستقل و متمايل به اصولگرايي هستند كه تعدادشان قابل توجه است، تعدادي هم تابلودار هستند و معلوم است جزو كدام گروه سياسي يعني رهپويان يا پايداري مي‌باشند.»
اصولگرايان در اقليت!
تشكيل اين فراكسيون از همان ابتدا هم با واكنش‌هايي منفي از سوي اصولگرايان مواجه بود، چرا كه اصولگراياني كه در مجالس هفتم و هشتم توانسته بودند در قامت فراكسيون اكثريت ظهور و بروز يابند، اينك چنين انشعابي را بر‌نمي‌تابند، چرا كه اين موضوع قابل توجهي است كه مي‌تواند در چهار سال آينده آنها را حتي در موضع اقليت قرار دهد، در اين رابطه بيژن نوباوه، منتخب مردم تهران مي‌گويد: «كاري كه توسط رهروان ولايت انجام گرفت، شكاف ميان اصولگرايان بود و عواقب اين كار بر عهده كساني است كه اين فراكسيون را درست كردند.» به اعتقاد وي، فراكسيون اصولگرايان واقعي در مجلس نهم در اقليت است. با اين حال نوباوه تأكيد مي‌كند: «البته براي ما فرقي نمي‌كند و براي رسيدن به اهدافمان با قدرت كار مي‌كنيم.»
رهروان و ادعاي اكثريت بودن
اين در شرايطي است كه طيفي نيز در فراكسيون «رهروان ولايت» مي‌كوشند تا خود را اصولگرا معرفي كنند. در اين رابطه كاظم جلالي، دبير فراكسيون رهروان ولايت گرچه به صراحت مي‌گويد كه فراكسيون واحد اصولگرا در مجلس نهم تشكيل نمي‌شود، اما در گفت‌و‌گو با ابراز مي‌دارد: «تصور مي‌كنم كه در خانواده اصولگرايي، 3 فراكسيون تحت عنوان‌هاي رهروان ولايت، پايداري يا انقلاب اسلامي و رهپويان انقلاب اسلامي تشكيل شود.» وي در عين حال مي‌گويد: «البته اطلاعي ندارم كه رهپويان تمايلي به تشكيل فراكسيون جداگانه دارند يا خير و يا چگونه مي‌خواهند خود را منسجم كنند.»
به گفته جلالي، همچنين ممكن است فراكسيوني تحت عنوان صداي ملت نيز از سوي علي مطهري تشكيل شود. وي همچنين درباره حضور بعضي اعضاي فراكسيون اقليت و يا اقليت‌هاي مذهبي در اين فراكسيون مي‌گويد: تاكنون 170 نفر از منتخبان اصولگرايي مجلس نهم فرم عضويت در فراكسيون را امضا كرده‌اند و در انتخابات هيأت رئيسه هم ديديم كساني كه در فراكسيون رأي نياورده بودند، كانديداي عضويت در هيأت رئيسه نشدند و همين نشان مي‌دهد كه به تعهدات تشكيلاتي خود پايبندند. جلالي ادامه مي‌دهد: ما بخشي از اقليت‌هاي مذهبي را هم اصولگرا مي‌دانيم، چرا كه كساني هستند كه مشي‌شان دفاع از نظام و انقلاب است و مي‌توانند در فراكسيون ما جاي گيرند. دبير فراكسيون رهروان ولايت پيش‌بيني مي‌كند كه اين فراكسيون مي‌تواند در تركيب مجلس نهم به عنوان فراكسيون اكثريت مطرح باشد.
آرزوي يك فراكسيون واحد
اما در سوي ديگر اين جريان يعني ساير اصولگرايان مجلس كه در خصوص انتخاب هيأت رئيسه جلساتي با عنوان فراكسيون بزرگ اصولگرايان برگزار كردند، موضوع به اين سادگي ارزيابي نمي‌شود. در حالي كه علي‌اصغر زارعي، منتخب تهران و از اعضاي شاخص جبهه پايداري از تشكيل فراكسيون پايداري در زمان خودش خبر مي‌دهد، اما برخي ديگر از اعضا مي‌گويند كه بنا نيست چنين فراكسيوني تشكيل شود.
در همين رابطه سيد‌مهدي هاشمي، منتخب مردم تهران و از اعضاي جبهه پايداري به خبرنگار مي‌گويد: بعيد مي‌دانم چنين فراكسيوني تشكيل شود، چون قرار بر اين بود كه يك فراكسيون واحد اصولگرايان تشكيل دهيم. وي كه اصرار دارد مواضعش شخصي و غير‌تشكيلاتي است، مي‌گويد: از ابتدا تلاش بر اين بود كه فراكسيوني واحد تشكيل شود، اما اگر ديگراني انشعاب مي‌كنند، موضوعي جداگانه است. هاشمي ادامه مي‌دهد: متأسفانه برخي به دنبال راه‌اندازي فراكسيوني خاص هستند در حالي كه بايد تلاش شود تا از لحاظ سياسي يك فراكسيون اصولگرايان تشكيل شود و از لحاظ تخصصي تنوع فراكسيون‌ها را داشته باشيم.
محمد دهقان، عضو شوراي مركزي جمعيت رهپويان انقلاب هم در گفت‌و‌گو با بر تشكيل فراكسيون واحد اصولگرايان تأكيد مي‌كند. وي ادامه مي‌دهد: اينكه فراكسيون‌هاي فرعي شكل بگيرد، مهم نيست، اما اين را كه از همان ابتدا، رسماً بحث انشقاق بين نمايندگان ولايي و اصولگراي مجلس دنبال شود قبول نداريم.
ادامه در صفحه 26


پرینت