printlogo


یادبود - به احترام چهلمین سال درگذشت «محمد قریب»
الگویی متعالی و ماندگار



  منصور بهرامی
متخصص بیماری‌های کودکان و شاگرد دکتر قریب

دکتـر محمــد قریب بنیانگذار طب نوین اطفال
در ایران و استاد
دانشگاه تهران از
سال 1319 تا
سال 1353 بود، به گونه‌ای که بسیاری از استادان اطفال در دانشگاه‌های کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم دانش‌آموختگان ایشان هستند.
در آخرین سال‌های حیات استاد دکتر محمد قریب که مقارن با شروع فعالیت مرکز طبی کودکان (بیمارستان دکتر حسن اهری) بود، افتخار شاگردی استاد به عنوان رزیدنت اطفال نصیبم شد. در آن مرکز، گروهی از بهترین متخصصان اطفال با انرژی زیاد و اشتیاق فراوان به خدمت، تحت مدیریت قدرتمند روانشاد مرحوم دکتر حسن اهری و با حمایت کامل استاد قریب و نیز به‌کارگیری تمام موازین یک واحد آموزشی درجه یک برای خدمت به کشور گردهم جمع بودند. بیمارستان به صورت تمام وقت اداره می‌شد و همان گونه که رسم مؤسسات آموزشی  خوب است، رزیدنت ارشد با مسئولیت زیاد بر گردش تمامی امور آموزشی و اجرایی بیمارستان نظارت مستقیم داشت.
بنا به پیشنهاد استادان و رأی همکاران، من به عنوان رزیدنت ارشد بیمارستان انتخاب شدم. کسب این افتخار موجب تماس روزانه و مستمر من با استاد شد و این موقعیت منشأ برکات عمده‌ای در زندگی من گردید. استاد که سالیان متمادی در اوج محبوبیت و مرکز همه فعالیت‌های آموزشی و دانشگاهی اطفال بود با تواضعی فراوان، دقتی وافر و علاقه‌ای بی‌نظیر به حرفه‌ای که سالیان متمادی آن را بخوبی اداره کرده بود، می‌نگریست و خوب می‌دانست که چگونه الگویی متعالی برای همکاران و نزدیکان خویش شده است. همان گونه که کلاس درس استاد برای شاگردان آموزنده بود، رفتارهای او در فعالیت‌های روزمره زندگی نیز آموزنده بود. طرز سلوک با دیگران، برخورد با بیماران، پیشدستی در سلام و سایر آداب زندگی را به طور عملی ارائه می‌کرد و می‌آموخت و هیچ گاه در تفکر و عملش تفاوتی دیده نمی‌شد. پیوسته حق را به جانب بیمار می‌داد و مستمر مطالعه می‌کرد. از همه می‌آموخت و به همه آموزش می‌داد و انگیزه طبیب شدن را در بسیاری از شاگردان ایجاد می‌کرد.
از دیگر خصایل و خصایص ایشان باید حضور در اول وقت در محل کار، نظارت مستمر بر وقایع جاری بیمارستان، مشارکت در تمامی فعالیت‌های آموزشی و کوشش مستمر برای کسب اطلاعات روز، تدریس به شیوه جامع‌نگر، طرح مشکلات بیمار و وادار کردن دانشجویان به ارائه طریق، جمع‌بندی و عرضه راه حل نهایی توسط استاد (آموزش به طریقه طرح و حل مشکلات)، توجه به خصوصیات همکاران و سعی در شناساندن قابلیت‌ها و توانایی آنها به دیگران، پرهیز از تجمل، صداقت و صراحت لهجه، قدرتمندی در مقابل زورمندان و تواضع در برابر زیردستان، تنفر از چابلوسی و تملق، عشق به حرفه پزشکی و معلمی، آگاهی به مسائل سیاسی روز، علاقه‌مندی و مشارکت در فعالیت‌های ورزشی (والیبال، تنیس و کوهنوردی)، سرعت انتقال و شوخ طبعی، احاطه در ادبیات و عرفان فارسی و استفاده مکرر در کلاس‌های درس بخصوص از گلستان و بوستان سعدی را مورد اشاره قرار داد.
از دکتر قریب که افتخارات بین‌المللی چون دریافت نشان عالی فرانسه به نام «لژیون دونور» را در سال 1954 و کسب عنوان یکی از 80 پزشک نامدار دنیا به انتخاب نشریه   MEDICAL DIGEST در مه ‌1965 را دارد، خاطرات زیادی در خاطر دارم.