آب و آينه

آب ها خط كشى نمى كنند، هم دست هاى پاك را مى پذيرند و هم دست هاى آلوده را، آينه ها هم مرز بندى نمى كنند، هم چهره هاى زشت را نشان مى دهند و هم چهره هاى زيبا را.
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم، هم آب بود و هم آينه، يعنى براى همه بود.
قَدْ وَسِعَ الناسَ مِنْ خُلْقِه
يعنى همه از اخلاق خوب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم برخوردار بودند و بهره مى بردند.
پس اگر پيامبر مهربان بود، با همه مهربانى مى كرد و اگر حرمت و احترام مى گذاشت، براى همه بود.اگر گره گشايى مى كرد، گره از كار همه مى گشود؛ او هرگز اهل تبعيض و تفاوت نبود.

پارك بيش از حد خودرو: در حد فاصل نيستان نهم تا دهستان دوم در پاسداران، دانشگاه آزاد، كلانترى ،۱۰۲ دانشكده دندانپزشكى و مدرسه دخترانه واقع شده است و همه كسانى كه در اين محدوده زندگى مى كنند بخاطر پارك بيش از حد خودروها در عذابند.
موسوى

گارانتى كفش: از يكى از نمايندگى هاى معتبر توليد كفش، كفشى تهيه كردم با قيمت ۲۷ هزار تومان كه گارانتى هم دارد. در مدت بسيار كوتاهى اين كفش از بين رفت ولى كسى پاسخگو نيست.
بهارلو

عوارض در كنار خدمات: آپارتمان هاى راهنمايى و رانندگى در فلكه سوم خزانه بخارايى زير نظر شهردارى منطقه ۱۶ است اما هيچ خدماتى به آپارتمان ها ارائه نمى شود. اگر ما به اين منطقه عوارض شهردارى مى دهيم چرا نبايد خدمات مناسب بگيريم.
خسروداد

نصب كنتور برق: چندى پيش اداره برق منطقه پيروزى اقدام به تعويض كنتورهاى برق ساختمان هاى خيابان محصل كرده است. آيا اين اقدام آنها قانونى است
رنجبر

وضعيت ناگوار باغ وحش: مدتى پيش براى تفريح به باغ وحش مشهد رفتيم و از مشاهده وضعيت ناگوار حيوانات ناراحت شديم. متولى نگهدارى از اين حيوانات چه سازمانى است و چرا به وضعيت آنها رسيدگى نمى شود.
كيانى

خودپردازهاى معيوب: چرا پرداخت حقوق بازنشستگان را به شعبات خاصى از بانك.‎/‎/ ارجاع داده اند. سيستم خودپرداز اين بانك معمولاً خراب است.
يك بازنشسته

سطل هاى مكانيزه: از شهردارى مى خواهيم نسبت به نصب سطل هاى مكانيزه زباله در مكان هاى مناسب اقدام كند. تعبيه اين سطل ها مقابل منازل مسكونى آسايش اهالى را سلب كرده است.
خيرالدين

نرخ پارك: در مترو صادقيه پاركينگى وجود دارد كه قيمت آن از سال گذشته چند برابر شده است. از شهردارى منطقه پنج تقاضا دارم تابلويى نصب كنند و ساعت شروع و خاتمه كار پاركينگ و نرخ مصوب ساعت پارك را در آن اطلاع رسانى كنند.
يك شهروند

پرداخت بدهى به دولت: دولت شماره حسابى را اعلام كرد تا اگر كسى مبلغى را به دولت بدهكار است واريز كند. تقاضا داريم يكبار ديگر اين شماره حساب دولتى اطلاع رسانى شود.
يك شهروند

سر و صدا در پارك: در پارك رسالت نرسيده به پل سيدخندان از سال ۸۰ در قسمت بازى بچه ها سرسره هاى آبشارى و تاب هاى بزرگ كه اصلاً مناسب فضاى آنجا نيست تعبيه شده و اهالى كوچه شميرانى فرد، دقيقاً مقابل اين پارك دچار مشكلاتى هستند. اين وسايل مقابل اتاق هاى خواب مردم تا ساعت ۳ صبح در اختيار مردم است. از شهردارى منطقه چهار مى خواهيم فكرى به حال مردم اين منطقه بكنند.
نورى

ترميم اتوبان: از لواسان تماس مى گيرم. حدود چهار سال است شهردارى منطقه يك براى ترميم اتوبان ارتش به سمت لشگرك اقدامى انجام نمى دهد. اين جاده به قدرى خراب است كه مردم براى تردد با مشكل مواجه هستند.
محمدى

تردد كاميون: كاميون هايى كه در نيمه هاى شب در خيابان ها تردد مى كنند با سرعت خيلى بالا و بدون توجه به عابرين پياده، مردم را با خطرات جدى مواجه كرده اند.
قهرمانى

خليج فارس: در سال ۸۰ سفرى به كشور فرانسه داشتم و از كتابخانه مجلس سناى اين كشور بازديد كردم. در اين كتابخانه ماكت چوبى كره زمين با قدمت بيش از ۵۰ سال وجود دارد كه كنجكاو شدم ببينم نام خليج فارس روى آن به چه صورت درج شده كه متوجه شدم همان خليج فارس است.
نظرى

قطع و وصل برق: قطع و وصل مكرر برق در گيلاوند احتمال سوختن وسايل برقى مردم اين منطقه را به همراه دارد. از مسئولان اداره برق تقاضاى رسيدگى دارم.
قربانعلى

گارانتى بدون پاسخگويى: چندى پيش از يك شركت ايرانى يك دستگاه تلويزيون به مبلغ ۹۰۰ هزار تومان خريدارى كردم كه بعد از ۳۰ روز از محل بلندگوى آن صداى سوت عجيبى به گوش مى رسيد. در هر نوبت تماس با اين شركت هيچ كس خود را موظف به پاسخگويى به مشترى نمى داند.
دهقان

از ميان ۸۲۸ آموزشگاه علمى و زبان در تهران، ۳۰ آموزشگاه هيچ مجوزى ندارند.
«سعيد شيرازى» كارشناس مسئول آموزشگاه هاى علمى و آزاد سازمان آموزش و پرورش شهر تهران در گفت وگو با خبرنگار «ايران عصر» با اعلام اين مطلب مى گويد: «سال گذشته ۱۰۰ آموزشگاه غيرمجاز و متخلف در تهران شناسايى و از اين تعداد ۲۱ آموزشگاه با پيگيرى هاى آموزش و پرورش تعطيل شد. البته در اين ميان ۵۰ آموزشگاه ديگر نيز شناسايى شدند كه مجوز فعاليت خود را از ارگان هاى ديگر دولتى يعنى به غير از وزارت آموزش و پرورش دريافت كرده اند كه از نظر ما غيرمجاز تلقى مى شوند.»
وى درباره چگونگى شناسايى آموزشگاه هاى غيرمجاز از سوى دانش آموزان و خانواده ها مى گويد: «اسامى آموزشگاه هاى مجاز و غيرمجاز را به همراه تخلفاتشان به همه مناطق آموزش و پرورش اعلام كرده ايم. آنها نيز موظفند آن را به مدارس و دانش آموزان اعلام كنند. همچنين كسانى كه متقاضى ثبت نام در اين آموزشگاه ها هستند، مى توانند به سايت سازمان آموزش و پرورش شهر تهران به نشانى www.Tehranedu.ir مراجعه و اطلاعات مورد نياز را در اين باره كسب كنند.» شيرازى عمده تخلفات آموزشگاه هاى غيرمجاز را برگزارى كلاس هاى خصوصى و تضمينى، اعزام مدرسان به منازل و برگزارى كلاس هاى مختلف عنوان مى كند.
وى با بيان اين كه آموزشگاه هاى علمى و آزاد بايد مجوز فعاليت خود را از آموزش و پرورش اخذ كنند، مى افزايد: «براساس مرزبندى شوراى عالى انقلاب فرهنگى آموزشگاه هاى زبان، كنكور و تقويتى بايد مجوز خود را از وزارت آموزش و پرورش دريافت كنند. وزارت كار و امور اجتماعى و سازمان فنى و حرفه اى نيز مسئول صدور مجوز براى آموزشگاه هاى فنى هستند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى نيز مسئول صدور مجوز براى آموزشگاه هاى هنرى است.
اين در حالى است كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى براى افراد بالاى ۲۰ سال كه جوياى كار هستند و همين طور كسانى كه زير ۲۰ سال هستند كلاس هاى آموزش زبان برگزار مى كند و اين امر موجب مى شود كه در صدور مجوز بين وزارتخانه هاى آموزش و پرورش و فرهنگ و ارشاد اسلامى تداخل كارى ايجاد شود.»
وى در پاسخ به اين سؤال كه چگونه بر فعاليت هاى آموزشگاه هاى علمى و آزاد نظارت مى شود، مى گويد: «در هر سال حداقل چهار بازديد از آموزشگاه هاى زبان و حداقل دو بازديد از آموزشگاه هاى كنكور از سوى ناظران سازمان آموزش و پرورش شهر تهران صورت مى گيرد. بر همين اساس ۱۰۰ ناظر با آموزش دوره هاى مورد نياز در هر بازديد ۶۰ آيتم و نكته را بررسى مى كنند. در اين بازديدها نقاط ضعف و قوت آموزشگاه ها شناسايى و به آنها توجه مى شود؛ بطور مثال اگر عملكرد آموزشگاهى رضايتمند بود براى ايجاد شعبه اى جديد و يا برگزارى دوره ها براى دختران و پسران به آنها مجوز داده مى شود. همچنين با توجه به اين كه اولويت كارى ناظران در فصل تابستان است، بازديدها با شروع فصل تعطيلى مدارس بيشتر و جدى تر مى شود به نحوى كه همه آموزشگاه هاى علمى و آزاد حداقل يك بار در تابستان از سوى ناظران و بازرسان بازديد مى شود.»
وى درباره چگونگى تعيين شهريه آموزشگاه ها نيز مى گويد: «شهريه آموزشگاه ها براساس قرار گرفتن آموزشگاه در منطقه شمالى، ميانى و جنوبى شهر تهران اخذ مى شود. البته اين شهريه ها با حضور چند نفر از مؤسسين آموزشگاه ها، رئيس سازمان آموزش و پرورش و معاونان و نيز شوراى نظارت بر عملكرد آموزشگاه هاى علمى و آزاد تعيين و مصوب مى شود. شهريه ها پس از تصويب به تمامى مناطق و مدارس ابلاغ مى شود. همچنين تابلو و نوشته شهريه مصوب بايد در مقابل ديدگان مراجعه كنندگان به آموزشگاه نصب شود، در غير اين صورت تخلف به شمار مى رود. البته كسانى كه با موارد تخلفاتى در اين آموزشگاه ها روبه رو شوند مى توانند آن را به واحد كارشناسى آموزشگاه هاى آزاد كه در مناطق ۱۹گانه تهران وجود دارد، به صورت تلفنى اطلاع دهند.»
اعطاى ۳۰ ميليون تومان وام به آموزشگاه هاى موفق
وى با بيان اين كه در سال ،۸۶ ۹هزار نفر در آموزشگاه هاى علمى و آزاد مشغول به كار بودند، تصريح مى كند: «اگر عملكرد آموزشگاهى مثبت ارزيابى شود براى خريد ساختمان و تجهيزات مورد نياز ۲۰ تا ۳۰ ميليون تومان وام به آن تعلق مى گيرد كه اين وام ها به زودى با تأمين اعتبار در قالب طرح بنگاه هاى اقتصادى زودبازده به مؤسسان آموزشگاه ها داده مى شود.»

«استخدام: به يك خانم دوشيزه زيبا و با روابط عمومى بسيار بالا نيازمنديم. آدرس: انتهاى خيابان، كوچه آخر، آخرين ساختمان، طبقه آخر.»
اين قبيل آگهى ها كه شايد تعدادشان كم باشد، هرازگاهى در ميان صفحات برخى آگهى نامه ها و يا روى تابلو اعلانات برخى نقاط شهر مشاهده مى شود.
البته استفاده از اين نوع الفاظ (خوش چهره، زيبا و.‎/‎/) در تعداد بسيار اندكى از آگهى ها، هنوز در بيشتر شهرهاى كشور جايى ندارد و فقط در پايتخت (البته آن هم به شكل محدود) به چشم مى آيد.
اين نوع آگهى هاى استخدام گذشته از آنكه عبارت هاى نامناسبى را در خود دارد، شأن و منزلت مخاطب را نيز رعايت نمى كند و البته با آنچه در فرهنگ دينى و ملى ما آمده، در تقابل و تضاد است.
اين در حالى است كه بسيارى از آگهى هاى استخدام منتشر شده در روزنامه ها داراى عبارات و الفاظى محترمانه و مؤدبانه است و حريم و حرمت مخاطب بويژه بانوان در آ نها رعايت شده است. در اين ميان اقدام تعداد اندكى از شركت ها و يا افراد در به كار بردن الفاظ ناشايست و به دور از عرف و شرع، موجب بدبين شدن شهروندان به بسيارى از آگهى هاى استخدام (ويژه بانوان) مى شود.
در شرايطى كه زنان درصد قابل توجهى از شاغلان تهران را تشكيل مى دهند و يا بسيارى از آنها درصدد استخدام در شركت و يا مؤسسه اى مطمئن (و با ضريب ايمنى و امنيت كامل) هستند، استفاده برخى از افراد از چنين تعبيرات و واژه هايى در تبليغات مربوط به استخدام بانوان، مى تواند موجب ايجاد فضا و شرايط روانى منفى در خانواده ها و شهروندان بويژه بانوانى شود كه به خاطر مسائل مالى و يا سطح بالاى سواد و تحصيل خود، كار كردن و استفاده از علم و توان خود را مدنظر دارند.
هرچند تعداد زيادى از آگهى نامه ها و روزنامه ها از درج چنين آگهى ها و عباراتى خوددارى مى كنند اما با اين حال شاهد هستيم كه اين نوع آگهى هاى استخدام هرازگاهى در برخى از آگهى نامه هاى متفرقه و بى اسم و رسم و يا حتى معتبر به چاپ مى رسد.
آنچه مسلم است اينكه ملاك استخدام قطعاً زيبا بودن يا خوش چهره بودن نيست و اين كارايى، تخصص، پشتكار و تجربه است كه در انجام امور و قبول مسئوليت ها و استخدام ها به كار مى آيد و حرف اول را مى زند و البته در اين ميان قدرت برقرارى ارتباط (روابط عمومى) درحد متعارف و نيز پوشش كامل و ظاهرى تميز و قابل قبول و به دور از برخى افراط ها نيز داراى اهميت است.
به نظر مى رسد بايد نظارت بيشترى بر چاپ و انتشار اين قبيل آگهى هاى استخدام وجود داشته باشد تا شاهد همين تعداد اندك نيز نباشيم و اعتبار بسيارى از آگهى هاى استخدام ديگر نيز كه در اين ميان تقصير و گناهى ندارند از بين نرود و اعتماد شهروندان و بانوان از آنها سلب نشود.
علاوه بر آن ضرورت برخورد با صاحبان مشاغل و كسانى كه درج اين نوع آگهى ها را سفارش مى دهند به طور جدى احساس مى شود.
جامعه ايرانى همواره نگاهى مثبت و خاص به زنان و فعاليت اجتماعى آنها داشته و دارد، چراكه كارايى و توانمندى هاى آنها بيش از آن چيزى است كه تعداد اندكى از صاحبان مشاغل فقط در ظاهر افراد جست وجو مى كنند.
در فرهنگ دينى ما همواره بر نظافت و آراسته بودن تأكيد شده است و حتى آن را نيمى از دين دانسته اند اما گويا آنچه از آراستگى مدنظر برخى از سفارش دهندگان آگهى هاى استخدام است، نه مطابق با تعليمات دينى و نه براساس فرهنگ ملى و اصيل ايرانيان است، چراكه در فرهنگ ايرانيان، رعايت ادب و احترام و نيز شأن و مقام بانوان در گفتار، نوشتار و برخورد از اهميت بالا و والايى برخوردار بوده و هست و استفاده از اين قبيل الفاظ در برخى از آگهى ها توهين به شعور، فرهنگ و حرمت همه ايرانيان و نيز شهروندان تهرانى و بويژه بانوان است.

اين يك هشدار جدى است! اگر كمى دير به خودمان بياييم، ممكن است تا چند سال ديگر، پايتخت مان به شهر بى تفاوتى ها و بى مسئوليتى ها تبديل شود، همچون پايتخت هايى كه مدال بى توجه ترين شهرهاى كشور خود را به گردن آويخته اند.
اين موضوع وقتى قوت مى گيرد كه به اطراف خود بيشتر توجه مى كنيد و يا مجبور به ورق زدن صفحات حوادث روزنامه ها هستيد. در اين ميان متوجه مى شويد كه به طور مثال در يكى از نقاط كلانشهر تهران، همسايه ها از بوى تعفن يك خانه به مرگ صاحبخانه آن پى برده اند. در حقيقت اين تصوير تلخى است از برخى بى تفاوتى ها نسبت به آنچه در اطراف انسان ها در جريان است. البته اين مسئله در برخى نقاط شهر به شكل ديگرى بروز پيدا مى كند و آن زمانى است كه يكى از نزديكان شما از دنيا مى رود و بيش از گذشته به همدردى اطرافيانتان احتياج داريد.
در چنين مواقعى و البته در برخى موارد متأسفانه نه تنها همسايه ديوار به ديوار شما از حال و روزتان باخبر نيست كه حتى از شنيدن صداى گريه و زارى صاحبان عزا هم دلخور مى شود و مايل نيست حتى كمى خاطر خود را مكدر كند! مرور اين صحنه هاى ناخوشايند به معناى تأييد وجود يك امر ناپسند و فراگيرى آن هم به صورت مطلق در ميان شهروندان پايتخت نيست، بلكه اين مسئله فقط در گوشه هايى از شهر و اندك به چشم مى خورد، اما بروز همين اتفا ق هاى ناخوشايند انگشت شمار، براى پايتختى كه بايد مظهر نوع دوستى و عاطفه باشد، زشت و ناگوار است زيرا اين مسئله محصول فرهنگ بى تفاوتى غربى هاست و هنوز با فرهنگ ايرانى ما فاصله زيادى دارد. هم اكنون در روستاها، شهرهاى كوچك يا حتى برخى شهرهاى بزرگ كشور، مردم نسبت به يكديگر احساس مسئوليت مى كنند و در مواقعى كه اتفاق تلخى روى مى دهد يا كسى از دنيا مى رود، بيشتر اهالى محل و يا منطقه دور هم جمع مى شوند تا چراغ خانه او را روشن نگه دارند. اين موضوع سنت و شيوه اى پسنديده است كه در فرهنگ اسلامى ما هم به آن سفارش زيادى شده، اما گويا در اين كلانشهر، رويه اى ديگر در حال شكل گيرى است و هر چند هنوز به طور كامل ريشه ندوانده است اما پس لرزه هاى آن هر از گاهى احساس مى شود. گاهى اوقات انسان احساس مى كند كه ديگران هيچ احساسى نسبت به احساسات او ندارند و به اجبار، اين احساسات فقط بايد براى خود شخص محترم باشد، خودش در درون خود بسوزد و آتش و يا حرارت ناراحتى اش كسى را نگيرد! اين شهر گاهى اوقات و البته در چنين مواقعى چه قدر كوچك است؛ حتى كوچكتر از قبرى كه عزيزان از دست رفته انسان در آن «آرام» گرفته اند. در اين ميان چه زيباست ابراز همدردى همسايگان و آشنايانى كه در مواقع غم و اندوه و از دست رفتن اقوام نزديك همسايه خود، با نصب پارچه نوشته در كوچه شان و رفت وآمد به منزل او، زنده بودن پايتخت را ثابت مى كنند.

شهردارى تهران براى ساماندهى كودكان كار و خيابان، همكارى لازم را با سازمان بهزيستى كشور ندارد.
مديركل دفتر آسيب هاى اجتماعى سازمان بهزيستى كشور در گفت وگو با خبرنگار «ايران عصر» درباره ساماندهى كودكان كار و خيابان تهران، گفت: سازمان بهزيستى كشور از سال ۸۴ طرح هاى مختلفى را براى ساماندهى كودكان كار و خيابان تهران مطرح كرده است و در واقع هدف سازمان بهزيستى اين بود كه به نوعى از فعاليت اين كودكان در شهر حمايت شود تا از اين طريق بتوان از بسيارى از آسيب هايى كه كودكان كار و خيابان با آن درگير هستند پيشگيرى كرد.
حسن موسوى افزود: طرح ساماندهى كودكان كار و خيابان در قالب فروش روزنامه در شهرها و همچنين طرح استاد و شاگردى براى اين كودكان از سوى انجمن هاى كودكان كار و خيابان و سازمان بهزيستى كشور مطرح شد كه در بسيارى از شهرستان ها به صورت پايلوت به اجرا درآمد اما متأسفانه در تهران شهردارى اجازه فعاليت كودكان كار و خيابان را به صورت ساماندهى شده به سازمان بهزيستى نمى دهد.
وى گفت: هم اكنون با همكارى سازمان هاى غير دولتى و كلينيك هاى مددكارى اجتماعى جلساتى در سازمان بهزيستى تهران تشكيل مى شود و در نظر داريم با كمك تشكل هايغير دولتى، تهران را به چهار بخش تقسيم كنيم و با برنامه ريزى متفاوتى بحث ساماندهى كودكان كار و خيابانى را در شهر تهران اجرايى كنيم.
موسوى با اشاره به آسيب هايى كه كودكان در خيابان با آن روبه رو هستند گفت: به هر حال بايد قبول كنيم كه خيابان خانه نيست و همه نوع خطر و تهديد در خيابان براى كودكان وجود دارد. اين كودكان به علت كار در خيابان از نعمت تحصيل محروم شده اند. بسيارى از اين كودكان، بچگى نمى كنند و انواع بيمارى هاى عفونى، پوستى و سوء تغذيه آنها را تهديد مى كند و برخى از كودكان نيز درگير باندهاى توزيع مواد مخدر مى شوند. اين موارد مى طلبد تا سازمان هاى مربوطه همكارى بيشترى را در زمينه ساماندهى كودكان كار و خيابان داشته باشند.
مدير كل دفتر آسيب هاى اجتماعى سازمان بهزيستى كشور از ارائه آمارى درباره كودكان كار و خيابان خوددارى و آن را به نشست مطبوعاتى خود در آينده موكول كرد.‎/