شصتمين سالگرد تشكيل رژيم صهيونيستى در حالى برگزار شد كه حتى خوشبين ترين حاميان اين رژيم نيز ديگر جسارت پيش بينى آينده اى روشن براى آن را از دست داده اند. جشن سالگرد تشكيل رژيم صهيونيستى در ميان اعتراضات شديد مردمى در سراسر دنيا برگزارشد. حتى مردم كشورهايى هم كه رؤساى آنها سنگ حمايت از اسرائيل را بر سينه مى زنند به ميدان اعتراض آمدند.امروز احتمال زوال اسرائيل بيش از هرزمان ديگرى است و شايد به همين خاطر است كه پس از ۶۰ سال اينك به فكر جشن تشكيل اين رژيم افتاده اند. جشن تشكيل رژيم صهيونيستى درحالى برگزار شد كه حملات اين رژيم به غزه روندى روزافزون يافته است و حتى آب و برق و گاز اين منطقه هم قطع شده است. آخرين تحولات اخير را در گفت وگويى با احمد بحر نايب رئيس مجلس فلسطين كه به علت دربازداشت بودن رئيس مجلس، رئيس كنونى پارلمان محسوب مى شود در ميان گذارده ايم.
*** در شصتمين سالگرد اشغال فلسطين آخرين وضعيت غزه چگونه است
اسرائيلى ها همچنان به تجاوزات خود ادامه مى دهند. آنها هرروز به زمين هاى كشاورزى ما حمله مى كنند و آنها را از بين مى برند. عمليات ترور نيز در كنار ساير اقدامات آنها ادامه دارد و اخيراً هم چهار نفر رابه شهادت رسانيدند. اسرائيلى ها همچنان در طمع ساخت شهرك هاى صهيونيستى در قدس و اطراف آن هستند. در اين شرايط آنها شصتمين سالگرد اشغالگرى را جشن گرفته و از سران برخى كشورهاى غربى براى شركت در آن دعوت كردند.
بوش جنايتكار كه دستش به خون هزاران نفر از مردم عراق،افغانستان و فلسطين آغشته است، براى تبريك به حلقه دولت حرامزاده اسرائيل آمده است. دولت صهيونيستى روى آوار خانه هاى ملت مظلوم فلسطين و جمجمه هاى كودكان و شهداى بيگناه اين ملت بنا شد. ما در شصتمين سالگرد اشغال فلسطين اعلام مى كنيم كه ملت مظلوم فلسطين همچنان بر مقاومت و پايدارى خود ايستاده و تا پايان راه كه نابودى اسرائيل است به مقاومت خود ادامه خواهد داد.
ما از حقوق خود كه از جمله آنها حق بازگشت آوارگان است كوتاه نخواهيم آمد و تا آخرين قطره خون خود به اين مبارزه ادامه خواهيم داد.
*** اشاره اى داشتيد به سفر اخير بوش به منطقه. همانطور كه مى دانيد اين سفر آخرين سفر خاورميانه اى بوش به خاورميانه در قامت يك رئيس جمهور بود. شما به عنوان رئيس مجلس فلسطين اهداف اين سفر را چه مى دانيد
تحليل هاى گوناگونى در اين باره ارائه شده است. فكر مى كنم اولين هدف اين سفر تبريك و تهنيت سالگرد رژيم منحوس صهيونيستى به سران اين رژيم فاسد باشد. بوش آمده تا بر يهوديت فلسطين تأكيد كند و بگويد كه اين زمين،زمين بنى اسرائيل است و از سوى ديگر به ما و همه مسلمانان و مسيحيان بگويد كه اين زمين ديگر مال شما نيست و بايد از آن چشم پوشى كنيد. به اعتقاد بوش ما ديگر در اين سرزمين جايى نخواهيم داشت.
يكى ديگر از پيام هاى سفر بوش به منطقه تأكيد بر اين است كه از نگاه دستگاه ديپلماسى ايالات متحده، فلسطينيان ديگر هيچ گاه مجال بازگشت به زمين هاى خود را نخواهند داشت. ايده تشكيل دو دولت فلسطين و اسرائيل هم از نگاه آنان تنها مجالى براى ادامه بقاى رژيم اسرائيل است. من تعجب مى كنم كه برخى رهبران سازشكار فلسطينى چگونه به اين حرف ها دل خوش كرده اند. بوش پس از شركت در جشن اسرائيل به شرم الشيخ خواهد رفت تا در جلسه اى با حضور سران عرب توطئه خود عليه ملت مظلوم فلسطين و همه ملت هاى عربى و اسلامى را كامل كند. متأسفم كه برخى رهبران عرب بازيچه اين ديپلماسى شده اند.
*** دكتر محمود احمدى نژاد، رئيس جمهورى ايران، در سخنان اخير خود جشن تشكيل رژيم صهيونيستى را جشن تولدى براى مرده دانستند. ارزيابى شما از اين تعبير چيست
اين سخنان حرف ما هم هست. اسرائيل درحال تجربه بدبختى و شكست است. مقاومت ملت مظلوم فلسطين در كرانه باخترى و نوار غزه سبب شده تا آنها طعم شكست را بچشند. طى همه ساليانى كه از تشكيل رژيم صهيونيستى گذشته است، اسرائيلى ها تلاش فراوانى كردند تا وانمود كنند كه ارتش آنها شكست ناپذير است و امروز ما مفتخريم اعلام كنيم كه مقاومت در لبنان و فلسطين توانسته تا اركان اين رژيم امنيتى را به لرزه درآورد. با افتخار اعلام مى كنم كه اسرائيل درحال كشيدن نفس هاى آخر خود است. سفر بوش براى آنها به مانند تنفس مصنوعى دادن به يك مرده است. به اميد خدا اسرائيل روبه مرگ و نابودى است.
*** ظاهراً در چند روز اخير شاهد كاهش حملات حماس به شهرك هاى صهيونيست نشين هستيم. اين كار تاكتيكى است يا راهبرد هميشگى شما
مبارزه با اشغالگرى حق مشروع ماست و ما جنگ با اسرائيل را جزو وظايف خود مى دانيم. از سويى حق مقاومت و دفاع در برابر ظالم هم در همه اديان الهى و حقوق بين الملل مشروع شناخته شده است. مقاومت ادامه دارد ولى ترجيح داده ايم تا به نتيجه رسيدن طرح آتش بس دولت مصر كمى از حجم حملات خود كم كنيم تا بهانه به دست صهيونيست هاى خون آشام نداده باشيم. از سويى به دنبال آن هستيم تا كمى اوضاع مردم غزه،كه حتماً اخبارش را شنيده ايد، بهتر شود.
*** طرح آتش بس اكنون درچه مرحله اى است
متأسفانه اسرائيل اهميتى به اين طرح نداد ولى ما به مقاومت خود ادامه خواهيم داد.
*** آيا برق و گاز غزه وصل شد ظاهراً ايران و الجزاير اعلام آمادگى كرده اند سوخت رايگان در اختيار غزه قرار دهند.‎/‎/‎/
اسرائيلى ها ما را در دوراهى مرگ و زندگى قرار داده اند و بيشتر مناطق غزه در خاموشى مطلق بسر مى برد. اين توطئه اى براى قتل مردم ما در بيمارستان ها و ساير نقاط حساس و فشارى براى تسليم حماس است. ما از دو كشور ايران و الجزاير تشكر مى كنيم كه در كنار ملت مظلوم ما ايستاده اند. متأسفانه اسرائيل باوجود حسن نيت ملت ها و كشورهاى دوست اجازه چنين اقدامى را نخواهد داد.
*** عمر سليمان، رئيس سازمان اطلاعات مصر، اخيراً ديدارهايى با مسئولان تل آويو داشته است. اين ديدارها به كجا رسيد
اين هفته هيئتى از حماس براى بررسى نتايج ديدارهاى عمر سليمان در تل آويو به قاهره خواهد رفت. سفر اخير رئيس سازمان اطلاعات مصر در ارتباط با اوضاع غزه بود و وى طرح آتش بسى را كه پيش از اين مصر با گروه هاى فلسطينى توافق كرده بود به تل آويو برد. ظاهراً اولمرت در ديدار اين هفته خود از تل آويو به اين طرح پاسخ خواهد داد. نكته اى را كه بايد در اينجا تأكيد كنم اين است كه هم اكنون طيفى از سران رژيم صهيونيستى مانند بنيامين نتانياهو بشدت با اين طرح مخالفند و افرادى مانند ايهود باراك وزير دفاع اين رژيم حتى خواستار حمله گسترده ترى به غزه شده است. به هرحال ما منتظر پاسخ اولمرت به مصرى ها هستيم.
*** فكر نمى كنيد درخواست آتش بسبا درخواست قبلى شما درباره لزوم تداوم مقاومت كمى در تناقض باشد
پيش از اين تأكيد كردم كه اين امر فقط يك تاكتيك است.
تا وقتى كه اشغالگرى هست، مطمئن باشيد مقاومت هم ادامه دارد. طرح آتش بس كنونى به مفهوم فرصتى براى تنفس مردم غزه است. مقاومت يك شبه بوجود نيامده و ثمره سال ها كوشش و تلاش و شهادت مجاهدان است. تا وقتى كه ضربان قلب ما مى زند ما به مقاومت ادامه خواهيم داد.

خلاصه گفت وگو
* دولت صهيونيستى روى آوار خانه هاى ملت مظلوم فلسطين و جمجمه هاى كودكان و شهداى بيگناه اين ملت بنا شد.
* يكى از پيام هاى سفر بوش به منطقه تأكيد بر اين است كه از نگاه دستگاه ديپلماسى ايالات متحده، فلسطينيان ديگر هيچ گاه مجال بازگشت به زمين هاى خود را نخواهند داشت.
* سخنان دكتر محمود احمدى نژاد حرف ما هم هست.
* با افتخار اعلام مى كنم كه اسرائيل درحال كشيدن نفس هاى آخر خود است و سفر بوش براى آنها به مانند تنفس مصنوعى دادن به يك مرده است.
* اسرائيلى ها ما را در دوراهى مرگ و زندگى قرار داده اند و بيشتر مناطق غزه در خاموشى مطلق بسر مى برد.
* هم اكنون طيفى از سران رژيم صهيونيستى مانند بنيامين نتانياهو بشدت با طرح آتش بس مصرى ها مخالفند.

«اگر در تاريكى شب به سمت ساحل قدم برداريد، ميزهاى كوچك و بزرگى را مى بينيد كه روى شن ها جاخوش كرده اند. بچه ها داخل و در كنار آب مشغول بازى هستند و جوان ها در گروه هاى چند نفرى در كنار ساحل نشسته و گپ مى زنند. از آنجا مى توان سوسوى چراغ قايق هاى ماهيگيرى را به خوبى ديد.ديدن اين تصاوير زيبا به آدمى آرامش مى بخشد. اينجا غزه است.»
نوشته فوق، بخشى از خاطرات يك جهانگرد اروپايى است كه سال ها قبل از غزه ديدن كرده بود.چندى قبل او سفر ديگرى به غزه داشت، اما تصاويرى كه اين بارشاهدش بود، به طور آشكارى متفاوت بودند. او اين بار مشاهداتش را در قالب عبارتى كوتاه چنين بيان كرد: «غزه، سرزمين ويران شده».
باريكه غزه، سرزمينى به وسعت تقريبى ۳۶۰ كيلومتر مربع است كه در كنار درياى مديترانه بين مصر و سرزمين هاى اشغالى قرار گرفته و محل سكونت بيش از ۱‎/۵ ميليون فلسطينى است. از زمان تشكيل دولت اسرائيل در سال ۱۹۴۸ ميلادى، غزه به مدت ۱۹ سال به دست مصر اداره مى شد.اما در سال ۱۹۶۷ با حمله ارتش اسرائيل به غزه، اين سرزمين تحت كنترل رژيم صهيونيستى قرار گرفت. در سال ،۲۰۰۵ اسرائيل نيروهاى خود را به همراه هزاران يهودى ساكن در غزه، از اين سرزمين خارج كرد. اسرائيل اين اقدام را به مثابه پايان اشغال غزه دانست، چيزى كه از ديد بين المللى هرگز مورد پذيرش قرار نگرفت، چرا كه اسرائيل هنوز هم كنترل بخش اعظم مرزهاى زمينى، هوايى و دريايى غزه را در اختيار دارد و از همين طريق است كه محاصره اقتصادى اين منطقه را به اجرا درآورده است.
حدود پنج ماه قبل، اسرائيل به بهانه جلوگيرى از انجام حملات موشكى از نوار غزه عليه شهرك هاى يهودى نشين، اين منطقه را به محاصره كامل خود درآورد به طورى كه حتى ورود مواد غذايى و سوخت به غزه هم با محدوديت هاى شديدى مواجه گرديد. از آن زمان تاكنون، ۱۲ سازمان وابسته به سازمان ملل متحد، سازمان هاى مختلف ضدجنگ و بسيارى از سازمان هاى غيردولتى ضمن اعتراض گسترده به اقدامات جنايتكارانه رژيم اشغالگر قدس، نسبت به وقوع يك فاجعه انسانى در غزه هشدار دادند. درحال حاضر وضعيت زندگى ۱‎/۵ ميليون فلسطينى ساكن در اين منطقه به شدت وخيم گزارش شده است. محاصره اقتصادى غزه مشكلات بسيارى براى فلسطينيان ساكن در اين سرزمين كه دوسوم آنها زير خط فقر زندگى مى كنند، به وجود آورده است. كمبود سوخت موجب قطعى گسترده برق و از كار افتادن بخش اعظم فعاليت هاى روزمره در غزه شده است. وضعيت بهداشت نيز بسيار وخيم است. بانك جهانى در آخرين گزارش خود در مورد وضعيت اقتصادى غزه، با اشاره به تعهد كمك هفت ميليارد دلارى برخى كشورها براى توسعه اقتصادى فلسطين، آورده است كه بيش از ۸۰ درصد مردم فلسطين ( ۷۵ درصد ساكنان غزه ) محتاج كمك هاى خارجى هستند.
نرخ بيكارى كه در سال ۲۰۰۶ معادل ۳۴‎/۸ درصد بود، در حال حاضر به شدت افزايش يافته و به بيش از ۴۰ درصد رسيده است. از آغاز سال ۲۰۰۸ تاكنون، درآمد خانوارهاى فلسطينى ساكن غزه تا ۲۵ درصد كاهش پيدا كرده و اين در حالى است كه درآمد سرانه فلسطينيان در سال ۲۰۰۷ هيچ رشدى نداشته است. افزايش نيافتن درآمدها در كنار رشد بهاى كالاهاى اساسى فشار مضاعفى را بر مردم اين منطقه وارد مى كند. در همين حال، كاهش قابل توجه تعداد كاميون هاى حامل مواد غذايى، موجب كمبود شديد اين مواد در غزه شده است.
فعاليت شركت هاى تجارى و كارگاه هاى صنعتى نيز به شدت كاهش يافته است. و اين موارد تنها گوشه اى از فجايعى است كه اين روزها در غزه اتفاق افتاده است ‎/
به دليل جلوگيرى رژيم اسرائيل از اطلاع رسانى صحيح، دستيابى به آمار و ارقام دقيق از وضعيت ساكنان غزه تقريباً غيرممكن است. از سپتامبر سال ۲۰۰۰ تاكنون، رشد اقتصادى غزه و كرانه غربى به شدت افت كرده است. در سال ۲۰۰۵ با خروج اسرائيل از غزه، زمينه هاى بهبود وضعيت اقتصادى منطقه فراهم شد اما با اعمال فشارهاى غيرانسانى از سوى دولت اسرائيل، اين امر امكانپذير نشد و امروز شرايط به مراتب وخيم تر از گذشته شده است. با نگاه به آمارهاى موجود، مى توان تصويرى اجمالى از شرايط اقتصادى غزه به دست آورد.

۶۰ سال از تأسيس رژيم صهيونيستى در منطقه خاورميانه و در سرزمين فلسطين مى گذرد. اسرائيل دولتى است كه در تمام اين ۶۰ سال بحران آفرينى نموده و در سايه اين بحران ها با استفاده از ابزار ميليتاريسم به حيات خود ادامه داده است. دولت صهيونيست شكل گرفته در خاورميانه و در قلب جهان اسلام و به واسطه تصرف و اشغال يك كشور اسلامى و عربى به طور طبيعى مى بايست عكس العمل شديد دولت هاى منطقه را به دو دليل عمده بر مى انگيخت. نخست اتحاد جهان اسلام و دوم ناسيوناليسم عربى و حساسيت اعراب به تماميت ارضى عرب.
در سال هاى ابتدايى و ميانى اين ۶۰ سال ارتباط سه رأس مثلث «فلسطين»،«رژيم صهيونيستى» و «كشورهاى منطقه و جهان اسلام» به گونه اى بود كه كفه ترازو به سمت فلسطين سنگينى مى نمود تا جايى كه چندين جنگ بزرگ ميان اعراب و رژيم صهيونيستى در گرفت اما حاصلى به جز گسترش اشغال فلسطين نداشت. در سال هاى دو دهه اخير اما رفته رفته ناسيوناليسم عربى و دين محورى كشورهاى منطقه به جز معدود كشورهايى چون ايران و سوريه، رنگ باخت و در عمل كفه ترازو به سمت رژيم صهيونيستى سنگينى كرد. اگرچه نه بطور رسمى اما عملاً استراتژى اعراب به سمت مصالحه با اسرائيل چرخيد و تا حد همكارى سرويس هاى امنيتى و جاسوسى فى مابين در راستاى منافع مشترك پيش رفت.
در واقع از ابتدا استراتژى تفرقه افكنى ميان جهان اسلام راهكارى بود كه دولت رژيم صهيونيستى و پديدآورندگان و حاميانش در جهت بقا و پايدارى آن به كار بستند و در سال هاى اخير تا حد تفرق ميان گروه هاى فلسطينى توسعه دادند و شكافى عميق ميان حماس و فتح به عنوان دو گروه عمده فلسطينى ايجاد نمودند. دلايل گسست ناسيوناليسم عربى و اتخاذ مواضع تصميمات نه چندان خصمانه با رژيم صهيونيستى (مانند نامه تبريك مبارك به شيمون پرز ) را مى توان در سه نكته اصلى و اساسى جست وجو كرد. نكته نخست حمايت بى دريغ غرب و در رأس آن ايالات متحده آمريكا از رژيم صهيونيستى است. با توجه به وابستگى دولت هاى عربى به آمريكا چه از نظر سياسى و چه از نظر اقتصادى و حوزه نفوذ دولت آمريكا در دول عربى و تأمين منافع اعراب از طريق روابط حسنه با ايالات متحده، دولت هاى عربى مى توانند از مسائل قومى و مذهبى چشم بپوشند.
نكته دوم، جايگاه مستحكم لابى هاى اقتصادى صهيونيستى در معادلات اقتصادى و انرژى دنياست كه منافع اعراب متكى به اقتصاد انرژى در تعامل با آنهاست.
و سوم ارتش به ظاهرتوانمند رژيم صهيونيستى و ناتوانى و البته بى ميلى اعراب در تقابل با آن. در طول اين ۶۰ سال تهاجم دولت هاى عربى به رژيم صهيونيستى با پاسخ شديد تل آويو مواجه شده است و به شكست آنها منجر شده است. شكست هاى تاريخى اعراب در برابر رژيم صهيونيستى، جرأت اتخاذ موضع خصمانه را از آنان گرفته است. اگرچه شكست رژيم صهيونيستى در برابر مقاومت حزب الله لبنان تا حدود بسيارى از افسانه شكست ناپذيرى ارتش رژيم صهيونيستى كاست اما اين ترس تاريخى هنوز در اعراب وجود دارد.
در رأس ديگر اين مثلث يعنى فلسطين نيز تفرقى وجود دارد كه موجب حركت دو جناح اصلى در دو سوى متفاوت است. جنبش فتح به رهبرى محمود عباس از حمايت آمريكا و دول عربى برخوردار است و از سوى ديگر جنبش مقاومت اسلامى (حماس) آماج حملات رژيم صهيونيستى و غرب است. مردم فلسطين نيز طبق نظرسنجى ها و انتخابات مواضع حماس را بيشتر مى پسندند و بيشتر جانب مقاومت را نگه مى دارند. اين اختلافات موجب شده است كه فلسطين عليه اسرائيل متحد نشود و تهديد يكپارچه اسرائيل تضمين نشود. مع الاسف اين اختلافات تا حد درگيرى ميان فتح و حماس نيز گسترش يافته است. حمايت صرف از هر يك از اين دو جريان به طور قطع نمى تواند ضامن تأمين منافع فلسطين باشد. اتحاد پيش شرط دفاع از حقوق فلسطين در برابر اشغالگران است و اين امر نيز مستلزم مذاكرات و تفاهم ميان دو طرف. در غير حال مواضع فتح ناموفق و سياست هاى آن نا درست مى نمايد زيرا اسرائيل هيچگاه به تعهدات خود در قبال مذاكرات صلح عمل نكرده و حسن نيت نداشتن رژيم صهيونيستى چه در قبال فلسطين و چه ساير كشورها از جمله ايران بارها و بارها به اثبات رسيده است. در واقع علامت سؤال ميان ارتباط سه رأس اين مثلث، تضاد منافع ميان رژيم صهيونيستى و فلسطين است كه عملاً تئورى تشكيل دو كشور مستقل در كنار يكديگر را به بن بست كشانده است و نابودى هريك نيز چندان ممكن نيست. براين اساس تحميل نمودن هرچه بيشتر شكست ها به رژيم صهيونيستى و كاهش قدرت آن مى تواند استراتژى كارآمد و قابل قبولى براى فلسطينيان باشد كه اين امر نيازمند همسويى و هماهنگى ميان گروه هاى گوناگون است. امرى كه با تمركز بر منافع فلسطين و هوشيارى و درايت دور از دسترس نيست.