اشرف پورمند
تغذيه نقش مهمى در حفظ سلامت بيماران مبتلا به ام.اس (MS) دارد. ام.اس ، نوعى بيمارى مزمن و اغلب پيش رونده در دستگاه عصبى مركزى است كه با از بين رفتن غشاى ميلين در برخى اعصاب مغز و نخاع مشخص مى شود. غلاف ميلين، رشته هاى عصبى را مى پوشاند و آنها را در برابر آسيب حفظ مى كند. اين بيمارى در بالغين جوان بين ۲۰ تا ۴۰ سال شايع تر و ميزان ابتلا در زنان دو برابر مردان است.افراد با عادات غذايى نادرست بايد بعد از آگاهى از برنامه تغذيه اى صحيح به تدريج و در چند مرحله از برنامه غذايى مناسب استفاده كنند.
مصرف چربى ها
با توجه به نقش مهم چربى هاى ضرورى در ترميم و نگهدارى سلول هاى عصبى ، مصرف اين گروه غذايى از اهميت خاصى برخوردار است بخصوص باتوجه به عملكرد چربى ها در بروز بيمارى هاى قلبى و عروقى و افزايش وزن، مقدار چربى دريافتى و نوع آن بايد مشخص شود. به همين علت چربى هاى گياهى غيراشباع بايد جايگزين چربى هاى حيوانى اشباع شوند.
مواد غذايى مضر
۱- غذاهاى چرب ۲- فراورده هاى لبنى پرچرب ۳- سس مايونز و تمامى سس هاى داراى چربى زياد ۴- غذاهاى بسيار شيرين، كيك ، بيسكوئيت، شيرينى و آب نبات ۵- غذاهاى حساسيت زا مثل تخم مرغ، شير، سيب زمينى، گوجه فرنگى، بادنجان، مخمر، شكر و برخى ميوه ها بسته به واكنش بيمار، مواد غذايى با رنگ هاى افزودنى مثل نوشابه ها يا با مواد نگهدارنده مثل كنسروها، ادويه ها، ميوه ها و سبزى هايى كه خوب شسته نشده اند يا با افزودن مواد شيميايى رشد كرده اند كه مواد باقى مانده روى آنها مى تواند سمى و حساسيت زا باشد.
۶- قهوه، الكل، كولا
مواد غذايى مفيد
۱- چربى هاى امگا ۳ و امگا شش: منبع اصلى اسيدهاى چرب امگا۳ انواع ماهى بخصوص ماهى ساردين و سالمون است و ساير منابع غذايى آن روغن سويا، كانولا، جوانه گندم، گردو، روغن تخم كتان، سبزيجات برگ سبز و روغن كبدماهى است.اسيدهاى چرب امگا ۶ نيز در روغن هاى غيراشباع گياهى مثل روغن ذرت، روغن كانولا، روغن سويا، روغن بادام زمينى و روغن آفتابگردان وجود دارد.
۲- ميوه ها و سبزى هاى تازه و تميز (سبزى هاى داراى برگ سبز پررنگ)
۳- جوانه ها : جوانه يونجه دراين ميان، مؤثرتر است و بايد موقع جوانه زدن مصرف شود.
۴- پودر جلبك آب هاى تازه: اين پودر به صورت بسته بندى شده در برخى فروشگاه ها موجود است.
۵- مايعات: آب تصفيه شده در حدود دو ليتر (۸ ليوان) در روز، انواع چاى گياهى به جاى چاى معمولى و آب ميوه رقيق شده از جمله مايعاتى است كه نوشيدن آن در طول روز براى افراد مبتلا به ام.اس توصيه مى شود.

سياوش تليانى‎/ منبع: savethechildren.org
براساس جديدترين آمارهاى جهانى، ايران در مطالعه جهانى «سلامت مادران، كودكان و بهداشت آنها»، از نظر شرايط زنان در هنگام زايمان و تولد فرزند، در جايگاه چهل و سوم بين ۷۱ كشور جهان قرار دارد.
سازمان جهانى «نجات كودكان» در گزارش سال ۲۰۰۸ خود كه مطالعه جهانى درباره سلامت و بهداشت مادران و كودكان است نشان مى دهد؛ ايران در بين كشورهاى در حال توسعه، چهل و سومين كشور به لحاظ «بهترين براى مادر شدن» است و در اين بين قزاقستان با قرار گرفتن در رتبه هفتم بهترين جايگاه را از اين نظر به خود اختصاص داده است و بدترين كشور از اين نظر «پاكستان» با رتبه ۶۹ است.
اين تحقيق همچنين كشورهاى ازبكستان با رتبه ،۲۰ ارمنستان با رتبه ،۲۵ كويت با رتبه ،۲۶ بحرين با رتبه ،۳۱ قطر با رتبه ،۳۹ اردن با رتبه ۴۰ و جمهورى آذربايجان با رتبه ۴۲ را بالاتر از كشور ما به لحاظ بهترين كشور براى مادرشدن قرار داده است، البته ايران نيز از اين نظر بالاتر از كشورهايى چون امارات، تركيه، اندونزى، عربستان، عمان و هند قرار دارد.
بخش ديگرى از اين گزارش نشان مى دهد ميزان
مرگ و ميركودكان زير پنج سال در ايران در سال ۲۰۰۶ ، ۳۴ در هر هزار نفر بوده است و كشورمان از اين نظر نيز در مقايسه با كشورهاى منطقه تقريباً وضع متعادلى داشته است و همچنان پاكستان بدترين آمار اين بخش را به خود اختصاص داده است.
امارات متحده عربى با مرگ هشت كودك در هر هزار نفر بهترين وضع را در ميزان مرگ و مير كودكان زير پنج سال داشته است.
به علاوه در بين ۷۱ كشور در حال توسعه جهان، سنگاپور با مرگ سه هزار كودك در هر هزار نفر كمترين آمار را در اين زمينه داشته است.
براساس اعلام سازمان جهانى نجات كودكان ايران در بين كشورهاى درحال توسعه براى به دنيا آوردن نوزاد، رتبه قابل قبولى - سى و هفتم - دارد و در اين زمينه در سطحى بالاتر از برخى كشورهاى همسايه چون آذربايجان، هند، عراق، عمان، پاكستان، عربستان، سوريه، تاجيكستان، امارات متحده عربى قرار دارد و قبرس، بهترين كشور براى به دنيا آوردن نوزاد معرفى شده است.
شاخص ديگرى كه در اين گزارش جهانى بررسى شده است، تخمين جمعيت كودكان زير پنج سالى است كه از كمبود وزن شديد رنج مى برند. براين اساس در سال ۲۰۰۶ ، ۱۱ درصد كودكان زير پنج سال ايرانى، كمبود وزن شديد داشته اند و در اين زمينه كودكان در قرقيزستان از وضعيت متعادلى برخوردار هستند.
همچنين تركيه، سوريه، كويت، عراق، بحرين، آذربايجان و ارمنستان از ديگر كشورهايى هستند كه در اين شاخص در مقايسه با ايران وضع بهترى دارند.
بررسى اميد به زندگى زنان هنگام زايمان در كشورهاى در حال توسعه حاكى است كه در سال ۲۰۰۷ اميد به زندگى زنان ايرانى هنگام زايمان ۷۳ سال بوده كه اين رقم كشورمان را در رتبه نوزدهم قرارداده است و بين ۷۱ كشور در حال توسعه، ايران رتبه ۴۶ را دراختيار دارد. همچنين ازنظر ميزان استفاده از روش هاى نوين جلوگيرى از باردارى در بين زنان اين كشورها، ۵۶ درصد زنان ايرانى از اين روش ها استفاده كرده اند و اين آمار در نوع خود بسيار جالب است، چرا كه ايران در سال ۲۰۰۵ بيشترين آمار را در اين زمينه در مقايسه با همه كشورهاى منطقه و حتى غرب آسيا به خود اختصاص داده است و در اين سال در آسيا فقط پنج كشور كره، اندونزى، ويتنام، ازبكستان و تايلند بالاتر از ايران قرار داشته اند.
سازمان نجات كودكان در اين گزارش در بررسى وضع كشورهاى توسعه يافته اعلام كرده است كه سوئد بهترين كشور جهان براى مادر شدن و ايتاليا بهترين كشور جهان براى به دنيا آوردن نوزاد است و در بين كشورهاى آسيايى فقط ژاپن اين جايگاه را دراختيار دارد.

] ژيلا رضائيان عطارى ]
هپاتيت (التهاب كبد) مى تواند به وسيله بسيارى از داروها و مواد سمى و ويروس هاى مختلف ايجاد شود كه تظاهرات بالينى آنها ممكن است كاملاً شبيه يكديگر باشد. ويروس هاى اختصاصى كه سبب هپاتيت ويروسى شامل: ويروس هپاتيت HAV) A ) ، ويروس هپاتيت HBV) B )، ويروس هپاتيت HCV)C )، ويروس هپاتيت D (عامل دلتا) و ويروس هپاتيت E( نوعى هپاتيت منتقله از راه گوارشى كه به شكل اپيدمى در آسيا و شمال آفريقا و مكزيك مشاهده شده است) مى شود. اصطلاح ويروس هپاتيت HGV) G ) به تازگى براى عاملى به كار مى رود كه به ندرت موجب هپاتيت واضح مى شود. تصوير بالينى هپاتيت ويروسى بى نهايت متغير بوده و از يك عفونت بدون علامت تا يك بيمارى برق آسا و كشنده در مدت چند روز متفاوت است.
* هپاتيت A
انتقال عامل اين بيمارى تقريباً منحصر به راه مدفوعى -دهانى است. انتشار ويروس هپاتيت A از شخصى به شخص ديگر با رعايت نكردن بهداشت فردى و ازدحام جمعيت تشديد مى شود. مصرف غذا، آب، شير و صدف آلوده، به صورت همه گير يا تك گير، موجب ابتلا به بيمارى مى شود.
هپاتيت A در اواخر پائيز و اوايل زمستان شيوع بيشترى دارد. در كشورهاى پيشرفته بروز هپاتيت A به علت ارتقاى سطح بهداشت كاهش يافته است.
در كشورهاى در حال توسعه همگام با كاهش شيوع عفونت هاى خفيف در دوران كودكى احتمال بروز عفونت شديد در بالغين جامعه افزايش مى يابد، همچنين مسافرت به مناطق آندميك، منشأ عفونت نزد بزرگسالان ساكن مناطق غيرآندميك است. كانون هاى اپيدميولوژيك عفونت هپاتيت A كه اخيراً شناسايى شده است شامل مراكز نگهدارى كودكان، بخش هاى مراقبت مخصوص نوزادان و مصرف كنندگان داروهاى وريدى است. با اين كه هپاتيت A به ندرت از راه خون منتقل مى شود چند مورد از اين بيمارى در كسانى كه عوامل انعقادى تغليظ شده را دريافت مى كنند، شناسايى شده است.
* هپاتيت B
ابتلا به هپاتيت B انتشار وسيعى در سراسر جهان دارد. شيوع عفونت با اين ويروس به عوامل مختلفى از جمله عادات اجتماعى مانند خالكوبى، حجامت، اعتياد و غيره وابسته است. براساس آمارهاى موجود در ايران حداقل دو درصد از جمعيت شهرى به اين بيمارى مبتلا بوده و انتقال از مادران آلوده به نوزادان مهم ترين شيوه انتقال است.
درمان اين بيمارى به دليل طولانى بودن و گرانى داروها و نياز به انجام آزمايش ها و مراجعات مكرر به پزشك، پرهزينه است و گاهى امكان پرداخت آن از سوى بيماران وجود ندارد. اين بيمارى علاوه بر ايجاد مشكلات مالى و عاطفى در خانواده ها، بار سنگين اقتصادى بر دوش دولت قرار مى دهد.
بسيارى از بيماران به علت عدم شناخت زودرس بيمارى، در مراحل پيشرفته براى درمان مراجعه مى كنند و در نتيجه درمان هاى موجود براى آنان مؤثر واقع نمى شود.در بيشتر موارد ويروس هپاتيت B از راه هاى غيرپوستى (و نيز تماس هاى مخفى پوستى كه كمتر جلب توجه مى كنند) منتقل مى شود. بيمارى تقريباً در تمام نقاط بدن افراد آلوده به ويروس هپاتيت B مثل بزاق اشك، مايع مغزى ـ نخاعى، شيره معدى و ادرار و حتى به ندرت در مدفوع بيمار مشاهده مى شود.از سويى دو راه غيرپوستى برخورد با ويروس كه تازگى به عنوان مهم ترين روش هاى انتقال ويروس مورد توجه قرار گرفته اند «تماس نزديك» و «انتقال در هنگام زايمان» است. گروه هاى ديگرى كه ميزان عفونت در آنها بالاست عبارتند از: افرادى كه همسر آنها مبتلا به هپاتيت B حاد است، كسانى كه از نظر جنسى بى بند و بار هستند، كاركنان پزشكى كه با خون تماس دارند، افرادى كه نياز به تزريق خون مكرر خصوصاً فرآورده هاى خونى تغليظ شده (بخصوص هموفيلى ها) دارند، ساكنين و كاركنان آسايشگاه هاى عقب افتادگان ذهنى و زندان ها و به ميزان كمتر، اعضاى خانواده بيماران مبتلا به بيمارى مزمن كبدى.
* هپاتيت C
حداقل سه نوع ويروس در بروز اين هپاتيت دخالت دارند.هپاتيت C شايع ترين نوع هپاتيت است كه به دنبال ترانسفوزيون خون ايجاد مى شود.كودكانى كه مرتب ترانسفوزيون خون احتياج دارند يا افرادى كه حجم زيادى خون دريافت مى كنند، بيش از ديگران در معرض ابتلا به هپاتيت C قرار دارند.
دوره نهفته هپاتيت C متغير است كه اين موضوع گوناگونى عوامل ايجاد كننده هپاتيتC را نشان مى دهد.اين دوره به طور متوسط بين شش تا ۹ هفته تخمين زده مى شود.سير بالينى هپاتيت C به هپاتيت B شباهت دارد و فقط علائم خفيف تر هستند. در بيشتر موارد حالت ناقل مزمن در افراد مبتلا به وجود مى آيد و تعداد قابل ملاحظه اى از بيماران به اختلالات مزمن كبدى مبتلا مى شوند همچنين خطر ابتلا به سيروز كبدى پس از هپاتيت C افزايش مى يابد.به نظر مى رسد مخزن اصلى ويروس هاى عامل هپاتيتC، انسان باشد.شيوع بيمارى در كسانى كه از خون خون دهندگان حرفه اى استفاده كرده اند، بيشتر است.مواردى از بيمارى نيز به دنبال اهداى خون از سوى افراد سالم گزارش شده است كه دلالت بر وجود حاملين مزمن عامل يا عوامل بيمارى مى كند.هپاتيتC از طريق غير تزريقى نيز قدرت انتقال دارد.تماس نزديك بين افراد يك خانواده و زوجها و آلوده شدن نوزادان از طريق مادران مبتلا، از ديگر روش هاى انتقال بيمارى است.براساس گزارشى از هندوستان به نظر مى رسد كه احتمال انتقال هپاتيت C از طريق مصرف آب آلوده نيز وجود داشته باشد.
* هپاتيت D
اين ويروس داراى انتشار جهانى است.در كشورهاى مديترانه اى (آفريقاى شمالى و اروپاى شرقى و خاورميانه)، عفونت در ميان مبتلايان به هپاتيت B به صورت آندميك وجود دارد و بيمارى بيشتر از راه هاى غير پوستى، مخصوصاً تماس هاى نزديك فردى منتقل مى شود. در مناطق غير آندميك مثل ايالات متحده و اروپاى غربى عفوت HDV مربوط به افرادى است كه مرتب در معرض خون و فرآورده هاى خونى هستند و مشخصاً در معتادان و هموفيلى ها ديده مى شود.
* خصوصيات بالينى و آزمايشگاهى
علائم و نشانه ها: هپاتيت حاد ويروسى پس از دوره كمونى كه بر حسب عامل به وجود آورنده آن متفاوت است، بروز مى كند.به طور كلى دوره كمون هپاتيتA بين ۱۵ تا ۴۵ روز (به طور متوسط چهار هفته) است.
طول دوره كمون در مورد هپاتيت B و D بين ۳۰ تا ۱۸۰ روز ( به طور متوسط چهار تا ۱۲هفته)، هپاتيتC بين ۱۵ تا ۱۶۰ روز (به طور متوسط هفت هفته) و در مورد هپاتيت E بين ۱۵ تا ۶۰ روز (به طور متوسط پنج تا شش هفته) است.علائم پيش درآمد هپاتيت حاد و ويروسى، سيستميك و كاملاً متغير است.علائم عمومى مثل بى اشتهايى، تهوع، استفراغ، خستگى، ناخوشى، درد مفاصل و ماهيچه ها، سر درد، ترس از نور، سرفه و زكام، ممكن است يك تا دو هفته قبل از يرقان بروز كند.يك تا پنج روز قبل از بروز يرقان ممكن است بيمار متوجه تيره شدن ادرار و كمرنگ شدن مدفوع خود شود.با بروز يرقان علائم عمومى پيش درآمد معمولاً خفيف مى شود.كبد بزرگ و حساس شده همراه با درد ربع فوقانى راست و ناراحتى است.مدت مرحله پس از يرقان بين دو تا ۱۲ هفته متغير است.
* پيشگيرى
به علت اين كه درمان خاص در هپاتيت حاد ويروسى وجود ندارد و درمان ضد ويروسى نيز در هپاتيت مزمن ويروسى فقط در بعضى بيماران مؤثر است، بر پيشگيرى از طريق ايمن سازى در گروه هاى پرخطر تأكيد مى شود.همانطور كه گفته شد گروه هاى پر خطر شامل كاركنان بهداشتى كه با خون سر و كاردارند، كاركنان و بيماران بخش همودياليز، ساكنان و كاركنان آسايشگاه هاى معلولين، معتادان به داروهاى تزريقى، محكومين به حبس هاى طولانى مدت، افرادى نظير هموفيلى هايى كه نيازمند درمان با مقدار زيادى از مشتقات خونى به مدت طولانى هستند و افرادى كه در مناطق با شيوع زياد بيمارى زندگى مى كنند يا به اين نواحى زياد سفر مى كنند، هستند.
براى پيشگيرى پس از تماس هاى نزديك با مبتلايان به هپاتيت A تزريق ايمنوگلوبولين در نخستين فرصت ممكن توصيه مى شود. اين مقدار حتى اگر ۲ هفته پس از تماس با اين افراد تزريق شود ممكن است مؤثر باشد.







منابع:
-1كتاب بيمارى هاى كبد از دكتر مرتضى داورخان و پروانه بيشه بان
-2كتاب بيمارى هاى عفونى از هاريسون ويراش ۲۰۰۲

فاخره بهبهانى‎/مهندس علوم و صنايع غذايى
قند و شكر برخلاف قندهاى نشاسته اى موجود در نان، غلات، ماكارونى و غيره از گروه قندهاى ساده اى هستند كه امروزه كاربردهاى زيادى در تركيبات نوشيدنى ها و تنقلات و مواد غذايى شيرين دارند. مصرف به اندازه آنها به عنوان ارزان ترين منبع انرژى منجر به تأمين انرژى براى سلول هاى مغز مى شود و از سويى زياده روى در مصرف آنها منجر به بيمارى هايى چون چاقى، ديابت، سرطان، ناراحتى هاى قلبى ـ عروقى و فساد و پوسيدگى دندان ها مى شود.
چاقى: مصرف قند و شكر تصفيه شده موجب مى شود سطح قند خون به سرعت بالا رود. در اين هنگام لوزالمعده شروع به ترشح انسولين براى تنظيم قند خون مى كند و در نتيجه قند خون به سرعت پائين مى آيد. هنگامى كه ميزان قند خون در حال كاهش است، لوزالمعده نيز از ترشح انسولين باز مى ايستد، اما اين كار با سرعت لازم انجام نمى شود و در نتيجه ممكن است سطح قندخون از حالت اول هم كمى پائين تر بيايد. در اين صورت ممكن است شخص احساس خستگى و بى حالى كند. براى رفع چنين احساسى، درمان ظاهراً خوشايند، مصرف مجدد قند است. خوردن بيش از حد ميوه هاى پرقند نظير موز، انجير، زردآلو، انگور و خربزه نيز موجب افزايش تدريجى قند خون و اضافه وزن مى شود، بنابراين متخصصان معتقدند برخلاف قند و شكر كه از گروه قندهاى ساده به شمار مى روند، قندى كه در نشاسته ها همچون نان، غلات، ماكارونى، برنج و سيب زمينى وجود دارد، آهسته وارد جريان خون مى شود و در نتيجه انرژى شما ثابت تر باقى مى ماند، لذا، غذاهاى نشاسته اى غنى از فيبر مانند نان هاى سبوسدار (سنگك و جو) و همچنين حبوبات، سبزيجات و ميوه جات كم شيرين را در رژيم غذايى خود وارد كنيد تا از خطرات ناشى از اضافه وزن در امان بمانيد.
بيمارى قلبى ـ عروقى: مصرف مواد قندى به مقدار زياد موجب تجمع و تبديل مازاد آن به چربى اضافه در خون مى شود و رسوب اين چربى ها در عروق تصلب شرايين را دربردارد، بنابراين اگر شما استفاده از قند را محدود كنيد، احساس سبكى بيشترى خواهيد داشت، چرا كه مصرف قند به اندازه اندك هم كالرى زيادى را توليد مى كند.
سرطان: مصرف بيش از حد شكر تصفيه شده، با تحريك توليد انسولين زمينه ابتلا به سرطان لوزالمعده را فراهم مى كند. دانشمندان بين مصرف مواد شيرين و ابتلا به سرطان لوزالمعده رابطه مستقيمى يافته اند. بروز اين سرطان در كسانى كه حداقل دو بار در روز چاى بسيار شيرين مى نوشند تا ۹۰ برابر بيشتر است. همچنين مصرف بيش از حد قند، جذب پروتئين و مواد مغذى را مختل مى كند و موجب سوء تغذيه و اختلال دررشد سلول هاى مغز مى شود.
پوسيدگى دندانها: بقاياى حاصل از مصرف مواد قندى به وسيله باكترى هاى موجود در دهان تجزيه و تخمير شده و به اسيد تبديل مى شوند. اسيد حاصله ميناى دندان را تخريب كرده و منجر به سياه شدن و فساد زودرس دندان ها مى شود.
شيوع اين عوارض در اثر مدرنيزه شدن جوامع و تغيير نامطلوب شيوه زندگى و به دنبال آن افزايش سطح بهداشت و سلامت جامعه و آگاهى هاى تغذيه اى، ميزان تقاضا براى محصولات بدون كالرى يا كم كالرى نظير شيرين كننده هاى مصنوعى را به عنوان جانشين و رقيبى براى قند طبيعى در تغذيه انسان افزايش داده است.

محدثه خزاعى
حال كه لباس هاى زمستانى را درآورده ايد، بهتر است براى سلامت تن و تناسب اندامتان در فصل بهار بيشتر تلاش كنيد. معمولاً در زمستان از خوردن غذاهاى سالم كمى غافل مى شويد چون زير پليورهاى پشمى گرم و گشاد، اندامتان خيلى جلب توجه نمى كند، اما اكنون با آمدن بهار، وقت آن رسيده است تا بار ديگر تناسب اندامتان را به دست آوريد. فقط با تغييرات اندكى در برنامه غذايى روزانه شاهد افزايش سلامتى و برخوردارى از اندامى مناسب خواهيد بود. براى شروع بهتر است به توصيه هاى زير عمل كنيد:
* كاهش كالرى بدن
به گفته «ويكتوريا شانتا رتلنى»، عضو انجمن سلامت بيمارستان ممريال در شيكاگو، براى اين منظور بايد حجم غذا را كنترل كرد. به عبارتى غذاهايى مصرف كنيدكه با داشتن حداقل ميزان كالرى، بيشترين احساس سيرى
( يا به تعبير علم تغذيه اشباع شدگى) را در شما ايجاد كند.
تحقيقى كه به تازگى از سوى دانشمندان ايالت «پن» انجام شد حاكى از آن بود كه خوردن زياد سالاد كم كالرى قبل از شروع غذا، ميزان مصرف كالرى حاصل از غذاى اصلى را كاهش مى دهد. پژوهشگران دريافته اند افرادى كه قبل از ناهار، سه كاسه سالاد كم كالرى مى خورند، به هنگام غذاى اصلى ميل كمترى به خوردن دارند، بنابراين جذب كالرى بدن اين افراد درمقايسه با زمانى كه از سالاد به عنوان پيش غذا استفاده نمى كردند، به ميزان ۱۲ درصد كاهش يافته است. سالادهاى كم كالرى حاوى كاهو و كاهوپيچ، هويج، گوجه فرنگى، كرفس و خيار به همراه سس بدون چربى و پنير موزارلا است. براساس نتايج اين تحقيق، با خوردن زياد سالاد و يا حتى غذاهاى كم كالرى، احساس سيرى كامل خواهيد كرد.
* گرم نگه داشتن بدن
گرم نگه داشتن بدن اولين كارى است كه هنگام صبح انجام مى دهيد. دكتر «جى كنى»، متخصص كنترل وزن در مركز بهداشت پريتيكين در فلوريدا مى گويد: با مصرف غلات پخته به صورت گرم مثل: بلغور جو، درحدود يك پنجم غلظت كالرى غلات خشك وارد بدن مى شود. غلات خشك حاوى يك هزار و ۴۰۰ تا دو هزار كالرى درهر پوند(۴۵۴ گرم) است، درحالى كه درهر پوند غلات گرم(پخته) تنها ۳۰۰ كالرى وجود دارد و درعين حال احساس سيرى بيشترى در فرد ايجاد مى كند. با مصرف اين غذاها تا نزديك ظهر سوخت و ساز بدن تأمين مى شود و ديگر نيازى به خوردن تنقلات يا ميان وعده احساس نمى كنيد.
صبحانه اى سرشار از فيبر(سلولز) خطر ابتلا به ديابت، بيمارى قلبى و برخى سرطان ها را كاهش مى دهد.
* نوشيدن چاى سبز
درحالى كه يك شيشه نوشابه معمولى حدوداً حاوى ۱۴۰ كالرى، معادل ۹ قاشق چاى خورى شكر است، چاى سبز هيچ كالرى ندارد
( البته نوع تلخ آن ). نتايج مطالعات حاكى است كه چاى سبز حاوى موادى به نام «كاتچين» است كه موجب افزايش سوخت و ساز كالرى و كاهش چربى در بدن مى شود. اين مواد سرشار از خواص ضدالتهابى و ضدسرطانى نيز هستند. علاوه براين، چاى سبز به اندازه يك نوشيدنى تگرى، لذت بخش است. انواع مختلف آن مثل: چاى سبز با طعم گلابى كه خنك مصرف مى شود، در ماه هاى گرمى كه پيش رو داريم نوشيدنى خوش طعم و دلچسبى خواهد بود.
* شكلات
به عقيده متخصصان، خوردن يك چهارم شكلات مرغوب در كاهش اشتهاى افراد بسيار مؤثر است. گنجاندن شكلات در برنامه غذايى سالم نه فقط ممنوع نيست بلكه توصيه نيز مى شود، اما بهتر است از شكلات هاى تيره رنگ استفاده كنيد چرا كه نه فقط مزه تقريباً تلخ آن احساس سيرى بيشترى ايجاد مى كند، بلكه خواص آنتى اكسيدانى شكلات تيره، خطر حملات قلبى، افت فشار خون و ديابت را نيز كاهش مى دهد. به علاوه، سرشار از منيزيم، آهن و پتاسيم است و با افزايش فعاليت فرستنده هاى عصبى، تأثير مثبتى در روحيه شما مى گذارد.
پس هرروز با خوردن يك تكه شكلات، آرامش، نشاط و سلامتى خود را تضمين كنيد.