روزنامه جام جم در يادداشت روز خود با اشاره به مصادف بودن سال ۸۷ با سى امين سالگرد انقلاب اسلامى نيروهاى سياسى را به پرهيز از تخريب و تخطئه فرا خوانده است. جام جم در اين يادداشت بر ضرروت وحدت براى حل مشكلات تأكيد مى كند و خواهان كنار گذاشتن مچ گيرى ها، تضعيف و تخريب ها مى شود. نگارنده اين يادداشت خواهان توجه سياسيون به متن و كنار گذاشتن حاشيه ها مى شود و مى افزايد: حاشيه ها چون موريانه ما را از درون تهى مى كند. اين روزنامه همه اعم از مجلس، دولت، قوه قضائيه، نخبگان و ساير سازمان ها، نهادها و ارگان ها را در سال نوآورى و شكوفايى به خانه تكانى از حاشيه و پرداختن به متن فرا مى خواند.

روزنامه اعتماد كه مدير آن از راهيابى به مجلس بازمانده، به بهانه بررسى عملكرد مجلس هفتم سعى كرده عملكرد اين مجلس را شعارى و نه عمل گرا توصيف كند. نگارنده اين سرمقاله در مقايسه اى عجيب ميان مجلس هفتم و ششم ادعا كرده كه ناكارآمدهاى مجلس ششم ناشى از كمبود امكانات و مخالفت هاى جناح رقيب اصلاحات بود. روزنامه اعتماد با كتمان دستاوردها و خدمات مجلس هفتم نمايندگان اين مجلس را متهم مى كند كه در پايان كار، به خود و آينده كارى خود مى انديشند. نگارنده اين سرمقاله در پايان با لحنى حاكى از ناراحتى نتيجه گيرى مى كند: بعيد به نظر مى رسد نشانه هاى بارزى از مجلس هفتم بر تارك سياسى كشور باقى بماند.

روزنامه كيهان در سرمقاله خود به تشكيل كارگروه ۱۴ نفره براى ايجاد تحول در اقتصاد از سوى رئيس جمهور اشاره مى كند و مى نويسد:آنچه ضرورت جراحى سيستم و نظام اقتصادى كشور را بيش از پيش نمايان مى سازد، وجود آفت ها و زخم هاى چركينى است كه به جان اقتصاد افتاده و آن را به بيمارى رنجور كه نيازمند يك جراحى و درمان ماهوى و ساختارى است، مبدل كرده است. نگارنده اين سرمقاله در ادامه به عوامل خارجى و داخلى تورم اشاره مى كند و مى افزايد: بايد بپذيريم عليرغم همه فشارهاى اقتصادى و موج تحريم كه از سوى دشمنان طراحى و اعمال مى شود، عدم وجود سياست هاى يكدست و نظام مند از يك سو و عدم نظارت و برخورد قانونى و قاطع با مفسدين اقتصادى از سوى ديگر، كمر اقتصاد و البته معيشت مردم را خم كرده است. كيهان در ادامه براى ايجاد تحول در اقتصاد كشور به كارگروه ۱۴ توصيه مى كند:ترميم و اصلاح نظام بانكى و بازارهاى پولى كشور يكى از كارسازترين گام هاى اصولى در اين مسير خواهد بود. كيهان مى افزايد: يكى ديگر از عوامل آسيب رسان كه بايستى به درمان حتمى آن پرداخته شود، موضوع نظام يارانه در اقتصاد كشور و برخوردارى يكسان همه افراد جامعه و فقير و غنى از آن است. اين روزنامه تأكيد مى كند: اجرايى كردن اصل ۴۴ قانون اساسى، كنترل نرخ تورم، ايجاد اشتغال و پائين آوردن نرخ بيكارى، تقويت و كارآمد كردن نظام كنترل و نظارت در اقتصاد كشور و انسداد منافذى كه مجرمين و مفسدين اقتصادى، خون ملت را از آنجا مى مكند نيز براى ايجاد تحول اقتصادى ضرورت دارد.

سربازگيرى سازمان سيا براى پرورش جاسوس و اعزام آنان به سراسر كشورهاى دنيا اتفاق تازه اى نيست اما «سى بى اس نيوز» از منظرى ديگر به تماشاى پرورش جاسوسان تازه كار در سازمان سيا نشسته است. به نوشته اين شبكه خبرى آمريكا مى تواند بدترين دشمن خود باشد زيرا انتخاب پرورش جاسوسان جديد از بين مهاجران مى تواند در نهايت به ضرر خود سازمان سيا و آمريكا تمام شود. البته سازمان سيا در نشستى كه اين هفته جمعه داشت، عنوان كرده است كه سازمان هاى جاسوسى به كسانى نياز دارند كه بتوانند به زبان هاى محلى كشورهايى كه اين سازمان ها قصد فعاليت در آنها را دارند، تكلم كنند. از جمله براى سازمان سيا زبان هايى كه بسيار مورد نياز است، زبان هاى عربى و پشتو هستند. ضمن آن كه آنها به كسانى احتياج دارند كه علاوه بر زبان اين كشورها، با فرهنگ و آداب و رسوم آنان نيز آشنا باشند و از رمز و رموز فرهنگ كوچه در اين كشورها آگاه باشند اما سربازگيرى از بين اين افراد كه ريشه هايى در كشورهاى ياد شده دارند مى تواند مخاطراتى براى آمريكا داشته باشد، از جمله اين كه احتمال دارد همين افراد سرانجام به ريشه هاى خود باز گردند. سازمان سيا در حالى در انديشه استخدام مهاجران به عنوان جاسوس هاى خود است كه تاكنون در آمريكا براى استخدام كسانى كه اقوام درجه يك و دو آنها در كشورى ديگر سكنى دارند، ممنوع بوده است.

مورگان تسوانگيراى كه قرار بود براى برپايى دور دوم انتخابات زيمبابوه به كشور خود بازگردد اما ديروز اعلام شد وى بازگشت خود را بخاطر افشا شدن طرح ترورى عليه وى به تعويق انداخته است. روزنامه گاردين ديروز يكى از مقالات خود را به اين مسئله اختصاص داده و از قول يكى از سخنگويان تسوانگيراى نوشته بود حزب تسوانگيراى اطلاعات دقيقى به دست آورده است كه نشان مى دهد حقيقتاً چنين طرح ترورى وجود داشته است و بنابراين تسوانگيراى تا ۲۷ ژوئن كه مرحله دوم انتخابات برگزار مى شود، به كشور باز نخواهد گشت. از طرف ديگر رابرت موگابه نيز گفته است حاضر نيست عرصه را بدون انتخابات دوباره به حريف واگذار كند و بنابراين خواستار برپايى انتخابات مجدد شده است. در مرحله اول انتخابات زيمبابوه ستاد انتخابات اين كشور اعلام كرد تسوانگيراى حائز ۴۸ درصد آرا و موگابه حائز ۴۳ درصد آرا شده بود كه مطابق قوانين اين كشور چون هيچكدام از آنها موفق به كسب نيمى از آرا نشده بودند، بنابراين مقرر شد كه انتخاب به مرحله دوم بكشد اما در پى اعتراضات مردمى كه معتقد بودند تسوانگيراى ۵۰‎/۳ درصد آرا را به دست آورده است، عرصه اين كشور به خشونت كشيده شد و تعداد زيادى از هواداران دو طرف كشته شدند.

مطبوعات اتريش با اشاره به تلاش بوش براى انزواى ايران در منطقه و نتيجه معكوسى كه اين تلاش ها به دنبال داشت نوشتند: بالارفتن جايگاه ايران در خاورميانه ميراث تلاش شكست خورده دولت بوش است. روزنامه اتريشى «استاندارد» گزارش داد: نتايج ناپايدارى ها در عراق كه حاصل سياست هاى نادرست بوش در خاورميانه بود، سبب بالا رفتن جايگاه و ارزش ايران در منطقه شده است. اين گزارش مى افزايد: آمريكا براى مقابله با بالا رفتن ارزش و اعتبار ايران در منطقه راه انزوا و صدور قطعنامه عليه اين كشور را در پيش گرفت و اين در حالى است كه كشور قدرتمندى مانند ايران باتوجه به توانمندى هايش از چنين ابزارى ترس ندارد.

اغلب محافل خبرى از بيانيه وزارت اطلاعات كه در آن از چند پروژه تروريستى آمريكا در ايران پرده برداشته است به عنوان رويدادى مهم و كم سابقه ياد كرده اند.
اين اتفاق در آخرين ماه هاى هشت سال زمامدارى دولت بوش كه همه روزها و اوقات آن به تقابل با ايران سپرى شده، معنا و مفهوم بسيارى مى تواند داشته باشد. در شرايطى كه ايالات متحده در چندين جبهه سياسى از لبنان تا عراق و از مسئله هسته اى تا تروريسم در ستيز و تقابل با ايران است، توسل به نيروهاى بريده اپوزيسيون براى ايجاد ناآرامى در داخل ايران بايد آخرين شگرد دولت بوش در واپسين روزهاى زمامدارى اش به حساب آيد.
پيدا بود دولتى كه با انديشه انزواى ايران و شعار پرطمطراق محور شرارت روى كار آمد اكنون آخرين تير خويش را نيز به اميد واهى اغتشاش در ايران شليك كند. دست اندركاران امور اطلاعاتى آمريكا البته در سال هاى گذشته نيز از سناريو اغتشاش داخلى و دامن زدن به ناآرامى در نواحى قومى ايران بهره جسته اند اما گزارش وزارت اطلاعات حاكى از آن است كه اين بار چنين طرحى به صورتى گسترده و فراگير دنبال شده است. مفاد و محتواى گزارش فوق به وضوح بيان مى كند كه آمريكايى ها به يك بسيج اطلاعاتى براى به صحنه آوردن سربازان شورشى خويش مبادرت كرده بودند و اغلب مناطق مهم جغرافيايى و قومى ايران در طرح آنها به عنوان مبادى عمليات نشان گذارى شده بود.
بدون ترديد باز شدن مشت آمريكايى ها در دست يازيدن به چنين سياستى كه در عرف امروز دنيا از آن به عنوان جنگ كثيف ياد مى شود، تأثيرات و بازتاب جدى در سه سطح؛ نگاه تصميم گيران كشور و نگرش افكار عمومى و قضاوت ناظران خارجى در پى خواهد داشت. طيف تصميم گيران جامعه بى گمان گزارش وزارت اطلاعات را مبنا و اساسى براى اتخاذ راهبردهاى تازه عليه بزرگ ترين خصم بيرونى انقلاب قرار خواهند داد.
تجهيز و تسليح هسته هاى تروريستى، عريان ترين شكل نقض حق حاكميت جمهورى اسلامى توسط يك قدرت خارجى است و موازين حقوق بين المللى در چنين مواقعى حق دفاع و مقابله با كشور مهاجم را به رسميت شناخته است. اما انتظار مى رود اين واقعه بيشترين تأثير را در نگاه و قضاوت ناظران سياسى نمايان سازد. تصور غالب ناظران تاكنون اين بوده كه دوران استفاده دولت ها و بازيگران جهانى از شيوه هاى سنتى و كلاسيك براندازى سپرى شده است تا جايى كه بسيارى مدعى بودند كه تاكتيك هايى مانند گسيل تيم هاى ترور يا دامن زدن به آشوب هاى اجتماعى و اقتصادى به بايگانى رفته است، اما گزارش وزارت اطلاعات بر اين تصور مهر ابطال زد. اكنون اين واقعيت آشكار شده كه دست كم حريفان و طرف هاى مقابل ايران در آن سوى آب ها هنوز هم ابزارهاى كهنه آشوب، اغتشاش و ترور را از دستور كار خارج نكرده اند و كنار گذاشتن تجربه حاصل از توطئه هاى دوران ۳۰ ساله انقلاب مى تواند خسارات جدى در پى داشته باشد.
بنابراين گذشته از اين كه با اين حادثه، ناظران داخلى لازم است به جمع بندى تازه درباره سياست هاى كاخ سفيد بپردازند، بى گمان ناظران جهانى نيز با تكيه بر اسناد متقن وزارت اطلاعات قضاوت ديگرگونه درباره عملكرد زمامداران آمريكا خواهند داشت.
تاكنون واشنگتن تلاش بسيارى كرده بود تا برخوردهاى خويش با جمهورى اسلامى را وجهه اى قانونى و ديپلماتيك ببخشد به طور مثال آنها براى سياست ضدايرانى خويش در عراق و لبنان يا فلسطين مستمسكى به نام نفود جمهورى اسلامى يا حمايت از شبه نظاميان را پيش مى كشيدند. يا در مبحث هسته اى ايران مدعى غيرصلح آميز بودن آن هستند اما حال در ماجراى اعزام تيم هاى ترور و ارسال ابزارهاى آشوب ديگر هيچ كدام از اين دستاويزها كارايى ندارند، اين بار آنها از غيرانسانى ترين طريق براى رويارويى با جمهورى اسلامى وارد شده اند و همين كافى است كه ناظران جهانى به قضاوتى تازه در باب مشروعيت سياست هاى ايالات متحده دست يابند.