وقتى پريشانى ها شكل مى گيرند
خيلى ها فكر مى كنند كودك وقتى به سن دو، سه سالگى مى رسد، مى تواند اشيا را از هم تمييز داده و مالكيت را بفهمد. در اين سن است كه حسادت كردن او نيز شروع مى شود، اما بايد گفت كودك درست از همان ابتداى سال هاى تولد پس از آن كه مادر خود را به عنوان يك مراقبت كننده اوليه مى پذيرد به نوعى مرزى بين خود و مادرش احساس نمى كند، يعنى از همان روزهاى اول مادر را جزئى از وجود و جسم خود دانسته و او را جزو مجزايى از بدن خود نمى داند. لذا پس از اين كه او بزرگتر مى شود، اين فاصله و مرز به لحاظ مادى و جسمى مجزاتر مى شود، اما همچنان كودك به لحاظ عاطفى مادرش را جزئى از خود دانسته و حتى وقتى كه در كنارش نيست او را تجسم مى كند (شش ماهگى)‎/ در اين دوره كودك مادر خود را به نوعى ملك خود مى داند بدين لحاظ در اين دوره جدايى كودك از مادرش بسيار سخت مى شود. از همين دوره تا پايان دوسالگى كودك نه تنها مادر خود را، بلكه هر آنچه كه به او تعلق داشته باشد را جزو ملك و اموال خود مى داند و هر كس قصد نزديك شدن به مادر او را داشته باشد يا بخواهد لوازم و لباس و كفش و.‎/‎/ مادرش را بپوشد يا بردارد واكنش نشان داده و بشدت گريه مى كند.
اين شكل عاطفى مالكيت معمولاً با حسادت كودك اشتباه گرفته مى شود.
حسادت يك كودك وقتى برانگيخته مى شود كه احساس كند رقيبى عاطفى براى او پيداشده است. كودك در نخستين سال ها هر آن كه به مادرش نزديك شود نسبت به او احساس حسادت مى كنداما اين شكل حسادت هميشه زودگذر است. بنابراين آن شكلى از حسادت معمولاً مرضى است كه كودك به طور مداوم نسبت به رقيب خود احساس حسادت كند. معمولاً اين نوع مرض حسادت وقتى رو مى كند كه يك فرزند تازه متولد شود. در اين دوره كودكان تصور مى كنند كه فرد غريبه اى كه تازه وارد خانواده وى شده قصد تصاحب مادرش را دارد. او حتى احساس مى كند، فرد غريبه قصد دارد كه تمامى اموال خانه را كه كودك از آن مادرش مى داند به تصاحب برده و از اين امر مضطرب و نگران مى شود. اين شكل احساس حسادت كه معمولاً ابتدا در تخيلات وى شكل مى گيرد، وقتى كه به شكل اضطراب گونه اى درآمد او تحملش نسبت به افكار اضطراب آميز كم شده و در نتيجه علائم نگرانى و اضطراب را در رفتار خود بروز مى دهد. منتها اين شكل بروز اضطراب به گونه اى تغيير مى كند. كودك هنگام بروز نگرانى، پريشانى و اضطرابش با مقابله و سرزنش والدينش روبه رو مى شود. به همين جهت او در دفعات بعدى هنگام اين اضطراب و پريشانى ها رفتار سركوب شده قبلى را نشان نمى دهد، بلكه با رفتارى نابهنجار خود را از حالات اضطراب و نگرانى محفوظ مى دارد مثل وقتى كه فرزند جديدى متولد شده و او ناگهان دچار شب ادرارى مى شود يا حتى شروع به مكيدن پستانك يا شيشه شير خواهر يا برادر كوچكترش مى كند. او با اين كارها سعى مى كند كه به دوران شيرخوارگى خود برگشته تا دوباره مورد مهر و محبت والدينش قرار گيرد. لذا سرزنش ها و رفتار پرخاشگرانه والدين با كودك تنها باعث تشديد اين رفتارها مى شود.

اكثر كودكان پس از به دنيا آمدن خواهر يا برادر كوچكتر خود احساس تنهايى مى كنند و توجه بيش از حد پدر و مادر به نوزاد تازه متولد شده، حس حسادت و نافرمانى را در آنها تشديد مى كند. روانشناسان عدم توجه و برنامه ريزى مناسب والدين را، زمينه ساز پيدايش اختلاف ميان فرزندان مى دانند. مطالعه راهكارهاى زير مى تواند از ايجاد مشكلات رفتارى كودكان پس از تولد فرزند جديد جلوگيرى كند.
آماده سازى
از خاطرات زمانى كه فرزندتان، نوزاد بود براى او تعريف كنيد. مثلاً بگوييد چگونه به او غذا مى داديد يا از بازى هايى كه مى كرده، تعريف كنيد.
عكس هاى دوران نوزادى فرزندتان را به او نشان دهيد، او را در آغوش بگيريد، مثل يك نوزاد او را به حمام ببريد و بيشتر از قبل به او محبت كنيد.
زمانى كه جهت معاينات دوره باردارى به نزد پزشك مراجعه مى كنيد در صورت امكان همراه با فرزندتان رفته و به او اجازه دهيد به ضربان قلب نوزاد گوش دهد.
براى كودك خود عروسك جديدى خريده و به او آموزش دهيد به عروسك خود محبت كند، غذا بدهد و او را به حمام ببرد.
براى زمانى كه در بيمارستان به سر مى بريد، برنامه ريزى كنيد تا فرزندتان احساس تنهايى نكند.
مشاركت
در انتخاب نام نوزاد از او نظر بخواهيد.
به او اجازه دهيد در انتخاب لباس هاى نوزاد هنگام خريد كمك كند.
هنگام رفتن به بيمارستان به او اجازه دهيد در انجام كارها كمك كند.
آگاه كردن
ورود عضو جديد خانواده را با خريد كيك تولد، جشن بگيريد.
به فرزندتان هديه اى بدهيد و از او بخواهيد او را به خواهر يا برادر كوچك تر خود بدهد.
نگهدارى
به او اجازه دهيد در حمام كردن يا غذا دادن به نوزاد كمك كند.
هنگامى كه از نوزاد خود نگهدارى مى كنيد، براى فرزند خود برنامه ريزى كنيد تا احساس تنهايى نكند.
وقتى نوزاد گريه مى كند فرزندتان را تشويق كنيد با او صحبت كند و در صورت امكان او را بغل كند.
گاهى اوقات هر دو را به حمام برده و به فرزندتان اجازه دهيد در شستن نوزاد كمك كند.
تفاوت هاى فيزيكى و احساسى نوزاد را بقيه اعضاى خانواده براى كودك بزرگ تر توضيح دهند. اجازه دهيد فرزند شما خواهر يا برادر كوچك خود را لمس كند و با او بازى كند كمتر از عبارت «دست نزن» استفاده كنيد. گاهى اوقات كنجكاوى در كودكان و عدم توجه به آن مى تواند باعث پيدايش مشكلات شود.
بيان احساسات
در مواقعى كه علائم حسادت را در فرزندتان مشاهده مى كنيد به او اجازه دهيد، احساساتش را بيان كند.
در برخى از كودكان پس از تولد نوزاد، اختلال در عادت هاى رفتارى آنها ايجاد مى شود. به رفتارهاى غلط بى اعتنا باشيد و رفتارهاى مثبت را تشويق كنيد. مى توانيد با چسباندن ستاره هاى رنگين روى ديوار اتاق كودك، كارهاى مثبت او را تشويق كنيد.
كودك شما بايد بداند، نوزاد تازه متولد شده، مانند او مهم است. اتاق نوزاد بايد مورد احترام تمام اعضاى خانواده باشد.
در طول روز به خصوص زمان خواب، زمانى را براى كودك به تنهايى اختصاص دهيد.
در هفته، با كودك خود، بدون نوزاد به گردش برويد. مثل زمانى كه نوزاد متولد نشده بود.
در ميهمانى ها، مركز توجه افراد، نوزاد است. زمانى كه براى نوزاد هديه مى آورند، براى كودك خود هديه بخريد و به او بدهيد. مى توانيد از او درخواست كنيد، خواهر يا برادر خود را به دوستان و اقوام نشان دهد و درباره او توضيح دهد.
احساس استقلال را در كودك خود تقويت كنيد.
برخى كودكان از اين كه مسئوليت بيشترى به آنها واگذار شود، احساس رضايت مى كنند و با تغييرى كه در زندگى اتفاق افتاده، بيشتر كنار خواهند آمد.

قوى هستى، وقتى در بحبوحه مشكلات لبخند مى زنى.
شجاعى، وقتى بر ترسهايت غلبه مى كنى.
شادى، وقتى گل زيبايى را مى بينى و خالقت را بابت آفرينش گل شكر مى كنى.
دوست داشتنى هستى، وقتى مشكلاتت مانع توجه به مشكلات ديگران نمى شود.
با هوش هستى، وقتى محدوديت دانش را باور نمى كنى و براى گسترش آن تلاش مى كنى.
زنده اى، وقتى اميد به فردا، برايت از خاطرات تلخ ديروز مهم تر است.
سربلندى، وقتى باور كنى كه سربلندى تو، در سربلند كردن اطرافيانت است.
بخشنده هستى، وقتى ديگران را به خاطرخطاهايشان، كه در وجود خودت هم پيدا مى شوند، مى بخشى.
زيبايى، وقتى به آينه نياز ندارى تا اين موضوع را به تو اثبات كند.
ثروتمندى، وقتى هرگز چيزى بيشتر از نيازت را از دنيا در خواست نمى كنى.
و تو، خودت هستى وقتى با وجود خودت در صلح به سر مى برى.

تمدن هاى ابتدايى از اين وسيله براى شكار و يا جنگ استفاده مى كردند و آن را چوب شكار مى خواندند. اين وسيله در آن زمان سنگين تر و بزرگتر از نوع امروزى بوده است و در يونان قديم، اروپاى شرقى و استراليا مورد استفاده قرار مى گرفته است. نوع خميده آن هزاران سال پيش توسط بوميان استراليا اختراع شد، اما نوع امروزى آن تنها براى ورزش اختراع شده است. نام بومرنگ از قبيله تروال گرفته شده است.

براى اين كه بتوانيد آرزوهايتان را با همسر يا فرزندتان در ميان بگذاريد، مى توانيد از ايده زير كمك بگيريد.
مواد لازم
يك بطرى پلاستيكى
گل هاى كوچك
برچسب
برگه يادداشت
لوازم كوچك زيبا و مورد علاقه
طرز كار
روى برگه يادداشت آرزو يا خواسته تان را نوشته و همراه با گل هاى كوچك و لوازم مورد علاقه تان در بطرى قرار دهيد. روى برچسب مشخصات كسى كه بايد يادداشت آرزو را بخواند بنويسيد و در جايى قرار دهيد كه ببيند.

طالبى ميوه اى است آبدار،معطر و شيرين. اين ميوه سرشارازويتامين AوC است. يك طالبى خوب داراى پوستى محكم و سفت است. اگر پوست طالبى را بو كنيد معطر است و در جايى كه شكوفه به ميوه تبديل شده اگر انگشتتان را قرار دهيد، احساس مى كنيد كه نرم است.

مادران شاغل، بهتر از افراد خانه دار از عهده كارها و مسئوليت هاى خانه و فرزندانشان برمى آيند.
شايد شما هم جزو آن دسته افرادى باشيد كه گمان مى كنند هر زنى، به محض اين كه صاحب فرزند شد، بايد كليه كارها و مسئوليت هايش را كنار بگذارد و شما به كودك خود بپردازيد، در حالى كه روان شناسان معتقدند «يك مادر خوب بودن» به معناى سپرى كردن صددرصد اوقات در خانه و كنار فرزند نيست، بلكه مادرانى كارآمدترند كه بخوبى نيازهاى كودك خود را شناسايى كرده و با يك برنامه ريزى دقيق به آنها بپردازند.
در جامعه امروز، همانطور كه رو به صنعتى شدن پيش مى رود، زنان بيشترى به فعاليت هاى خارج از خانه روى مى آورند. پس نبايد انتظار داشت مشغله هاى درون خانه كليه اوقات يك زن را به خود اختصاص دهد.
اين در حالى است كه بررسى ها نشان مى دهد زمان مفيدى كه مادران خانه دار به كودكان خود اختصاص مى دهند معادل مادران شاغل است.
پس به نظر مى رسد بهترين راه براى مديريت كليه وظايف داخل و خارج خانه، اولويت بندى آنها و سپس تنظيم يك برنامه زمانى مناسب جهت رسيدگى به آنها است.