printlogo


یادداشت
تدبیر و امیـد در شورای شهر پنجم


غلامرضا کریمی
استاد دانشگاه خوارزمی

شروع به  کار شورای شهر پنجم به نوعی خاطره شورای شهر اول تهران را تداعی می‌کند که در سال 1377 هر 15نفر از میان اصلاح‌طلبان با رأی بالا انتخاب شدند. انگار تاریخ به صورت ادواری تکرار می‌شود.
اگرچه شورای اول خوش‌فرجام نبود ولی شروع به کار شورای پنجم که همگی اصلاح‌طلب هستند، با آرامش و نظم خاصی بود؛ به طوری که در یک حرکت خردورزانه و دموکراتیک، کاندیدای اهل شهرداری تهران شناسایی و هر یک برنامه خود را ارائه دادند و در نهایت با رضایت همه کاندیداها و با اجماع اعضای شورا، دکتر محمدعلی نجفی که یکی از کارکشته‌ترین مدیران جمهوری اسلامی ایران است، به عنوان شهردار تهران انتخاب گردید و همچنین رئیس شورا و اعضای هیأت رئیسه با اجماع نظر انتخاب شدند.
البته شرایط شهر در شروع به کار شورای اول با پنجم تفاوت‌های زیادی دارد. شهر تهران در زمان شورای اول روال عادی و رو به پیشرفت داشت. اگرچه آن شورا خیلی سیاست‌زده شد و خودش دچار بحران گردید ولی امروز شهر شرایط عادی ندارد. با انواع معضلات و مشکلات مواجه است. شهر با بدهی‌های سنگین و عظیم روبه‌رو شده، دچار بحران در عرصه ترافیک، آلودگی هوا و محیط زیست شده است. لذا شورای شهر و شهردار جدید باید یک دوره سخت و اضطراری را طی کنند تا همه چیز به حالت عادی برگردد.
نامتعادل بودن وضعیت شهر را تا حد زیادی می‌توان به عملکرد ضعیف  نظارتی شورای شهر چهارم هم نسبت داد، چرا که به دلیل نوع تعاملات غیرمعمول شهرداری با برخی از اعضای شورا، عملاً تیغ نظارت شورا بر برنامه‌ها و اقدامات شهرداری کُند شده بود و فقط در ماه‌های پایانی عمر شورا بود که بیشترین نقدها به عملکرد شهردار از سوی بخشی از اعضای شورا وارد شد. بنابراین ضرورت دارد که از همین ابتدا فرآیند نظارت شورای پنجم بر مجموعه مدیریت شهری نظام‌مند و مؤثر باشد. در شرایط فعلی، اصلاح‌طلبان فرصت آزمون و خطا ندارند و همان گونه که در شروع کار، بیشترین تدبیر و عقلانیت را از خود نشان دادند، باید در ادامه مسیر هم روند تعامل بین شورا و شهرداری قالبی تعهدانه و با نظارتی کارآمد و مؤثر ادامه پیدا کند تا شهر تهران بتواند از معضلات و چالش‌های موجود عبور کرده و بتواند در پرتو مشارکت گسترده مردم، امید را افزایش داده و آرامش بیشتری را برای شهروندان تهرانی به ارمغان آورد.