printlogo


لایق این همه احساس مثبت

محمود دولت آبادی
نویسنده
دکتر جواد مجابی برای من فردی است بسیار دوست داشتنی، به عقیده من شانس بزرگی است که فردی همچون مجابی تا این اندازه در نظر دیگران محبوب و دوست داشتنی جا بیفتد. البته تنها من نیستم که چنین نظری دارم، بلکه غالب افرادی که با وی معاشرت دارند چنین  حسی نسبت به دکتر مجابی دارند و همگی متفق القول هستند که او فراتر از تمام فعالیت‌های کاری و حرفه‌ای ارزشمندش، مردی است لایق این همه احساس مثبت.  سالیان سال است که او را می‌شناسم، کتاب طنز «آقای ذوزنقه» ایشان تازه منتشر شده بود، علاوه بر این می‌دانستم که در روزنامه اطلاعات به‌عنوان دبیر گروه فرهنگی حضور دارد. با این همه آشنایی‌ام با ایشان هنوز به دوستی صمیمانه‌ای فعلی تبدیل نشده بود. شناختم از ایشان به همین نحو ادامه پیدا کرد تا کمی بعد از انقلاب که مطلع شدم در بیمارستان بستری شده. بعد از شنیدن خبر بیماری وی بلافاصله با منزل دکتر مجابی تماس گرفتم و با خانم ناستین، همسرش صحبت کردم. بستری شدن او در بیمارستان آنقدر برایم غیر منتظره بود که به محض آنکه احوال دکتر مجابی را از همسرش جویا شدم گفتم: «مگر مجابی هم مریض می‌شود؟» و ناستین خانم هم پاسخ داد: «حالا که شده.» تعجبم از این بابت بود که با توجه به روحیه‌ای که از وی سراغ داشتم گمان نمی‌کردم هیچ گاه کار وی به بیمارستان و ابتلا به بیماری‌های سخت بیفتد. به ملاقات وی رفتم و همین نگرانی و ملاقات در بیمارستان بنای رفاقتی را گذاشت که هنوز بی‌هیچ تکدر خاطری ادامه یافته است. سال‌هاست او را می‌شناسم و از همین رو معتقدم که دکتر مجابی مردی بسیار خوش خلق و از سویی اهل مداراست، علاوه بر این بسیار صبور و تودار نیز است. آنقدر دوست و رفیق بوده‌ایم که در سفرهای داخلی و خارجی بسیاری همراه یکدیگر بوده‌ایم و همین سفرها هم باعث شد که بیش از پیش پی به اخلاق‌های خوش وی ببرم.  اگر آثار منتشر شده از ایشان را خوانده باشید به طور حتم متوجه شده اید که چقدر اهل طنز است. این علاقه‌مندی‌اش به طنز را حتی می‌توان در گفتار و بیان روزمره‌اش نیز به وضوح دید. تمام مواردی که در این مجال اندک تنها به برخی از آنها اشاره کردم منجر به آن شده که استاد مجابی عزیز برخوردار از شخصیتی متفاوت از اغلب افرادی شود که می‌شناسیم.  از بحث شخصیت و اخلاق وی که بگذرم، او از نظر حرفه‌ای و کارهایی که در حوزه فرهنگ، هنر و ادبیات انجام داده هم سوابق بسیار درخشانی دارد. او نه تنها شاعر و نویسنده است، بلکه به‌عنوان منتقد هنری، ادبی و از سویی هنرمندی نقاش سابقه سال‌ها فعالیت جدی و مستمر دارد. بی‌شک دکتر مجابی را می‌توان یکی از باسوادترین افراد دوره فعلی دانست چراکه در حوزه‌های مختلفی دست به مطالعات جدی زده و آثار متعددی را هم منتشر کرده است. فعالیت در گستره‌ای به این وسعت، آن هم با عمق بسیار، کاری است که از عهده هر کسی برنمی آید و شاید بتوان گفت معدود افرادی هستند که همچون مجابی قادر به انجام آن باشند. در آخر حیف است از دکتر مجابی بگویم اما یادی از خانم ناستین جوادی، همسر وی نکنم، بی‌شک وجود این یار و همراه نازنین در کنار استاد مجابی تأثیر بسیاری در موفقیت وی در عرصه‌های فعالیتش داشته است. برای این دوست و یار دیرینه و همسر وی آرزوی سال‌ها زندگی همراه با سلامتی و شادکامی دارم.