printlogo


خاطره بازی




هومن ظریف
پژوهشگر موسیقی

ذکری از «بهناز ذاکری»نوازنده سنتور
بانوی موسیقیدان ایرانی
دوم خرداد سالروز تولد بهناز ذاکری بانوی موسیقی‌دان ایرانی است. او پس از اتمام تحصیل در هنرستان موسیقی، لیسانس خود را از دانشگاه تهران در رشته موسیقی دریافت کرد.پایان نامه او در واقع همکاری علمی هنری با محمدرضا لطفی بود و در این محیط علمی استادان خانم ارفع اطرایی، فرامرز پایور، دکتر داریوش صفوت و مرحوم نورعلی خان برومند را درک کرد.گرچه به فرموده استادان در کنار تخصص بر ساز ملودیک سنتور،تنبک را از اسماعیلی فرا گرفته است،اما گستره فعالیت او صحنه رقص مضراب‌های اوست. او،از سال ۱۳۵۰ در ارکسترهای رادیو، وزیری و سماعی فعالیت داشته و در سال ۱۳۷۰ اقدام به تشکیل گروه بانوان کرد. کنسرت‌هایی در کشورهای آلمان، فرانسه، اتریش، بلژیک، یونان، سوئیس، چین، رومانی، فیلیپین، ترکمنستان، اسلونی، چک، مجارستان، ترکیه، استرالیا و امارات اجرا کرده است و از این جهت یکی از سفیران فرهنگ و هنر ایران مخصوصا در دهه 60 شمسی است. آلبوم «شور و نوا» به همراهی تنبک محمد اسماعیلی، یک جزوه اتود برای سنتور، دوئت های شور و اصفهان، فانتزی فلوت و سنتور و چندین قطعه ضربی، تصنیف، پیش درآمد و رنگ از آثار شنیداری و مکتوب بهناز ذاکری است که در این میان،روش نویسی دستور پایور و بسط این کتاب آموزشی توسط این بانو،برای هنرجویان،قابل تأمل است. در سال 1356 در توس با گروه سماعی اجرا داشته است و در ارکستر وزیری رادیو به سرپرستی فریدون شهبازیان و فرهاد فخرالدینی کسب تجربه و هنرنمایی کرده است.همسر او،مسعود لقاء نوازنده چیره دست فلوت و آزاده لقاء، نوازنده دف و نازیلا لقاء نوازنده ویولون و کمانچه، دختران هنرمند او هستند. او پیش از انقلاب با شهرام ناظری و در ابتدای دهه 70 با هنگامه اخوان در گروه سماعی، اجرای سنتور داشته است. عمرش دراز باد